Internationaal Arbeidsrecht
Verschillende EU-instellingen
De Europese Unie bestaat uit 27 lidstaten. Een belangrijk regel binnen de EU is dat politiek,
wetgeving en rechters los van elkaar staan. Elke wet die wordt gemaakt is afhankelijk van een EU-
verdrag. In het verdrag is aangegeven hoe de besluitvorming loopt. Een voorbeeld van een verdrag is
dat je bijvoorbeeld binnen de EU vrij kan reizen. Een verdrag gaat boven lokale wetgeving. De
wetgeving kan dus in elk land anders zijn, zolang het verdrag als richtlijn wordt gebruikt. Meestal
deelt het Europees Parlement de wetgevende bevoegdheden met de Raad.
Het Europees Parlement (de stem van het volk)
Het Europees Parlement vertegenwoordigd de burgers van de EU en is rechtstreeks door hen
verkozen. Om de vijf jaar worden er verkiezingen gehouden. Officieel zit het parlement in Straatsburg
(Frankrijk), maar ze vergaderen ook in Brussel en Luxemburg. De 3 hoofdtaken van het Europees
parlement zijn:
1. Deelt met de raad de wetgevende macht. Draagt bij aan democratische legitimiteit omdat de
mensen rechtstreeks zijn verkozen.
2. Het oefent democratische controle uit op de Europese instellingen en voornamelijk op de
commissie. Ze kiezen ook de mensen die in de commissie zitten.
3. Het deelt met de Raad de begrotingsbevoegdheid en kan derhalve de uitgave van de EU
beïnvloeden.
De werkzaamheden van het Parlement omvatten 2 fasen:
1. Voorbereidingen van de vergadering met 20 parlementaire commissies.
2. De vergadering zelf organiseren.
De Europese Raad (EU-top, neemt de strategische beslissingen)
Deze raad bestaat uit staatshoofden en regeringsleiders van alle EU-lidstaten. Denk aan presidenten
plus voorzitter en de voorzitter van de Commissie. De Europese Raad geeft de algemene politieke
richting en de prioriteiten van de EU aan, maar heeft geen wetgevende taak. De Europese Raad is de
hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid. De
president/voorzitter van de Europese raad wordt éen keer in de 2 en een half jaar gekozen en kan
eenmaal verlengt worden. De voorzitter/president mag geen andere functie op nationaal niveau
doen.
De Raad (de stem van de lidstaten)
Die de regeringen van de EU lidstaat vertegenwoordigd. De raad bestaat uit een verzameling van
ministers per onderwerp. Voorbeeld: alle ministers van financiën van alle lidstaten. Deze raad wordt
dan de financiën raad genoemd. Zo heb je ook de milieu raad met alle ministers van milieu. Er zijn 10
verschillende samenstellingen van de Raad:
- Buitenlandse zaken
- Algemene zaken
- Economische en Financiële zaken
- Justitie en Binnenlandse zaken
- Werkgelegenheid, sociaal beleid, volksgezondheid en consumentenzaken.
, - Concurrentievermogen (interne markt, industrie, onderzoek en ruimtevaart.
- Vervoer, Telecommunicatie en Energie.
- Landbouw en Visserij
- Milieu
- Onderwijs, jeugdzaken, cultuur en sport
De raad neemt alleen besluiten op onderwerpen na voorstel van de Europese Commissie. Alle
discussies in de Raad en stemmingen over wetgevingsbesluiten zijn openbaar. In de raad wordt bij
stemming besloten. Soms gaan de Europese verdragen boven de procedure van de beslissingen. De
beslissing die wint heeft 55% van de lidstaten nodig en lidstaten die samen 65% van de bevolking
moet tellen.
De Europese Commissie (behartigt het gemeenschappelijk belang)
Vertegenwoordigd de belangen van de EU. In het algemeen wordt nieuwe wetgeving door de
Europese Commissie voorgesteld en door het Parlement en de Raad vastgesteld. Ze zijn ook
verantwoordelijk voor het uitvoeren van de besluiten. De lidstaten en de Commissie zorgen
vervolgens voor de tenuitvoerlegging. De Europese Commissie is niet gekozen door de burgers.
Het hof van Justitie van de Europese Unie (handhaaft het EU-recht)
Het Hof van Justitie van de Europese Unie zorgt ervoor dat de EU-wetgeving in alle lidstaten op
dezelfde manier geïnterpreteerd en toegepast wordt. Dat het recht dus voor iedereen gelijk is. Ze
zien er op toe dat de lidstaten aan hun verplichtingen voldoen en interpreteert. Het hof doet
uitspraak in zaken die bij het hof aanhangig zijn gemaakt. De vier meest voorkomende typen zijn:
- Prejudiciële beslissing: De rechtbanken in elke lidstaat moet ervoor zorgen in hun lidstaat
dat je interpretatie van de EU-wetgeving correct wordt toegepast. Als een rechter twijfelt
moet hij het Hof van Justitie advies vragen. Dit noemen ze ook wel een prejudiciële vraag.
- Beroep wegens niet-nakoming: De commissie ziet erop dat elke lidstaat zich aan de EU-
regels houd. Als de commissie een lidstaat aangeeft gaat het Hof van Justitie checken bij hun.
- Beroep wegens nalatigheid: In principe betekend dit dat je moet komen opdagen bij
besluitvormingen en beslissingen als lidstaat. Anders ben je nalatig en ga je ook naar het Hof
van Justitie.
- Beroep tot nietig verklaring: Als een van de lidstaten, de Raad, de Comissie of het Parlement
vindt dat bepaalde EU-wetgeving onrechtmatig is, kunnen zij het Hof verzoeken deze nietig
te verklaren.
De Europese Centrale Bank (zorgt van prijsstabiliteit)
Ze hebben de taak de monetaire stabiliteit in de eurozone te handhaven door te zorgen voor lage en
stabiele consumentenprijsinflatie. Stabiele prijzen en lage prijsinflatie worden als essentieel voor
duurzame economische groei beschouwd. De inflatie is ongeveer 2% per jaar. De Europese Centrale
Bank is een instelling van de EMU (Economische en Monetaire Unie). Alle lidstaten zijn hierbij
aangesloten. Niet alle EU-lidstaten maken deel uit van de euro. De Europese Centrale Bank ziet er nu
ook op toe dat banken veilig en betrouwbaar opereren. De zwakke kanten van bepaalde grote
banken en de uiteenlopende regels en controles in verschillende landen waren belangrijke factoren
die tot de crisis geleid hebben. De banken hebben strikte regels wat betreft het bedrag van de
reserves die zijn moeten aanhouden.
Verschillende EU-instellingen
De Europese Unie bestaat uit 27 lidstaten. Een belangrijk regel binnen de EU is dat politiek,
wetgeving en rechters los van elkaar staan. Elke wet die wordt gemaakt is afhankelijk van een EU-
verdrag. In het verdrag is aangegeven hoe de besluitvorming loopt. Een voorbeeld van een verdrag is
dat je bijvoorbeeld binnen de EU vrij kan reizen. Een verdrag gaat boven lokale wetgeving. De
wetgeving kan dus in elk land anders zijn, zolang het verdrag als richtlijn wordt gebruikt. Meestal
deelt het Europees Parlement de wetgevende bevoegdheden met de Raad.
Het Europees Parlement (de stem van het volk)
Het Europees Parlement vertegenwoordigd de burgers van de EU en is rechtstreeks door hen
verkozen. Om de vijf jaar worden er verkiezingen gehouden. Officieel zit het parlement in Straatsburg
(Frankrijk), maar ze vergaderen ook in Brussel en Luxemburg. De 3 hoofdtaken van het Europees
parlement zijn:
1. Deelt met de raad de wetgevende macht. Draagt bij aan democratische legitimiteit omdat de
mensen rechtstreeks zijn verkozen.
2. Het oefent democratische controle uit op de Europese instellingen en voornamelijk op de
commissie. Ze kiezen ook de mensen die in de commissie zitten.
3. Het deelt met de Raad de begrotingsbevoegdheid en kan derhalve de uitgave van de EU
beïnvloeden.
De werkzaamheden van het Parlement omvatten 2 fasen:
1. Voorbereidingen van de vergadering met 20 parlementaire commissies.
2. De vergadering zelf organiseren.
De Europese Raad (EU-top, neemt de strategische beslissingen)
Deze raad bestaat uit staatshoofden en regeringsleiders van alle EU-lidstaten. Denk aan presidenten
plus voorzitter en de voorzitter van de Commissie. De Europese Raad geeft de algemene politieke
richting en de prioriteiten van de EU aan, maar heeft geen wetgevende taak. De Europese Raad is de
hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid. De
president/voorzitter van de Europese raad wordt éen keer in de 2 en een half jaar gekozen en kan
eenmaal verlengt worden. De voorzitter/president mag geen andere functie op nationaal niveau
doen.
De Raad (de stem van de lidstaten)
Die de regeringen van de EU lidstaat vertegenwoordigd. De raad bestaat uit een verzameling van
ministers per onderwerp. Voorbeeld: alle ministers van financiën van alle lidstaten. Deze raad wordt
dan de financiën raad genoemd. Zo heb je ook de milieu raad met alle ministers van milieu. Er zijn 10
verschillende samenstellingen van de Raad:
- Buitenlandse zaken
- Algemene zaken
- Economische en Financiële zaken
- Justitie en Binnenlandse zaken
- Werkgelegenheid, sociaal beleid, volksgezondheid en consumentenzaken.
, - Concurrentievermogen (interne markt, industrie, onderzoek en ruimtevaart.
- Vervoer, Telecommunicatie en Energie.
- Landbouw en Visserij
- Milieu
- Onderwijs, jeugdzaken, cultuur en sport
De raad neemt alleen besluiten op onderwerpen na voorstel van de Europese Commissie. Alle
discussies in de Raad en stemmingen over wetgevingsbesluiten zijn openbaar. In de raad wordt bij
stemming besloten. Soms gaan de Europese verdragen boven de procedure van de beslissingen. De
beslissing die wint heeft 55% van de lidstaten nodig en lidstaten die samen 65% van de bevolking
moet tellen.
De Europese Commissie (behartigt het gemeenschappelijk belang)
Vertegenwoordigd de belangen van de EU. In het algemeen wordt nieuwe wetgeving door de
Europese Commissie voorgesteld en door het Parlement en de Raad vastgesteld. Ze zijn ook
verantwoordelijk voor het uitvoeren van de besluiten. De lidstaten en de Commissie zorgen
vervolgens voor de tenuitvoerlegging. De Europese Commissie is niet gekozen door de burgers.
Het hof van Justitie van de Europese Unie (handhaaft het EU-recht)
Het Hof van Justitie van de Europese Unie zorgt ervoor dat de EU-wetgeving in alle lidstaten op
dezelfde manier geïnterpreteerd en toegepast wordt. Dat het recht dus voor iedereen gelijk is. Ze
zien er op toe dat de lidstaten aan hun verplichtingen voldoen en interpreteert. Het hof doet
uitspraak in zaken die bij het hof aanhangig zijn gemaakt. De vier meest voorkomende typen zijn:
- Prejudiciële beslissing: De rechtbanken in elke lidstaat moet ervoor zorgen in hun lidstaat
dat je interpretatie van de EU-wetgeving correct wordt toegepast. Als een rechter twijfelt
moet hij het Hof van Justitie advies vragen. Dit noemen ze ook wel een prejudiciële vraag.
- Beroep wegens niet-nakoming: De commissie ziet erop dat elke lidstaat zich aan de EU-
regels houd. Als de commissie een lidstaat aangeeft gaat het Hof van Justitie checken bij hun.
- Beroep wegens nalatigheid: In principe betekend dit dat je moet komen opdagen bij
besluitvormingen en beslissingen als lidstaat. Anders ben je nalatig en ga je ook naar het Hof
van Justitie.
- Beroep tot nietig verklaring: Als een van de lidstaten, de Raad, de Comissie of het Parlement
vindt dat bepaalde EU-wetgeving onrechtmatig is, kunnen zij het Hof verzoeken deze nietig
te verklaren.
De Europese Centrale Bank (zorgt van prijsstabiliteit)
Ze hebben de taak de monetaire stabiliteit in de eurozone te handhaven door te zorgen voor lage en
stabiele consumentenprijsinflatie. Stabiele prijzen en lage prijsinflatie worden als essentieel voor
duurzame economische groei beschouwd. De inflatie is ongeveer 2% per jaar. De Europese Centrale
Bank is een instelling van de EMU (Economische en Monetaire Unie). Alle lidstaten zijn hierbij
aangesloten. Niet alle EU-lidstaten maken deel uit van de euro. De Europese Centrale Bank ziet er nu
ook op toe dat banken veilig en betrouwbaar opereren. De zwakke kanten van bepaalde grote
banken en de uiteenlopende regels en controles in verschillende landen waren belangrijke factoren
die tot de crisis geleid hebben. De banken hebben strikte regels wat betreft het bedrag van de
reserves die zijn moeten aanhouden.
