Mensen met een licht verstandelijke beperking zijn incapabel om kinderen op te voeden.
Inleiding
Iedereen staat op een gegeven moment in zijn leven stil bij de vraag of hij of zij wel of geen kinderen
wil. Ook mensen met een licht verstandelijke beperking staan weleens stil bij deze vraag.
In opdracht van staatssecretaris Ross van Volksgezondheid is onderzoek gedaan naar de
ouderschapscompetenties van mensen met een verstandelijke beperking onder de naam “Samenspel
van Factoren”
https://www.kennispleingehandicaptensector.nl/docs/KNP/KNP%20GS/Kinderwens_en_ouderschap
/Samenspel_van_factoren.pdf. Het onderzoek dat in opdracht van staatssecretaris Ross is gedaan, is
uitgevoerd door de Universiteit van Amsterdam in samenwerking met de Vrije Universiteit van
Amsterdam. In totaal zijn 1549 gezinnen onderzocht.
Van de 1549 gezinnen is bij 789 gezinnen de Raad van de Kinderbescherming ingeschakeld of zijn de
kinderen uit huis geplaatst. In nog eens 253 gezinnen is sprake van “problematisch ouderschap”; bij
507 gezinnen wordt het ouderschap goed genoeg gevonden en krijgen deze ouders voldoende
professionele hulp, steun van familie en/of overig netwerk.
Mede door de resultaten van dit onderzoek ben ik tot de conclusie gekomen dat mensen met een
licht verstandelijke beperking incapabel zijn om kinderen op te voeden.
Kern
Kinderen vragen niet om geboren te worden; ouders bepalen of ze geboren mogen worden. Worden
ze geboren, dan zijn de ouders verplicht ze zo goed mogelijk op te voeden en van een zo gelukkig
mogelijke jeugd naar volwassenheid (zelfstandigheid) te begeleiden. Ouders met een licht
verstandelijke beperking zijn vaak zelf niet zelfstandig, waardoor een kind opvoeden naar
zelfstandigheid dan ook eigenlijk niet mogelijk is.
In het rapport “Samenspel van Factoren” zijn de problemen duidelijk te lezen. Voordat ze besluiten
kinderen te nemen, hebben mensen met een licht verstandelijke beperking geen goed realistisch
beeld wat het opvoeden van een kind inhoudt. Licht verstandelijk beperkte mensen hebben een
ander belevingsvermogen.
Mensen met een licht verstandelijke beperking hebben daarnaast een grote kans om zelf ook een
kind te krijgen met een licht verstandelijke beperking. Een kind met een normaal IQ is voor ouders
met een licht verstandelijke beperking al moeilijk op te voeden. Indien ze zelf een kind krijgen met
dezelfde licht verstandelijke beperking, zal dat nog meer opvoedvaardigheden van de ouders vragen.
Ouders met een licht verstandelijke beperking snappen vaak niet dat een baby die ’s nachts huilt iets
nodig heeft. Instinctief weten ouders zonder een beperking vaak wat de baby dan nodig heeft, maar
een ouder met een licht verstandelijke beperking begrijpt door het beperkte inlevingsvermogen niet
(altijd) waarom een baby huilt. Hierdoor krijgt de baby niet wat deze nodig heeft. Hierdoor komt de
hechting die zo belangrijk is in de 1e 2 jaar van een kind in gevaar. Het kindje kan dan niet vertrouwen
op zijn ouders dat deze hem onvoorwaardelijk troosten als hij pijn heeft en/of hem eten geeft als hij
honger heeft.
Inleiding
Iedereen staat op een gegeven moment in zijn leven stil bij de vraag of hij of zij wel of geen kinderen
wil. Ook mensen met een licht verstandelijke beperking staan weleens stil bij deze vraag.
In opdracht van staatssecretaris Ross van Volksgezondheid is onderzoek gedaan naar de
ouderschapscompetenties van mensen met een verstandelijke beperking onder de naam “Samenspel
van Factoren”
https://www.kennispleingehandicaptensector.nl/docs/KNP/KNP%20GS/Kinderwens_en_ouderschap
/Samenspel_van_factoren.pdf. Het onderzoek dat in opdracht van staatssecretaris Ross is gedaan, is
uitgevoerd door de Universiteit van Amsterdam in samenwerking met de Vrije Universiteit van
Amsterdam. In totaal zijn 1549 gezinnen onderzocht.
Van de 1549 gezinnen is bij 789 gezinnen de Raad van de Kinderbescherming ingeschakeld of zijn de
kinderen uit huis geplaatst. In nog eens 253 gezinnen is sprake van “problematisch ouderschap”; bij
507 gezinnen wordt het ouderschap goed genoeg gevonden en krijgen deze ouders voldoende
professionele hulp, steun van familie en/of overig netwerk.
Mede door de resultaten van dit onderzoek ben ik tot de conclusie gekomen dat mensen met een
licht verstandelijke beperking incapabel zijn om kinderen op te voeden.
Kern
Kinderen vragen niet om geboren te worden; ouders bepalen of ze geboren mogen worden. Worden
ze geboren, dan zijn de ouders verplicht ze zo goed mogelijk op te voeden en van een zo gelukkig
mogelijke jeugd naar volwassenheid (zelfstandigheid) te begeleiden. Ouders met een licht
verstandelijke beperking zijn vaak zelf niet zelfstandig, waardoor een kind opvoeden naar
zelfstandigheid dan ook eigenlijk niet mogelijk is.
In het rapport “Samenspel van Factoren” zijn de problemen duidelijk te lezen. Voordat ze besluiten
kinderen te nemen, hebben mensen met een licht verstandelijke beperking geen goed realistisch
beeld wat het opvoeden van een kind inhoudt. Licht verstandelijk beperkte mensen hebben een
ander belevingsvermogen.
Mensen met een licht verstandelijke beperking hebben daarnaast een grote kans om zelf ook een
kind te krijgen met een licht verstandelijke beperking. Een kind met een normaal IQ is voor ouders
met een licht verstandelijke beperking al moeilijk op te voeden. Indien ze zelf een kind krijgen met
dezelfde licht verstandelijke beperking, zal dat nog meer opvoedvaardigheden van de ouders vragen.
Ouders met een licht verstandelijke beperking snappen vaak niet dat een baby die ’s nachts huilt iets
nodig heeft. Instinctief weten ouders zonder een beperking vaak wat de baby dan nodig heeft, maar
een ouder met een licht verstandelijke beperking begrijpt door het beperkte inlevingsvermogen niet
(altijd) waarom een baby huilt. Hierdoor krijgt de baby niet wat deze nodig heeft. Hierdoor komt de
hechting die zo belangrijk is in de 1e 2 jaar van een kind in gevaar. Het kindje kan dan niet vertrouwen
op zijn ouders dat deze hem onvoorwaardelijk troosten als hij pijn heeft en/of hem eten geeft als hij
honger heeft.
