1
Meetinstrument voor Mogelijke Oorzaken Uitstelgedrag
Ontwikkelen van assessment- en evaluatie-instrumenten voor onderwijssituaties (200500044)
, 2
Aanleiding
Onder studenten is het uitstellen van academische taken een veelvoorkomend
probleem. Zo beschrijft Haryanti (2020) een percentage van 87,4% van uitstelgedrag onder
studenten. Academisch uitstelgedrag wordt op verschillende manier omschreven,
bijvoorbeeld als een staat van besluiteloosheid, waarbij de afwezigheid van wilskracht zorgt
voor het uitstellen van gepland werk (Shah, 2000). Of als het vrijwillig uitstellen van een
taak, wanneer men weet dat het uitstellen een negatief effect heeft op het resultaat (Steel,
2007).
Naast de primaire gevolgen voor de academische prestaties van de student, zoals
vertraging in studie of het beëindigen van de studie, heeft uitstelgedrag ook psychologische
gevolgen zoals stress, emotionele instabiliteit, depressie en angst en gevolgen voor de fysieke
gezondheid (Hussain & Sultan, 2010; Kathleen & Basaria, 2021) Deze gevolgen laten zien
dat het belangrijk is om onderzoek te doen naar uitstelgedrag en de oplossingen hiervoor.
Om passende oplossingen aan te dragen en passende begeleiding te kunnen inzetten
bij studenten met uitstelgedrag is het nodig om de verschillende oorzaken van uitstelgedrag te
onderzoeken. In de literatuur zijn verschillende oorzaken aangewezen van uitstelgedrag, zoals
het interactie-gat, een laag zelfbeeld en impulsiviteit, motivatiegebrek en een gebrek aan self-
control. Daarnaast kunnen (hoge) academische verwachtingen, vanwege de samenhang met
perfectionisme en faalangst, ook uitstelgedrag veroorzaken (Abbasi & Alghamdi, 2015;
Kathleen & Basaria, 2021; Klingsieck, 2013; Jadidi et al., 2011; Wijaya & Tori, 2018). De
oorzaken perfectionisme en faalangst kunnen volgens Mohebi et al (2012) met begeleiding of
behandeling beholpen worden.
Om studenten te kunnen helpen een mogelijke onderliggende oorzaak van hun
uitstelgedrag te kunnen aanpakken, moet de oorzaak eerst geïdentificeerd worden. Er zijn een
, 3
aantal instrumenten ontwikkeld om uitstelgedrag bij studenten te meten, zoals de Pure
Procrastination Scale (PPS), de Irrational Procrastination Scale (IPS), de Procrastinatie Als
Toestand bij Studietaken (PATS) en de Self-control Scale (Schouwenburg, 1994; Wolfe &
Johnson, 1995). De PPS en de IPS focussen met name op het vóórkomen van uitstelgedrag.
De Self-control Scale en PATS focust op mogelijke onderliggende oorzaken van het
uitstelgedrag. De PATS is ingedeeld in drie subschalen: puur uitstelgedrag, motivatiegebrek
en faalangst (Steel, 2007).
Het viel ons op dat van deze meetinstrumenten er nog geen is die als mogelijke
oorzaken zowel self-control, motivatiegebrek en academische verwachtingen in acht neemt,
terwijl juist deze oorzaken van betekenis kunnen zijn voor de behandeling en begeleiding van
studenten met uitstelgedrag. Om deze drie aspecten van de oorzaak van uitstelgedrag in kaart
te brengen bij studenten, hebben wij een nieuwe vragenlijst ontwikkeld die deze aspecten
samenneemt, gebaseerd op deelconstructen die hieronder worden beschreven. Met behulp van
deze vragenlijst kan een mogelijk behandelbare oorzaak van het uitstelgedrag worden
achterhaald, waarmee vervolgens de student op passende wijze geholpen kan worden.
Uitstelgedrag
Er zijn verschillende definities te vinden bij het onderwerp uitstelgedrag. In onderzoek
van Hussain en Sultan (2010) wordt beschreven dat uitstelgedrag ervoor kan zorgen dat
studenten hun werk uitstellen en hierdoor vertraging veroorzaken in studies. Uitstelgedrag
kan bewust of onbewust gebeuren en het kan incidenteel of structureel voorkomen bij
studenten. Het heeft in ieder van deze gevallen een significante invloed op het leren en
presteren van de studenten. Uitstelgedrag kan voortkomen uit de drie cognitieve
basisprincipes die invloed hebben op de onrealistische kijk op zichzelf, anderen en de wereld.
Deze principes zijn gericht op negatieve zelfpraat, lage frustratietolerantie en vijandigheid.
Meetinstrument voor Mogelijke Oorzaken Uitstelgedrag
Ontwikkelen van assessment- en evaluatie-instrumenten voor onderwijssituaties (200500044)
, 2
Aanleiding
Onder studenten is het uitstellen van academische taken een veelvoorkomend
probleem. Zo beschrijft Haryanti (2020) een percentage van 87,4% van uitstelgedrag onder
studenten. Academisch uitstelgedrag wordt op verschillende manier omschreven,
bijvoorbeeld als een staat van besluiteloosheid, waarbij de afwezigheid van wilskracht zorgt
voor het uitstellen van gepland werk (Shah, 2000). Of als het vrijwillig uitstellen van een
taak, wanneer men weet dat het uitstellen een negatief effect heeft op het resultaat (Steel,
2007).
Naast de primaire gevolgen voor de academische prestaties van de student, zoals
vertraging in studie of het beëindigen van de studie, heeft uitstelgedrag ook psychologische
gevolgen zoals stress, emotionele instabiliteit, depressie en angst en gevolgen voor de fysieke
gezondheid (Hussain & Sultan, 2010; Kathleen & Basaria, 2021) Deze gevolgen laten zien
dat het belangrijk is om onderzoek te doen naar uitstelgedrag en de oplossingen hiervoor.
Om passende oplossingen aan te dragen en passende begeleiding te kunnen inzetten
bij studenten met uitstelgedrag is het nodig om de verschillende oorzaken van uitstelgedrag te
onderzoeken. In de literatuur zijn verschillende oorzaken aangewezen van uitstelgedrag, zoals
het interactie-gat, een laag zelfbeeld en impulsiviteit, motivatiegebrek en een gebrek aan self-
control. Daarnaast kunnen (hoge) academische verwachtingen, vanwege de samenhang met
perfectionisme en faalangst, ook uitstelgedrag veroorzaken (Abbasi & Alghamdi, 2015;
Kathleen & Basaria, 2021; Klingsieck, 2013; Jadidi et al., 2011; Wijaya & Tori, 2018). De
oorzaken perfectionisme en faalangst kunnen volgens Mohebi et al (2012) met begeleiding of
behandeling beholpen worden.
Om studenten te kunnen helpen een mogelijke onderliggende oorzaak van hun
uitstelgedrag te kunnen aanpakken, moet de oorzaak eerst geïdentificeerd worden. Er zijn een
, 3
aantal instrumenten ontwikkeld om uitstelgedrag bij studenten te meten, zoals de Pure
Procrastination Scale (PPS), de Irrational Procrastination Scale (IPS), de Procrastinatie Als
Toestand bij Studietaken (PATS) en de Self-control Scale (Schouwenburg, 1994; Wolfe &
Johnson, 1995). De PPS en de IPS focussen met name op het vóórkomen van uitstelgedrag.
De Self-control Scale en PATS focust op mogelijke onderliggende oorzaken van het
uitstelgedrag. De PATS is ingedeeld in drie subschalen: puur uitstelgedrag, motivatiegebrek
en faalangst (Steel, 2007).
Het viel ons op dat van deze meetinstrumenten er nog geen is die als mogelijke
oorzaken zowel self-control, motivatiegebrek en academische verwachtingen in acht neemt,
terwijl juist deze oorzaken van betekenis kunnen zijn voor de behandeling en begeleiding van
studenten met uitstelgedrag. Om deze drie aspecten van de oorzaak van uitstelgedrag in kaart
te brengen bij studenten, hebben wij een nieuwe vragenlijst ontwikkeld die deze aspecten
samenneemt, gebaseerd op deelconstructen die hieronder worden beschreven. Met behulp van
deze vragenlijst kan een mogelijk behandelbare oorzaak van het uitstelgedrag worden
achterhaald, waarmee vervolgens de student op passende wijze geholpen kan worden.
Uitstelgedrag
Er zijn verschillende definities te vinden bij het onderwerp uitstelgedrag. In onderzoek
van Hussain en Sultan (2010) wordt beschreven dat uitstelgedrag ervoor kan zorgen dat
studenten hun werk uitstellen en hierdoor vertraging veroorzaken in studies. Uitstelgedrag
kan bewust of onbewust gebeuren en het kan incidenteel of structureel voorkomen bij
studenten. Het heeft in ieder van deze gevallen een significante invloed op het leren en
presteren van de studenten. Uitstelgedrag kan voortkomen uit de drie cognitieve
basisprincipes die invloed hebben op de onrealistische kijk op zichzelf, anderen en de wereld.
Deze principes zijn gericht op negatieve zelfpraat, lage frustratietolerantie en vijandigheid.
