Samenvatting
H4 t/m H11
Robin de Jong
,Inhoud
Hoofdstuk 4: Social Interaction ............................................................................................................... 3
Hoofdstuk 5: Emotional Interaction ........................................................................................................ 7
Hoofdstuk 6: Interfaces ......................................................................................................................... 11
Hoofdstuk 7: Data Gathering................................................................................................................. 17
Hoofdstuk 8: Data analysis, interpretation and presentation............................................................... 24
Hoofdstuk 9: The process of interaction design.................................................................................... 25
Hoofdstuk 10: Establishing requirements ............................................................................................. 29
Hoofdstuk 11: Design, prototyping and construction ........................................................................... 34
Pagina 2 van 37
,Hoofdstuk 4: Social Interaction
Socializen is een fundamenteel aspect van het leven. Mensen houden elkaar steeds op de hoogte van
wat er speelt.
Face-to-face conversaties
Praten is moeiteloos en komt van nature bij de meeste mensen.
- Hi there.
- Hi!
- Hi.
Zulke wederzijdse groeten zijn typisch. Hieruit kan het gesprek voortvloeien. Als iemand een gesprek
wilt beëindigen, gebruikt diegene impliciete (als vanzelfsprekende) signalen of expliciete (duidelijke)
signalen.
Impliciet: op horloge kijken. Kijken naar de andere deelnemer.
Expliciet: Zeggen dat je weg moet. Iemand anders moet zien. Werk te doen hebt.
Het gesprek eindigt met gedag zeggen.
Via online chatting begin je vaak met de tekst waarover je het wilt hebben (i.p.v. “Hallo”). Je eindigt
ook vaker een gesprek als je een antwoord hebt. Je stopt dus als het ware midden in een gesprek.
F2F gebeurt dit niet.
Bij F2F heb je drie regels (turn-taking rules):
- De huidige spreker kiest de volgende spreker door middel van een vraag te stellen, zijn
mening vragen of diegene een verzoek doen.
- De ander besluit om te praten
- De huidige spreker blijft doorpraten
Als de spreker een vraag heeft en de volgende spreker geeft er geen antwoord op, springt de andere
spreker in. Als dat niet gebeurt, neemt de huidige spreker weer het woord. De regels moet je in
bovenstaande volgorde toepassen.
Praten wordt vergemakkelijkt door te zeggen “ik heb drie dingen te melden”. De anderen kunnen
daarop anticiperen qua hoelang het duurt. Het kan ook expliciet: “Dat is wat ik wilde melden, wat
vinden jullie daarvan?”.
Verder heb je ook subtiele hints: stem verlagen of stem verhogen om het einde van een vraag aan te
geven. Terugkoppeling (hmm.. uhhuh..), lichaamsoriëntatie, je blik en gebaren zijn ook signalen om
aan te geven dat je iemand anders wilt laten spreken of dat iemand ook wat wilt zeggen.
Samenhang en coördinatie hou je door
gebruik te maken van ‘adjacency pairs’
(beurten tussen de sprekers). Uitingen
komen in paren.
Pagina 3 van 37
, Mensen kunnen natuurlijk elkaar onderbreken of niet reageren op de ander. Mensen hoeven zich
dus niet aan de regels te houden.
Er kan ook misinterpretatie optreden. Daarbij moeten de praters samenwerken om de fout te
‘repareren’ als ze de fout hebben achterhaald.
Als iets niet gesnapt wordt, kan je zeggen: “wat” of “huh” met een bepaald uitdrukking (fronsen).
Non-verbaal speelt een grote rol bij iets niet begrijpen: terugkoppeling, gezichtsuitdrukking,
stemintonatie, gebaren en lichaamstaal. Bij misinterpretatie zal je de ander niet onderbreken, tot
diegene zichzelf heeft verduidelijkt en de uiting compleet heeft gemaakt.
‘Remote’ conversaties
Veel conversaties via ‘remote’ lijken op F2F-conversaties (studie heeft aangetoond).
Xerox’s Media Space: vanaf bureau informeel praten
Cruiser: Video- en audioapparatuur op bureau waarmee mensen kunnen connecten
Hydra: Audio-video op bureau. Voor groepsgebruik
VideoWindow: Projecteren van videobeelden als een ‘raam’
De technologieën die ontwikkeld zijn om communicatie te ondersteunen en interactie van een
afstand te laten plaatsvinden, worden aangeduid als Computer-Supported Cooperative Work (CSCW)
en HCI als CMC (computer-mediated communication). Strikt gesproken vallen niet alle technologieën
onder computer-gebaseerd (bv mobiel, videoconferencies), maar ze worden wel beschouwd als
CMC, de meeste zijn display-gebaseerd en hebben interactie met of controle via een interface.
Online werelden: Second Life.
Kan mensen ontmoeten etc. Je karakter is weerspiegeling van jezelf. Je kunt praten via tekst, maar
ook via VoIP. VoIP raden ze aan bij kleinere groepen en chatten bij grotere groepen.
VoIP: bepaalde betekenissen beter uiten
Chat: meer controle over hoe ze verschijnen naar anderen toe. Ze kunnen ook nog multitasken en
meerdere conversaties voeren.
Sommige houden gewoon niet van hun eigen stem.
Ondanks dat veel online gebeurd qua communicatie (mobiel, teksten, chatten, videoconferencies),
moet het nog wel matchen met de rijkheid van F2F-conversaties. Hoe mensen converseren hebben
ze toegepast bij technologieën (stem verheffen bij misinterpretatie, harde stem als je niet weet of
iemand je verstaat, etc.). Bovendien, bij videoconferencies zijn mensen sneller geneigd om zichzelf te
laten zien. Ook de conversatiebeurten duren langer, ze onderbreken elkaar minder, turn-taking is
meer expliciet en groeten en doei zeggen is meer gebaseerd op de standaard rituelen. IM wordt
minder populair door Facebook bijv. Waarom nog een aparte IM-tool gebruiken, als je bijvoorbeeld
ook gebruikt kunt maken van Skype (chatten + video)?
Kennis kan worden gedeeld via social media over rampen. Erg handig. Tenzij retweets of de kennis al
oud is of bijvoorbeeld geruchten zijn.
Pagina 4 van 37
H4 t/m H11
Robin de Jong
,Inhoud
Hoofdstuk 4: Social Interaction ............................................................................................................... 3
Hoofdstuk 5: Emotional Interaction ........................................................................................................ 7
Hoofdstuk 6: Interfaces ......................................................................................................................... 11
Hoofdstuk 7: Data Gathering................................................................................................................. 17
Hoofdstuk 8: Data analysis, interpretation and presentation............................................................... 24
Hoofdstuk 9: The process of interaction design.................................................................................... 25
Hoofdstuk 10: Establishing requirements ............................................................................................. 29
Hoofdstuk 11: Design, prototyping and construction ........................................................................... 34
Pagina 2 van 37
,Hoofdstuk 4: Social Interaction
Socializen is een fundamenteel aspect van het leven. Mensen houden elkaar steeds op de hoogte van
wat er speelt.
Face-to-face conversaties
Praten is moeiteloos en komt van nature bij de meeste mensen.
- Hi there.
- Hi!
- Hi.
Zulke wederzijdse groeten zijn typisch. Hieruit kan het gesprek voortvloeien. Als iemand een gesprek
wilt beëindigen, gebruikt diegene impliciete (als vanzelfsprekende) signalen of expliciete (duidelijke)
signalen.
Impliciet: op horloge kijken. Kijken naar de andere deelnemer.
Expliciet: Zeggen dat je weg moet. Iemand anders moet zien. Werk te doen hebt.
Het gesprek eindigt met gedag zeggen.
Via online chatting begin je vaak met de tekst waarover je het wilt hebben (i.p.v. “Hallo”). Je eindigt
ook vaker een gesprek als je een antwoord hebt. Je stopt dus als het ware midden in een gesprek.
F2F gebeurt dit niet.
Bij F2F heb je drie regels (turn-taking rules):
- De huidige spreker kiest de volgende spreker door middel van een vraag te stellen, zijn
mening vragen of diegene een verzoek doen.
- De ander besluit om te praten
- De huidige spreker blijft doorpraten
Als de spreker een vraag heeft en de volgende spreker geeft er geen antwoord op, springt de andere
spreker in. Als dat niet gebeurt, neemt de huidige spreker weer het woord. De regels moet je in
bovenstaande volgorde toepassen.
Praten wordt vergemakkelijkt door te zeggen “ik heb drie dingen te melden”. De anderen kunnen
daarop anticiperen qua hoelang het duurt. Het kan ook expliciet: “Dat is wat ik wilde melden, wat
vinden jullie daarvan?”.
Verder heb je ook subtiele hints: stem verlagen of stem verhogen om het einde van een vraag aan te
geven. Terugkoppeling (hmm.. uhhuh..), lichaamsoriëntatie, je blik en gebaren zijn ook signalen om
aan te geven dat je iemand anders wilt laten spreken of dat iemand ook wat wilt zeggen.
Samenhang en coördinatie hou je door
gebruik te maken van ‘adjacency pairs’
(beurten tussen de sprekers). Uitingen
komen in paren.
Pagina 3 van 37
, Mensen kunnen natuurlijk elkaar onderbreken of niet reageren op de ander. Mensen hoeven zich
dus niet aan de regels te houden.
Er kan ook misinterpretatie optreden. Daarbij moeten de praters samenwerken om de fout te
‘repareren’ als ze de fout hebben achterhaald.
Als iets niet gesnapt wordt, kan je zeggen: “wat” of “huh” met een bepaald uitdrukking (fronsen).
Non-verbaal speelt een grote rol bij iets niet begrijpen: terugkoppeling, gezichtsuitdrukking,
stemintonatie, gebaren en lichaamstaal. Bij misinterpretatie zal je de ander niet onderbreken, tot
diegene zichzelf heeft verduidelijkt en de uiting compleet heeft gemaakt.
‘Remote’ conversaties
Veel conversaties via ‘remote’ lijken op F2F-conversaties (studie heeft aangetoond).
Xerox’s Media Space: vanaf bureau informeel praten
Cruiser: Video- en audioapparatuur op bureau waarmee mensen kunnen connecten
Hydra: Audio-video op bureau. Voor groepsgebruik
VideoWindow: Projecteren van videobeelden als een ‘raam’
De technologieën die ontwikkeld zijn om communicatie te ondersteunen en interactie van een
afstand te laten plaatsvinden, worden aangeduid als Computer-Supported Cooperative Work (CSCW)
en HCI als CMC (computer-mediated communication). Strikt gesproken vallen niet alle technologieën
onder computer-gebaseerd (bv mobiel, videoconferencies), maar ze worden wel beschouwd als
CMC, de meeste zijn display-gebaseerd en hebben interactie met of controle via een interface.
Online werelden: Second Life.
Kan mensen ontmoeten etc. Je karakter is weerspiegeling van jezelf. Je kunt praten via tekst, maar
ook via VoIP. VoIP raden ze aan bij kleinere groepen en chatten bij grotere groepen.
VoIP: bepaalde betekenissen beter uiten
Chat: meer controle over hoe ze verschijnen naar anderen toe. Ze kunnen ook nog multitasken en
meerdere conversaties voeren.
Sommige houden gewoon niet van hun eigen stem.
Ondanks dat veel online gebeurd qua communicatie (mobiel, teksten, chatten, videoconferencies),
moet het nog wel matchen met de rijkheid van F2F-conversaties. Hoe mensen converseren hebben
ze toegepast bij technologieën (stem verheffen bij misinterpretatie, harde stem als je niet weet of
iemand je verstaat, etc.). Bovendien, bij videoconferencies zijn mensen sneller geneigd om zichzelf te
laten zien. Ook de conversatiebeurten duren langer, ze onderbreken elkaar minder, turn-taking is
meer expliciet en groeten en doei zeggen is meer gebaseerd op de standaard rituelen. IM wordt
minder populair door Facebook bijv. Waarom nog een aparte IM-tool gebruiken, als je bijvoorbeeld
ook gebruikt kunt maken van Skype (chatten + video)?
Kennis kan worden gedeeld via social media over rampen. Erg handig. Tenzij retweets of de kennis al
oud is of bijvoorbeeld geruchten zijn.
Pagina 4 van 37
