Inleiding Pedagogiek HC 4 en 5
HC 4: Conflicterende ideeën over ouder-kind
relaties en pedagogische
verantwoordelijkheden
HC 4: boek De Winter illustreren
HC 5: kritische blik tegenover het boek
Mischa de Winter (1951 geboren): schrijver
- Pedagoog
- Hoogleraar universiteit Utrecht
- Pedagogische Civil Society als uitgangspunt in zijn werk heel
bepalend voor het jeugdbeleid in NL (leermethodes, aanpakken)
Denklijn in het boek
Kern: hoe we in NL naar opvoeding kijken, en wat de risico’s en mogelijkheden
zijn
H1 = huidig jeugdbeleid versmalt opvoeding tot gedrag en controle
H2 = dat is niet nieuw.. (traditie van individualisering als schuld van opvoeding)
H3 = kindermishandeling laat zien wat concreet mis kan gaan door huidige beleid
H4 = ‘opvoedingskramp’, uitweg via Civil Society en gedeelde
verantwoordelijkheid
H5 = cultuurshift nodig! Democratisch samenleven en algemeen belang als
uitgangspunt
Winter: te snelle focus op gedrag van ouders (diepgeworteld), moet zorgen voor
een nieuwe civil society om uit die opvoedingskramp te komen.
Het omgaan met negatieve vrijheid is op dit moment het uitgangspunt van
het NL jeugdbeleid. Dit betekent: vrijheid van inmenging.
opvoedingskramp = er rust te veel druk op ouders om het goed te kunnen
doen in de opvoeding.
, Vandaag: meso/exo/macro systeem. Bronfenbrenner: ontwikkeling is meer dan
het individu zelf. De winter stelt hetzelfde, maar dan voor opvoeding. Er gebeurt
meer in het gezin dan de invloed van gezin zelf. De buurt, instellingen en de
democratie zijn aspecten die mee genomen moeten worden als het gaat om
opvoeding.
De pedagogiek als spanningsveld
Jeugdbeleid NL
Opvoeden is een kwestie van grenzen stellen en gedrag bijsturen.
- Hiervoor zijn opvoedingsprogramma’s, opvoedingsboeken.
- Sneller en zichtbare resultaten in opvoeding
effectiviteitssamenleving
De Winter: opvoeding =/= gedragsregulering
Overheid zet zichzelf steeds meer neer als soort supernanny. Als je het fout
doet, grijpen wij in (intrekken kinderbijslag, opvoedcontracten). Klinkt
daadkrachtig, maar hiermee stigmatiseer je bepaalde groepen. In sommige
culturen zijn heel andere waarden en normen, en dit observeer je als slecht. Deze
strenge regels missen inhoud, identiteit. Het versimpelt ideeën over opvoeding.
Overheid stelt ondergrens: zodra je hier boven zit is er niks aan de hand, maar
zodra het fout gaat grijpen we in.
De winter is hierop tegen: zie opvoeding als een soort spanningsveld. Het gaat
erom dat kinderen niet alleen begrenst worden, maar ook gestimuleerd.
afwegingen maken (regels stellen vs. stimuleren ontdekken).
Niet alleen beleid op micro niveau, maar ook macroniveau
Langeveld: sprak over antinomieën. Dit betekent spanningen in de opvoeding
die je nooit kunt oplossen, maar waar je in opvoeding altijd mee te maken krijgt.
Vrijheid vs. Binding (bieden van ruimte vs. Begrenzen.)
Ideaal vs. Werkelijkheid (lat hoog leggen vs. De realiteit onder ogen
zien)
Cultuuroverdracht vs. Vernieuwing (bepaalde traditie en normen vs.
identiteit ontwikkelen)
Spanningsvelden zijn onvermijdelijk in de opvoeding. Zijn onophefbare
tegenstellingen die de opvoeding symboliseren.
Voorbeeld van spanningsveld: samen met kind naar school fietsen vs. Op een
gegeven moment het kind zelf laten fietsen (vrijheid vs. Binding)
Vrijheid en opvoeding
HC 4: Conflicterende ideeën over ouder-kind
relaties en pedagogische
verantwoordelijkheden
HC 4: boek De Winter illustreren
HC 5: kritische blik tegenover het boek
Mischa de Winter (1951 geboren): schrijver
- Pedagoog
- Hoogleraar universiteit Utrecht
- Pedagogische Civil Society als uitgangspunt in zijn werk heel
bepalend voor het jeugdbeleid in NL (leermethodes, aanpakken)
Denklijn in het boek
Kern: hoe we in NL naar opvoeding kijken, en wat de risico’s en mogelijkheden
zijn
H1 = huidig jeugdbeleid versmalt opvoeding tot gedrag en controle
H2 = dat is niet nieuw.. (traditie van individualisering als schuld van opvoeding)
H3 = kindermishandeling laat zien wat concreet mis kan gaan door huidige beleid
H4 = ‘opvoedingskramp’, uitweg via Civil Society en gedeelde
verantwoordelijkheid
H5 = cultuurshift nodig! Democratisch samenleven en algemeen belang als
uitgangspunt
Winter: te snelle focus op gedrag van ouders (diepgeworteld), moet zorgen voor
een nieuwe civil society om uit die opvoedingskramp te komen.
Het omgaan met negatieve vrijheid is op dit moment het uitgangspunt van
het NL jeugdbeleid. Dit betekent: vrijheid van inmenging.
opvoedingskramp = er rust te veel druk op ouders om het goed te kunnen
doen in de opvoeding.
, Vandaag: meso/exo/macro systeem. Bronfenbrenner: ontwikkeling is meer dan
het individu zelf. De winter stelt hetzelfde, maar dan voor opvoeding. Er gebeurt
meer in het gezin dan de invloed van gezin zelf. De buurt, instellingen en de
democratie zijn aspecten die mee genomen moeten worden als het gaat om
opvoeding.
De pedagogiek als spanningsveld
Jeugdbeleid NL
Opvoeden is een kwestie van grenzen stellen en gedrag bijsturen.
- Hiervoor zijn opvoedingsprogramma’s, opvoedingsboeken.
- Sneller en zichtbare resultaten in opvoeding
effectiviteitssamenleving
De Winter: opvoeding =/= gedragsregulering
Overheid zet zichzelf steeds meer neer als soort supernanny. Als je het fout
doet, grijpen wij in (intrekken kinderbijslag, opvoedcontracten). Klinkt
daadkrachtig, maar hiermee stigmatiseer je bepaalde groepen. In sommige
culturen zijn heel andere waarden en normen, en dit observeer je als slecht. Deze
strenge regels missen inhoud, identiteit. Het versimpelt ideeën over opvoeding.
Overheid stelt ondergrens: zodra je hier boven zit is er niks aan de hand, maar
zodra het fout gaat grijpen we in.
De winter is hierop tegen: zie opvoeding als een soort spanningsveld. Het gaat
erom dat kinderen niet alleen begrenst worden, maar ook gestimuleerd.
afwegingen maken (regels stellen vs. stimuleren ontdekken).
Niet alleen beleid op micro niveau, maar ook macroniveau
Langeveld: sprak over antinomieën. Dit betekent spanningen in de opvoeding
die je nooit kunt oplossen, maar waar je in opvoeding altijd mee te maken krijgt.
Vrijheid vs. Binding (bieden van ruimte vs. Begrenzen.)
Ideaal vs. Werkelijkheid (lat hoog leggen vs. De realiteit onder ogen
zien)
Cultuuroverdracht vs. Vernieuwing (bepaalde traditie en normen vs.
identiteit ontwikkelen)
Spanningsvelden zijn onvermijdelijk in de opvoeding. Zijn onophefbare
tegenstellingen die de opvoeding symboliseren.
Voorbeeld van spanningsveld: samen met kind naar school fietsen vs. Op een
gegeven moment het kind zelf laten fietsen (vrijheid vs. Binding)
Vrijheid en opvoeding
