Zelfbeeld en emotie
8 stadia van persoonlijke ontwikkeling volgens erikson:
1. Basaal vertrouwen vs. Basaal wantrouwen (0-1 jaar): Baby’s worden voorzien van
de ouders, maar vooral van de moeder. Er is een vertrouwensband en een
vertrouwde omgeving. Als de baby ouder wordt, leert de baby meer afhankelijk zijn
als ouders niet in dezelfde omgeving zijn. De baby overwint zijn/haar verlatingsangst.
Als kleine kinderen hun verlatingsangst niet confronteren en overtroeven, dan zullen
ze later last hebben van chronische scepsis en wantrouwen.
2. Autonomie vs. Schaamte (1-3 jaar): Kind leert zelfstandig te worden, dit gaat
gepaard met hun zin willen krijgen door te lopen, kruipen of huilen. Schaamtegevoel
komt hier ook bij kijken, waarbij kinderen huilbuien en woedeaanvallen krijgen en
hun gezicht verstoppen. Ouders dienen het kind te kalmeren en zekerheid te geven,
zodat autonomie van het kind opgebouwd kan worden.
3. Initiatief vs. Schuld (3-6 jaar): in deze fase nemen kinderen initiatief en leren ze hun
eigen identiteit creëren. Ze gaan nadenken over wat ze later willen worden en ze
leren hun eigen potentie kennen. Jaloezie en rivaliteit spelen ook een grote rol, het
kind het middelpunt van aandacht zijn en als ze hun zin niet krijgen ontstaat er een
schuldgevoel en onrustigheid.
4. Ijver vs. Minderwaardigheid (6 jaar tot adolescentie): kinderen gaan naar school en
leren nieuwe dingen, ze worden productief. Het risico wat ontstaat in deze tijd en in
dit stadium is dat bij een gebrek aan bevestiging, kinderen kunnen gaan geloven dat
ze tekortschieten en zo minderwaardigheidsgevoelens ontwikkelen.
5. Identiteit vs. Rolverwarring (puberteit): door verandering in hormonen en de
groeispurt gaan pubers twijfelen aan alles wat ze eerst vertrouwden -> acute
persoonlijkheidscrisis. Hierdoor lijden ze onder negatief zelfbeeld en wisselende
identiteit kan ontstaan. Idealisme is het doel in dit stadium, waarbij een solide
karakter en een evenwichtige identiteit kan ontstaan. Als dit niet gebeurt, dan doet
de persoon zich niet voor hoe die werkelijk is.
6. Intimiteit vs. Isolatie: in dit stadium moet een jongvolwassene opofferingen maken
wat gepaard gaat met verplichtingen en relaties. Hierdoor kan angst ontstaan en dit
kan voor sociale afzondering zorgen. Belangrijke beslissingen maken zorgt voor
zekerheid en stabiliteit en het gebied van vrienden, werk en familie geeft een
versterkend effect.
7. Generativiteit vs. Stagnatie: generativiteit is het verlangen om de jongere generatie
te helpen en iets te bieden aan de toekomst om jongeren generaties te helpen. Als
dit niet gebeurt kan er een ongewenst gevoel optreden wat stagnatie is.
8. Ego-integriteit vs. Wanhoop: deze levensfase kan kalm en vredig zijn of vol met
radeloosheid en rusteloosheid. Dit ligt aan de 7 voorafgaande stadia in je leven. Op
oudere leeftijd hoort iemand zijn/haar leven te evalueren. Integriteit kan een
beloning zijn, maar als er veel conflicten in voorafgaande stadia hebben
plaatsgevonden zal dit ziekte, lijden en dood met zich mee brengen in dit laatste
stadium.
Zelfbesef: de fase waarin een baby/kind zich echt als een individu/”ik” gaat voelen en
onderscheidt gaat maken tussen hen als persoon en andere.
8 stadia van persoonlijke ontwikkeling volgens erikson:
1. Basaal vertrouwen vs. Basaal wantrouwen (0-1 jaar): Baby’s worden voorzien van
de ouders, maar vooral van de moeder. Er is een vertrouwensband en een
vertrouwde omgeving. Als de baby ouder wordt, leert de baby meer afhankelijk zijn
als ouders niet in dezelfde omgeving zijn. De baby overwint zijn/haar verlatingsangst.
Als kleine kinderen hun verlatingsangst niet confronteren en overtroeven, dan zullen
ze later last hebben van chronische scepsis en wantrouwen.
2. Autonomie vs. Schaamte (1-3 jaar): Kind leert zelfstandig te worden, dit gaat
gepaard met hun zin willen krijgen door te lopen, kruipen of huilen. Schaamtegevoel
komt hier ook bij kijken, waarbij kinderen huilbuien en woedeaanvallen krijgen en
hun gezicht verstoppen. Ouders dienen het kind te kalmeren en zekerheid te geven,
zodat autonomie van het kind opgebouwd kan worden.
3. Initiatief vs. Schuld (3-6 jaar): in deze fase nemen kinderen initiatief en leren ze hun
eigen identiteit creëren. Ze gaan nadenken over wat ze later willen worden en ze
leren hun eigen potentie kennen. Jaloezie en rivaliteit spelen ook een grote rol, het
kind het middelpunt van aandacht zijn en als ze hun zin niet krijgen ontstaat er een
schuldgevoel en onrustigheid.
4. Ijver vs. Minderwaardigheid (6 jaar tot adolescentie): kinderen gaan naar school en
leren nieuwe dingen, ze worden productief. Het risico wat ontstaat in deze tijd en in
dit stadium is dat bij een gebrek aan bevestiging, kinderen kunnen gaan geloven dat
ze tekortschieten en zo minderwaardigheidsgevoelens ontwikkelen.
5. Identiteit vs. Rolverwarring (puberteit): door verandering in hormonen en de
groeispurt gaan pubers twijfelen aan alles wat ze eerst vertrouwden -> acute
persoonlijkheidscrisis. Hierdoor lijden ze onder negatief zelfbeeld en wisselende
identiteit kan ontstaan. Idealisme is het doel in dit stadium, waarbij een solide
karakter en een evenwichtige identiteit kan ontstaan. Als dit niet gebeurt, dan doet
de persoon zich niet voor hoe die werkelijk is.
6. Intimiteit vs. Isolatie: in dit stadium moet een jongvolwassene opofferingen maken
wat gepaard gaat met verplichtingen en relaties. Hierdoor kan angst ontstaan en dit
kan voor sociale afzondering zorgen. Belangrijke beslissingen maken zorgt voor
zekerheid en stabiliteit en het gebied van vrienden, werk en familie geeft een
versterkend effect.
7. Generativiteit vs. Stagnatie: generativiteit is het verlangen om de jongere generatie
te helpen en iets te bieden aan de toekomst om jongeren generaties te helpen. Als
dit niet gebeurt kan er een ongewenst gevoel optreden wat stagnatie is.
8. Ego-integriteit vs. Wanhoop: deze levensfase kan kalm en vredig zijn of vol met
radeloosheid en rusteloosheid. Dit ligt aan de 7 voorafgaande stadia in je leven. Op
oudere leeftijd hoort iemand zijn/haar leven te evalueren. Integriteit kan een
beloning zijn, maar als er veel conflicten in voorafgaande stadia hebben
plaatsgevonden zal dit ziekte, lijden en dood met zich mee brengen in dit laatste
stadium.
Zelfbesef: de fase waarin een baby/kind zich echt als een individu/”ik” gaat voelen en
onderscheidt gaat maken tussen hen als persoon en andere.
