Geschiedenis samenvatting
Hoofdstuk 3, paragraaf 1:
3.1.1 Frankrijk en Duitsland, aartsvijanden 1871-1919:
Voor en na 1900 was de spanning te snijden tussen de buurlanden Frankrijk en Duitsland.
Twee keer stonden de Duitsers en de Fransen in een oorlog tegenover elkaar, in 1870 en in
1914. In de Eerste Wereldoorlog waren zowel de Duitsers als de Fransen onderdeel van een
veel groter geheel.
In 1871 riep Duitsland, nadat de Duitsers Frankrijk hadden verslagen, in het Franse
koningspaleis te Versailles het Duitse keizerrijk uit. En in 1919 lieten de Fransen in diezelfde
Spiegelzaal de Duitsers een vernederend vredesverdrag ondertekenen om de Franse
overwinning in de Eerste Wereldoorlog kracht bij te zetten.
Geschiedenis samenvatting
, Hoofdstuk 3, paragraaf 2:
3.2.1 Inleiding:
Vijf oorzaken en 1 aanleiding waren in 1914 de basis voor de Eerste Wereldoorlog.
De vijf oorzaken zijn:
- Nationalisme (in West-Europa en op de Balkan).
- Militarisme en wapenwedloop.
- Economische concurrentie
- Modern-Imperialisme.
- Bondgenootschappen.
En de aanleiding is :
- Moord op Frans Ferdinand.
3.2.1 Kaiser, revanche, colonial empire:
De Frans-Duitse oorlog van 1870-1871 besliste voorlopig welk land het machtigst was in
Europa. De Franse nederlaag en het uitroepen van het Duitse keizerrijk maakten duidelijk dat
er niet te spotten viel met Duitsland. De overwinning op Frankrijk en de vorming van 1
keizerrijk was een geweldige stimulans voor het nationalisme in Duitsland. De rijkskanselier
Otto von Bismarck was samen met ‘der kaiser’ Wilhelm I vastbesloten om Duitslands positie
verder te versterken.
De Fransen wilden vooral wraak voor de nederlaag in de oorlog van 1870-1871. Als gevolg
van die oorlog had Frankrijk een groot gebied aan de grens met Duitsland, Elzas-Lotharingen,
aan de Duitsers moeten afstaan. Die ‘revanchegedachte’ was een belangrijk aspect van het
Franse nationalisme.
Groot-Brittannië keek met enige zorg naar het geruzie op het vasteland maar hield zich
erbuiten. Groot-Brittannië was trots op haar sterke vloot en haar reusachtige 'colonial
empire' met koloniën in Amerika en vooral Azië. Voor het Engelse nationalisme was één zaak
echt belangrijk: de macht op zee zouden de Bitten niet aan een ander land afstaan.
3.2.2 Nationalisme op de Balkan:
Hoofdstuk 3, paragraaf 1:
3.1.1 Frankrijk en Duitsland, aartsvijanden 1871-1919:
Voor en na 1900 was de spanning te snijden tussen de buurlanden Frankrijk en Duitsland.
Twee keer stonden de Duitsers en de Fransen in een oorlog tegenover elkaar, in 1870 en in
1914. In de Eerste Wereldoorlog waren zowel de Duitsers als de Fransen onderdeel van een
veel groter geheel.
In 1871 riep Duitsland, nadat de Duitsers Frankrijk hadden verslagen, in het Franse
koningspaleis te Versailles het Duitse keizerrijk uit. En in 1919 lieten de Fransen in diezelfde
Spiegelzaal de Duitsers een vernederend vredesverdrag ondertekenen om de Franse
overwinning in de Eerste Wereldoorlog kracht bij te zetten.
Geschiedenis samenvatting
, Hoofdstuk 3, paragraaf 2:
3.2.1 Inleiding:
Vijf oorzaken en 1 aanleiding waren in 1914 de basis voor de Eerste Wereldoorlog.
De vijf oorzaken zijn:
- Nationalisme (in West-Europa en op de Balkan).
- Militarisme en wapenwedloop.
- Economische concurrentie
- Modern-Imperialisme.
- Bondgenootschappen.
En de aanleiding is :
- Moord op Frans Ferdinand.
3.2.1 Kaiser, revanche, colonial empire:
De Frans-Duitse oorlog van 1870-1871 besliste voorlopig welk land het machtigst was in
Europa. De Franse nederlaag en het uitroepen van het Duitse keizerrijk maakten duidelijk dat
er niet te spotten viel met Duitsland. De overwinning op Frankrijk en de vorming van 1
keizerrijk was een geweldige stimulans voor het nationalisme in Duitsland. De rijkskanselier
Otto von Bismarck was samen met ‘der kaiser’ Wilhelm I vastbesloten om Duitslands positie
verder te versterken.
De Fransen wilden vooral wraak voor de nederlaag in de oorlog van 1870-1871. Als gevolg
van die oorlog had Frankrijk een groot gebied aan de grens met Duitsland, Elzas-Lotharingen,
aan de Duitsers moeten afstaan. Die ‘revanchegedachte’ was een belangrijk aspect van het
Franse nationalisme.
Groot-Brittannië keek met enige zorg naar het geruzie op het vasteland maar hield zich
erbuiten. Groot-Brittannië was trots op haar sterke vloot en haar reusachtige 'colonial
empire' met koloniën in Amerika en vooral Azië. Voor het Engelse nationalisme was één zaak
echt belangrijk: de macht op zee zouden de Bitten niet aan een ander land afstaan.
3.2.2 Nationalisme op de Balkan:
