Bruce Perry – The boy who was Raised as a dog
Chapter 1
Tina is een meisje van 7. Ze woont bij haar moeder en twee jongere broers en zussen. Tina ging naar
de psychiater omdat ze ongepast en agressief gedrag vertoont: zich uitkleden, andere kinderen
overhalen tot seks play, seksueel taalgebruik hebben en kinderen aanvallen. Tina is tussen 4 en 6 jaar
seksueel misbruikt door de zoon van de oppas (16). Ook de zoon van de buurvrouw heeft Tina
vastgebonden en verkracht.
Psychiater Bruce Perry voerde eerst een gesprek met zijn supervisor voor advies over de case. Deze gebruikte
alleen ingewikkeld taalgebruik en raadde aan de DSM-III raad te plegen maar deze focust alleen op
symptomen. Op basis daarvan werd ADD door Dr. Stine als mogelijke stoornis gezien en moest er worden
gezocht naar medicatie.
Een andere supervisor Dr. Dryud was ook analytisch getraind maar had ook al jaren ervaring in het veld. Dr.
Dryud adviseerde juist om te vragen naar Tina’s normale eigenschappen en leven in plaats van naar
symptomen. Via games en spelletjes in therapie leerde Bruce Tina kennen en wist dat Tina en haar broertje
vaak alleen thuis waren voordat moeder thuis kwam.
Toen Tina een paar weken later kwam voor haar afspraken dacht Dr. Stine dat moeder haar weghield omdat
moeder wilde dat ze beschadigd bleef en jaloers was op de tijd die Bruce met haar had.
Toen Bruce na veel nadenken de familie een autorit naar huis aanbood in de kou ontdekte hij dat de wereld
waarin Tina was opgegroeid invloed moest hebben gehad op haar emotionele, gedrags-, sociale- en fysieke
gezondheid. Dr. Dryud vond het een juiste actie.
Het brein en biologie werd destijds niet betrokken in psychiatrie want dan zou alles aan genen liggen
en er geen ruimte meer zijn voor psychologie. Bruce ging door met het betrekken van het brein en
wist dat korte stressblootstelling in het jonge leven het stress systeem kan aanpassen.
Bij Tina moesten haar problemen met taal, aandacht, impulsiviteit en gezonde relaties ook in haar
brein liggen. Maar welke breindelen zijn betrokken? En wat betekent dit voor haar therapie?
Het brein heeft vier hoofdstructuren: breinstam, diencephalon, limbisch systeem en cortex. Binnenin
liggen de meer simpele basis functies (breinstam en diencephalon) en verder naar buiten de
compexere functies (limbisch systeem dat onzichtbaar is en de cortex). Functies zijn:
- Breinstam: ademen, hartslag, temperatuur, bloeddruk.
- Diencephalon en limbisch systeem: emotionele reacties die ons gedrag aansturen.
- Cortex: Taal, denken, plannen, beslissen.
Elk breindeel was bij Tina’s symptomen beïnvloed en Bruce zag een afwijking in het stress systeem
als oorzaak voor afwijkingen vanuit alle breindelen, net als bij Tina. Het brein zend signalen door via
neurotransmitters die aan receptoren kunnen binden. Stress reacties worden beïnvloedt door
norepinephrine en epinehrine, deze kunnen overactief worden.
De herhaaldelijke activatie van de stress respons van Tina als gevolg op misbruik, op jonge leeftijd
met een ontwikkelend brein, zou kunnen hebben geleid tot verandering in receptoren, sensitiviteit
en alternatieve activatie van breindelen. Haar aandacht en impuls problemen kwamen door een
aangepast stress systeem wat haar eerst hielp met coping van stress en nu zorgt voor
gedragsproblemen. Tina had mogelijk een over sensitief stress systeem en een aandacht voor
mogelijke bedreiging. Op basis hiervan kreeg Tina niet het label ADD maar PTSS.
, In de komende drie jaarging het beter met Tina maar twee weken voor vertrek van Bruce bleek dat
ze het deed lijken alsof ze het trauma was overkomen: ze had (nu 10 jaar) een jongen gepijpt. De
problemen met haar seksuele gedrag waren gebleven en zo ook de herinneringen aan haar misbruik.
Associatie is een onderliggend proces van geheugen: het gezamenlijk en herhaaldelijk voorkomen
van neurale signalen waardoor er een sterkere neurale band tussen ontstaat (associatie). Nu zorgt
activatie van een deel van de associatie voor activatie van andere delen ervan. Er ontstaat een
memory template watje gebruikt om nieuwe situaties te kunnen inschatten.
Dit template heeft Tina’s acties begeleid met mannen toen ze jong was. Herinneringen aan Tina’s
trauma kunnen onbewust stimulatie oproepen van het memory template die haar gedrag
beïnvloeden. Delen in het brein die herhaaldelijk gebruikt worden kunnen veranderen en niet
gebruikte delen niet. Tina’s patroon van mannen was niet juist ontwikkeld en ze gebruikt dit patroon
om situaties in te schatten. Mannen zag ze als vijandig en eng en seks afdwingend, dit vormde haar
memory templates van de wereld. Dat valt niet zomaar aan te passen met een therapie sessie per
week. Voor Tina is haar gedrag normaal binnen haar wereld.
Chapter 2
PTSS was vroeger bekend als een ziekte bij veteranen. Later werd ontdekt dat mensen met PTSS een
overactief stress respons systeem hebben: sensititized. Sommige breinsystemen geassocieerd met de
stress respons verloren andere functies. Hierdoor worden stemming, sociale interactie en cognitie
aangetast.
Verschillende neurotransmitters spelen een rol bij stress. Adrenaline en noradrenaline prepareren
het lichaam voor fight- or- flight. Serotonine kan mogelijke pijn bij stress verlagen en serotonine
zorgt voor behalen van iemands doelen. ‘
De overactiviteit van het stress systeem kan verminderd worden met het medicijn clonidine, dit bleek
te helpen bij jongens met PTSS symptomen in een opvanghuis.
Vroeger geloofde men nog dat kinderen resilient zijn voor trauma.
- Sensitisation: een patroon van stimuli leid tot verhoogde sensitiviteit voor gelijksoortige
stimuli in de toekomst.
- Tolerance: verminderde sensitiviteit voor gelijksoortige stimuli in de toekomst.
Resilience en gevoeligheid voor stress hangen af van iemands tolerance en sensitisation voor
bepaalde stimuli.
In het geval van Tina, de jongens en ook Sandy was er blootstelling aan onvoorspelbare, lange en
intense stimuli wat hun stress systeem niet aankon. Hierdoor ontstaan dysfuncties.
Sandy had de deurbel gehoord en gezien hoe een man haar moeder pijn deed (vermoorde) en
vervolgens haar nek aan twee kanten heeft ingesneden met een mes. Sandy probeerde melk te
drinken en ook haar moeder melk te geven maar die ‘had geen dorst’. Sandy verbleef 11 uur lang in
een ruimte met het lijk van haar moeder.
Sandy is nu overgevoelig en angstig voor melk, de deurbel en messen. Haar angst is een reactie
veroorzaakt door een beschermend mechanisme van het brein. Wanneer dingen nieuw zijn of in een
vreemde context voorkomen detecteert het brein dit als dreigend of veilig in lager gelegen
breindelen die ook gaan over angst. Sandy heeft een hyperarousal ontwikkeld: is altijd gespannen en
in detectie van dreiging.
Chapter 1
Tina is een meisje van 7. Ze woont bij haar moeder en twee jongere broers en zussen. Tina ging naar
de psychiater omdat ze ongepast en agressief gedrag vertoont: zich uitkleden, andere kinderen
overhalen tot seks play, seksueel taalgebruik hebben en kinderen aanvallen. Tina is tussen 4 en 6 jaar
seksueel misbruikt door de zoon van de oppas (16). Ook de zoon van de buurvrouw heeft Tina
vastgebonden en verkracht.
Psychiater Bruce Perry voerde eerst een gesprek met zijn supervisor voor advies over de case. Deze gebruikte
alleen ingewikkeld taalgebruik en raadde aan de DSM-III raad te plegen maar deze focust alleen op
symptomen. Op basis daarvan werd ADD door Dr. Stine als mogelijke stoornis gezien en moest er worden
gezocht naar medicatie.
Een andere supervisor Dr. Dryud was ook analytisch getraind maar had ook al jaren ervaring in het veld. Dr.
Dryud adviseerde juist om te vragen naar Tina’s normale eigenschappen en leven in plaats van naar
symptomen. Via games en spelletjes in therapie leerde Bruce Tina kennen en wist dat Tina en haar broertje
vaak alleen thuis waren voordat moeder thuis kwam.
Toen Tina een paar weken later kwam voor haar afspraken dacht Dr. Stine dat moeder haar weghield omdat
moeder wilde dat ze beschadigd bleef en jaloers was op de tijd die Bruce met haar had.
Toen Bruce na veel nadenken de familie een autorit naar huis aanbood in de kou ontdekte hij dat de wereld
waarin Tina was opgegroeid invloed moest hebben gehad op haar emotionele, gedrags-, sociale- en fysieke
gezondheid. Dr. Dryud vond het een juiste actie.
Het brein en biologie werd destijds niet betrokken in psychiatrie want dan zou alles aan genen liggen
en er geen ruimte meer zijn voor psychologie. Bruce ging door met het betrekken van het brein en
wist dat korte stressblootstelling in het jonge leven het stress systeem kan aanpassen.
Bij Tina moesten haar problemen met taal, aandacht, impulsiviteit en gezonde relaties ook in haar
brein liggen. Maar welke breindelen zijn betrokken? En wat betekent dit voor haar therapie?
Het brein heeft vier hoofdstructuren: breinstam, diencephalon, limbisch systeem en cortex. Binnenin
liggen de meer simpele basis functies (breinstam en diencephalon) en verder naar buiten de
compexere functies (limbisch systeem dat onzichtbaar is en de cortex). Functies zijn:
- Breinstam: ademen, hartslag, temperatuur, bloeddruk.
- Diencephalon en limbisch systeem: emotionele reacties die ons gedrag aansturen.
- Cortex: Taal, denken, plannen, beslissen.
Elk breindeel was bij Tina’s symptomen beïnvloed en Bruce zag een afwijking in het stress systeem
als oorzaak voor afwijkingen vanuit alle breindelen, net als bij Tina. Het brein zend signalen door via
neurotransmitters die aan receptoren kunnen binden. Stress reacties worden beïnvloedt door
norepinephrine en epinehrine, deze kunnen overactief worden.
De herhaaldelijke activatie van de stress respons van Tina als gevolg op misbruik, op jonge leeftijd
met een ontwikkelend brein, zou kunnen hebben geleid tot verandering in receptoren, sensitiviteit
en alternatieve activatie van breindelen. Haar aandacht en impuls problemen kwamen door een
aangepast stress systeem wat haar eerst hielp met coping van stress en nu zorgt voor
gedragsproblemen. Tina had mogelijk een over sensitief stress systeem en een aandacht voor
mogelijke bedreiging. Op basis hiervan kreeg Tina niet het label ADD maar PTSS.
, In de komende drie jaarging het beter met Tina maar twee weken voor vertrek van Bruce bleek dat
ze het deed lijken alsof ze het trauma was overkomen: ze had (nu 10 jaar) een jongen gepijpt. De
problemen met haar seksuele gedrag waren gebleven en zo ook de herinneringen aan haar misbruik.
Associatie is een onderliggend proces van geheugen: het gezamenlijk en herhaaldelijk voorkomen
van neurale signalen waardoor er een sterkere neurale band tussen ontstaat (associatie). Nu zorgt
activatie van een deel van de associatie voor activatie van andere delen ervan. Er ontstaat een
memory template watje gebruikt om nieuwe situaties te kunnen inschatten.
Dit template heeft Tina’s acties begeleid met mannen toen ze jong was. Herinneringen aan Tina’s
trauma kunnen onbewust stimulatie oproepen van het memory template die haar gedrag
beïnvloeden. Delen in het brein die herhaaldelijk gebruikt worden kunnen veranderen en niet
gebruikte delen niet. Tina’s patroon van mannen was niet juist ontwikkeld en ze gebruikt dit patroon
om situaties in te schatten. Mannen zag ze als vijandig en eng en seks afdwingend, dit vormde haar
memory templates van de wereld. Dat valt niet zomaar aan te passen met een therapie sessie per
week. Voor Tina is haar gedrag normaal binnen haar wereld.
Chapter 2
PTSS was vroeger bekend als een ziekte bij veteranen. Later werd ontdekt dat mensen met PTSS een
overactief stress respons systeem hebben: sensititized. Sommige breinsystemen geassocieerd met de
stress respons verloren andere functies. Hierdoor worden stemming, sociale interactie en cognitie
aangetast.
Verschillende neurotransmitters spelen een rol bij stress. Adrenaline en noradrenaline prepareren
het lichaam voor fight- or- flight. Serotonine kan mogelijke pijn bij stress verlagen en serotonine
zorgt voor behalen van iemands doelen. ‘
De overactiviteit van het stress systeem kan verminderd worden met het medicijn clonidine, dit bleek
te helpen bij jongens met PTSS symptomen in een opvanghuis.
Vroeger geloofde men nog dat kinderen resilient zijn voor trauma.
- Sensitisation: een patroon van stimuli leid tot verhoogde sensitiviteit voor gelijksoortige
stimuli in de toekomst.
- Tolerance: verminderde sensitiviteit voor gelijksoortige stimuli in de toekomst.
Resilience en gevoeligheid voor stress hangen af van iemands tolerance en sensitisation voor
bepaalde stimuli.
In het geval van Tina, de jongens en ook Sandy was er blootstelling aan onvoorspelbare, lange en
intense stimuli wat hun stress systeem niet aankon. Hierdoor ontstaan dysfuncties.
Sandy had de deurbel gehoord en gezien hoe een man haar moeder pijn deed (vermoorde) en
vervolgens haar nek aan twee kanten heeft ingesneden met een mes. Sandy probeerde melk te
drinken en ook haar moeder melk te geven maar die ‘had geen dorst’. Sandy verbleef 11 uur lang in
een ruimte met het lijk van haar moeder.
Sandy is nu overgevoelig en angstig voor melk, de deurbel en messen. Haar angst is een reactie
veroorzaakt door een beschermend mechanisme van het brein. Wanneer dingen nieuw zijn of in een
vreemde context voorkomen detecteert het brein dit als dreigend of veilig in lager gelegen
breindelen die ook gaan over angst. Sandy heeft een hyperarousal ontwikkeld: is altijd gespannen en
in detectie van dreiging.
