Samenvattingen toetsweek pedagogisch medewerker 2e leerjaar niveau 3

Ped-B Hoofdstuk 5.1



Opvallend gedrag is, zoals het woord zelf al zegt, gedrag dat opvalt.
Het valt op doorgaat het afwijkt van het verwachte gedrag van
kinderen en jongeren in een bepaalde ontwikkelings- en
leeftijdsfase. Als er sprake is van opvallend gedrag , kijk je wanneer
het gedrag voorkomt , of het gedrag tijdelijk is, het vaker voorkomt
of er misschien wel voortdurend is.
Opvallend gedrag heeft vaak te maken met de sociaal – emotionele
ontwikkeling : het kind heeft moeite met bepaalde emoties ( zoals
boosheid) om te gaan of de contacten met andere mensen verlopen
op de een of ander manier moeizaam. Opvallend gedrag kan
samengaan met een ontwikkelingsachterstand of leerprobleem ,
maar dat hoeft niet.
Jonge kinderen hebben dat drukke en bewegelijke gedrag meestal
niet de hele dag door, maar bijvoorbeeld alleen bij het buiten spelen
of wanneer ze een nieuwe activiteit gaan doen. Jongens zijn daarbij
gemiddeld genomen wat drukker, impulsiever en bewegelijker in
hun doen en laten dan meisjes.
Druk gedrag wordt pas opvallend genoemd als het ( vrijwel) altijd
aanwezig is, het storend is voor het kind zelf of voor anderen en als
het niet past bij de leeftijdsfase van het kind. Over een jongen van
elf die na twee uur hard werken in de klas onrustig wordt, hoef je je
geen zorgen over te maken. Dat is anders als dezelfde jonge bijna
nooit 10 minuten rustig aan een rekenopdracht kan werken. Dan is
er waarschijnlijk iets meer aan de hand en kun je de jonge gaan
observeren.
Kenmerken van druk gedrag :
- Onrustig bewegen met de handen en voeten, friemelen en heen-
en-weer wiebelen
- Moeite hebben om te blijven zitten wanneer dat nodig is
- Aan één stuk door praten
- Moeite hebben om rustig te spelen
- Moeite hebben met het opvolgen van aanwijzingen of opdrachten
van anderen
- Het verstoren van bezigheden van anderen

, - Niet op de beurt kunnen wachten
- Geen gevaar zien
-Vaak kleine ongelukjes hebben




Sommige kinderen zijn wat sneller boos dan andere kinderen of
later het meer merken. Dit kan aan het karakter liggen waardoor
het iets is dat hoort bij een kind. Je noemt het in zo ’n geval
karaktereigenschap .
Je spreekt van opstandig gedrag als een kind langdurig boos en
opstandig gedrag laat zien. Bij opstandig gedrag lukt het een kind
vaak niet om zelf uit zijn negatieve bui te komen.
Kenmerken van opstandig gedrag :
- Driftbuien
- Vaak ruzie hebben met kinderen of volwassenen
- Weigeren om zich te voegen aan regels
- Anderen irriteren
- Prikkelbaar gedrag
Het kan voorkomen dat een kind of jongere een ander pijn doet. Dat
gebeurt zowel fysiek ( slaan, schoppen, bijten , ongewenst
aanraken) als verbaal ( pesten, schelden). Grensoverschrijdend
gedrag gaat nog een stapje verder. Dit soort gedrag gaat een
bepaalde grens over en richt daarbij schade aan bij de persoon op
wie het gedrag gericht was. Dan spreek je van lichamelijke en
geestelijke mishandeling en seksueel gebruik.
Als het goed is , heeft de organisatie waarbij je werkt een protocol
waarin staat hoe je dit gedrag zo veel mogelijk voorkomt en
wat je moet doen als het toch gebeurt. Als je
grensoverschrijdend gedrag signaleert, bespreek het altijd
eerst met je begeleider en bepaal samen hoe je de situatie
aanpakt.
Sommige kinderen zijn niet zo uitbundig en hoeven niet per se op
de voorgrond te staan. Ze vinden het niet fijn als alle aandacht op
hen gericht is. Dat hoeft helemaal geen probleem te zijn. Maar als je
een kind of jongere ziet dat teruggetrokken gedrag vertoont , is het
wel goed om te kijken of het er zelf last van heeft. Extreem
teruggetrokken gedrag kan in de toekomst vervelende gevolgen