Uitgebreiden samenvatting artikelen - Cultural Diversity ()

Samenvatting artikelen CD
Rogoff et al. – The importance of
understanding children's lived experience
(2018)
Introductie:

 Ontwikkelings onderzoek moet meer kijken naar het begrijpen van
kinderen hun ‘lived experiences’ en praktijken in alledaagse
setting.  hun ontwikkeling hangt af van alledaagse ervaringen die
in de culturele ervaringen zitten.
 Hoe navigeren kinderen door deze culturele settings?
 Communicatie is gelinkt aan bekende routines in een familie setting

Theoretisch perspectief:

 Kinderen hun lived experience komt van brede
socioculturele/historische praktijken  leren en ontwikkeling komt
voor in het proces van mensen hun activiteiten en events van de
culturele gemeenschap.
 Cultuur: leefwijze van generaties mensen in gemeenschappen.
 Participatie: observatie van andere en bijdragen aan beslissingen
en inspanningen met ideeën en acties.
 Hoe verhouden context/cultuur zich tot het leven van individuen?
o Participatie theorie: voor het individu zijn context/cultuur
wederzijds vormende aspecten van het levensproces
o Vygotsky: ontwikkeling is een proces van internalisatie 
ontwikkeling is een proces van groei door te participeren in de
beslissingen van de gemeenschap, in een proces van
transformatie van participatie.
 Mensen transformeren hun participatie over hun
betrokkenheid bij evenementen (deze zijn niet meer
extern)
 culturele aspecten van de ontwikkeling van kinderen zijn essentieel
om hun ervaringen te begrijpen.
o Niet beperkt tot verschillen tussen gemeenschappen, maar
ook overeenkomsten (bijv. dagelijkse routines, waarden of
inspanningen van verzorgers).

Contextuele en culturele aspecten integreren in
ontwikkelingsonderzoek:

,  Het belang van (culturele) context en de relatie tussen individu en
context.
 1960: geen rekening gehouden met context en culturele aspecten
van het dagelijks leven.
 Paiget: Object permanence bleek te verschillen per culturele
gemeenschap.
 Herziening van ontwikkeling in 2 constructen:
o 1. Begrijpen van kinderen hun ontwikkeling in de context van
hun leven. Schoolleren en informeel leren:
geheugenontwikkeling
o 2. Algemene vermogen (bijv. conceptontwikkeling of
geheugen) in specifieke domeinen (bijv. wiskunde, biologie)
meer gericht op gelokaliseerde domeinen die onafhankelijk
van context waren
 Cultuur wordt gezien als een inherent individueel kenmerk en
afgezonderd van de participatie.
 Context wordt gezien als externe, homogene invloeden op de
kenmerken van een kind.
 Om ontwikkeling te verklaren moeten we kijken naar de events van
het alledaagse leven van kinderen en hoe kinderen door deze
participatie ontwikkelen

Empirische onderzoek:

 De onwetendheid van het alledaagse leven leidt tot
overgeneralisatie van culturele groepen tot mensen in het
algemeen.
o Bijv. WEIRD steekproeven
o Nog problematischer bij minderheidsgroepen
 Er wordt te vaak geconcludeerd in het algemeen, in plaats van wat
de personen uit de steekproef deden onder bepaalde
omstandigheden
 Aandacht besteden aan de aard van het dagelijks leven van
kinderen biedt manieren om te onderzoeken in hoeverre we legitiem
kunnen kunnen generaliseren vanuit beschrijvingen van
bevindingen van een bepaald onderzoek naar andere populaties en
situaties.
 Laboratorium is ook niet overeenkomend met alledaagse setting.
o Verbeteren door bijv. taalgebruik die overeenkomt met
dagelijkse conversaties. Observaties of ‘diary studies’.
o Elke manier van gedrag waarnemen is specifiek voor die
sociale omstandigheden.

,  De manier van experimenteren kan zorgen voor verwarring bij
kinderen van een andere cultuur, waardoor ze misschien lager
scoren dan normaal  overgeneralisatie.
 Om de prestaties van mensen te begrijpen en de mate van
veralgemenen, moet men begrijpen hoe de bestudeerde situatie
past met andere aspecten van het leven van de deelnemers.
 Onderzoekers vertrouwen vaak op hun eigen culturele intuïties over
hoe hun procedures aansluiten bij de dagelijkse leven van kinderen
of kopiëren simpelweg procedures van eerdere onderzoekers 
verkeerde interpretatie van data door eigen cultuur.



Theorieën gebaseerd op kennis van het leven van kinderen:

 Elke theorie over ontwikkeling bevat ‘ecological commitments’:
aannames, hypotheses en implicaties over de ervaringen van
activiteiten in het alledaagse leven, omdat ontwikkeling in het
dagelijkse leven plaatsvind.
 Culturele verschillen zorgen ook voor de manier waarop kinderen in
een experiment zich gedragen.

De ontwikkeling van kinderen situeren in de ecologieën waarin ze
plaatsvindt:

 Mensen kunnen niet begrepen worden zonder hun ecologische
niches.
 Het uitpakken van culturele aspecten van ontwikkeling is letten op
mensen hun lived experience  niet cultuur als aparte factor zien,
want dan verwijdert het cultuur uit de ecologische relaties en
verstoort het de mogelijkheid om cultuur vanuit een geïntegreerd
perspectief te begrijpen.
 Culturele processen hebben betrekking op veel kenmerken van het
dagelijks leven (religie, school, segregatie, taal, familiestructuur
etc.) Deze kenmerken zijn verschillend per familie en gemeenschap.
 Onderzoekers geloven dat individuen de behouders van
psychologische vermogens zijn die algemeen en onafhankelijk van
de context zijn.
o  Off-the-shelf measures: bij een nieuwe steekproef of
situatie hebben ze geen externe validiteit. Aannamen dat
individuen algemene constructen bevatten (taal gemeten door
standaard woordenschattoets).
o Algemene constructen zijn niet hetzelfde bij iedereen en zijn
afhankelijk van de context van lived experience.

,  Context wordt meer gezien als in de weg staand dan een deel van
het fenomeen dat bestudeert wordt.
 Constructen (object permanence of stranger anxiety) worden als
organen/faculteiten van het brein die losstaan van de situatie 
participatie perspectief: kinderen leren en ontwikkelen in de
beslissingen van de sociale omgeving.
o Kleine domein specifieke stukjes geest worden nog steeds
gezien als algemeen in alle omstandigheden.

Hoe navigeren kinderen door verschillende ecologieën van het
leven?:

 Kinderen leren het onderscheiden of toepassen van hun
handelingen door de 1 setting als ze in een andere setting komen is
belangrijk voor hun lived experience.  navigeren tussen
verschillende settings is cruciaal als bijv. de thuiscontext verschilt
van de schoolcontext
 kinderen in verschillende culturele omgevingen bepalen welke
vertrouwde werkwijzen ze in welke omstandigheden moeten
gebruiken of hoe ze deze moeten aanpassen  dit leren ze door te
leren wat adequaat is in welke setting en strategieën om
incongruenties aan te pakken.
 Om dit aanpassingsvermogen de onderzoeken moet je kijken naar
de lived experience van het kind en niet in een laboratorium setting.

Samenvattend:

 Om ontwikkeling van kind te begrijpen moet de psychologie
aandacht besteden aan de lived experience van kinderen.
 Dagelijks leven en culturele overkomsten/verschillen tussen
gemeenschappen bestuderen.  belangrijk voor de hedendaagse
kindpraktijken.
 Ontwikkeling vind plaats door alledaagse deelname aan culturele
praktijken.
 Onderzoekers moeten meer kijken naar het directe bewijs i.p.v. hun
intuïtie
 Alle ontwikkelingstheorieën kunnen alleen beweringen doen als ze
het alledaagse leven van het kind hebben bestudeerd.
 Alledaagse leven van kinderen: deelname aan culturele, sociale en
historische werelden en het begrijpen van basisprocessen van de
menselijke ontwikkeling als processen van deelname aan het leven.