6: Imperial Rome, 31 B.C. - A.D. 284
Augustus bracht vrede in het Romeinse Rijk door de Romeinse revolutie te beëindigen, daarnaast
startte hij een periode van 200 jaar welvarendheid en stabiliteit in het Romeinse Rijk. Hij creëerde een
nieuwe overheid met invloed van de senaat, maar hij had het laatste woord. Hij gaf de landloze boeren
land en de armen te eten. Hij stabiliseerde de grenzen van het rijk door te stoppen met de eindeloze
uitbreiding. Hij zorgde voor gelijke provincies binnen Italië.
De Romeinse vrede (pax Romana) was een tijdperk van verlichtende keizers, bloeiende steden,
intellectuele vitaliteit, artistieke en architecturale successen, slavernij en verhoogde spiritualiteit met
het Christendom als nieuwe religie. Na deze vrede ontstond er een periode gemarkeerd door slechte
keizers, burgeroorlogen, inflatie, plagen, invasie en nederlagen. Dit werd opgevolgd door een tijdperk
van hervormers die een strengere en andere staat creëren.
AUGUSTUS EN HET PRINCIPAAT (31 v.C. - 68 n.C.)
Vraag: Hoe vestigde Augustus een nieuw keizerlijke overheid om de Romeinse Republiek te vervangen? Waarom was hij zo
succesvol?
Gaius Julius Caesar Octavianus of later bekend als Augustus regeerde 45 jaar lang over het
Romeinse Rijk en legde de funderingen van een 200 jaar lang durende welvarende Romeinse Vrede.
In 31 v.C. versloeg hij Marcus Antonius en Cleopatra in de slag bij Actium.
De Politieke Regeling
Octavianus had zowel geluk als dat hij slim was. Hij had geluk in de lengte en het geweld van de
burgeroorlog en dat hij zo lang leefde. Het was gemakkelijk om alleen te regeren omdat de meeste
van zijn vijanden al dood waren en hij had genoeg tijd om zijn bewind te versterken. Daarnaast was hij
slim: hij had geleerd van Caesars grootste fout. Hij wist dat de senaat nog sterk genoeg was om een
monarchische macht tegen te werken: hij wilde voorkomen dat hij net als Caesar werd vermoord door
de senaat.
Octavianus probeerde de term keizer zoveel mogelijk te mijden. Hij noemde zichzelf princeps (eerste
burger), een oude titel van respect in de senaat. Hiervan afgeleid is de term Principaat, dat nu
bekend staat als de grondwettelijke monarchie van het vroege Romeinse Rijk. Vier jaar na de slag bij
Actium gaf de senaat Octavianus de titel Augustus, dit symboliseerde de verhoging van zijn autoriteit.
In 27 v.C. verkondigde Augustus de restoratie van de Republiek. Hij voerde twee slimme zetten uit: hij
behield macht zonder het totaal in beslag nemen van de staatsambt en de nieuwe overheid verdeelde
de provincies tussen hemzelf en de senaat. De lokale commandanten waren loyale mannen uit de
ridderstand die hun succes te danken hadden aan Augustus. De senaat werd permanent adviserend.
De populaire bijeenkomsten vergingen slechter, de macht was beperkt en werd uiteindelijk zelfs
overgedragen aan de senaat. Augustus vestigde de eerste politiemacht en een persoonlijke
bodyguard. Dit werd de Praetoriaanse Wacht genoemd: een naam voor de bodyguard van een
Romeinse generaal. Daarnaast vormde hij de eerste overheidsdienst voor de burgers bestaand uit
een serie afdelingen. De ridderstand en vrijgelatenen waren vooraanstaand in deze afdelingen en
steunden dit dus. Sommigen zouden spreken van een “keizerlijke bureaucratie”, toch hadden zowel
Augustus en zijn opvolgers geen strakke administratieve grip op het grote rijk. Het rijk was
gedecentraliseerd en gelimiteerd zoals alle antieke rijken.
De Economische en Sociale Regeling
De oude Romeinse regerende klasse maakte vrede met Augustus, maar vergaven hem niet dat ze
hun oude privileges niet behielden. De meesten verwelkomden en bewonderden de Principaat omdat
hij ze vrede en welvarendheid bracht na een eeuw lang rampen in de Late Republiek. Landbouw
bloeide op en de Italiaanse industrieën werden leiders in de export.
Augustus bedacht een vrije graan distributie voor de stedelijke armen en een vergroting van spellen
en publieke entertainment om het volk tevreden te houden. Daarnaast organiseerde hij grote publieke
werkprogramma’s om banen te creëren. Het eeuwigdurende probleem was land honger: dit leidde de
boeren in de armen van de ambitieuze generaals. Veteranen kregen als beloning een stuk land, geld
of beiden. Dit behield de vrede, maar veel soldaten (en slaven) bleven arm.
Augustus bracht vrede in het Romeinse Rijk door de Romeinse revolutie te beëindigen, daarnaast
startte hij een periode van 200 jaar welvarendheid en stabiliteit in het Romeinse Rijk. Hij creëerde een
nieuwe overheid met invloed van de senaat, maar hij had het laatste woord. Hij gaf de landloze boeren
land en de armen te eten. Hij stabiliseerde de grenzen van het rijk door te stoppen met de eindeloze
uitbreiding. Hij zorgde voor gelijke provincies binnen Italië.
De Romeinse vrede (pax Romana) was een tijdperk van verlichtende keizers, bloeiende steden,
intellectuele vitaliteit, artistieke en architecturale successen, slavernij en verhoogde spiritualiteit met
het Christendom als nieuwe religie. Na deze vrede ontstond er een periode gemarkeerd door slechte
keizers, burgeroorlogen, inflatie, plagen, invasie en nederlagen. Dit werd opgevolgd door een tijdperk
van hervormers die een strengere en andere staat creëren.
AUGUSTUS EN HET PRINCIPAAT (31 v.C. - 68 n.C.)
Vraag: Hoe vestigde Augustus een nieuw keizerlijke overheid om de Romeinse Republiek te vervangen? Waarom was hij zo
succesvol?
Gaius Julius Caesar Octavianus of later bekend als Augustus regeerde 45 jaar lang over het
Romeinse Rijk en legde de funderingen van een 200 jaar lang durende welvarende Romeinse Vrede.
In 31 v.C. versloeg hij Marcus Antonius en Cleopatra in de slag bij Actium.
De Politieke Regeling
Octavianus had zowel geluk als dat hij slim was. Hij had geluk in de lengte en het geweld van de
burgeroorlog en dat hij zo lang leefde. Het was gemakkelijk om alleen te regeren omdat de meeste
van zijn vijanden al dood waren en hij had genoeg tijd om zijn bewind te versterken. Daarnaast was hij
slim: hij had geleerd van Caesars grootste fout. Hij wist dat de senaat nog sterk genoeg was om een
monarchische macht tegen te werken: hij wilde voorkomen dat hij net als Caesar werd vermoord door
de senaat.
Octavianus probeerde de term keizer zoveel mogelijk te mijden. Hij noemde zichzelf princeps (eerste
burger), een oude titel van respect in de senaat. Hiervan afgeleid is de term Principaat, dat nu
bekend staat als de grondwettelijke monarchie van het vroege Romeinse Rijk. Vier jaar na de slag bij
Actium gaf de senaat Octavianus de titel Augustus, dit symboliseerde de verhoging van zijn autoriteit.
In 27 v.C. verkondigde Augustus de restoratie van de Republiek. Hij voerde twee slimme zetten uit: hij
behield macht zonder het totaal in beslag nemen van de staatsambt en de nieuwe overheid verdeelde
de provincies tussen hemzelf en de senaat. De lokale commandanten waren loyale mannen uit de
ridderstand die hun succes te danken hadden aan Augustus. De senaat werd permanent adviserend.
De populaire bijeenkomsten vergingen slechter, de macht was beperkt en werd uiteindelijk zelfs
overgedragen aan de senaat. Augustus vestigde de eerste politiemacht en een persoonlijke
bodyguard. Dit werd de Praetoriaanse Wacht genoemd: een naam voor de bodyguard van een
Romeinse generaal. Daarnaast vormde hij de eerste overheidsdienst voor de burgers bestaand uit
een serie afdelingen. De ridderstand en vrijgelatenen waren vooraanstaand in deze afdelingen en
steunden dit dus. Sommigen zouden spreken van een “keizerlijke bureaucratie”, toch hadden zowel
Augustus en zijn opvolgers geen strakke administratieve grip op het grote rijk. Het rijk was
gedecentraliseerd en gelimiteerd zoals alle antieke rijken.
De Economische en Sociale Regeling
De oude Romeinse regerende klasse maakte vrede met Augustus, maar vergaven hem niet dat ze
hun oude privileges niet behielden. De meesten verwelkomden en bewonderden de Principaat omdat
hij ze vrede en welvarendheid bracht na een eeuw lang rampen in de Late Republiek. Landbouw
bloeide op en de Italiaanse industrieën werden leiders in de export.
Augustus bedacht een vrije graan distributie voor de stedelijke armen en een vergroting van spellen
en publieke entertainment om het volk tevreden te houden. Daarnaast organiseerde hij grote publieke
werkprogramma’s om banen te creëren. Het eeuwigdurende probleem was land honger: dit leidde de
boeren in de armen van de ambitieuze generaals. Veteranen kregen als beloning een stuk land, geld
of beiden. Dit behield de vrede, maar veel soldaten (en slaven) bleven arm.
