INTRODUCTIE ORALE IMPLANTOLOGIE 7.1
→ Geschiedenis
In de oorlogsperiode werd de subperiostale implantaat veel gebruikt in NL.
De subperiostale implantaten waren grote constructies.
Subperiostale implantaten worden over de kaak heen gelegd.
De tandvlees van edentate patiënt werd opgemaakt en hiervan een afdruk gemaakt.
Edentate kaak is een tandeloze kaak.
Bij de 2e operatie werd de subperiostale implantaat op de kaak geplaatst.
Met behulp van kleine onderdelen piercete het door de tandvlees, waar overheen een prothese kon worden
verankerd.
,In de jaren 50 werden implantaten gevaardigd om in het kaakbot te plaatsen.
Linkow is een hele bekende Amerikaanse chirurg.
Linkow bedacht bladvormige implantaten.
Bladvormige implantaten werden in het kaakbot geschoven aan de hand van een gleufje.
Bladimplantaat is mechanisch verankerd.
Mechanische verankering komt door botappositie in de gleuven.
Ook hier zitten onmiddellijk een transmucosale component aan vast.
Transmucosale component is een component dat doorheen het tandvlees gaat.
Over dit component kon dan een tand, kroon of brug worden geplaatst.
Dergelijke constructies hadden echter geen echt succes.
Er was heel veel verlies van deze constructies.
Dit verlies ging gepaard met veel verlies van het bestaande kaakbot.
In de meeste gevallen kwamen deze implantaten los te zitten.
Deze implantaten dienen verwijderd te worden hoofdzakelijk omdat er een infectie optrad in de
transmucosale component.
Infectie in de bovenste gedeelte van het implantaat leidt tot problemen omheen het volledige implantaat.
Gevolg was dat het implantaat verwijderd moest worden.
Bij een aantal van de implantaten was er sprake van botresorptie en dit leiden ook tot vorming van pockets.
Bosker implantaat werd in de jaren 70-80 in Groningen ontwikkeld.
Bosker implantaat is een extra-oraal implantaat.
Bosker implantaat werd in de kaak geschroefd.
Bij patiënten met heel weinig kaakbot werd een incisie gemaakt onder de kin, waarbij er gaatjes werd geboord
in de kaak. Vervolgens werd de implantaat constructie vastgeschroefd in het kaakbot.
Ook bij Bosker implantaat is er een onderdeel dat doorheen het tandvlees komt. Op dit onderdeel kon de
prothese worden verankerd.
De benoemde implantaten hebben aanleiding gegeven tot heel veel problemen.
, De overleving van de implantaten daalde met de loop der jaren.
Er traden ook problemen op met het tandvlees om de implantaat heen.
Het grote probleem was vaak dat het verwijderen van dergelijke implantaat alleen mogelijk was met hele
moeilijke chirurgische ingrepen.
Verwijderen werd bemoeilijkt vanwege botverankering in de retentie plaatsen.
Om het implantaat te verwijderen moest ook de hele constructie aan de onderkant verwijderd worden.
Maar deze constructie zat helemaal vastgegroeid in het kaakbot.
Door de eeuwen heen zijn er verbeteringen opgetreden.
Hierboven zijn 3 voorbeelden die vandaag de dag gebruikt wordt.
De meeste implantaten van vandaag zijn schroefvormig.
Implantaten worden na minimale chirurgie in de kaak geschroefd.
Na vastgroeien van de implantaten kunnen daarop verschillende prothetische mogelijkheden mee gerealiseerd
worden.
Bv enkelvoudige veranderingen (links en midden) of brugwerk (rechts).
INTRODUCTIE ORALE IMPLANTOLOGIE 7.2
→ Geschiedenis
In de oorlogsperiode werd de subperiostale implantaat veel gebruikt in NL.
De subperiostale implantaten waren grote constructies.
Subperiostale implantaten worden over de kaak heen gelegd.
De tandvlees van edentate patiënt werd opgemaakt en hiervan een afdruk gemaakt.
Edentate kaak is een tandeloze kaak.
Bij de 2e operatie werd de subperiostale implantaat op de kaak geplaatst.
Met behulp van kleine onderdelen piercete het door de tandvlees, waar overheen een prothese kon worden
verankerd.
,In de jaren 50 werden implantaten gevaardigd om in het kaakbot te plaatsen.
Linkow is een hele bekende Amerikaanse chirurg.
Linkow bedacht bladvormige implantaten.
Bladvormige implantaten werden in het kaakbot geschoven aan de hand van een gleufje.
Bladimplantaat is mechanisch verankerd.
Mechanische verankering komt door botappositie in de gleuven.
Ook hier zitten onmiddellijk een transmucosale component aan vast.
Transmucosale component is een component dat doorheen het tandvlees gaat.
Over dit component kon dan een tand, kroon of brug worden geplaatst.
Dergelijke constructies hadden echter geen echt succes.
Er was heel veel verlies van deze constructies.
Dit verlies ging gepaard met veel verlies van het bestaande kaakbot.
In de meeste gevallen kwamen deze implantaten los te zitten.
Deze implantaten dienen verwijderd te worden hoofdzakelijk omdat er een infectie optrad in de
transmucosale component.
Infectie in de bovenste gedeelte van het implantaat leidt tot problemen omheen het volledige implantaat.
Gevolg was dat het implantaat verwijderd moest worden.
Bij een aantal van de implantaten was er sprake van botresorptie en dit leiden ook tot vorming van pockets.
Bosker implantaat werd in de jaren 70-80 in Groningen ontwikkeld.
Bosker implantaat is een extra-oraal implantaat.
Bosker implantaat werd in de kaak geschroefd.
Bij patiënten met heel weinig kaakbot werd een incisie gemaakt onder de kin, waarbij er gaatjes werd geboord
in de kaak. Vervolgens werd de implantaat constructie vastgeschroefd in het kaakbot.
Ook bij Bosker implantaat is er een onderdeel dat doorheen het tandvlees komt. Op dit onderdeel kon de
prothese worden verankerd.
De benoemde implantaten hebben aanleiding gegeven tot heel veel problemen.
, De overleving van de implantaten daalde met de loop der jaren.
Er traden ook problemen op met het tandvlees om de implantaat heen.
Het grote probleem was vaak dat het verwijderen van dergelijke implantaat alleen mogelijk was met hele
moeilijke chirurgische ingrepen.
Verwijderen werd bemoeilijkt vanwege botverankering in de retentie plaatsen.
Om het implantaat te verwijderen moest ook de hele constructie aan de onderkant verwijderd worden.
Maar deze constructie zat helemaal vastgegroeid in het kaakbot.
Door de eeuwen heen zijn er verbeteringen opgetreden.
Hierboven zijn 3 voorbeelden die vandaag de dag gebruikt wordt.
De meeste implantaten van vandaag zijn schroefvormig.
Implantaten worden na minimale chirurgie in de kaak geschroefd.
Na vastgroeien van de implantaten kunnen daarop verschillende prothetische mogelijkheden mee gerealiseerd
worden.
Bv enkelvoudige veranderingen (links en midden) of brugwerk (rechts).
INTRODUCTIE ORALE IMPLANTOLOGIE 7.2
