Oorzaken eetstoornissen
Uitingsvormen bij mannen en vrouwen
Prevalentie
Onderscheid eetstoornissen bij kinderen ten opzichte van andere problematiek
Eetstoornissen specifiek bij kinderen en volwassenen
Factoren die helpen bij herstel
Artikel: Arlington (2013), Diagnostic and statistical manual of mental disorders, American
Psychiatric Association
Voedings-en eetstoornissen worden gekarakteriseerd door een constante verstoring van het eetgedrag
of het eet-gerelateerde gedrag waardoor een verstoorde opname van voeding plaatsvindt. Deze
stoornissen hebben een grote negatieve invloed op de fysieke gezondheid en het psychosociaal
functioneren.
De symptomen bij bepaalde eetstoornissen kunnen lijken op de symptomen van een verslaving. Zo
kunnen mensen met een eetstoornis ook hunkeren naar het gebruik van bepaalde (voedings) middelen
en kan er daarnaast sprake zijn van compulsief gedrag. Deze overeenkomt in symptomen kan
verklaart worden doordat dezelfde neurologische systemen betrokken zijn bij zowel eetstoornissen als
verslavingen. Het gaat dan om de hersengebieden die zelfcontrole en beloningsgericht gedrag
reguleren.
Diagnostische criteria voor Pica
Voor de diagnose van Pica moet iemand aan de onderstaande criteria voldoen:
Doorlopend eten van middelen die niet bedoeld zijn voor consumptie gedurende 1 maand
Het eten van bovenstaande middelen komt niet overeen met het ontwikkelingsstadium van
deze persoon
Bovenstaand gedrag is geen onderdeel van de cultuur of van de sociale normen in de
gemeenschap
Als dit gedrag in combinatie met een andere stoornis of medische conditie voorkomt, dan
moet dit gedrag op zichzelf ernstig genoeg zijn voor aanvullend onderzoek
Kind minimaal 2 jaar, ontwikkelt zich vaak tijdens de kindertijd
Prevalentie onbekend
Risicofactoren
Omgeving: verwaarlozing, gebrek aan toezicht en een ontwikkelingsachterstand
Cultuur: bij sommige populaties is het gebruikelijk om bijvoorbeeld aarde te eten vanwege
een veronderstelde spirituele, medische of heilige werking. Dit soort cultuurgebonden gedrag
is vaak geen voorwaarde voor een diagnose met Pica
Geslacht: deze eetstoornis komt zowel bij mannen als vrouwen voor. Vrouwen kunnen deze
stoornis tijdens de zwangerschap ontwikkelen (al is er weinig bekend over het verloop van
deze stoornis tijdens de zwangerschap)
Differentiële diagnose van Pica: belangrijk om Pica te onderscheiden van anorexia nervosa,
factitious disorder (ongebruikelijke voorwerpen inslikken om zo fysieke klachten na te bootsen), en
zelfbeschadigend gedrag bij persoonlijkheidsstoornissen.
Komt vaak voor met autisme en intellectuele ontwikkelingsstoornissen.
, Pica heeft een negatieve invloed op het fysiek functioneren. Daarnaast is Pica op zichzelf vaak geen
aanleiding voor tekorten in het sociaal functioneren.
Diagnostische criteria voor een ruminerende stoornis
Voor een diagnose van een ruminerende stoornis moet iemand aan onderstaande criteria voldoen:
o Het herhaaldelijk opboeren van voedsel waarna nogmaals op het voedsel wordt
gekauwd of het voedsel nogmaals wordt doorgeslikt of uitgespuugd. Dit gedrag moet
zich gedurende één maand voordoen
o Het herhaaldelijk opboeren van voedsel wordt niet veroorzaakt door complicaties in
het maagdarmstelsel of andere medische condities
o Deze verstoring van de voedselinname vindt niet alleen tijdens het verloop van
anorexia nervosa, boulimia nervosa, de binge-eating stoornis of de vermijdende/
restrictieve voedselinname stoornis plaats maar ook daarbuiten
o Als de symptomen van deze stoornis in combinatie met een andere mentale of
neurologische stoornis voorkomen, dan moeten de symptomen op zichzelf ernstig
genoeg zijn voor aanvullend onderzoek
Prevalentie onbekend. Kan zich ontwikkelen tijdens babytijd, kindertijd, adolescentie of
volwassenheid.
Risicofactoren voor een ruminerende stoornis: psychosociale problemen zoals gebrek aan stimulatie,
verwaarlozing, stressvolle levensgebeurtenissen en problemen in het contact tussen de ouder en het
kind
Differentiele diagnose: ruminerende stoornis kan zich onderscheiden van complicaties in het
maagdarmstelsel, anorexia nervosa en boulimia nervosa.
Komt vaak voor met een medische conditie of andere mentale stoornis.
Diagnostische criteria voor een vermijdende/restrictieve voedselinname stoornis
Iemand kan gediagnosticeerd worden met een vermijdende/ restrictieve voedselinname stoornis zodra
hij of zij aan onderstaande criteria voldoet:
o Een verstoring van het eetpatroon (gebrek aan interesse in het eten van voedsel,
voedsel vermijden op basis van bepaalde gevoelsmatige eigenschappen, zorgen over
de consequenties van het eten van voedsel) waardoor essentiële voedingsstoffen niet
worden opgenomen en het dagelijks aantal aanbevolen calorieën niet wordt gehaald.
Deze verstoring komt voor in combinatie met één ( of meerdere) van de volgende
eigenschappen: significant gewichtsverlies, significant tekort aan voedingsstoffen,
de afhankelijkheid van aanvullende voedingssupplementen en een afname in de
mate van psychosociaal functioneren
o De verstoring wordt niet verklaard door een gebrek aan beschikbaar voedsel of door
cultureel voorgeschreven richtlijnen/handelingen
o De verstoring doet zich niet alleen tijdens het verloop van anorexia nervosa of
boulimia nervosa voor maar ook daarbuiten. Daarnaast is er geen sprake van een
vertekend beeld van het eigen gewicht of het eigen postuur
o De verstoring van het eetpatroon kan niet worden verklaard door een medische
conditie of door een andere mentale stoornis. Wanneer deze eetstoornis in combinatie
met andere stoornissen voorkomt, dan moet de verstoring van het eetpatroon op
zichzelf ernstig genoeg zijn voor aanvullend onderzoek
Uitingsvormen bij mannen en vrouwen
Prevalentie
Onderscheid eetstoornissen bij kinderen ten opzichte van andere problematiek
Eetstoornissen specifiek bij kinderen en volwassenen
Factoren die helpen bij herstel
Artikel: Arlington (2013), Diagnostic and statistical manual of mental disorders, American
Psychiatric Association
Voedings-en eetstoornissen worden gekarakteriseerd door een constante verstoring van het eetgedrag
of het eet-gerelateerde gedrag waardoor een verstoorde opname van voeding plaatsvindt. Deze
stoornissen hebben een grote negatieve invloed op de fysieke gezondheid en het psychosociaal
functioneren.
De symptomen bij bepaalde eetstoornissen kunnen lijken op de symptomen van een verslaving. Zo
kunnen mensen met een eetstoornis ook hunkeren naar het gebruik van bepaalde (voedings) middelen
en kan er daarnaast sprake zijn van compulsief gedrag. Deze overeenkomt in symptomen kan
verklaart worden doordat dezelfde neurologische systemen betrokken zijn bij zowel eetstoornissen als
verslavingen. Het gaat dan om de hersengebieden die zelfcontrole en beloningsgericht gedrag
reguleren.
Diagnostische criteria voor Pica
Voor de diagnose van Pica moet iemand aan de onderstaande criteria voldoen:
Doorlopend eten van middelen die niet bedoeld zijn voor consumptie gedurende 1 maand
Het eten van bovenstaande middelen komt niet overeen met het ontwikkelingsstadium van
deze persoon
Bovenstaand gedrag is geen onderdeel van de cultuur of van de sociale normen in de
gemeenschap
Als dit gedrag in combinatie met een andere stoornis of medische conditie voorkomt, dan
moet dit gedrag op zichzelf ernstig genoeg zijn voor aanvullend onderzoek
Kind minimaal 2 jaar, ontwikkelt zich vaak tijdens de kindertijd
Prevalentie onbekend
Risicofactoren
Omgeving: verwaarlozing, gebrek aan toezicht en een ontwikkelingsachterstand
Cultuur: bij sommige populaties is het gebruikelijk om bijvoorbeeld aarde te eten vanwege
een veronderstelde spirituele, medische of heilige werking. Dit soort cultuurgebonden gedrag
is vaak geen voorwaarde voor een diagnose met Pica
Geslacht: deze eetstoornis komt zowel bij mannen als vrouwen voor. Vrouwen kunnen deze
stoornis tijdens de zwangerschap ontwikkelen (al is er weinig bekend over het verloop van
deze stoornis tijdens de zwangerschap)
Differentiële diagnose van Pica: belangrijk om Pica te onderscheiden van anorexia nervosa,
factitious disorder (ongebruikelijke voorwerpen inslikken om zo fysieke klachten na te bootsen), en
zelfbeschadigend gedrag bij persoonlijkheidsstoornissen.
Komt vaak voor met autisme en intellectuele ontwikkelingsstoornissen.
, Pica heeft een negatieve invloed op het fysiek functioneren. Daarnaast is Pica op zichzelf vaak geen
aanleiding voor tekorten in het sociaal functioneren.
Diagnostische criteria voor een ruminerende stoornis
Voor een diagnose van een ruminerende stoornis moet iemand aan onderstaande criteria voldoen:
o Het herhaaldelijk opboeren van voedsel waarna nogmaals op het voedsel wordt
gekauwd of het voedsel nogmaals wordt doorgeslikt of uitgespuugd. Dit gedrag moet
zich gedurende één maand voordoen
o Het herhaaldelijk opboeren van voedsel wordt niet veroorzaakt door complicaties in
het maagdarmstelsel of andere medische condities
o Deze verstoring van de voedselinname vindt niet alleen tijdens het verloop van
anorexia nervosa, boulimia nervosa, de binge-eating stoornis of de vermijdende/
restrictieve voedselinname stoornis plaats maar ook daarbuiten
o Als de symptomen van deze stoornis in combinatie met een andere mentale of
neurologische stoornis voorkomen, dan moeten de symptomen op zichzelf ernstig
genoeg zijn voor aanvullend onderzoek
Prevalentie onbekend. Kan zich ontwikkelen tijdens babytijd, kindertijd, adolescentie of
volwassenheid.
Risicofactoren voor een ruminerende stoornis: psychosociale problemen zoals gebrek aan stimulatie,
verwaarlozing, stressvolle levensgebeurtenissen en problemen in het contact tussen de ouder en het
kind
Differentiele diagnose: ruminerende stoornis kan zich onderscheiden van complicaties in het
maagdarmstelsel, anorexia nervosa en boulimia nervosa.
Komt vaak voor met een medische conditie of andere mentale stoornis.
Diagnostische criteria voor een vermijdende/restrictieve voedselinname stoornis
Iemand kan gediagnosticeerd worden met een vermijdende/ restrictieve voedselinname stoornis zodra
hij of zij aan onderstaande criteria voldoet:
o Een verstoring van het eetpatroon (gebrek aan interesse in het eten van voedsel,
voedsel vermijden op basis van bepaalde gevoelsmatige eigenschappen, zorgen over
de consequenties van het eten van voedsel) waardoor essentiële voedingsstoffen niet
worden opgenomen en het dagelijks aantal aanbevolen calorieën niet wordt gehaald.
Deze verstoring komt voor in combinatie met één ( of meerdere) van de volgende
eigenschappen: significant gewichtsverlies, significant tekort aan voedingsstoffen,
de afhankelijkheid van aanvullende voedingssupplementen en een afname in de
mate van psychosociaal functioneren
o De verstoring wordt niet verklaard door een gebrek aan beschikbaar voedsel of door
cultureel voorgeschreven richtlijnen/handelingen
o De verstoring doet zich niet alleen tijdens het verloop van anorexia nervosa of
boulimia nervosa voor maar ook daarbuiten. Daarnaast is er geen sprake van een
vertekend beeld van het eigen gewicht of het eigen postuur
o De verstoring van het eetpatroon kan niet worden verklaard door een medische
conditie of door een andere mentale stoornis. Wanneer deze eetstoornis in combinatie
met andere stoornissen voorkomt, dan moet de verstoring van het eetpatroon op
zichzelf ernstig genoeg zijn voor aanvullend onderzoek
