Notes Kennisclips
Organisatiewetenschappen
Kennisclip 1: Introductie van
organisatiestudies
Hoe definiëren we organisaties?
Organisaties zijn een sociale entiteit die zich gedraagt in
overeenstemming met zichzelf. Ze hebben doelen die ze willen bereiken.
Ze zijn ontworpen als systemen van activiteiten die constant
gestructureerd en gecoördineerd zijn.
Ze zijn verbonden met hun externe omgeving. Ze bestaan in een
bredere context of een reeks voorwaarden.
Organisaties bestaan uit mensen en hun relaties met elkaar. Een
organisatie bestaat wanneer mensen interactie met elkaar hebben. Ze
hebben verschillende soorten doelen die ze willen bereiken. Zoals een
sociale winst of commerciële winst.
Een van de grootste voordelen van een organisatie is dat ze middelen
samenbrengen om gewenste doelen te bereiken die ze anders niet
hadden kunnen bereiken.
Organisaties combineren zowel de capaciteiten als de competenties
(kennis/vaardigheden) van mensen en groepen, samen met middelen die
anders verspreid zouden zijn in een open of marktruimte, waardoor het
moeilijker is om te combineren.
Deze combinatie van capaciteiten en competenties stelt hen in staat
goederen en diensten efficiënt te produceren.
Organisaties faciliteren innovatie, ze maken gebruik van en creëren
technologieën die helpen producten efficiënter te produceren.
Organisaties kunnen zich aanpassen aan veranderende omstandigheden
en de omgeving beïnvloeden. Ze kunnen inspelen op de uitdagingen van
deze tijd zoals:
- Diversiteit
- Ethiek
- Motivatie en coördinatie van werknemers.
Organisatiekunde als vakgebied is een systematische studie van hoe
mensen, als individuen, en als groepen handelen binnen en tussen
,organisaties. Het houd zich dus niet alleen bezig met de organisatie zelf,
maar wat er zich binnen in de organisatie afspeelt en wat er gebeurd
tussen organisaties.
,Organisaties zijn in samenhang met hun omgeving, ze ontvangen
grondstoffen en arbeid die vervolgens door de structuur en processen van
de organisatie stromen om zo een output te creëren. Zoals; producten,
diensten of afval.
De sociale systeembenadering bekijkt organisaties als sociale
systemen en stelt ons in staat te begrijpen waarom organisaties doen wat
ze doen, maar ook waarom sommige organisaties falen in wat ze van plan
zijn te doen of er niet in slagen te doen met wat ze willen realiseren.
Twee belangrijke perspectieven over organisaties na te denken zijn:
Open vs. Gesloten systemen
Open organisatie:
Besteedt aandacht aan de open grenzen tussen organisaties en haar
omgeving. Organisaties zijn consumenten van middelen uit de omgeving,
en ook exporteurs van producten of diensten.
Ze moeten in staat zijn om zich aan te passen aan een veranderende
omgeving. Ze moeten de nodige middelen vinden en bemachtigen en
inspelen op veranderingen in de omgeving en zich ontdoen van outputs
terwijl zij hun interne activiteiten coördineren en controleren in een
onzekere omgeving.
Gesloten organisatie:
Richt zich alleen op de organisatie zelf. Het betekent niet dat de omgeving
erom heen niet bestaat. Echter, de veronderstelling in dit geval is om te
begrijpen wat er in de organisatie gebeurt, en hoe goed de organisatie het
doet en dat men zich hierbij moet concentreren op aspecten die binnen de
organisatie gebeuren.
In dit perspectief worden organisaties gezien als op zichzelf staand en
afgesloten van de omgeving. De ruimere context word hierbij als een
gegeven beschouwd waarbij men kijkt naar het interne ontwerp van een
organisatie als een manier om organisatorische effectiviteit te bereiken. Er
wordt aandacht besteedt aan de bestaande interne structuren van een
organisatie in plaats van aan de aanpassingen aan de buitenomgeving.
Oftewel bij open organisaties maken organisaties ook beslissingen op basis
van de externe omgeving, bij gesloten organisaties doen ze dat niet en
kijken ze alleen naar het interne.
Rationeel vs. Natuurlijke systemen
Rationele organisatie:
De organisatie wordt beschouwd als een machine. Organisaties hebben
een structuur waarin mensen hun rollen hebben, die op hun beurt taken
hebben. En daarom is er volgens dit perspectief een strak gekoppeld
, ontwerp dat alles op een specifieke manier met elkaar verbind.
De opvatting is dat organisaties worden gecreëerd om duidelijk
omschreven doelstellingen na te streven door middel van beredenerende,
bewuste inspanning binnen logische structuren en door middel van
functioneel operations management.
Organisaties worden gezien als instrumenten die worden bestuurd als
doelgerichte en gecoördineerde agenten die gebruik maken van rationele
berekeningen, specifieke doelen nastreven, en hun structuur is zeer
geformaliseerd.
Natuurlijke organisatie:
Staat menselijke interventie toe. Binnen de natuurlijke
systeembenadering, worden organisaties gezien als organismen die
ernaar streven te overleven en waarvan de menselijke leden soms
beslissingen nemen die tegengesteld zijn aan de organisatorische
doelstellingen. Ze worden gekenmerkt door; complexe doelen, informele
structuren en menselijke irrationaliteit die leiden tot informele normen en
gedragingen.
Kennisclip 2: Dimensies
We gaan organisaties beter begrijpen door te kijken naar dimensies die
specifieke kenmerken van organisatieontwerp beschrijven. Deze dimensies
werken op elkaar / zijn in interactie met elkaar in en kunnen worden
aangepast om de doelen van de organisatie te bereiken.
Het ontwerp van organisatie dimensies kunnen worden onderverdeeld in
twee soorten:
- Structurele dimensies, verwijzend naar de interne kenmerken.
- Contextuele dimensies, verwijzend naar de omgeving en
kenmerken van de organisatie.
Deze dimensies kunnen gebruikt worden om organisaties te beschrijven,
en met elkaar te vergelijken.
Structurele dimensies
Formalisering
Beschrijft de afhankelijkheid van de organisatie van geschreven
documentatie. Dit omvat beleidshandelingen, regels en
functiebeschrijvingen. Doordat de regels binnen organisaties vaak
geschreven zijn om een grote verscheidenheid van gedrag toe te staan en
te controleren, scoren grotere organisaties vaak hoog op formalisering.
Organisatiewetenschappen
Kennisclip 1: Introductie van
organisatiestudies
Hoe definiëren we organisaties?
Organisaties zijn een sociale entiteit die zich gedraagt in
overeenstemming met zichzelf. Ze hebben doelen die ze willen bereiken.
Ze zijn ontworpen als systemen van activiteiten die constant
gestructureerd en gecoördineerd zijn.
Ze zijn verbonden met hun externe omgeving. Ze bestaan in een
bredere context of een reeks voorwaarden.
Organisaties bestaan uit mensen en hun relaties met elkaar. Een
organisatie bestaat wanneer mensen interactie met elkaar hebben. Ze
hebben verschillende soorten doelen die ze willen bereiken. Zoals een
sociale winst of commerciële winst.
Een van de grootste voordelen van een organisatie is dat ze middelen
samenbrengen om gewenste doelen te bereiken die ze anders niet
hadden kunnen bereiken.
Organisaties combineren zowel de capaciteiten als de competenties
(kennis/vaardigheden) van mensen en groepen, samen met middelen die
anders verspreid zouden zijn in een open of marktruimte, waardoor het
moeilijker is om te combineren.
Deze combinatie van capaciteiten en competenties stelt hen in staat
goederen en diensten efficiënt te produceren.
Organisaties faciliteren innovatie, ze maken gebruik van en creëren
technologieën die helpen producten efficiënter te produceren.
Organisaties kunnen zich aanpassen aan veranderende omstandigheden
en de omgeving beïnvloeden. Ze kunnen inspelen op de uitdagingen van
deze tijd zoals:
- Diversiteit
- Ethiek
- Motivatie en coördinatie van werknemers.
Organisatiekunde als vakgebied is een systematische studie van hoe
mensen, als individuen, en als groepen handelen binnen en tussen
,organisaties. Het houd zich dus niet alleen bezig met de organisatie zelf,
maar wat er zich binnen in de organisatie afspeelt en wat er gebeurd
tussen organisaties.
,Organisaties zijn in samenhang met hun omgeving, ze ontvangen
grondstoffen en arbeid die vervolgens door de structuur en processen van
de organisatie stromen om zo een output te creëren. Zoals; producten,
diensten of afval.
De sociale systeembenadering bekijkt organisaties als sociale
systemen en stelt ons in staat te begrijpen waarom organisaties doen wat
ze doen, maar ook waarom sommige organisaties falen in wat ze van plan
zijn te doen of er niet in slagen te doen met wat ze willen realiseren.
Twee belangrijke perspectieven over organisaties na te denken zijn:
Open vs. Gesloten systemen
Open organisatie:
Besteedt aandacht aan de open grenzen tussen organisaties en haar
omgeving. Organisaties zijn consumenten van middelen uit de omgeving,
en ook exporteurs van producten of diensten.
Ze moeten in staat zijn om zich aan te passen aan een veranderende
omgeving. Ze moeten de nodige middelen vinden en bemachtigen en
inspelen op veranderingen in de omgeving en zich ontdoen van outputs
terwijl zij hun interne activiteiten coördineren en controleren in een
onzekere omgeving.
Gesloten organisatie:
Richt zich alleen op de organisatie zelf. Het betekent niet dat de omgeving
erom heen niet bestaat. Echter, de veronderstelling in dit geval is om te
begrijpen wat er in de organisatie gebeurt, en hoe goed de organisatie het
doet en dat men zich hierbij moet concentreren op aspecten die binnen de
organisatie gebeuren.
In dit perspectief worden organisaties gezien als op zichzelf staand en
afgesloten van de omgeving. De ruimere context word hierbij als een
gegeven beschouwd waarbij men kijkt naar het interne ontwerp van een
organisatie als een manier om organisatorische effectiviteit te bereiken. Er
wordt aandacht besteedt aan de bestaande interne structuren van een
organisatie in plaats van aan de aanpassingen aan de buitenomgeving.
Oftewel bij open organisaties maken organisaties ook beslissingen op basis
van de externe omgeving, bij gesloten organisaties doen ze dat niet en
kijken ze alleen naar het interne.
Rationeel vs. Natuurlijke systemen
Rationele organisatie:
De organisatie wordt beschouwd als een machine. Organisaties hebben
een structuur waarin mensen hun rollen hebben, die op hun beurt taken
hebben. En daarom is er volgens dit perspectief een strak gekoppeld
, ontwerp dat alles op een specifieke manier met elkaar verbind.
De opvatting is dat organisaties worden gecreëerd om duidelijk
omschreven doelstellingen na te streven door middel van beredenerende,
bewuste inspanning binnen logische structuren en door middel van
functioneel operations management.
Organisaties worden gezien als instrumenten die worden bestuurd als
doelgerichte en gecoördineerde agenten die gebruik maken van rationele
berekeningen, specifieke doelen nastreven, en hun structuur is zeer
geformaliseerd.
Natuurlijke organisatie:
Staat menselijke interventie toe. Binnen de natuurlijke
systeembenadering, worden organisaties gezien als organismen die
ernaar streven te overleven en waarvan de menselijke leden soms
beslissingen nemen die tegengesteld zijn aan de organisatorische
doelstellingen. Ze worden gekenmerkt door; complexe doelen, informele
structuren en menselijke irrationaliteit die leiden tot informele normen en
gedragingen.
Kennisclip 2: Dimensies
We gaan organisaties beter begrijpen door te kijken naar dimensies die
specifieke kenmerken van organisatieontwerp beschrijven. Deze dimensies
werken op elkaar / zijn in interactie met elkaar in en kunnen worden
aangepast om de doelen van de organisatie te bereiken.
Het ontwerp van organisatie dimensies kunnen worden onderverdeeld in
twee soorten:
- Structurele dimensies, verwijzend naar de interne kenmerken.
- Contextuele dimensies, verwijzend naar de omgeving en
kenmerken van de organisatie.
Deze dimensies kunnen gebruikt worden om organisaties te beschrijven,
en met elkaar te vergelijken.
Structurele dimensies
Formalisering
Beschrijft de afhankelijkheid van de organisatie van geschreven
documentatie. Dit omvat beleidshandelingen, regels en
functiebeschrijvingen. Doordat de regels binnen organisaties vaak
geschreven zijn om een grote verscheidenheid van gedrag toe te staan en
te controleren, scoren grotere organisaties vaak hoog op formalisering.
