Schumacker
Schumacker woont in België en verdient meer dan 90% van zijn inkomen in Duitsland. Hij
had, als niet-inwoner van Duitsland geen recht op een bepaalde regeling voor gehuwden die
hem veel voordeel zou geven.
Ro. 31: Bij directe belastingen is de situatie van ingezetenen en die van niet-ingezetenen in
het algemeen niet vergelijkbaar.
Ro. 32: In beginsel is het de woonstaat die bevoegd is de belastingplichtige naar het
wereldinkomen te belasten, daarbij rekening houdend met diens persoonlijke en
gezinsomstandigheden.
Ro. 34: Wanneer een lidstaat dus een niet-ingezetene niet in aanmerking brengt voor
bepaalde belastingvoordelen die hij aan de ingezetene wel verleent, dan is dat in de regel
niet discriminerend, aangezien deze twee categorieën belastingplichten zich niet in een
vergelijkbare situatie bevinden.
Ro. 36: Dat is echter anders in een geval waarin de niet-ingezetene geen inkomsten van
betekenis geniet in de woonstaat en het grootste deel van zijn belastbaar inkomen verwerkt
door de arbeid verricht in een andere staat, met als gevolg dat de woonstaat hem niet de
voordelen kan toekennen die voortvloeien uit de in aanmerking neming van zijn
persoonlijke en gezinssituatie.
Ro. 37: Tussen de situatie van een bovenstaande niet-ingezetene en die van een soortgelijke
werkzame ingezetene bestaat geen objectief verschil dat grond kan opleveren voor een
verschillende behandeling ten aanzien van het in aanmerking nemen bij de belastingheffing
van de persoonlijke en gezinssituatie.
Ro. 38: De discriminatie is gelegen in het feit dat in deze situatie de persoonlijke en
gezinssituatie van de niet-ingezetene dan noch in de woonstaat noch in de andere staat
waarin hij het grootste deel van zijn inkomen verwerft, rekening wordt gehouden.
Dus: Hier gaat het om dat het grootste deel van inkomen in een andere lidstaat wordt
verworven. Als het niet gaat om het grootste deel van inkomen moet je kijken naar De
Groot-arrest.
Let op: Gaat hier om persoonsgebonden aftrekposten. Als het gaat om aftrekposten met
betrekking tot uitvoeren van werkzaamheden (beroepskosten) geldt dit arrest niet maar dan
moet je kijken naar Gerritse-arrest.
Baars
Sprake van vrijheid van vestiging of het vrij verkeer van kapitaal?
Baars woont in NL en bezit 100% van de aandelen in een vennootschap gevestigd in Dublin.
De aandelen behoren tot een aanmerkelijk belang in de zin van het Nederlands recht. Baars
wilde aanspraak maken op de, in het Nederlandse belastingrecht geregelde,
ondernemingsvrijstelling. De inspecteur weigerde deze vrijstelling toe te kennen aangezien
een dergelijke vennootschap in Nederland zou moeten zijn gevestigd. Baars deed een
beroep op de vrijheid van vestiging en de vrijheid van kapitaalverkeer.
Ro. 22: Er is sprake van uitoefening van het recht van vestiging, wanneer een onderdaan van
een lidstaat een deelneming in het kapitaal van een in een andere lidstaat gevestigde
, vennootschap houdt, die hem een zodanige invloed op de besluiten van de vennootschap
verleent, dat hij de activiteiten ervan kan bepalen.
Ro. 28: Het is verboden voor de lidstaat van herkomst om de vestiging van een van zijn
onderdanen in een andere lidstaat te bemoeilijken.
Ro.30: Als het fiscale voordeel in de vorm van een ondernemingsvrijstelling niet wordt
toegekend aan een in Nederland wonende onderdaan die gebruikt maakt van zijn recht van
vrije vestiging en in een andere lidstaat dan in Nederland gevestigde vennootschap beheert
is dit een ongelijke behandeling als dit voordeel wel wordt verleend aan in Nederland
wonende onderdanen die een aanmerkelijk belang in een in Nederland gevestigde
vennootschap hebben.
De Groot
De Groot is werkzaam in verschillende landen, waaronder Nederland. Meneer had het recht
op aftrek van alimentatieverplichting. Deze aftrek werd niet toegepast op het
wereldinkomen maar enkel op het Nederlandse inkomen. In de andere lidstaten werd geen
rekening gehouden met de aftrekposten. Een deel van het voordeel van de aftrekpost
‘verdwijnt’ daarmee.
Ro. 52: Een dergelijk nadeel, dat een deel van het voordeel van de aftrekpost verdwijnt, is
niet het gevolgd van de nationale wetgeving inzake de voorkoming van dubbele belasting,
maar in wezen het gevolg van de verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten
op basis van een overeenkomst ter voorkoming van dubbele belastingheffing (dit valt niet
binnen de werkingssfeer van de bepalingen van het Verdrag) en van het feit dat de
werkstaten geen aftrek in verband met de persoonlijke en gezinssituatie van de
belastingplichtigen verlenen. Dit laatste is op zich niet in strijd met het Verdrag.
Ro. 57: Het deel dat in de werkstaat niet in aftrek kan worden gebracht op de in de
werkstaat verworven inkomsten geheven belasting is een gevolg van de verschillen tussen
de belastingstelsels van de lidstaten. Dit is niet in strijd met het gemeenschapsrecht.
Ro. 59: Werkstaten dienen alleen rekening te houden met persoonlijke aftrekposten als het
grootste deel van het inkomen wordt behaald in de werkstaat (dan moet je bij Schumacker
kijken.)
Dus: Als het inkomen niet voor het grootste deel in een werkstaat wordt verworven dient er
geen rekening te worden gehouden met persoonsgebonden aftrekposten.
Let wel: Als het gaat om aftrekposten met betrekking tot uitvoeren van werkzaamheden
(beroepskosten) geldt dit arrest niet maar dan moet je kijken naar Gerritse-arrest.
Gerritse
Gerritse verdiende een deel van zijn inkomen in Berlijn tijdens een optreden. Hierop werd in
Duitsland een forfaitairei nkomstenbelasting ingehouden van 25%. Er werd in casu geen
rekening gehouden met de reiskosten en verblijfskosten (beroepskosten), terwijl Gerritse uit
Rotterdam kwam. Voor Duits belastingplichtigen werd wel rekening gehouden met
verwervingskosten/beroepskosten.
Schumacker woont in België en verdient meer dan 90% van zijn inkomen in Duitsland. Hij
had, als niet-inwoner van Duitsland geen recht op een bepaalde regeling voor gehuwden die
hem veel voordeel zou geven.
Ro. 31: Bij directe belastingen is de situatie van ingezetenen en die van niet-ingezetenen in
het algemeen niet vergelijkbaar.
Ro. 32: In beginsel is het de woonstaat die bevoegd is de belastingplichtige naar het
wereldinkomen te belasten, daarbij rekening houdend met diens persoonlijke en
gezinsomstandigheden.
Ro. 34: Wanneer een lidstaat dus een niet-ingezetene niet in aanmerking brengt voor
bepaalde belastingvoordelen die hij aan de ingezetene wel verleent, dan is dat in de regel
niet discriminerend, aangezien deze twee categorieën belastingplichten zich niet in een
vergelijkbare situatie bevinden.
Ro. 36: Dat is echter anders in een geval waarin de niet-ingezetene geen inkomsten van
betekenis geniet in de woonstaat en het grootste deel van zijn belastbaar inkomen verwerkt
door de arbeid verricht in een andere staat, met als gevolg dat de woonstaat hem niet de
voordelen kan toekennen die voortvloeien uit de in aanmerking neming van zijn
persoonlijke en gezinssituatie.
Ro. 37: Tussen de situatie van een bovenstaande niet-ingezetene en die van een soortgelijke
werkzame ingezetene bestaat geen objectief verschil dat grond kan opleveren voor een
verschillende behandeling ten aanzien van het in aanmerking nemen bij de belastingheffing
van de persoonlijke en gezinssituatie.
Ro. 38: De discriminatie is gelegen in het feit dat in deze situatie de persoonlijke en
gezinssituatie van de niet-ingezetene dan noch in de woonstaat noch in de andere staat
waarin hij het grootste deel van zijn inkomen verwerft, rekening wordt gehouden.
Dus: Hier gaat het om dat het grootste deel van inkomen in een andere lidstaat wordt
verworven. Als het niet gaat om het grootste deel van inkomen moet je kijken naar De
Groot-arrest.
Let op: Gaat hier om persoonsgebonden aftrekposten. Als het gaat om aftrekposten met
betrekking tot uitvoeren van werkzaamheden (beroepskosten) geldt dit arrest niet maar dan
moet je kijken naar Gerritse-arrest.
Baars
Sprake van vrijheid van vestiging of het vrij verkeer van kapitaal?
Baars woont in NL en bezit 100% van de aandelen in een vennootschap gevestigd in Dublin.
De aandelen behoren tot een aanmerkelijk belang in de zin van het Nederlands recht. Baars
wilde aanspraak maken op de, in het Nederlandse belastingrecht geregelde,
ondernemingsvrijstelling. De inspecteur weigerde deze vrijstelling toe te kennen aangezien
een dergelijke vennootschap in Nederland zou moeten zijn gevestigd. Baars deed een
beroep op de vrijheid van vestiging en de vrijheid van kapitaalverkeer.
Ro. 22: Er is sprake van uitoefening van het recht van vestiging, wanneer een onderdaan van
een lidstaat een deelneming in het kapitaal van een in een andere lidstaat gevestigde
, vennootschap houdt, die hem een zodanige invloed op de besluiten van de vennootschap
verleent, dat hij de activiteiten ervan kan bepalen.
Ro. 28: Het is verboden voor de lidstaat van herkomst om de vestiging van een van zijn
onderdanen in een andere lidstaat te bemoeilijken.
Ro.30: Als het fiscale voordeel in de vorm van een ondernemingsvrijstelling niet wordt
toegekend aan een in Nederland wonende onderdaan die gebruikt maakt van zijn recht van
vrije vestiging en in een andere lidstaat dan in Nederland gevestigde vennootschap beheert
is dit een ongelijke behandeling als dit voordeel wel wordt verleend aan in Nederland
wonende onderdanen die een aanmerkelijk belang in een in Nederland gevestigde
vennootschap hebben.
De Groot
De Groot is werkzaam in verschillende landen, waaronder Nederland. Meneer had het recht
op aftrek van alimentatieverplichting. Deze aftrek werd niet toegepast op het
wereldinkomen maar enkel op het Nederlandse inkomen. In de andere lidstaten werd geen
rekening gehouden met de aftrekposten. Een deel van het voordeel van de aftrekpost
‘verdwijnt’ daarmee.
Ro. 52: Een dergelijk nadeel, dat een deel van het voordeel van de aftrekpost verdwijnt, is
niet het gevolgd van de nationale wetgeving inzake de voorkoming van dubbele belasting,
maar in wezen het gevolg van de verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen de lidstaten
op basis van een overeenkomst ter voorkoming van dubbele belastingheffing (dit valt niet
binnen de werkingssfeer van de bepalingen van het Verdrag) en van het feit dat de
werkstaten geen aftrek in verband met de persoonlijke en gezinssituatie van de
belastingplichtigen verlenen. Dit laatste is op zich niet in strijd met het Verdrag.
Ro. 57: Het deel dat in de werkstaat niet in aftrek kan worden gebracht op de in de
werkstaat verworven inkomsten geheven belasting is een gevolg van de verschillen tussen
de belastingstelsels van de lidstaten. Dit is niet in strijd met het gemeenschapsrecht.
Ro. 59: Werkstaten dienen alleen rekening te houden met persoonlijke aftrekposten als het
grootste deel van het inkomen wordt behaald in de werkstaat (dan moet je bij Schumacker
kijken.)
Dus: Als het inkomen niet voor het grootste deel in een werkstaat wordt verworven dient er
geen rekening te worden gehouden met persoonsgebonden aftrekposten.
Let wel: Als het gaat om aftrekposten met betrekking tot uitvoeren van werkzaamheden
(beroepskosten) geldt dit arrest niet maar dan moet je kijken naar Gerritse-arrest.
Gerritse
Gerritse verdiende een deel van zijn inkomen in Berlijn tijdens een optreden. Hierop werd in
Duitsland een forfaitairei nkomstenbelasting ingehouden van 25%. Er werd in casu geen
rekening gehouden met de reiskosten en verblijfskosten (beroepskosten), terwijl Gerritse uit
Rotterdam kwam. Voor Duits belastingplichtigen werd wel rekening gehouden met
verwervingskosten/beroepskosten.
