Abstract
In deze studie is nagegaan welk effect het gebruik van Whatsapp en Facebook heeft op het ervaren
van sociale eenzaamheid. Via een webbased survey hebben 30 respondenten 3 vragenlijsten
beantwoord over het gebruik van Whatsapp en Facebook, en hebben zij aangegeven in welke mate
zij sociale eenzaamheid ervaren. Uit de resultaten van de multiple regressieanalyse blijkt dat alleen
het Facebook gebruik een (positief) significant effect heeft op sociale eenzaamheid. Er zijn geen
significante effecten gevonden van Whatsapp gebruik en het ervaren van sociale eenzaamheid. Er
wordt aanbevolen om een verantwoorde schaal te rubriceren die het construct sociale eenzaamheid
meet. En tevens is het aan te bevelen om meerdere variabelen, zoals de kwaliteit van de
vriendschap, de frequentie en de duur van het Facebook gebruik, te betrekken in onderzoek naar
sociale eenzaamheid.
Effect van Whatsapp en Facebook gebruik op Sociale Eenzaamheid.
We leven in een maatschappij waarin het internet zich al ruim twintig jaar ontwikkelt. Door
de internetrevolutie lijkt de wereld een dorp te zijn geworden, waarin je online in Amerika een
product bestelt, kennis kunt delen of opdoen met bijvoorbeeld een ‘machtige’ zoekmachine zoals
Google en je ‘live’ met ‘high definition beeld’ verslag uitbrengt van je vakantiebelevenissen aan
familie en kennissen. Dit zijn slechts enkele facetten van het internet, welke zo op het eerste gezicht
alleen maar voordelen biedt.
Uit onderzoek van het Centraal Bureau van de Statistiek (2015) blijkt dat in 2014 negen op de
tien mensen gebruik maakt van internet en verdringen de mobiele apparaten de pc. Het gebruik van
mobiel internet is vooral onder jongeren van 12 tot 25 jaar sterk toegenomen, maar dit geldt ook
voor andere leeftijdsgroepen. Mobiele internetters die gebruik maken van de kleinere apparaten,
zoals de smartphone, doen dit vooral voor het onderhouden van hun contacten. Bijna drie kwart van
hen e-mailt en ruim twee derde neemt deel aan sociale netwerken zoals Facebook en Twitter.
Zou sociale media een rol kunnen spelen bij eenzaamheid? De gangbare definitie van
eenzaamheid is geformuleerd door prof. De Jong Gierveld en luidt: “Eenzaamheid is het subjectief
ervaren van een onplezierig of ontoelaatbaar gemis aan (kwaliteit van) bepaalde sociale relaties”.
Uit onderzoeksgegevens van het RIVM (2016) blijkt dat eenzaamheid vooral negatieve
effecten sorteert zoals een minder gezonde leefstijl, vermindering van lichaamsbeweging en een
vergrote kans op gaan roken. Daarnaast wordt eenzaamheid vooral gekenmerkt door een in omvang
te beperkt sociaal netwerk. Van sociale eenzaamheid is sprake als iemand betekenisvolle relaties met
een bredere groep mensen zoals kennissen, collega’s, buurtgenoten of mensen met dezelfde