Samenvatting biochemie en microbiologie TKG1

MICROBIOLOGIE
ONTWIKKELING VAN DE BIOFILM

Biofilm in de moderne naam voor tandplaque.
BABY

De kolonisatie van bacteriën (micro-organismen) begint direct na de geboorte.
- Belangrijke functie bij vertering en afweer.
- Ook de slijmvliezen van de mondholte krijgen bacteriën.  slijmvliezen vernieuwen zich
steeds  epitheel vernieuwt zich steeds iedere paar weken  geen biofilm te vormen,
want geen constant hard oppervlakte aanwezig.
- Rond 6 maanden komen eerste tanden door.  groot oppervlak  biofilm mogelijk.
- Kans dat Streptokokken Mutans (Deze bacterie produceert zuren bij de afbraak van
suikers en zorgt daarmee voor gaatjes.) aanwezig is bij baby neemt toe na halfjaar (bij
30% v.d. kinderen aanwezig)
- 20 % wordt niet gekoloniseerd door Streptokokken Mutans, omdat ouders het ook niet
hebben, of hun afweer al zodanig goed is dat de S Mutans geen kans heeft om te
koloniseren.
EPITHEELCEL MET KOKKEN

Bacteriën op bovenste laag epitheel gaan steeds verloren bij slijmvliezen.
Afgeschilferd epitheel
geen biofilm mogelijk, epitheel bezet door bacteriën;
streptokokken. Maar de bacteriën zijn al verdwenen van
slijmvlies. Dit vindt steeds opnieuw plaats.



bacteriën op de tong
het is wel mogelijk op biofilm op de tong te vormen 
gebeurt regelmatig bij mensen die uit hun mond stinken,
want dan is er sprake van een onregelmatig oppervlak 
bacteriën kunnen langer blijven zitten dus meer kans om
biofilm te vormen

MICROHABITATS

In elk milieu is de hoeveelheid speeksel, creviculaire vloeistof of mechanische invloed
anders, waardoor er andere bacteriën kunnen voorkomen.
- Mucosa: wang, gehemelte, tong etc.
- Gingivagroeve
- Tand: glad, fissuur, approximaal.

, BIOFILM VORMING, PIONIERS

- Hard, stabiel oppervlak (tand)
- Vloeistof (speeksel)
- Nutriënten (eiwitten, suikers)
Hechten, groeien, laagje vormen (milieu verandert, andere organismen hechten).
Samenstelling steeds langzaam verandert & biofilm dikker. Levensgemeenschap complexer
van samenstelling & diversiteit.

SAMENSTELLING PELLICLE

Eiwitten en andere stoffen uit speeksel hechten op tandopp.  pellicle  bacteriën hebben
dit nodig om te hechten.
- Glycoproteïnen (eiwitten met suikerketens, sereuze & mukeuze eiwitten uit speeksel)
- Fosfoproteïnen (eiwitten met fosfaatgroepen)
- Lipiden (uit voedingsmiddelen)
- GCF-componenten (componenten uit creviculaire vloeistof)
- Producten bacteriën
- Resten dode bacteriën

HECHTING AAN DE PELLICLE

- Van der Waals krachten: ongeladen moleculen trekken elkaar een beetje aan
- Elektrostatische krachten: tussen + en -
- Adhesinen/receptoren: bacteriën op opp. bepaalde eiwitten kunnen binden aan
receptoren (suikertjes) in de pellicle.
- Fimbriae: vingervormige uitstekels; aan punten zitten adhesinen voor binding aan
tandopp.
- Enzymatisch vrijmaken van receptoren: bact. Enzymen produceren om zelf receptoren te
maken in de pellicle  creëert eigen receptoren om te hechten aan tandopp.
!!! Aantal gehechte bacteriën hangt ook af van de concentratie in speeksel!!!

BINDING AAN DE PELLICLE

hechting van bacteriën aan tandopp. Mbv adhesinen. (rondje is een bacterie)

bacterie kan meerdere typen adhesinen op opp.
hebben.

In pellicle bevinden de receptoren waaraan de bacterie
met zijn adhesinen kan binden.




PIONIER OP DE PELLICLE