Perception
Taak 1
Leerdoelen:
1. Wat is perceptie? (Verschillende stappen)
Perceptie is een proces dat uit verschillende stappen bestaat; perceptual proces.
Stap 1&2: De stimuli
De eerste stap in perceptie is de stimuli, hetgeen wat de persoon waarneemt. In het voorbeeld hierboven is het de
boom die wordt gezien (environmental stimuli). Dit kom door de lichtstralen die gereflecteerd worden door de boom
en naar het oog worden gestuurd.
Principle of transformation: de stimuli en respons erop veranderen tussen de werkelijk stimuli en de perceptie. Dit
ligt aan de lichtinval, is het zonnig of bewolkt, welke vorm heeft de boom, welke textuur ect.
Principle of representation: alles wat een persoon waarneemt is, niet omdat de persoon direct contact heeft met de
stimuli, maar het is een representatie van de stimuli die zich vormen op de retina en worden weergeven in het
zenuwstelsel.
Stap 3: proces en transductie
Sensorische receptoren zijn gespecialiseerde receptoren voor een bepaald zintuig. Visuele pigments zijn
lichtgevoelige deeltjes in de ogen die het verschil in licht waarnemen. De licht impulsen van de boom worden
omgezet in elektrische signalen zodat de hersenen de informatie kunnen begrijpen en verwerken. Dit proces van
informatie omzetten heet transductie.
Stap 4: neurale verwerking
Neurale verwerking is het proces wat de lichtimpulsen afleggen tot in het brein, hoe ze veranderen van eenheid van
lichtimpuls tot elektrisch signaal door verschillende wegen in het brein af te leggen.
Ieder zintuig heeft zijn eigen primary recieving area, dit is een gebied in de cerebrale cortex waar impulsen van de
zintuigen binnekomen en verwerkt worden.
Stap 5-7: gedragsrespons
Bij deze stappen wordt de informatie van vorige stappen bijeengevoegd tot een reactie.
,Perception
Stap 5: dit is de perceptie zelf, het bewust worden van een object; ‘hey ik zie iets’
Stap 6: is de herkenning (recognition), het object in een categorie kunnen plaatsten ‘hey, het is een boom’
Stap 7: is de actie, hieronder vallen de motorieke vaardigheden die worden gebruikt na het zien van de boom; ‘laat ik
die boom eens van dichterbij gaan bekijken’ of ‘ik ga in deze boom klimmen!’
Perceptie leidt altijd wel tot actie, ook al ga je niet meteen iets ondernemen. Meestal worden wel de spieren al
aangespannen om in actie te komen.
Agnosia: het onvermogen om objecten te herkennen, dit kan zich uiten door bijvoorbeeld object niet als een geheel
te herkennen.
FONTYS INFORMATIE:
Sensatie: Dit is de eerste gewaarwording van een stimuli, een vroeg stadium van perceptie waarin neuronen de
stimuli omzetten in een patroon van zenuwimpulsen.
Perceptie: Een proces waarbij de zenuwimpulsen een (gedetailleerde) betekenis krijgen. dit word beïnvloed door
herinneringen, emotie, motivatie en andere psychologische processen.
Om een stimuli in een perceptie te veranderen moet er eerst wat gebeuren:
Stimuli > Transductie > Sensatie > Perceptie
Transductie is het omzetten van de bijv. lichtinval tot impulsen zodat de hersenen kunnen begrijpen wat er om je
heen gebeurt. Want je hersenen kunnen geen lichtgolven begrijpen, ze begrijpen alleen elektronische signalen;
impulsen.
Kennis is een belangrijk aspect bij perceptie, dit kan namelijk de interpretatie van voorwerpen veranderen. Door
kennis die je al jaren heb automatisch toe te passen op de stimuli die je waarneemt.
Bottom-up processing: (data-based processing) dit is dat je alles eerst apart bekijkt om daarna te snappen wat je
ziet. Je bekijkt data naar mate dat het bij je binnenkomt. Stappen 1 tot 4
Top-down processing: (knowledge-based processing) hier kijk je eerst naar het geheel en dan maak je gebruik van je
voorkennis om te snappen wat je ziet. Stappen 5 tot 7
2. Hoe meet je perceptie?
Er zijn verschillende manieren om perceptie te meten:
1. Discribing: beschrijven hoe een stimulus eruitziet
2. Recognizing: een stimulus in een bepaalde categorie plaatsen
3. Detecting: het bewust worden van een nauwelijks detecteerbare stimulus
4. Percieving magnitude: bewust worden van de sterkte van de stimulus
5. Searching: zoeken voor een bepaalde stimulus
,Perception
Neuro imaging technieken om perceptie te meten: FMRI & PET (goed voor localisatie), EEG & MEG (goed voor
timing), MRI, TMS, CT
Signaaldetectie Theorie: deze theorie stelt dat perceptie een combinatie is van sensatie en besluitvormingsprocessen
en probeert uit te leggen wanneer dingen opvallen.
Sensatie is afhankelijk van:
- Kenmerken van de stimuli (laat je een spelt vallen of een steen?)
- Achtergrond van het geluid
- Detector (wie moet het geluid opmerken)
3. Wat heeft Weber gevonden en waar is het op van toepassing?
Difference treshold: het minimale verschil tussen twee stimuli wat opgemerkt kan worden door een persoon. Een
andere benaming hiervoor is: JWV, Juist Waarneembare Verschil.
Dit gaat samen met de Wet van Weber, als fysische impulsen toenemen met constante verhoudingen, dan nemen de
gewaarwordingen toe met constante verschillen.
Weber’s fraction: dit neemt aan dat mensen een bepaald
percentage nodig hebben om het verschil op te merken, bij
gewicht is dit bijvoorbeeld 2%. Bij 200 munten heb je 4 munten
nodig om een verschil te merken.
K = DF/F (0,1=10/100)
K = de constante
DF= het werkelijke verschil (10)
F= standaard. (100)
Stel je hebt 2 lichtjes met dezelfde intensiteit, allebei 100, een
lichtje wordt feller. Dit verschil merk je pas als eentje 110 is.
4. Wat zijn Fenchers bevindingen?
The classical psychophysical methods:
Method of limits:
Een techniek van Fechner om achter de drempelwaarde te komen van mensen. De onderzoeker laat een stimulus
verhogen of verkleinen om te bepalen waar precies de drempel ligt. Het wordt een aantal keer herhaald en hiervan
wordt het gemiddelde genomen om een zuiver resultaat te krijgen.
Methode of adjustment:
Soort gelijke methode als hierboven alleen bepaald nu de persoon zelf waar de drempelwaarde ligt, hij mag zelf de
stimuli verhogen of verkleinen totdat hij de stimuli niet meer kan detecteren. Deze techniek is sneller dat de vorige
omdat de waarnemer zelf kan bepalen waar zijn grens ligt. Ook hier wordt het meerder keren herhaald en daarvan
een gemiddelde genomen.
Method of constant stimuli:
Hierbij wordt de stimuli op verschillende niveaus van intensiteit getoond in willekeurige volgorde. De drempelwaarde
valt dan op de stimuli die 50% van de keren wordt opgemerkt. Deze techniek duurt het langste maar is meestal wel
het meest accuraat.
Response criterium: de observatie van personen zelf is subjectief, sommige mensen wachten af totdat ze zeker
weten dat ze iets horen en andere zeggen meteen bij het eerste piepje dat ze het horen.
Absolute treshold: het minimum vanaf wanneer een stimulus gedetecteerd kan worden, dit is per persoon anders.
S = K x log R
R= stimulus intentie
, Perception
S= psychologische sensatie
Taak 1
Leerdoelen:
1. Wat is perceptie? (Verschillende stappen)
Perceptie is een proces dat uit verschillende stappen bestaat; perceptual proces.
Stap 1&2: De stimuli
De eerste stap in perceptie is de stimuli, hetgeen wat de persoon waarneemt. In het voorbeeld hierboven is het de
boom die wordt gezien (environmental stimuli). Dit kom door de lichtstralen die gereflecteerd worden door de boom
en naar het oog worden gestuurd.
Principle of transformation: de stimuli en respons erop veranderen tussen de werkelijk stimuli en de perceptie. Dit
ligt aan de lichtinval, is het zonnig of bewolkt, welke vorm heeft de boom, welke textuur ect.
Principle of representation: alles wat een persoon waarneemt is, niet omdat de persoon direct contact heeft met de
stimuli, maar het is een representatie van de stimuli die zich vormen op de retina en worden weergeven in het
zenuwstelsel.
Stap 3: proces en transductie
Sensorische receptoren zijn gespecialiseerde receptoren voor een bepaald zintuig. Visuele pigments zijn
lichtgevoelige deeltjes in de ogen die het verschil in licht waarnemen. De licht impulsen van de boom worden
omgezet in elektrische signalen zodat de hersenen de informatie kunnen begrijpen en verwerken. Dit proces van
informatie omzetten heet transductie.
Stap 4: neurale verwerking
Neurale verwerking is het proces wat de lichtimpulsen afleggen tot in het brein, hoe ze veranderen van eenheid van
lichtimpuls tot elektrisch signaal door verschillende wegen in het brein af te leggen.
Ieder zintuig heeft zijn eigen primary recieving area, dit is een gebied in de cerebrale cortex waar impulsen van de
zintuigen binnekomen en verwerkt worden.
Stap 5-7: gedragsrespons
Bij deze stappen wordt de informatie van vorige stappen bijeengevoegd tot een reactie.
,Perception
Stap 5: dit is de perceptie zelf, het bewust worden van een object; ‘hey ik zie iets’
Stap 6: is de herkenning (recognition), het object in een categorie kunnen plaatsten ‘hey, het is een boom’
Stap 7: is de actie, hieronder vallen de motorieke vaardigheden die worden gebruikt na het zien van de boom; ‘laat ik
die boom eens van dichterbij gaan bekijken’ of ‘ik ga in deze boom klimmen!’
Perceptie leidt altijd wel tot actie, ook al ga je niet meteen iets ondernemen. Meestal worden wel de spieren al
aangespannen om in actie te komen.
Agnosia: het onvermogen om objecten te herkennen, dit kan zich uiten door bijvoorbeeld object niet als een geheel
te herkennen.
FONTYS INFORMATIE:
Sensatie: Dit is de eerste gewaarwording van een stimuli, een vroeg stadium van perceptie waarin neuronen de
stimuli omzetten in een patroon van zenuwimpulsen.
Perceptie: Een proces waarbij de zenuwimpulsen een (gedetailleerde) betekenis krijgen. dit word beïnvloed door
herinneringen, emotie, motivatie en andere psychologische processen.
Om een stimuli in een perceptie te veranderen moet er eerst wat gebeuren:
Stimuli > Transductie > Sensatie > Perceptie
Transductie is het omzetten van de bijv. lichtinval tot impulsen zodat de hersenen kunnen begrijpen wat er om je
heen gebeurt. Want je hersenen kunnen geen lichtgolven begrijpen, ze begrijpen alleen elektronische signalen;
impulsen.
Kennis is een belangrijk aspect bij perceptie, dit kan namelijk de interpretatie van voorwerpen veranderen. Door
kennis die je al jaren heb automatisch toe te passen op de stimuli die je waarneemt.
Bottom-up processing: (data-based processing) dit is dat je alles eerst apart bekijkt om daarna te snappen wat je
ziet. Je bekijkt data naar mate dat het bij je binnenkomt. Stappen 1 tot 4
Top-down processing: (knowledge-based processing) hier kijk je eerst naar het geheel en dan maak je gebruik van je
voorkennis om te snappen wat je ziet. Stappen 5 tot 7
2. Hoe meet je perceptie?
Er zijn verschillende manieren om perceptie te meten:
1. Discribing: beschrijven hoe een stimulus eruitziet
2. Recognizing: een stimulus in een bepaalde categorie plaatsen
3. Detecting: het bewust worden van een nauwelijks detecteerbare stimulus
4. Percieving magnitude: bewust worden van de sterkte van de stimulus
5. Searching: zoeken voor een bepaalde stimulus
,Perception
Neuro imaging technieken om perceptie te meten: FMRI & PET (goed voor localisatie), EEG & MEG (goed voor
timing), MRI, TMS, CT
Signaaldetectie Theorie: deze theorie stelt dat perceptie een combinatie is van sensatie en besluitvormingsprocessen
en probeert uit te leggen wanneer dingen opvallen.
Sensatie is afhankelijk van:
- Kenmerken van de stimuli (laat je een spelt vallen of een steen?)
- Achtergrond van het geluid
- Detector (wie moet het geluid opmerken)
3. Wat heeft Weber gevonden en waar is het op van toepassing?
Difference treshold: het minimale verschil tussen twee stimuli wat opgemerkt kan worden door een persoon. Een
andere benaming hiervoor is: JWV, Juist Waarneembare Verschil.
Dit gaat samen met de Wet van Weber, als fysische impulsen toenemen met constante verhoudingen, dan nemen de
gewaarwordingen toe met constante verschillen.
Weber’s fraction: dit neemt aan dat mensen een bepaald
percentage nodig hebben om het verschil op te merken, bij
gewicht is dit bijvoorbeeld 2%. Bij 200 munten heb je 4 munten
nodig om een verschil te merken.
K = DF/F (0,1=10/100)
K = de constante
DF= het werkelijke verschil (10)
F= standaard. (100)
Stel je hebt 2 lichtjes met dezelfde intensiteit, allebei 100, een
lichtje wordt feller. Dit verschil merk je pas als eentje 110 is.
4. Wat zijn Fenchers bevindingen?
The classical psychophysical methods:
Method of limits:
Een techniek van Fechner om achter de drempelwaarde te komen van mensen. De onderzoeker laat een stimulus
verhogen of verkleinen om te bepalen waar precies de drempel ligt. Het wordt een aantal keer herhaald en hiervan
wordt het gemiddelde genomen om een zuiver resultaat te krijgen.
Methode of adjustment:
Soort gelijke methode als hierboven alleen bepaald nu de persoon zelf waar de drempelwaarde ligt, hij mag zelf de
stimuli verhogen of verkleinen totdat hij de stimuli niet meer kan detecteren. Deze techniek is sneller dat de vorige
omdat de waarnemer zelf kan bepalen waar zijn grens ligt. Ook hier wordt het meerder keren herhaald en daarvan
een gemiddelde genomen.
Method of constant stimuli:
Hierbij wordt de stimuli op verschillende niveaus van intensiteit getoond in willekeurige volgorde. De drempelwaarde
valt dan op de stimuli die 50% van de keren wordt opgemerkt. Deze techniek duurt het langste maar is meestal wel
het meest accuraat.
Response criterium: de observatie van personen zelf is subjectief, sommige mensen wachten af totdat ze zeker
weten dat ze iets horen en andere zeggen meteen bij het eerste piepje dat ze het horen.
Absolute treshold: het minimum vanaf wanneer een stimulus gedetecteerd kan worden, dit is per persoon anders.
S = K x log R
R= stimulus intentie
, Perception
S= psychologische sensatie
