Samenvatting
Karel de Grote slaapt in zijn kasteel in Ingelheim aan de Rijn, de dag daarna zou hij daar een
hofdag houden. In die nacht komt een engel aan zijn bed die hem beveelt uit stelen te gaan.
Tot twee keer toe weigert hij maar de derde keer doet hij wat de engel hem zegt en hij
verlaat met zijn paard het kasteel. Dit ging gemakkelijk want iedereen in het kasteel sliep,
daar had god voor gezorgd. Onderweg krijgt hij respect voor dieven die stelen van de rijken.
Hij denkt aan Elegast, een leenman die hij vanwege diefstal heeft verbannen. Hij krijgt daar
spijt van en hij hoopte dat Elegast die nacht zijn begeleider zou kunnen zijn. Op zijn tocht
ontmoet Karel in het bos een ridder die heelmaal gekleed is in het zwart en een zwart paard
heeft. De zwarte ridder wilde de kostbare wapenuitrusting van Karel graag hebben en
besloot die te gaan stelen. Hij eist van Karel dat hij zegt wie hij is en wat hij hier kwam doen.
De koning weigert dit te vertellen, hierna volgt een langdurig gevecht. De zwarte ridder
verliest en Karel heeft de kans hem te vermoorden maar doet dit niet en vraagt de zwarte
ridder wie hij is en wat hij doet. De zwarte ridder zegt dat hij Elegast heet en steelt van de
rijken maar niet van de armen. De koning is blij dat hij Elegast heeft ontmoet zegt dat hij ook
een dief is en Adelbrecht heet. Hij stelt voor dat ze samen de schat van Koning Karel gaan
stelen. Elegast weigert dit te doen omdat hij ondanks zijn verbanning trouw blijft aan zijn
leenheer. Later besluiten ze om in het kasteel van Eggeric van Eggermonde, de zwager van
Karel, te gaan stelen. Elegast maakt met zijn breekijzer een gat in de muur van het kasteel.
Voordat hij naar binnen gaat steekt hij een toverkruid, waarmee hij dieren kan verstaan in
zijn mond, en hij hoort dat de dieren zeggen dat de koning in de buurt is. Karel vindt dat
natuurlijk niet raar. Karel neemt ook het kruid in zijn mond maar dan is het opeens
verdwenen, Elegast had het zonder dat Karel het merkte het uit zijn mond gehaald. Omdat
Elegast niet zo veel vertrouwen heeft in de inbrekers kwaliteiten van “Adelbrecht” besluit hij
alleen naar binnen te gaan. Als hij al best veel gestolen heeft wil hij ook nog het zadel van
Eggeric stelen want deze was kostbaar en mooi. Hij komt de slaap kamer binnen van Eggeric
en zijn vrouw, wanneer hij het zadel aanraakt maakt het door de bellen die er aan zitten
zoveel geluid dat Eggeric en zijn vrouw wakker worden. Zijn vrouw vraagt wat er toch
allemaal met hem aan de hand is, dan vertelt hij dat hij de volgende ochtend met enkele
handlangers Koning Karel gaat vermoorden. Zij vindt dit erg en verzet zich hiertegen, Eggeric
slaat haar dan recht in haar gezicht zodat haar neus en mond gingen bloeden. Elegast vangt
het bloed op in zijn handschoen, tegenover Karel zou dit als bewijs dienen voor wat er zich in
de kamer heeft afgespeeld. Karel gaat alleen terug naar Ingelheim en neemt daar de nodige
maatregelen. Eggeric en de andere verraders worden de volgende ochtend gevangenen
genomen. Eggeric ontkent alles maar dan laat de koning Elegast komen en Elegast laat de
handschoen zien.
Een gevecht tussen Elegast en Eggeric zou beslissen wie de waarheid sprak. Het gevecht dat
daardoor komt duurt erg lang en er valt maar geen beslissing. Pas toen Karel bad tot God viel
er een beslissing. Elegast sloeg met zijn zwaard een groot deel van het hoofd van Eggeric
eraf.. Daarna werd Eggeric opgehangen samen met zijn handlangers. De verbanning van
Elegast werd opgeheven en hij kreeg de weduwe van Eggeric als vrouw.
, Tijd en ruimte
Het verhaal komt zeker uit de middeleeuwen(500-1500). Het verhaal is door mondelinge
traditie al jaren door verteld voordat het is opgeschreven, daarom zijn er zaken van het
originele verhaal weggelaten en bij verzonnen. Ook zal het verhaal door epische concentratie
sterk veranderd zijn. Misschien ging het originele verhaal wel helemaal niet over Karel de
Grote maar is die er gewoon door iemand in bedacht.
Het verhaal begint in de nacht en eindigt de avond daarna, dus de vertelde tijd bestrijkt
ongeveer één nacht en één dag.
Het verhaal speelt zich af in het kasteel van Karel, in het bos en in het kasteel van Eggeric. Er
wordt een duidelijke tegenstelling gemaakt in ruimte namelijk: hof (kastelen) en bos. Het hof
wordt gezien als vertrouwt en een rustige veilige plek. Het bos wordt gezien als een onveilige
plek waar het recht van de sterkste geld. Het hele verhaal speelt zich af in de regio bij
Ingelheim aan de Rijn.
De wijze van vertellen
Het boek is geschreven op de manier van hij/zij- of personale verteller. De schrijver vertelt
het verhaal zonder gebruik te maken van het ik-perspectief, dit is logisch omdat de schrijver
zelf niet deelneemt aan het verhaal. Maar hij wisselt ook niet van ‘hij/zij’ naar ‘ik’ daarom is
het ook niet mogelijk dat het uit het alwetende perspectief is geschreven.
Spanning
In het verhaal zit zeker vorm van spanning want je weet nooit van tevoren wat er gaat
gebeuren, wel zijn verschillende stukken erg voorspelbaar. Bijvoorbeeld het stuk waarin
Elegast en Eggeric tegen elkaar vechten, het is erg voorspelbaar dat Elegast zou winnen. Het
hele verhaal blijft wel boeiend en er zitten niet veel saaie momenten in daardoor blijft het
hele verhaal spannend.
Thema en motieven
Thema:
Het thema van het verhaal is trouw. Elegast blijft Karel trouw ondanks dat hij hem ten
onrechte heeft verbannen, Elegast wordt hiervoor goed beloond. Hierbij blijft de leenman
trouw aan zijn leenheer. Eggeric van Egghermonde bleef de koning (zijn leenheer) niet trouw
en wordt hiervoor gestraft. De trouw aan god komt ook vaak in het boek naar voren. Denk
maar aan het begin waarin Karel uiteindelijk doet wat God hem opdraagt al vindt hij het een
schande voor zichzelf.
Karel de Grote slaapt in zijn kasteel in Ingelheim aan de Rijn, de dag daarna zou hij daar een
hofdag houden. In die nacht komt een engel aan zijn bed die hem beveelt uit stelen te gaan.
Tot twee keer toe weigert hij maar de derde keer doet hij wat de engel hem zegt en hij
verlaat met zijn paard het kasteel. Dit ging gemakkelijk want iedereen in het kasteel sliep,
daar had god voor gezorgd. Onderweg krijgt hij respect voor dieven die stelen van de rijken.
Hij denkt aan Elegast, een leenman die hij vanwege diefstal heeft verbannen. Hij krijgt daar
spijt van en hij hoopte dat Elegast die nacht zijn begeleider zou kunnen zijn. Op zijn tocht
ontmoet Karel in het bos een ridder die heelmaal gekleed is in het zwart en een zwart paard
heeft. De zwarte ridder wilde de kostbare wapenuitrusting van Karel graag hebben en
besloot die te gaan stelen. Hij eist van Karel dat hij zegt wie hij is en wat hij hier kwam doen.
De koning weigert dit te vertellen, hierna volgt een langdurig gevecht. De zwarte ridder
verliest en Karel heeft de kans hem te vermoorden maar doet dit niet en vraagt de zwarte
ridder wie hij is en wat hij doet. De zwarte ridder zegt dat hij Elegast heet en steelt van de
rijken maar niet van de armen. De koning is blij dat hij Elegast heeft ontmoet zegt dat hij ook
een dief is en Adelbrecht heet. Hij stelt voor dat ze samen de schat van Koning Karel gaan
stelen. Elegast weigert dit te doen omdat hij ondanks zijn verbanning trouw blijft aan zijn
leenheer. Later besluiten ze om in het kasteel van Eggeric van Eggermonde, de zwager van
Karel, te gaan stelen. Elegast maakt met zijn breekijzer een gat in de muur van het kasteel.
Voordat hij naar binnen gaat steekt hij een toverkruid, waarmee hij dieren kan verstaan in
zijn mond, en hij hoort dat de dieren zeggen dat de koning in de buurt is. Karel vindt dat
natuurlijk niet raar. Karel neemt ook het kruid in zijn mond maar dan is het opeens
verdwenen, Elegast had het zonder dat Karel het merkte het uit zijn mond gehaald. Omdat
Elegast niet zo veel vertrouwen heeft in de inbrekers kwaliteiten van “Adelbrecht” besluit hij
alleen naar binnen te gaan. Als hij al best veel gestolen heeft wil hij ook nog het zadel van
Eggeric stelen want deze was kostbaar en mooi. Hij komt de slaap kamer binnen van Eggeric
en zijn vrouw, wanneer hij het zadel aanraakt maakt het door de bellen die er aan zitten
zoveel geluid dat Eggeric en zijn vrouw wakker worden. Zijn vrouw vraagt wat er toch
allemaal met hem aan de hand is, dan vertelt hij dat hij de volgende ochtend met enkele
handlangers Koning Karel gaat vermoorden. Zij vindt dit erg en verzet zich hiertegen, Eggeric
slaat haar dan recht in haar gezicht zodat haar neus en mond gingen bloeden. Elegast vangt
het bloed op in zijn handschoen, tegenover Karel zou dit als bewijs dienen voor wat er zich in
de kamer heeft afgespeeld. Karel gaat alleen terug naar Ingelheim en neemt daar de nodige
maatregelen. Eggeric en de andere verraders worden de volgende ochtend gevangenen
genomen. Eggeric ontkent alles maar dan laat de koning Elegast komen en Elegast laat de
handschoen zien.
Een gevecht tussen Elegast en Eggeric zou beslissen wie de waarheid sprak. Het gevecht dat
daardoor komt duurt erg lang en er valt maar geen beslissing. Pas toen Karel bad tot God viel
er een beslissing. Elegast sloeg met zijn zwaard een groot deel van het hoofd van Eggeric
eraf.. Daarna werd Eggeric opgehangen samen met zijn handlangers. De verbanning van
Elegast werd opgeheven en hij kreeg de weduwe van Eggeric als vrouw.
, Tijd en ruimte
Het verhaal komt zeker uit de middeleeuwen(500-1500). Het verhaal is door mondelinge
traditie al jaren door verteld voordat het is opgeschreven, daarom zijn er zaken van het
originele verhaal weggelaten en bij verzonnen. Ook zal het verhaal door epische concentratie
sterk veranderd zijn. Misschien ging het originele verhaal wel helemaal niet over Karel de
Grote maar is die er gewoon door iemand in bedacht.
Het verhaal begint in de nacht en eindigt de avond daarna, dus de vertelde tijd bestrijkt
ongeveer één nacht en één dag.
Het verhaal speelt zich af in het kasteel van Karel, in het bos en in het kasteel van Eggeric. Er
wordt een duidelijke tegenstelling gemaakt in ruimte namelijk: hof (kastelen) en bos. Het hof
wordt gezien als vertrouwt en een rustige veilige plek. Het bos wordt gezien als een onveilige
plek waar het recht van de sterkste geld. Het hele verhaal speelt zich af in de regio bij
Ingelheim aan de Rijn.
De wijze van vertellen
Het boek is geschreven op de manier van hij/zij- of personale verteller. De schrijver vertelt
het verhaal zonder gebruik te maken van het ik-perspectief, dit is logisch omdat de schrijver
zelf niet deelneemt aan het verhaal. Maar hij wisselt ook niet van ‘hij/zij’ naar ‘ik’ daarom is
het ook niet mogelijk dat het uit het alwetende perspectief is geschreven.
Spanning
In het verhaal zit zeker vorm van spanning want je weet nooit van tevoren wat er gaat
gebeuren, wel zijn verschillende stukken erg voorspelbaar. Bijvoorbeeld het stuk waarin
Elegast en Eggeric tegen elkaar vechten, het is erg voorspelbaar dat Elegast zou winnen. Het
hele verhaal blijft wel boeiend en er zitten niet veel saaie momenten in daardoor blijft het
hele verhaal spannend.
Thema en motieven
Thema:
Het thema van het verhaal is trouw. Elegast blijft Karel trouw ondanks dat hij hem ten
onrechte heeft verbannen, Elegast wordt hiervoor goed beloond. Hierbij blijft de leenman
trouw aan zijn leenheer. Eggeric van Egghermonde bleef de koning (zijn leenheer) niet trouw
en wordt hiervoor gestraft. De trouw aan god komt ook vaak in het boek naar voren. Denk
maar aan het begin waarin Karel uiteindelijk doet wat God hem opdraagt al vindt hij het een
schande voor zichzelf.
