Psychologie en sociologie – H4
Motivatie: het geheel van drijfveren of motieven dat bepaalt of iemand bepaald gedrag wel
of niet gaat vertonen.
Motivatie is een innerlijke gesteldheid. In ons zijn behoeften, verlangens, wensen en emoties
werkzaam.
Soms valt motivatie af te leiden uit het waarneembare gedrag, soms is het verborgen achter
verhullende gedragingen. Er zijn nog andere oorzaken waardoor het moeilijk is de werkelijke
motivatie te achterhalen:
- Dezelfde motivatie kan bij dezelfde persoon in verschillende situaties tot verschillend
gedrag leiden.
- Dezelfde motivatie kan bij verschillende mensen in dezelfde situatie tot verschillend
gedrag leiden.
- Dezelfde motivatie kan bij verschillende mensen in verschillende situaties tot
verschillend gedrag leiden.
- Eenzelfde gedrag kan zijn oorsprong hebben in verschillende motieven.
- Bij bepaald gedrag kunnen ook verschillende motieven gelijktijdig een rol spelen.
- Bepaald gedrag behoeft niet altijd direct een verband te hebben met de
daarachterliggende motivatie.
Motivatie en emotie
Het is lastig een scheidslijn aan te brengen tussen emoties en drijfveren die ons gedrag
bepalen. Emoties zijn namelijk niet alleen passieve belevingen, maar kun je ook zien als
drijfveren om een bepaald doel te bereiken.
Emoties: psychische en lichamelijke reacties die ontstaan door interne of externe prikkels
die je als gunstig of schadelijk ervaart voor je belangen.
Voorbeelden van interne prikkels:
Pijn, honger en andere behoeften of driften
Voorbeelden van externe prikkels:
Brand, overvolle ruimten, complimenten van anderen en mooie muziek
Deze interne- en externe prikkels kunnen emoties als angst, verdriet, boosheid en
blijdschap oproepen.
Bij lichamelijke reacties gaat het om veranderingen in het lichaam, zoals de productie van
adrenaline, het verstijven of verslappen van spieren en veranderingen in de bloeddruk.
Voorbeelden van psychische reacties zijn boosheid, apathie, dagdromen en vrolijkheid.
De moderne emotietheorie onderscheidt vier componenten bij emoties:
Motivatie: het geheel van drijfveren of motieven dat bepaalt of iemand bepaald gedrag wel
of niet gaat vertonen.
Motivatie is een innerlijke gesteldheid. In ons zijn behoeften, verlangens, wensen en emoties
werkzaam.
Soms valt motivatie af te leiden uit het waarneembare gedrag, soms is het verborgen achter
verhullende gedragingen. Er zijn nog andere oorzaken waardoor het moeilijk is de werkelijke
motivatie te achterhalen:
- Dezelfde motivatie kan bij dezelfde persoon in verschillende situaties tot verschillend
gedrag leiden.
- Dezelfde motivatie kan bij verschillende mensen in dezelfde situatie tot verschillend
gedrag leiden.
- Dezelfde motivatie kan bij verschillende mensen in verschillende situaties tot
verschillend gedrag leiden.
- Eenzelfde gedrag kan zijn oorsprong hebben in verschillende motieven.
- Bij bepaald gedrag kunnen ook verschillende motieven gelijktijdig een rol spelen.
- Bepaald gedrag behoeft niet altijd direct een verband te hebben met de
daarachterliggende motivatie.
Motivatie en emotie
Het is lastig een scheidslijn aan te brengen tussen emoties en drijfveren die ons gedrag
bepalen. Emoties zijn namelijk niet alleen passieve belevingen, maar kun je ook zien als
drijfveren om een bepaald doel te bereiken.
Emoties: psychische en lichamelijke reacties die ontstaan door interne of externe prikkels
die je als gunstig of schadelijk ervaart voor je belangen.
Voorbeelden van interne prikkels:
Pijn, honger en andere behoeften of driften
Voorbeelden van externe prikkels:
Brand, overvolle ruimten, complimenten van anderen en mooie muziek
Deze interne- en externe prikkels kunnen emoties als angst, verdriet, boosheid en
blijdschap oproepen.
Bij lichamelijke reacties gaat het om veranderingen in het lichaam, zoals de productie van
adrenaline, het verstijven of verslappen van spieren en veranderingen in de bloeddruk.
Voorbeelden van psychische reacties zijn boosheid, apathie, dagdromen en vrolijkheid.
De moderne emotietheorie onderscheidt vier componenten bij emoties:
