Opdracht Werkcollege Aansprakelijkheid voor Beroepsziekten
Casus
De heer Groeneveld is in 2001 in dienst getreden van Uitzendbureau Flux. Hij werkte hard,
gemiddeld 45 uren per week, en maakte binnen het bedrijf een bliksemcarrière. Al na enkele jaren
was hij vestigingsmanager van het kantoor in Gouda. Dit was een zeer zelfstandige functie binnen
het concern.
In 2010 kreeg Groeneveld te maken met een uitzendkracht die niet tevreden was over het werk dat
hij van de intercedenten kreeg aangeboden. De betreffende uitzendkracht wilde graag te werk
worden gesteld bij Palace, een plaatselijk concertpodium voor rockbands. Palace had echter aan Flux
te kennen gegeven dat zij niet wilde dat dat deze uitzendkracht nogmaals aan haar zou worden
toegewezen. Toen Groeneveld dit aan de uitzendkracht meedeelde, reageerde deze met fysiek
geweld. Groeneveld liep daarbij licht letsel op. Hij maakte daarvan melding bij de directie van Flux.
De directie stelde voor dat Groeneveld aangifte zou doen bij de politie, maar Groeneveld wilde dat
niet.
In 2012 kreeg Groeneveld opnieuw te maken met problemen. Hij werd op zijn werk gebeld door een
Oost-Europees klinkende man die aangaf ‘wel even thuis bij hem langs te zullen komen’ als hij een
aantal Poolse uitzendkrachten niet snel van werk zou voorzien. Groeneveld negeerde deze
bedreigingen aanvankelijk. In dezelfde periode ontdekte hij dat zijn echtgenote hem bedroog met
een ander. Door de spanningen op het werk en in de thuissituatie ging hij steeds meer alcohol
drinken. Zijn geestelijke gezondheid verslechterde en in 2014 meldde hij zich ziek. Dat was ook het
moment waarop hij aan de directie van Flux doorgaf dat hij op het werk werd bedreigd. De directie
nam daarop contact op met de afperser en zorgde ervoor dat die stopte. Na een half jaar probeerde
Groeneveld zijn werkzaamheden te hervatten, maar dat lukte niet. Toen hij na twee jaar nog niet was
hersteld, vroeg Flux ontslag aan.
Groeneveld wendde zich daarna tot een advocaat. Hij gaf aan dat hij overspannen was geraakt (burn
out) door de veel te hoge werkdruk en dat door de incidenten op het werk bij hem een
posttraumatische stress stoornis was ontstaan. Daardoor was hij nu arbeidsongeschikt. De advocaat
van Groeneveld startte een gerechtelijke procedure waarin hij Flux aansprak tot schadevergoeding.
Hij baseerde de vordering op artikel 7:658 BW.
Vraag 1
Geef aan wat Groeneveld moet stellen en bewijzen om in zijn vordering te slagen.
Om in zijn vordering te slagen moet Groeneveld stellen dat er sprake is van een terkotkoming aan de
zijde van de werkgever met de gevaren voor zijn gezondheid en moet hij bewijzen dat deze
tekortkoming zijn gezondheidsklachten(schade) kan veroorzaken.
De bescherming zit erin dat pas als een van de beide elementen(dus de schade of de tekortkoming)
van de bewijslast van de werknemer door de werkgever voldoende gemotiveerd wordt betwist, de
werknemer het (volledige) causaal verband dient te bewijzen.
Casus
De heer Groeneveld is in 2001 in dienst getreden van Uitzendbureau Flux. Hij werkte hard,
gemiddeld 45 uren per week, en maakte binnen het bedrijf een bliksemcarrière. Al na enkele jaren
was hij vestigingsmanager van het kantoor in Gouda. Dit was een zeer zelfstandige functie binnen
het concern.
In 2010 kreeg Groeneveld te maken met een uitzendkracht die niet tevreden was over het werk dat
hij van de intercedenten kreeg aangeboden. De betreffende uitzendkracht wilde graag te werk
worden gesteld bij Palace, een plaatselijk concertpodium voor rockbands. Palace had echter aan Flux
te kennen gegeven dat zij niet wilde dat dat deze uitzendkracht nogmaals aan haar zou worden
toegewezen. Toen Groeneveld dit aan de uitzendkracht meedeelde, reageerde deze met fysiek
geweld. Groeneveld liep daarbij licht letsel op. Hij maakte daarvan melding bij de directie van Flux.
De directie stelde voor dat Groeneveld aangifte zou doen bij de politie, maar Groeneveld wilde dat
niet.
In 2012 kreeg Groeneveld opnieuw te maken met problemen. Hij werd op zijn werk gebeld door een
Oost-Europees klinkende man die aangaf ‘wel even thuis bij hem langs te zullen komen’ als hij een
aantal Poolse uitzendkrachten niet snel van werk zou voorzien. Groeneveld negeerde deze
bedreigingen aanvankelijk. In dezelfde periode ontdekte hij dat zijn echtgenote hem bedroog met
een ander. Door de spanningen op het werk en in de thuissituatie ging hij steeds meer alcohol
drinken. Zijn geestelijke gezondheid verslechterde en in 2014 meldde hij zich ziek. Dat was ook het
moment waarop hij aan de directie van Flux doorgaf dat hij op het werk werd bedreigd. De directie
nam daarop contact op met de afperser en zorgde ervoor dat die stopte. Na een half jaar probeerde
Groeneveld zijn werkzaamheden te hervatten, maar dat lukte niet. Toen hij na twee jaar nog niet was
hersteld, vroeg Flux ontslag aan.
Groeneveld wendde zich daarna tot een advocaat. Hij gaf aan dat hij overspannen was geraakt (burn
out) door de veel te hoge werkdruk en dat door de incidenten op het werk bij hem een
posttraumatische stress stoornis was ontstaan. Daardoor was hij nu arbeidsongeschikt. De advocaat
van Groeneveld startte een gerechtelijke procedure waarin hij Flux aansprak tot schadevergoeding.
Hij baseerde de vordering op artikel 7:658 BW.
Vraag 1
Geef aan wat Groeneveld moet stellen en bewijzen om in zijn vordering te slagen.
Om in zijn vordering te slagen moet Groeneveld stellen dat er sprake is van een terkotkoming aan de
zijde van de werkgever met de gevaren voor zijn gezondheid en moet hij bewijzen dat deze
tekortkoming zijn gezondheidsklachten(schade) kan veroorzaken.
De bescherming zit erin dat pas als een van de beide elementen(dus de schade of de tekortkoming)
van de bewijslast van de werknemer door de werkgever voldoende gemotiveerd wordt betwist, de
werknemer het (volledige) causaal verband dient te bewijzen.
