Essay Angstbehandeling Selectie Psychologie
Naam: [ ]
Studentnummer: [ ]
Op de eerste pagina is een preview te zien van het essay. Dit is een deel van de eerste alinea.
De rest van het essay volgt vanaf pagina 2.
Angst is een subjectieve beleving van dreiging en verlies van controle. We spreken van
een angststoornis bij pathologische angst, die buitensporig is en/of onevenredig lang aanhoudt
en de dagelijkse activiteiten van een persoon belemmert of subjectief lijden veroorzaakt
(Trimbos-instituut, 2014). De puntprevalentie van angststoornissen bij ouderen boven de 65
jaar is 11% en verschilt niet van die bij volwassenen van 18 tot 65 jaar (Andreas et al., 2017;
de Graaf et al., 2012). Desondanks blijkt uit verschillende onderzoeken dat 65plussers
ongeveer drie à vier keer minder vaak worden doorverwezen worden naar psychotherapie dan
jongere volwassenen (Mackenzie et al. 2012; Petitt et al., 2017; Wang et al., 2005), waardoor
zij vaak niet de benodigde behandeling krijgen. Ook is de evidentie over de effectiviteit van
cognitieve gedragstherapie (CGT), de eerste keus behandeling van angststoornissen (David et
al., 2018), beperkt bij ouderen (Hendriks et al., 2021). Daarom is het doel van dit essay om
middels een afweging van het beschikbare bewijs, zoals weergegeven door Hendriks et al.
Naam: [ ]
Studentnummer: [ ]
Op de eerste pagina is een preview te zien van het essay. Dit is een deel van de eerste alinea.
De rest van het essay volgt vanaf pagina 2.
Angst is een subjectieve beleving van dreiging en verlies van controle. We spreken van
een angststoornis bij pathologische angst, die buitensporig is en/of onevenredig lang aanhoudt
en de dagelijkse activiteiten van een persoon belemmert of subjectief lijden veroorzaakt
(Trimbos-instituut, 2014). De puntprevalentie van angststoornissen bij ouderen boven de 65
jaar is 11% en verschilt niet van die bij volwassenen van 18 tot 65 jaar (Andreas et al., 2017;
de Graaf et al., 2012). Desondanks blijkt uit verschillende onderzoeken dat 65plussers
ongeveer drie à vier keer minder vaak worden doorverwezen worden naar psychotherapie dan
jongere volwassenen (Mackenzie et al. 2012; Petitt et al., 2017; Wang et al., 2005), waardoor
zij vaak niet de benodigde behandeling krijgen. Ook is de evidentie over de effectiviteit van
cognitieve gedragstherapie (CGT), de eerste keus behandeling van angststoornissen (David et
al., 2018), beperkt bij ouderen (Hendriks et al., 2021). Daarom is het doel van dit essay om
middels een afweging van het beschikbare bewijs, zoals weergegeven door Hendriks et al.
