The circle:
BOEK 1
Mae Holland is 24 jaar oud als ze door een ex-studiegenote Annie wordt gevraagd om voor een
groot internetbedrijf, De Cirkel, te werken. Mae is meteen onder de indruk van de geweldige
organisatie die veel invloed heeft op het menselijk bestaan. Het verhaal lijkt wel een vervolg op de
roman Big Brother, want de kern van de boodschap die het bedrijf nastreeft is dat alles openbaar
moet worden en dat mensen overal en altijd bekeken kunnen worden.
Mae krijgt een eigen desk op Costumer Experience en moet in eerste instantie vragen van mensen
beantwoorden die over van alles kunnen gaan. Dan en Jared zijn een soort van haar bazen.
Vervolgens moet er steeds een beoordeling worden gevraagd van de afhandeling en die moet van de
leidinggevenden heel erg hoog zijn. Wanneer je een score haalt van 95 (op 100) is het de bedoeling
dat je door middel van zelfreflectie en de klant opnieuw benaderen, de score opkrikt in de buurt van
de 100. Dat lukt Mae aardig en ze is bereid heel hard te werken voor de hoogste score. Minder sterk
is ze in het begin op het gebied van de sociale contacten, want ze moet 's avonds ook nog het liefst
op party's van de Cirkel verschijnen. Gina laat zien hoe Mae goede sociale contacten kan krijgen. In
een weekend gaat Mae echter graag naar haar ouders. Die hebben het moeilijk, omdat de
ziektekostenverzekering de kosten van Mae's vader niet wil dekken. Geen probleem: De Cirkel heeft
een steengoede verzekering waarvan ook de ouders van Mae gebruik mogen maken. Mae wordt zo
weer een stukje verder ingepalmd. Bij haar ouders ontmoet ze haar oude verkering van de
middelbare school, Mercer, die een eigen bedrijfje heeft. Ze krijgen in Boek I steeds met elkaar ruzie,
want Mercer ziet helemaal niets in het vrijgeven van privacy. Hij vindt Mae maar een sociale autist.
Ze is op visite altijd in de weer met beeldschermpjes en ratings.
Het bedrijf heeft weer eens een nieuwe vondst: SeeChange, waardoor je vrijwel iedereen 24 uur
kunt volgen. Het zijn lollyvormige camera's die vrijwel onzichtbaar zijn te bevestigen. Het heeft heel
veel voordelen, maar je kunt vrijwel niets meer stiekem doen. Eamon Bailey, een hoofd van de Cirkel
vindt dit een prachtig systeem tegen criminaliteit. Bovendien kun je zo alle kennis in de wereld delen
met mensen die bijvoorbeeld gehandicapt zijn en die niet mobiel zijn. Mae is zelf slachtoffer van het
systeem wanneer ze tijdens een nachtelijke kayaktocht bespied wordt door een camera en een dag
later ter verantwoording wordt geroepen door Bailey. Ze moet dan in een live-uitzending beloven
dat “privacy eigenlijk diefstal is” en dat ze voortaan 24 uur transparant zal zijn.
In Boek I ontmoet ze ook twee mannen met wie ze wat krijgt. De ene heet ‘Francis Garaventa’ en de
andere kent ze alleen bij zijn voornaam Kalden. Met de laatste heeft ze seks (zelfs op een toilet
waarbij ze zich onbespied waant) maar steeds is hij daarna verdwenen. Ook Annie kent hem niet en
ze wil graag weten wie het is. Maar Mae kan haar niet veel vertellen over hem en ze houdt ook
informatie achter. Hij laat heel weinig over zichzelf los. De andere man, Francis, vindt ze eigenlijk
maar een eikel, die tijdens zo’n Cirkelfeestavond bovendien informatie/foto’s over haar verspreidt,
waardoor toeschouwers alles van haar te weten komen. Francis heeft ook nog een seksueel
probleem, want hij komt steeds voortijdig klaar, waardoor Mae geen echt orgasme kent.
Mae krijgt het verwijt dat ze niet veel op dat soort personeelsavonden komt en meer naar haar
ouders trekt.
BOEK 1
Mae Holland is 24 jaar oud als ze door een ex-studiegenote Annie wordt gevraagd om voor een
groot internetbedrijf, De Cirkel, te werken. Mae is meteen onder de indruk van de geweldige
organisatie die veel invloed heeft op het menselijk bestaan. Het verhaal lijkt wel een vervolg op de
roman Big Brother, want de kern van de boodschap die het bedrijf nastreeft is dat alles openbaar
moet worden en dat mensen overal en altijd bekeken kunnen worden.
Mae krijgt een eigen desk op Costumer Experience en moet in eerste instantie vragen van mensen
beantwoorden die over van alles kunnen gaan. Dan en Jared zijn een soort van haar bazen.
Vervolgens moet er steeds een beoordeling worden gevraagd van de afhandeling en die moet van de
leidinggevenden heel erg hoog zijn. Wanneer je een score haalt van 95 (op 100) is het de bedoeling
dat je door middel van zelfreflectie en de klant opnieuw benaderen, de score opkrikt in de buurt van
de 100. Dat lukt Mae aardig en ze is bereid heel hard te werken voor de hoogste score. Minder sterk
is ze in het begin op het gebied van de sociale contacten, want ze moet 's avonds ook nog het liefst
op party's van de Cirkel verschijnen. Gina laat zien hoe Mae goede sociale contacten kan krijgen. In
een weekend gaat Mae echter graag naar haar ouders. Die hebben het moeilijk, omdat de
ziektekostenverzekering de kosten van Mae's vader niet wil dekken. Geen probleem: De Cirkel heeft
een steengoede verzekering waarvan ook de ouders van Mae gebruik mogen maken. Mae wordt zo
weer een stukje verder ingepalmd. Bij haar ouders ontmoet ze haar oude verkering van de
middelbare school, Mercer, die een eigen bedrijfje heeft. Ze krijgen in Boek I steeds met elkaar ruzie,
want Mercer ziet helemaal niets in het vrijgeven van privacy. Hij vindt Mae maar een sociale autist.
Ze is op visite altijd in de weer met beeldschermpjes en ratings.
Het bedrijf heeft weer eens een nieuwe vondst: SeeChange, waardoor je vrijwel iedereen 24 uur
kunt volgen. Het zijn lollyvormige camera's die vrijwel onzichtbaar zijn te bevestigen. Het heeft heel
veel voordelen, maar je kunt vrijwel niets meer stiekem doen. Eamon Bailey, een hoofd van de Cirkel
vindt dit een prachtig systeem tegen criminaliteit. Bovendien kun je zo alle kennis in de wereld delen
met mensen die bijvoorbeeld gehandicapt zijn en die niet mobiel zijn. Mae is zelf slachtoffer van het
systeem wanneer ze tijdens een nachtelijke kayaktocht bespied wordt door een camera en een dag
later ter verantwoording wordt geroepen door Bailey. Ze moet dan in een live-uitzending beloven
dat “privacy eigenlijk diefstal is” en dat ze voortaan 24 uur transparant zal zijn.
In Boek I ontmoet ze ook twee mannen met wie ze wat krijgt. De ene heet ‘Francis Garaventa’ en de
andere kent ze alleen bij zijn voornaam Kalden. Met de laatste heeft ze seks (zelfs op een toilet
waarbij ze zich onbespied waant) maar steeds is hij daarna verdwenen. Ook Annie kent hem niet en
ze wil graag weten wie het is. Maar Mae kan haar niet veel vertellen over hem en ze houdt ook
informatie achter. Hij laat heel weinig over zichzelf los. De andere man, Francis, vindt ze eigenlijk
maar een eikel, die tijdens zo’n Cirkelfeestavond bovendien informatie/foto’s over haar verspreidt,
waardoor toeschouwers alles van haar te weten komen. Francis heeft ook nog een seksueel
probleem, want hij komt steeds voortijdig klaar, waardoor Mae geen echt orgasme kent.
Mae krijgt het verwijt dat ze niet veel op dat soort personeelsavonden komt en meer naar haar
ouders trekt.
