Hoofdstuk 1 praktisch europees recht
Paragraaf 1
Lidstaten maken met elkaar afspraken op grond van het internationale recht. Dat rechtsgebied regelt
alle betrekkingen tussen staten.
Binnen het nationale recht zijn alle staten gelijk aan elkaar, en de afspraken die ze maken worden
meestal in een verdrag vastgelegd. Een belangrijk beginsel bij het overeenkomen van verdragen is in
beginsel de staatssoevereiniteit.
Staten kunnen op verschillende hun staatssoevereiniteit overdragen bij het opstellen van
internationale verdragen. De manier waarop dit gebeurt geeft effect op de bevoegdheden en
dagelijkse werkzaamheden van internationale organisatie in kwestie.
De overheid heeft staatssoevereiniteit= ultieme beslissingsbevoegdheid op het grondgebied van de
staat, en de overheid kan als enigste die wet- en regelgeving opstelling. Andere staten kunnen dus
niet bepalen hoe Nederland zijn regelgeving vormgeeft, deze macht ligt nu alleen bij de nationale
overheid.
Deze macht kan echter op 2 manieren worden beperkt;
- De soevereiniteit kan vrijwillig worden overgedragen
- De soevereiniteit kan onvrijwillig worden beperkt
Soevereiniteit overdragen:
Een staat kan zelf beslissen om een gedeelte van hun beslissingsbevoegdheid over te dragen aan
bijvoorbeeld een internationale organisatie. De staat kan dan niet meer zelf alle regels stellen, maar
accepteert dat een organisatie hoger en gezaghebbender is dan de staat zelf.
Meestal word de soevereiniteit alleen overgedragen als dit ban belang van het land dient, en
bijdraagt aan het welzijn van zijn inwoners.
Het overdragen hoeft niet permanent te zijn, voor landen in eu bestaat bijvoorbeeld gewoon de kans
om het lidmaatschap op te scheppen, en de staatssoevereiniteit terug te nemen.
Echter is uittreden wel een moeilijk proces, instemming van veel partijen is vereist; van de europese
raad, de raad en het europees parlement. Ook moet meestal het nationaal parlement van de
desbetreffende lidstaat instemmen.
Als een land eenmaal is uitgetreden uit de europese unie (zoals groot-britannie), dan kan het land
later alsnog wel weer een verzoek doen weer lid te worden van de eu.
Soevereiniteit onvrijwillig beperkt:
Dan word een staat de beslissingsbevoegdheid uit de hand genomen. Als een staat word
binnengevallen door een ander land bijvoorbeeld is de macht overgenomen, en word de
beslissingsbevoegdheid van de aangevallen staat beperkt. Dit kan door militair ingrijpen van een
onafhankelijke staat komen, maar ook door een mandaat dat de veiligheidsraad van de verenigde
naties heeft afgegeven om een land binnen te vallen.
,Internationale organisaties spelen binnen het nationale recht ook een belangrijke rol. Zoals eerder
gezegd kunnen staten dus een samenwerkingsverband gaan, maar ook personen kunnen gezamenlijk
een internationale organisatie oprichten. Er zijn dan ook 2 soorten organisaties;
- Gouvernementele organisaties
- Non-gouvernementele organisaties
Gouvernementele organisaties= samenwerkingsverband tussen staten.
De oprichting gebeurd via een verdrag, in zo n verdrag vermelden de lidstaten de doelstellingen en
de middel die de organisatie heeft om die doelstellingen te bereiken. Een internationale organisatie
biedt staten de mogelijkheid om samen te werken op een bepaald beleidsterrein een voorbeeld is de
internationale telecommunicatie- unie.
Staten kunnen bij het oprichten van een organisatie kiezen of en hoeveel vrijheid ze afstaan aan deze
organisatie..
Als lidstaten geen of een heel klein beetje soevereiniteit afstaan wordt de organisatie een
intergouvernementele organisatie genoemd.
als lidstaten wel beslissingsbevoegdheid afstaan is er sprake van een supranationale organisatie.
Meestal word er gekozen voor een intergouvernementele organisatie. Alle beslissingen worden dan
hoofdzakelijk door de staten gezamenlijk genomen.
Een voorbeeld van een supranationale organisatie is de europese unie, deze staat boven de lidstaten.
De lidstaten staan in dat geval vrijwillig een gedeelte van hun beslissingsbevoegdheid af aan een
internationale organisatie. zij accepteren dat deze organisatie regels vaststelt waar zij zich aan
moeten houden. de lidstaten kunnen niet meer zelfstandig de inhoud van deze regels bepalen.
Naast de groep landen gaan ook een groep personen een internationale organisatie oprichten een
non gouvernementele organisatie is onafhankelijk van staten en heeft vaak een ideeele doelstelling.
Een non gouvernementele organisatie hoeft niet internationaal te zijn. In nederland kennen we
bijvoorbeeld het rode kruis en WNF.
ze publiceren jaarlijks rapport zijn over de stand van zaken op hun aandachtsgebied, ze worden vaak
uitgenodigd om deel te nemen aan internationale vergaderingen maar hebben geen stemrecht. ze
hebben eerder een adviserende rol.
, Paragraaf 2
De europese unie is het resultaat van verschillende opeenvolgende internationale verdragen. Deze
verdragen regelen achtereenvolgens welke doelstellingen de EU nastreeft en binnen welke juridische
kaders dat mag gebeuren.
Op dit moment zijn er 2 hele belangrijke verdragen in de EU:
- Het verdrag betreffende de europese unie
- Het verdrag betreffende de werking van de europese unie
Naast die 2 verdragen is het handvest van de grondrechten van de europese unie ook belangrijk.
Aan het VEU en VwEU zijn ook nog verschillende protocollen gehecht waarin over hele specifieke
onderwerpen aanvullende afspraken zijn gemaakt.
Het supranationale karakter van de eu is groot, veel lidstaten hebben op veel gebieden soevereiniteit
overgedragen. Het beinvloeden van het supranationale beleid is steeds moeilijker, al is dit niet
geheel onmogelijk.
In art 3 veu staan de doelstellingen van de eu opgesomd.
De eu heeft 2 instrumenten om de doelstellingen te bereiken;
- Negatieve integratie
- Positieve integratie
Negatieve integratie:
De eu gaat over tot het uitvaardigen van verboden. Voorbeeld: werknemers uit andere lidstaten
moeten eerst een werkvergunning aanvragen voordat ze toegang krijgen tot de nationale
arbeidsmarkt.
Positieve integratie:
De eu gaat over tot het uitvaardigen van geboden. Het doel van positieve integratie is om de
nationale regelgeving van de lidstaten te uniformeren, of te harmoniseren. Voorbeeld: alle lidstaten
moeten behaalde diploma’s erkennen van alle werknemers.
Vaak worden beide strategieën tegelijk uitgerold. Er heersen dus zowel vormen van negatieve en
positieve integratie.
Het primaire doel van de eu is het vrede en welzijn in europa. Het middel om tot dat doel te bereiken
is economische integratie. De gedachte daarachter is dat wanneer lidstaten met elkaar economisch
samenwerken hun economien verweven raken. Je maakt ook meestal geen ruzie met je
handelspartners omdat je eigen economie dan ook achteruit gaat.
Paragraaf 1
Lidstaten maken met elkaar afspraken op grond van het internationale recht. Dat rechtsgebied regelt
alle betrekkingen tussen staten.
Binnen het nationale recht zijn alle staten gelijk aan elkaar, en de afspraken die ze maken worden
meestal in een verdrag vastgelegd. Een belangrijk beginsel bij het overeenkomen van verdragen is in
beginsel de staatssoevereiniteit.
Staten kunnen op verschillende hun staatssoevereiniteit overdragen bij het opstellen van
internationale verdragen. De manier waarop dit gebeurt geeft effect op de bevoegdheden en
dagelijkse werkzaamheden van internationale organisatie in kwestie.
De overheid heeft staatssoevereiniteit= ultieme beslissingsbevoegdheid op het grondgebied van de
staat, en de overheid kan als enigste die wet- en regelgeving opstelling. Andere staten kunnen dus
niet bepalen hoe Nederland zijn regelgeving vormgeeft, deze macht ligt nu alleen bij de nationale
overheid.
Deze macht kan echter op 2 manieren worden beperkt;
- De soevereiniteit kan vrijwillig worden overgedragen
- De soevereiniteit kan onvrijwillig worden beperkt
Soevereiniteit overdragen:
Een staat kan zelf beslissen om een gedeelte van hun beslissingsbevoegdheid over te dragen aan
bijvoorbeeld een internationale organisatie. De staat kan dan niet meer zelf alle regels stellen, maar
accepteert dat een organisatie hoger en gezaghebbender is dan de staat zelf.
Meestal word de soevereiniteit alleen overgedragen als dit ban belang van het land dient, en
bijdraagt aan het welzijn van zijn inwoners.
Het overdragen hoeft niet permanent te zijn, voor landen in eu bestaat bijvoorbeeld gewoon de kans
om het lidmaatschap op te scheppen, en de staatssoevereiniteit terug te nemen.
Echter is uittreden wel een moeilijk proces, instemming van veel partijen is vereist; van de europese
raad, de raad en het europees parlement. Ook moet meestal het nationaal parlement van de
desbetreffende lidstaat instemmen.
Als een land eenmaal is uitgetreden uit de europese unie (zoals groot-britannie), dan kan het land
later alsnog wel weer een verzoek doen weer lid te worden van de eu.
Soevereiniteit onvrijwillig beperkt:
Dan word een staat de beslissingsbevoegdheid uit de hand genomen. Als een staat word
binnengevallen door een ander land bijvoorbeeld is de macht overgenomen, en word de
beslissingsbevoegdheid van de aangevallen staat beperkt. Dit kan door militair ingrijpen van een
onafhankelijke staat komen, maar ook door een mandaat dat de veiligheidsraad van de verenigde
naties heeft afgegeven om een land binnen te vallen.
,Internationale organisaties spelen binnen het nationale recht ook een belangrijke rol. Zoals eerder
gezegd kunnen staten dus een samenwerkingsverband gaan, maar ook personen kunnen gezamenlijk
een internationale organisatie oprichten. Er zijn dan ook 2 soorten organisaties;
- Gouvernementele organisaties
- Non-gouvernementele organisaties
Gouvernementele organisaties= samenwerkingsverband tussen staten.
De oprichting gebeurd via een verdrag, in zo n verdrag vermelden de lidstaten de doelstellingen en
de middel die de organisatie heeft om die doelstellingen te bereiken. Een internationale organisatie
biedt staten de mogelijkheid om samen te werken op een bepaald beleidsterrein een voorbeeld is de
internationale telecommunicatie- unie.
Staten kunnen bij het oprichten van een organisatie kiezen of en hoeveel vrijheid ze afstaan aan deze
organisatie..
Als lidstaten geen of een heel klein beetje soevereiniteit afstaan wordt de organisatie een
intergouvernementele organisatie genoemd.
als lidstaten wel beslissingsbevoegdheid afstaan is er sprake van een supranationale organisatie.
Meestal word er gekozen voor een intergouvernementele organisatie. Alle beslissingen worden dan
hoofdzakelijk door de staten gezamenlijk genomen.
Een voorbeeld van een supranationale organisatie is de europese unie, deze staat boven de lidstaten.
De lidstaten staan in dat geval vrijwillig een gedeelte van hun beslissingsbevoegdheid af aan een
internationale organisatie. zij accepteren dat deze organisatie regels vaststelt waar zij zich aan
moeten houden. de lidstaten kunnen niet meer zelfstandig de inhoud van deze regels bepalen.
Naast de groep landen gaan ook een groep personen een internationale organisatie oprichten een
non gouvernementele organisatie is onafhankelijk van staten en heeft vaak een ideeele doelstelling.
Een non gouvernementele organisatie hoeft niet internationaal te zijn. In nederland kennen we
bijvoorbeeld het rode kruis en WNF.
ze publiceren jaarlijks rapport zijn over de stand van zaken op hun aandachtsgebied, ze worden vaak
uitgenodigd om deel te nemen aan internationale vergaderingen maar hebben geen stemrecht. ze
hebben eerder een adviserende rol.
, Paragraaf 2
De europese unie is het resultaat van verschillende opeenvolgende internationale verdragen. Deze
verdragen regelen achtereenvolgens welke doelstellingen de EU nastreeft en binnen welke juridische
kaders dat mag gebeuren.
Op dit moment zijn er 2 hele belangrijke verdragen in de EU:
- Het verdrag betreffende de europese unie
- Het verdrag betreffende de werking van de europese unie
Naast die 2 verdragen is het handvest van de grondrechten van de europese unie ook belangrijk.
Aan het VEU en VwEU zijn ook nog verschillende protocollen gehecht waarin over hele specifieke
onderwerpen aanvullende afspraken zijn gemaakt.
Het supranationale karakter van de eu is groot, veel lidstaten hebben op veel gebieden soevereiniteit
overgedragen. Het beinvloeden van het supranationale beleid is steeds moeilijker, al is dit niet
geheel onmogelijk.
In art 3 veu staan de doelstellingen van de eu opgesomd.
De eu heeft 2 instrumenten om de doelstellingen te bereiken;
- Negatieve integratie
- Positieve integratie
Negatieve integratie:
De eu gaat over tot het uitvaardigen van verboden. Voorbeeld: werknemers uit andere lidstaten
moeten eerst een werkvergunning aanvragen voordat ze toegang krijgen tot de nationale
arbeidsmarkt.
Positieve integratie:
De eu gaat over tot het uitvaardigen van geboden. Het doel van positieve integratie is om de
nationale regelgeving van de lidstaten te uniformeren, of te harmoniseren. Voorbeeld: alle lidstaten
moeten behaalde diploma’s erkennen van alle werknemers.
Vaak worden beide strategieën tegelijk uitgerold. Er heersen dus zowel vormen van negatieve en
positieve integratie.
Het primaire doel van de eu is het vrede en welzijn in europa. Het middel om tot dat doel te bereiken
is economische integratie. De gedachte daarachter is dat wanneer lidstaten met elkaar economisch
samenwerken hun economien verweven raken. Je maakt ook meestal geen ruzie met je
handelspartners omdat je eigen economie dan ook achteruit gaat.
