Samenvatting hoofdstuk 2 transport van biologie voor jou

Biologie – H2 samenvatting
Paragraaf 1
Een foetus krijgt zuurstof en voedingsstoffen via de placenta en navelstreng waardoor de
longslagaders niet nodig zijn. Een foetus heeft dan ook het ovale venster: een opening tussen de
boezems waardoor het bloed van rechts naar links kan. Verder heeft het ook
de ductus arteriosis: een verbinding tussen de longslagader en aorta. Na de
geboorte wordt het ovale venster gesloten doordat de baby gaat ademen en er
daardoor bloed naar de longen gaat. De ductus arteriosis wordt
samengetrokken door spieren.

Bij eencellige organismen en dieren met enkele cellagen is diffusie genoeg voor het transport.
Grotere organismen hebben een circulatiesysteem nodig zoals een bloedsomloop. Het hart pompt
dan bloed door de bloedvaten heen. Bloed heeft verschillende functies zoals warmte verdelen. De
bloedsomloop zorgt voor een homogeen en constant intern milieu.

Door evolutie zijn er verschillende circulatiesystemen ontstaan. Bij een gesloten omloop is het
bloed gescheiden van de lichaamsvloeistoffen. Het transport van stoffen kan dan effectiever en
over grotere afstanden plaatsvinden dan bij een open omloop. Ook is er een enkelvoudige
bloedsomloop: per omloop stroomt het bloed 1 keer door het hart.

Het hart bestaat uit 2 helften: linkerharthelft en rechterharthelft. De rechter pompt het
bloed naar de longen en dan naar de linkerharthelft. Dit is de kleine bloedsomloop.
De linkerhelft pompt het bloed door het hele lichaam. Dit is de grote bloedsomloop.
Dit is dus een dubbele bloedsomloop: stroomt 2 keer door het hart. Hierdoor kan er
een hogere druk zijn.

Paragraaf 2
Over het hart lopen bloedvaten: kransslagaders en kransaders. Kransslagaders voorzien het hart
van voedingsstoffen en kransaders voeren CO2 en afvalstoffen af. De harthelften zijn gescheiden
door een harttussenwand. Iedere helft bestaat uit een boezem en een kamer. Het bloed vanuit het
lichaam gaat: bovenste en onderste holle ader  rechterboezem  rechterkamer  longslagader
 longen  longaders  linkerboezem  linkerkamer  aorta  via slagaders naar organen.
Boezems en kamers zijn gescheiden door hartkleppen. Aan het begin van de longslagader en
aorta bevinden zich halvemaanvormige kleppen.
Het hart is omgeven door een vlies, het hartzakje.

De werking van het hart bestaat uit 3 fasen:
1. Systole van de boezems – de boezems zijn volgestroomd met bloed en trekken samen
waardoor het bloed naar de kamers stroomt
2. Systole van de kamers – de kamers stromen vol waardoor de druk stijgt. Hierdoor slaan de
hartkleppen dicht. De hartkleppen zijn verbonden met pezen aan spieren in de hartwand.
De spieren trekken de pezen stak bij het samentrekken van de kamers zodat de
hartkleppen niet doorslaan. Als de druk hoger is geworden in de kamer dan in de aorta en
longslagader dan gaan de halvemaanvormige kleppen open.
3. Hartpauze – er is in de boezems en kamers diastole (ontspanning). De halvemaanvormige
kleppen zijn gesloten zodat het bloed niet terug kan stromen. Het bloed stroomt de
boezems weer in.

Met een stethoscoop kan je iedere hartslag 2 harttonen horen: het dichtslaan van de hartkleppen
en het dichtslaan van de halvemaanvormige kleppen.

De impulsen die de samentrekking van het hart veroorzaken, ontstaan in cellen in de wand van de
rechterboezem: sinusknoop. De impulsen gaan vanuit hier naar het spierweefsel in de wand van
de boezems (systole ontstaat). Tussen de rechterboezem en rechterkamer ligt nog een groep