Helpen bij verlies en verdriet: een gids voor het gezin en de hulpverlener
Hoofdstuk 1. Meer weten kan helpen
Een reisgids doorheen verdriet
Iedereen weet dat verlies tot het leven behoort. En toch bereiden weinig mensen zich hierop voor.
Men wordt er vaak onverwacht mee geconfronteerd.
Begrijpen wat rouw is, wat rouwverwerking betekent, is zeer belangrijk voor het herstel.
Verlies is steeds uniek
Verlies is steeds een intense, persoonlijke ervaring. Rouw is steeds uniek. Het verlies is steeds anders
voor de partner dan voor de kinderen.
De persoonlijke ervaringen, de eigen relatie, de leeftijd waarop men de persoon verliest en de eigen
levensomstandigheden maken dat een verlies voor elke persoon weer anders en dus uniek is.
Mensen kunnen elkaar verliezen in het verdriet en op een bepaald moment elkaar terugvinden.
Elk verlies stelt zijn eisen.
Niet alleen sterven
Alles wat het karakter krijgt van verlies van een dierbaar iemand of iets kan een rouwproces
meebrengen.
Verdriet en vreugde
Enkel degenen die in staat zijn tot liefde, om te houden van mensen en dingen, ervaren ook verdriet.
Verdriet is de andere zijde van liefde.
Het rouwen is dan een manier om om te gaan met verdriet, het is door het verdriet heen groeien, om
geleidelijk te worden hersteld tot heelheid.
Tijd geneest geen wonden
Het is niet de tijd die geneest, maar wat men doet met de tijd. Het is niet het verloop van de tijd die
genezend werkt, maar de uiting van het verdriet in een periode van tijd, en de ondersteuning die
men vindt bij anderen.
Groeien doorheen verdriet
Het verleden zal altijd de toekomst kleuren. Er worden echter wegen aangegeven om zich aan te
passen aan een nieuw leven zonder het oude te vergeten, om te verwerken zodat het verleden niet
zodanig het heden beheerst dat er geen toekomst meer kan zijn.
Men kan tot een nieuwe relatie komen met de overledene, waarin de herinnering levendig wordt
gehouden en inspireert tot leven. Hen die willen helpen, leren dat het beter is steun te bieden terwijl
de rouwende zijn eigen oplossingen uitwerkt, dan als helper zijn eigen oplossingen aan te bieden.
Men kan mensen niet vertellen hoe ze zich moeten voelen. Men kan enkel luisteren hoe ze zich
voelen en helpen om dit uit te spreken.
Er is geen ‘juiste’ of ‘verkeerde’ manier van voelen. Het belangrijkste is voor elke persoon te vinden
wat het beste voor hem is. Te luisteren naar verdriet, zo intens en medelevend dat de andere wordt
geholpen zijn eigen antwoord uit te spreken.
Hoofdstuk 1. Meer weten kan helpen
Een reisgids doorheen verdriet
Iedereen weet dat verlies tot het leven behoort. En toch bereiden weinig mensen zich hierop voor.
Men wordt er vaak onverwacht mee geconfronteerd.
Begrijpen wat rouw is, wat rouwverwerking betekent, is zeer belangrijk voor het herstel.
Verlies is steeds uniek
Verlies is steeds een intense, persoonlijke ervaring. Rouw is steeds uniek. Het verlies is steeds anders
voor de partner dan voor de kinderen.
De persoonlijke ervaringen, de eigen relatie, de leeftijd waarop men de persoon verliest en de eigen
levensomstandigheden maken dat een verlies voor elke persoon weer anders en dus uniek is.
Mensen kunnen elkaar verliezen in het verdriet en op een bepaald moment elkaar terugvinden.
Elk verlies stelt zijn eisen.
Niet alleen sterven
Alles wat het karakter krijgt van verlies van een dierbaar iemand of iets kan een rouwproces
meebrengen.
Verdriet en vreugde
Enkel degenen die in staat zijn tot liefde, om te houden van mensen en dingen, ervaren ook verdriet.
Verdriet is de andere zijde van liefde.
Het rouwen is dan een manier om om te gaan met verdriet, het is door het verdriet heen groeien, om
geleidelijk te worden hersteld tot heelheid.
Tijd geneest geen wonden
Het is niet de tijd die geneest, maar wat men doet met de tijd. Het is niet het verloop van de tijd die
genezend werkt, maar de uiting van het verdriet in een periode van tijd, en de ondersteuning die
men vindt bij anderen.
Groeien doorheen verdriet
Het verleden zal altijd de toekomst kleuren. Er worden echter wegen aangegeven om zich aan te
passen aan een nieuw leven zonder het oude te vergeten, om te verwerken zodat het verleden niet
zodanig het heden beheerst dat er geen toekomst meer kan zijn.
Men kan tot een nieuwe relatie komen met de overledene, waarin de herinnering levendig wordt
gehouden en inspireert tot leven. Hen die willen helpen, leren dat het beter is steun te bieden terwijl
de rouwende zijn eigen oplossingen uitwerkt, dan als helper zijn eigen oplossingen aan te bieden.
Men kan mensen niet vertellen hoe ze zich moeten voelen. Men kan enkel luisteren hoe ze zich
voelen en helpen om dit uit te spreken.
Er is geen ‘juiste’ of ‘verkeerde’ manier van voelen. Het belangrijkste is voor elke persoon te vinden
wat het beste voor hem is. Te luisteren naar verdriet, zo intens en medelevend dat de andere wordt
geholpen zijn eigen antwoord uit te spreken.
