Regeling van lichaamsvloeistoffen
Lichaamsvloeistoffen in
verschillende componenten: het
bepalen van de inhoud van
lichaamsvloeistoffen
De lichaamsvloeistoffen
Gezonde jonge man bestaat voor 60% uit water
Totale lichaamswater (TBW): 0,6 x lichaamsgewicht
Extracellulaire vloeistof (ECF): 0,2 x lichaamsgewicht
o Interstitiële vloeistof: ¾ van het ECF
o Bloedplasma: ¼ van het ECF
Intracellulaire vloeistof (ICF): 0,4 x lichaamsgewicht
ICF en ECF worden gescheiden door celmembraan. ICF en bloedplasma
worden gescheiden door capillairwand.
Lichaamsvloeistoffen, geslacht en leeftijd
Vrouwen bestaan uit minder water, want
hebben meer vetten (hormonaal
bepaald) vet en water stoten elkaar
af, dus waar vet zit, kan geen water
zitten.
Neonaten (pasgeboren) beginnen met
meer lichaamswater. 35% van hun totale
lichaamsgewicht bestaat uit water
kunnen dit water snel verliezen door
verdamping makkelijk uitdrogen.
De indicatorverdunnings-methode
Uit hoeveel water verschillende compartimenten bestaan, kunnen we bepalen met de
indicatorverdunnings-methode.
Indicator A wordt intraveneus (in de bloedbaan) toegediend verspreidt zich
over een deel van het totale lichaamswater.
Wachten tot ‘steady state’ ontstaat in B.
Bloed opzuigen, en van het bloedplasma de concentratie bepalen.
o Volume B = Hoeveelheid indicator in A / [B]
1
, Regeling van lichaamsvloeistoffen
hoeveelheid toegediend (−verloren )
V compartiment =
concentratie∈plasma
Vereisten indicator
Vereisten van een indicator:
Is niet toxisch willen patiënten niet vergiftigen.
Wordt niet metabool omgezet of gesynthetiseerd willen indicator niet kwijtraken.
Verspreidt zich snel en gelijkmatig hoeveelheid plasma die wordt opgezogen is anders niet
representatief voor een goede verdeling van de indicator over het volume.
Verlaat de ruimte van het compartiment niet tijdens de bepaling.
Wordt na de bepaling vlot uitgescheiden.
Bepaling van de totale hoeveelheid lichaamswater (TBW)
Bepalen van de TBW:
Met stoffen die de celwand kunnen passeren moeten zich verspreiden door het hele lichaam (het
interstitium + de cellen in gaande).
Kan met isotopen van water, zoals deuterium (D 2O).
Bepaling van de hoeveelheid extracellulaire vloeistof (ECF)
Bepalen van de ECF
Met stoffen die de capillairwand wel kunnen passeren, maar de celwand niet.
Kan met polysachariden, zoals inuline, sucrose, mannitol (onderschatten).
Kan ook met isotopen van ionen, zoals Na+, Cl- etc. (overschatten).
Bepaling van het plasmavolume
Bepalen van het plasmavolume
Met gemerkt albumine dat zal de capillairwand niet over gaan (blijft in de circulatie zitten)
Kan met Evans Blauw of met isotopen gemerkt albumine ( 131I-albumine)
Berekening van afgeleide vloeistofvolumes
Berekenen van de:
Intracellulaire vloeistof (ICF):
o ICF = TBW – ECF
Interstitiële vloeistof (ISF):
o ISF = ECF – plasmavolume
2
Lichaamsvloeistoffen in
verschillende componenten: het
bepalen van de inhoud van
lichaamsvloeistoffen
De lichaamsvloeistoffen
Gezonde jonge man bestaat voor 60% uit water
Totale lichaamswater (TBW): 0,6 x lichaamsgewicht
Extracellulaire vloeistof (ECF): 0,2 x lichaamsgewicht
o Interstitiële vloeistof: ¾ van het ECF
o Bloedplasma: ¼ van het ECF
Intracellulaire vloeistof (ICF): 0,4 x lichaamsgewicht
ICF en ECF worden gescheiden door celmembraan. ICF en bloedplasma
worden gescheiden door capillairwand.
Lichaamsvloeistoffen, geslacht en leeftijd
Vrouwen bestaan uit minder water, want
hebben meer vetten (hormonaal
bepaald) vet en water stoten elkaar
af, dus waar vet zit, kan geen water
zitten.
Neonaten (pasgeboren) beginnen met
meer lichaamswater. 35% van hun totale
lichaamsgewicht bestaat uit water
kunnen dit water snel verliezen door
verdamping makkelijk uitdrogen.
De indicatorverdunnings-methode
Uit hoeveel water verschillende compartimenten bestaan, kunnen we bepalen met de
indicatorverdunnings-methode.
Indicator A wordt intraveneus (in de bloedbaan) toegediend verspreidt zich
over een deel van het totale lichaamswater.
Wachten tot ‘steady state’ ontstaat in B.
Bloed opzuigen, en van het bloedplasma de concentratie bepalen.
o Volume B = Hoeveelheid indicator in A / [B]
1
, Regeling van lichaamsvloeistoffen
hoeveelheid toegediend (−verloren )
V compartiment =
concentratie∈plasma
Vereisten indicator
Vereisten van een indicator:
Is niet toxisch willen patiënten niet vergiftigen.
Wordt niet metabool omgezet of gesynthetiseerd willen indicator niet kwijtraken.
Verspreidt zich snel en gelijkmatig hoeveelheid plasma die wordt opgezogen is anders niet
representatief voor een goede verdeling van de indicator over het volume.
Verlaat de ruimte van het compartiment niet tijdens de bepaling.
Wordt na de bepaling vlot uitgescheiden.
Bepaling van de totale hoeveelheid lichaamswater (TBW)
Bepalen van de TBW:
Met stoffen die de celwand kunnen passeren moeten zich verspreiden door het hele lichaam (het
interstitium + de cellen in gaande).
Kan met isotopen van water, zoals deuterium (D 2O).
Bepaling van de hoeveelheid extracellulaire vloeistof (ECF)
Bepalen van de ECF
Met stoffen die de capillairwand wel kunnen passeren, maar de celwand niet.
Kan met polysachariden, zoals inuline, sucrose, mannitol (onderschatten).
Kan ook met isotopen van ionen, zoals Na+, Cl- etc. (overschatten).
Bepaling van het plasmavolume
Bepalen van het plasmavolume
Met gemerkt albumine dat zal de capillairwand niet over gaan (blijft in de circulatie zitten)
Kan met Evans Blauw of met isotopen gemerkt albumine ( 131I-albumine)
Berekening van afgeleide vloeistofvolumes
Berekenen van de:
Intracellulaire vloeistof (ICF):
o ICF = TBW – ECF
Interstitiële vloeistof (ISF):
o ISF = ECF – plasmavolume
2
