Parksinon
Algemeen beeld : craniaal ventraal
- Flexie cervicaal
- Protractie/depressie schoudergordel
- Thoracale kyfose
- Afhangende armen met matige armzwaai, 1 arm leidt aan een tremor (trillingen)
- Flexie lumbaal + lichte lateroflexie heup (verminderde romprotatie)
- Flexie knieën
- Verhoogde dorsaalflexie
- Kleine stapfrequentie (vestinaties) vooral bij houdingsveranderingen bijvoorbeeld omdraaien
- ‘Freezing’ tijdens de gang (moment dat even niet bewogen kan worden)
Dus een verhoogde tonus in de flexoren
Parkinson is een progressieve neurologische aandoening van het centrale zenuwstelsel (je wordt dus
niet beter zoals bij CVA)
Er vindt een afname van dopamine plaats binnen de substantia nigra, deze ligt binnen de basale
kernen) dopamine is een neurotransmitter, en hierdoor is er dus een storing bij het doorgeven van
de actiepotentialen, met medicatie in de vorm van toevoeging van dopamine kan deze ziekte worden
bestreden
Het striatum vormt een belangrijk deel van de basale kernen, en ligt onder de schors van het
cerebrum. Bij parkinson is dit groepje kernen aangedaan en veroorzaakt het een verminderde
beweeglijkheid en een verhoogde tonus. De basale kernen liggen in het paleo gedeelte
Een goed werkend striatum zorgt dus voor :
- een faciliterende werking van beweging (goed bewegen)
- Een inhiberende werking op de tonus (tonus in staand houden)
Bij parkinson is het bewegen gestoord en hierdoor is de neurotransmitter ‘bradykinine’ sterk
aanwezig.
Pas wanneer de substantia nigra voor ten minste 80% niet meer reageert dan pas zie je echte
verschijnselen bij parkinson patiënten, en wordt het alleen maar erger.
Meestal eerst unilateraal motorische problemen (matige armzwaai) na 3 tot 5 jaar
In een later stadium ook bilateraal na 10 jaar
Mensen met parkinson bewegen op neo niveau (ze denken overal over na) ze compenseren dus
cognitief, hierdoor is het vrij onmogelijk om deze groep patiënten dubbeltaken te geven.
Bij parkinson zie je over het algemeen vrijwel tot geen sensibele stoornissen, dit komt doordat de
Vitale sensibiliteit zich beweegt via de tractus spinothalamicus (heterolateraal) kruist
Gnostische sensibiliteit beweegt zich wie de achterstrengen (homolateraal) kruist NIET
Algemeen beeld : craniaal ventraal
- Flexie cervicaal
- Protractie/depressie schoudergordel
- Thoracale kyfose
- Afhangende armen met matige armzwaai, 1 arm leidt aan een tremor (trillingen)
- Flexie lumbaal + lichte lateroflexie heup (verminderde romprotatie)
- Flexie knieën
- Verhoogde dorsaalflexie
- Kleine stapfrequentie (vestinaties) vooral bij houdingsveranderingen bijvoorbeeld omdraaien
- ‘Freezing’ tijdens de gang (moment dat even niet bewogen kan worden)
Dus een verhoogde tonus in de flexoren
Parkinson is een progressieve neurologische aandoening van het centrale zenuwstelsel (je wordt dus
niet beter zoals bij CVA)
Er vindt een afname van dopamine plaats binnen de substantia nigra, deze ligt binnen de basale
kernen) dopamine is een neurotransmitter, en hierdoor is er dus een storing bij het doorgeven van
de actiepotentialen, met medicatie in de vorm van toevoeging van dopamine kan deze ziekte worden
bestreden
Het striatum vormt een belangrijk deel van de basale kernen, en ligt onder de schors van het
cerebrum. Bij parkinson is dit groepje kernen aangedaan en veroorzaakt het een verminderde
beweeglijkheid en een verhoogde tonus. De basale kernen liggen in het paleo gedeelte
Een goed werkend striatum zorgt dus voor :
- een faciliterende werking van beweging (goed bewegen)
- Een inhiberende werking op de tonus (tonus in staand houden)
Bij parkinson is het bewegen gestoord en hierdoor is de neurotransmitter ‘bradykinine’ sterk
aanwezig.
Pas wanneer de substantia nigra voor ten minste 80% niet meer reageert dan pas zie je echte
verschijnselen bij parkinson patiënten, en wordt het alleen maar erger.
Meestal eerst unilateraal motorische problemen (matige armzwaai) na 3 tot 5 jaar
In een later stadium ook bilateraal na 10 jaar
Mensen met parkinson bewegen op neo niveau (ze denken overal over na) ze compenseren dus
cognitief, hierdoor is het vrij onmogelijk om deze groep patiënten dubbeltaken te geven.
Bij parkinson zie je over het algemeen vrijwel tot geen sensibele stoornissen, dit komt doordat de
Vitale sensibiliteit zich beweegt via de tractus spinothalamicus (heterolateraal) kruist
Gnostische sensibiliteit beweegt zich wie de achterstrengen (homolateraal) kruist NIET
