‘Wat zijn hechtingsstijlen?’ van Fem TV Yoga en Meditatie.
Samenvatting gemaakt door RB.
Bindingsstijlen worden ontwikkeld vanaf de geboorte en zijn belangrijk voor de ontwikkeling van de
relaties in je verdere leven. Als baby zijnde ben je volledig afhankelijk van je opvoeder/verzorger.
In het begin is dit vooral een fysieke afhankelijkheid, eten en drinken krijgen en verschoont worden,
maar het is ook een emotionele afhankelijkheid, vasthouden aanraken, echoën, geluidjes terug
krijgen.. spiegelen.
Spiegelen is belangrijk, baby’s zijn zich niet bewust van het feit dat ze een individu zijn omdat er nog
geen bewust ontwikkelt ego is. De spiegelingen van de moeder zijn een fundament voor het latere
referentiekader. Dus het geen wat een moeder aan de baby teruggeeft. Een baby ziet, hoort en voelt
wat zijn/haar moeder ziet, hoort en voelt. Voordat jij, jij bent is ik eerst wij (wij als in de
moeder/vader/opvoeder/verzorger en de baby).
Wanneer de spiegelfase niet goed of onvoldoende ontwikkelt wordt gaat het problemen opleveren,
dit kan verschillende redenen hebben dat een moeder niet volledig aanwezig kan zijn bij het kind.
De moeder hoeft niet continu bij de baby te zijn, maar de spiegelfase is erg belangrijk voor de
ontwikkeling van een baby.
Wanneer een kind ouder wordt, wordt het autonomer. Als de spiegelfase niet goed opgang is
gekomen dan gaat dat het in de ontwikkeling van het onafhankelijk worden verkeerd.
Een kind weet dan niet meer wanneer een moeder er nu wel of niet is en kan daar
hechtingsproblemen mee ontwikkelen.
Kinderen met een gezonde en goed ontwikkelde hechting kan je meteen herkennen, een kind is
vrolijk, makkelijk in omgang met andere kinderen, wanneer de moeder weggaat zal een kind dit even
niet leuk vinden en wanneer moeder terugkomt wordt het weer gezond ontvangen.
Bij een ongezonde of onveilige hechting stijl, de angstige-ambivalente of de ontwijkende
hechtingsstijl. Daarin zie je bij kinderen twee patronen.
Bij een angstig-ambivalente hechtingsstijl zie je dat een kind aan de ene kant wel contact wil maken
maar dat er een grote angst zit. Dit gaat op en neer, de ene keer durft het kind wel contact te maken
en de andere keer niet.
Bij een ontwijkende hechtingsstijl zie je dat een kind sociale contacten uit de weggaat.
Dit heeft een invloed op relaties die je hebt op latere leeftijd, zie het als de blauwdruk van jou
relaties. Er worden drie factoren besproken die invloed hebben:
1. Mensen met een onveilige hechtingsstijl trekken naar mensen met dezelfde onveilige
hechtingsstijl.
2. Jou DNA, karakter en erfelijkheid zijn factoren die meespelen in die hechtingsstijlen en
daardoor invloed hebben op relaties.
3. Jou ervaringen met relaties. Wanneer je een gezonde hechtingsstijl hebt gehad maar een
aantal relaties hebt meegemaakt waar jou vertrouwen in is beschadigd, dan kan het zijn dat
jou hechtingsstijl veranderd is.
Een hechtingsstijl die veranderd is kan worden verholpen, de neuroplasticiteit van jou hersenen (jou
gewoontes die opgeslagen zijn in jou hersenen) daar is wat aan te doen.
, Dat kan je zelf doen door de angst weer op te zoeken, door meditaties, affirmaties en door coaching.
Door eerst bewust de pijn en verdriet weer te gaan verwerken wat ergens een wond heeft
opgeleverd in relaties of in de jeugd om vervolgens weer nieuwe ervaringen op te bouwen in de
hersenen.
Het filmpje is niet speciaal bedoeld voor mensen die met kinderen werken, maar voor mensen
zoals ‘Eva’, vermoedelijk een volwassen vrouw die last heeft van bindingsangst en verlatingsangst
in haar relatie. Leg uit waarom de spreekster voor het beantwoorden van Eva’s vraag de
hechtingsstijlen van baby’s erbij haalt.
De vorm van hechting een belangrijke indicator is voor het aan gaan en in stand houden van allerlei
soorten relaties, of dit zakelijk, persoonlijk sociaal of intiem dat maakt niet uit. Het begint bij de
hechting. Mensen die zijn opgegroeid/opgevoed met een onveilige hechtingstijl hebben vaker last
van bindings- en verlatingsangst dan mensen die een veilige hechtingsstijl hebben.
Slechte ervaring(en) op het gebied van relaties hoeft niet te betekenen dat die personen een
onveilige hechtingsstijl hebben, de manier waarom mensen hier mee omgaan is wel een indicator
voor mogelijk een onveilige hechtingsstijl.
Mijn menig/toevoeging m.b.t. het filmpje:
Echter, wat de dame in de video beweert over hechtingsstijlen die doormiddel van ervaringen
veranderen is incorrect.
Een volwassene die is opgevoed/gegroeid met een veilige hechting, ontwikkeld zich tot een volwassen
persoon met een autonoom, veilig werkmodel.
Deze persoon is in staat om op een coherente (logische) manier over de (jeugd)ervaringen te vertellen
en kan ook reflecteren over die ervaringen. Ook al heeft de volwassene negatieve jeugdervaringen
opgedaan, hij of zij is in staat daar open over te spreken en de bijbehorende gevoelens en gevolgen te
erkennen.
Wat ze vertelt over de twee verschillende soorten onveilige hechting en de ‘twee patronen’ klopt niet,
de factoren die invloed hebben op relaties zo als jou DNA, karakter en erfelijkheid zijn factoren die
meespelen in hechtingsstijlen is ook wel de grootste onzin. En ze praat over coaching, maar ze
bedoelt counseling, maar daar zal ik verder niet op in gaan.
Samenvatting gemaakt door RB.
Bindingsstijlen worden ontwikkeld vanaf de geboorte en zijn belangrijk voor de ontwikkeling van de
relaties in je verdere leven. Als baby zijnde ben je volledig afhankelijk van je opvoeder/verzorger.
In het begin is dit vooral een fysieke afhankelijkheid, eten en drinken krijgen en verschoont worden,
maar het is ook een emotionele afhankelijkheid, vasthouden aanraken, echoën, geluidjes terug
krijgen.. spiegelen.
Spiegelen is belangrijk, baby’s zijn zich niet bewust van het feit dat ze een individu zijn omdat er nog
geen bewust ontwikkelt ego is. De spiegelingen van de moeder zijn een fundament voor het latere
referentiekader. Dus het geen wat een moeder aan de baby teruggeeft. Een baby ziet, hoort en voelt
wat zijn/haar moeder ziet, hoort en voelt. Voordat jij, jij bent is ik eerst wij (wij als in de
moeder/vader/opvoeder/verzorger en de baby).
Wanneer de spiegelfase niet goed of onvoldoende ontwikkelt wordt gaat het problemen opleveren,
dit kan verschillende redenen hebben dat een moeder niet volledig aanwezig kan zijn bij het kind.
De moeder hoeft niet continu bij de baby te zijn, maar de spiegelfase is erg belangrijk voor de
ontwikkeling van een baby.
Wanneer een kind ouder wordt, wordt het autonomer. Als de spiegelfase niet goed opgang is
gekomen dan gaat dat het in de ontwikkeling van het onafhankelijk worden verkeerd.
Een kind weet dan niet meer wanneer een moeder er nu wel of niet is en kan daar
hechtingsproblemen mee ontwikkelen.
Kinderen met een gezonde en goed ontwikkelde hechting kan je meteen herkennen, een kind is
vrolijk, makkelijk in omgang met andere kinderen, wanneer de moeder weggaat zal een kind dit even
niet leuk vinden en wanneer moeder terugkomt wordt het weer gezond ontvangen.
Bij een ongezonde of onveilige hechting stijl, de angstige-ambivalente of de ontwijkende
hechtingsstijl. Daarin zie je bij kinderen twee patronen.
Bij een angstig-ambivalente hechtingsstijl zie je dat een kind aan de ene kant wel contact wil maken
maar dat er een grote angst zit. Dit gaat op en neer, de ene keer durft het kind wel contact te maken
en de andere keer niet.
Bij een ontwijkende hechtingsstijl zie je dat een kind sociale contacten uit de weggaat.
Dit heeft een invloed op relaties die je hebt op latere leeftijd, zie het als de blauwdruk van jou
relaties. Er worden drie factoren besproken die invloed hebben:
1. Mensen met een onveilige hechtingsstijl trekken naar mensen met dezelfde onveilige
hechtingsstijl.
2. Jou DNA, karakter en erfelijkheid zijn factoren die meespelen in die hechtingsstijlen en
daardoor invloed hebben op relaties.
3. Jou ervaringen met relaties. Wanneer je een gezonde hechtingsstijl hebt gehad maar een
aantal relaties hebt meegemaakt waar jou vertrouwen in is beschadigd, dan kan het zijn dat
jou hechtingsstijl veranderd is.
Een hechtingsstijl die veranderd is kan worden verholpen, de neuroplasticiteit van jou hersenen (jou
gewoontes die opgeslagen zijn in jou hersenen) daar is wat aan te doen.
, Dat kan je zelf doen door de angst weer op te zoeken, door meditaties, affirmaties en door coaching.
Door eerst bewust de pijn en verdriet weer te gaan verwerken wat ergens een wond heeft
opgeleverd in relaties of in de jeugd om vervolgens weer nieuwe ervaringen op te bouwen in de
hersenen.
Het filmpje is niet speciaal bedoeld voor mensen die met kinderen werken, maar voor mensen
zoals ‘Eva’, vermoedelijk een volwassen vrouw die last heeft van bindingsangst en verlatingsangst
in haar relatie. Leg uit waarom de spreekster voor het beantwoorden van Eva’s vraag de
hechtingsstijlen van baby’s erbij haalt.
De vorm van hechting een belangrijke indicator is voor het aan gaan en in stand houden van allerlei
soorten relaties, of dit zakelijk, persoonlijk sociaal of intiem dat maakt niet uit. Het begint bij de
hechting. Mensen die zijn opgegroeid/opgevoed met een onveilige hechtingstijl hebben vaker last
van bindings- en verlatingsangst dan mensen die een veilige hechtingsstijl hebben.
Slechte ervaring(en) op het gebied van relaties hoeft niet te betekenen dat die personen een
onveilige hechtingsstijl hebben, de manier waarom mensen hier mee omgaan is wel een indicator
voor mogelijk een onveilige hechtingsstijl.
Mijn menig/toevoeging m.b.t. het filmpje:
Echter, wat de dame in de video beweert over hechtingsstijlen die doormiddel van ervaringen
veranderen is incorrect.
Een volwassene die is opgevoed/gegroeid met een veilige hechting, ontwikkeld zich tot een volwassen
persoon met een autonoom, veilig werkmodel.
Deze persoon is in staat om op een coherente (logische) manier over de (jeugd)ervaringen te vertellen
en kan ook reflecteren over die ervaringen. Ook al heeft de volwassene negatieve jeugdervaringen
opgedaan, hij of zij is in staat daar open over te spreken en de bijbehorende gevoelens en gevolgen te
erkennen.
Wat ze vertelt over de twee verschillende soorten onveilige hechting en de ‘twee patronen’ klopt niet,
de factoren die invloed hebben op relaties zo als jou DNA, karakter en erfelijkheid zijn factoren die
meespelen in hechtingsstijlen is ook wel de grootste onzin. En ze praat over coaching, maar ze
bedoelt counseling, maar daar zal ik verder niet op in gaan.
