Week 7: Europese Rechtsgeschiedenis
Hoofdstuk 10: Nationale codificaties en Europees recht
Het Europese gemenebest
- Wener congres 1814
o Legde de politieke machtsverhoudingen in Europa voor de
komende halve eeuw vast
- Saint Simon (Franse filosoof)
o Was ontevreden met de gevolgde procedure. Zijn
voornaamste bezwaar bestond in het feit dat het congres op
basis en met behoud van soevereiniteit van elk van de
deelnemende landen een overeenkomst tot stand trachtte te
brengen die de vrede moest garanderen
o Hij was van mening dat vrede en welvaart in Europa slechts
konden worden gegarandeerd door de creatie van een
supranationale, werkelijk Europese instellingen, zoals
een Europees parlement
Dus: supranationaliteit i.p.v. individuele soevereiniteit
WOI en WOII
- De eerste wereldoorlog was een onvermijdelijke consequentie
geweest van de verdragenpolitiek waartegen de Franse filosoof had
gewaarschuwd
- Sinds de tweede wereldoorlog is er een integratieproces gekomen
dat in stand wordt gehouden en wordt gestimuleerd door bij verdrag
ingestelde gemeenschappelijke instellingen
Integratieproces; doelen
- Het ontstaan van een overheersend nationaal militair-industrieel
complex binnen West-Europa voor de toekomst onmogelijk maken
o Dit heeft geleid tot de creatie van de Europese Unie
- De handhaving van mensenrechten en de democratie binnen Europa
o Dit heeft geleid tot de creatie van de Raad van Europa
Raad van Europa (1949)
- Ontstaan: In februari 1948 werd een communistische
staatsgreep gepleegd in het toenmalige Tsjecho-Slowakije. Het
Westen schrok hiervan; het leek een nieuwe uitbreiding van Stalins
greep op Midden-Europa. Hierdoor werd men ervan overtuigd dat
het tijd was om West-Europa als 1 verenigd blok te laten
opstaan tegen het totalitaire gevaar. Winston Churchill zette
zich in voor de totstandkoming van een ‘Europese beweging’. Van 7
tot 10 mei 1948 vond in de Ridderzaal in Den Haag een congres
plaats, dat het streven naar een in vrijheid verenigd Europa tot
uitdrukking bracht
o Dit mondde uit in de creatie van de Raad van Europa op 5 mei
1949
Hoofdstuk 10: Nationale codificaties en Europees recht
Het Europese gemenebest
- Wener congres 1814
o Legde de politieke machtsverhoudingen in Europa voor de
komende halve eeuw vast
- Saint Simon (Franse filosoof)
o Was ontevreden met de gevolgde procedure. Zijn
voornaamste bezwaar bestond in het feit dat het congres op
basis en met behoud van soevereiniteit van elk van de
deelnemende landen een overeenkomst tot stand trachtte te
brengen die de vrede moest garanderen
o Hij was van mening dat vrede en welvaart in Europa slechts
konden worden gegarandeerd door de creatie van een
supranationale, werkelijk Europese instellingen, zoals
een Europees parlement
Dus: supranationaliteit i.p.v. individuele soevereiniteit
WOI en WOII
- De eerste wereldoorlog was een onvermijdelijke consequentie
geweest van de verdragenpolitiek waartegen de Franse filosoof had
gewaarschuwd
- Sinds de tweede wereldoorlog is er een integratieproces gekomen
dat in stand wordt gehouden en wordt gestimuleerd door bij verdrag
ingestelde gemeenschappelijke instellingen
Integratieproces; doelen
- Het ontstaan van een overheersend nationaal militair-industrieel
complex binnen West-Europa voor de toekomst onmogelijk maken
o Dit heeft geleid tot de creatie van de Europese Unie
- De handhaving van mensenrechten en de democratie binnen Europa
o Dit heeft geleid tot de creatie van de Raad van Europa
Raad van Europa (1949)
- Ontstaan: In februari 1948 werd een communistische
staatsgreep gepleegd in het toenmalige Tsjecho-Slowakije. Het
Westen schrok hiervan; het leek een nieuwe uitbreiding van Stalins
greep op Midden-Europa. Hierdoor werd men ervan overtuigd dat
het tijd was om West-Europa als 1 verenigd blok te laten
opstaan tegen het totalitaire gevaar. Winston Churchill zette
zich in voor de totstandkoming van een ‘Europese beweging’. Van 7
tot 10 mei 1948 vond in de Ridderzaal in Den Haag een congres
plaats, dat het streven naar een in vrijheid verenigd Europa tot
uitdrukking bracht
o Dit mondde uit in de creatie van de Raad van Europa op 5 mei
1949
