HOORCOLLEGE 7
THEMA 2: AANSPRAKELIJKHEIDSRECHT
Meavita en aansprakelijkheid
Zowel de bestuurders als de commissarissen van het inmiddels failliete Meavita worden
aansprakelijk gesteld voor de schade die de werknemers hebben geleden. Deze schade bestaat
ten gevolge van faillissement uit:
achterstallig loon;
niet uitbetaalde vakantiedagen;
kosten die te maken hebben met het zoeken naar ander werk;
Vast staat – dat blijkt ook uit de curatorenverslagen van Meavita – dat die vorderingen van de
werknemers opeisbaar zijn. De vakbond heeft nu aangekondigd de schade te willen verhalen
op het bestuur en de commissarissen. Wat vinden we hiervan? Heeft dit enige kans van
slagen?
Uit het enquêteverslag dat verschenen is en de uitspraak van de Ondernemingskamer
volgt dat er in het geval van Meavita sprake is van wanbeleid (uitspraak 6 juli 2014;
mondelinge uitspraak) volgens de Ondernemingskamer. Deze uitspraak is pas op 2 november
2015 op papier gezet.
Meavita is een zorginstelling/onderneming die voor thuiszorg zorgt. Deze
onderneming is 1 januari 2007 opgericht en 9 maart 2009 failliet gegaan, dus binnen iets meer
dan 2 jaar. Niet alleen de werknemers maar vooral de zorgcliënten hebben hierdoor geleden.
Uiteindelijk zijn er een aantal doorstarts geweest, maar cliënten hebben moeite gehad om de
periode door te komen tussen het faillissement en de doorstart. Eén van die doorstarts is tot
stand gekomen door het inmiddels failliete TSN. Over de oorzaken van die hele markt gaan
we het ook nog over hebben want dit is een omstandigheid die van belang is voor de
aansprakelijkheid.
Vinden we het redelijk dat het bestuur en de commissarissen daarvoor worden
aangesproken? Dat je binnen twee jaar na een fusie, een dermate slappe controle hebt op een
concern waarnaar deze failliet gaat. Er wordt een fusie gecreëerd en men slaagt er niet in deze
rendabel te maken. Vervolgens wordt je als bestuurder of commissaris dan verweten dat je
THEMA 2: AANSPRAKELIJKHEIDSRECHT
Meavita en aansprakelijkheid
Zowel de bestuurders als de commissarissen van het inmiddels failliete Meavita worden
aansprakelijk gesteld voor de schade die de werknemers hebben geleden. Deze schade bestaat
ten gevolge van faillissement uit:
achterstallig loon;
niet uitbetaalde vakantiedagen;
kosten die te maken hebben met het zoeken naar ander werk;
Vast staat – dat blijkt ook uit de curatorenverslagen van Meavita – dat die vorderingen van de
werknemers opeisbaar zijn. De vakbond heeft nu aangekondigd de schade te willen verhalen
op het bestuur en de commissarissen. Wat vinden we hiervan? Heeft dit enige kans van
slagen?
Uit het enquêteverslag dat verschenen is en de uitspraak van de Ondernemingskamer
volgt dat er in het geval van Meavita sprake is van wanbeleid (uitspraak 6 juli 2014;
mondelinge uitspraak) volgens de Ondernemingskamer. Deze uitspraak is pas op 2 november
2015 op papier gezet.
Meavita is een zorginstelling/onderneming die voor thuiszorg zorgt. Deze
onderneming is 1 januari 2007 opgericht en 9 maart 2009 failliet gegaan, dus binnen iets meer
dan 2 jaar. Niet alleen de werknemers maar vooral de zorgcliënten hebben hierdoor geleden.
Uiteindelijk zijn er een aantal doorstarts geweest, maar cliënten hebben moeite gehad om de
periode door te komen tussen het faillissement en de doorstart. Eén van die doorstarts is tot
stand gekomen door het inmiddels failliete TSN. Over de oorzaken van die hele markt gaan
we het ook nog over hebben want dit is een omstandigheid die van belang is voor de
aansprakelijkheid.
Vinden we het redelijk dat het bestuur en de commissarissen daarvoor worden
aangesproken? Dat je binnen twee jaar na een fusie, een dermate slappe controle hebt op een
concern waarnaar deze failliet gaat. Er wordt een fusie gecreëerd en men slaagt er niet in deze
rendabel te maken. Vervolgens wordt je als bestuurder of commissaris dan verweten dat je
