Het prachtige risico van onderwijs – Biesta hoofdstuk 2,4,6 & 7
Hoofdstuk 2:
De term communicatie wordt over het algemeen gezien als de overdracht van informatie
tussen twee personen. Volgens Biesta schiet deze manier van kijken naar communicatie
tekort.
Dewey’s omschrijving van communicatie: het tot stand brengen van samenwerking in een
activiteit van partners waarin de activiteit van eenieder wordt gemodificeerd en gereguleerd
door die samenwerking. Het is een proces waarin iets letterlijk gemeenschappelijk wordt
gemaakt in ten minste twee centra van gedrag.
Communicatie is volgens Dewey een eigenschap van gedrag en het is een betekenisgevend
en betekenis gestuurd proces. Dewey stelt dan ook dat communicatie een belangrijke rol
speelt in het onderwijs, de interactie tussen de docent en het kind is dan cruciaal.
Om communicatie in het onderwijs te laten slagen is er participatie nodig. Er kan volgens
Dewey alleen participatie zijn als er een gezamenlijk doel is en als er sprake is van belang.
Hij maakt dan ook een verschil tussen training en onderwijs:
Training -> degenen die leren delen niet in de manieren waarop hun activiteiten worden
gebruikt
Onderwijs -> situaties waarbij iemand activiteiten deelt
Elkaar begrijpen betekent dat voorwerpen en geluiden voor iedereen dezelfde waarde heeft.
Door samenwerking en gedeelde ervaringen gaat men elkaar begrijpen, want als men
dezelfde betekenis heeft van een voorwerp, denk je hetzelfde. Dewey heeft dan ook een
communicatiegerichte benadering.
Educatieve participatie: één partij leert ervan, door zich aan te passen aan de andere partij
Non-educatieve participatie: participatie met de kijk van iedereen
De kwaliteit van het contact tussen twee mensen is heel belangrijk.
Deconstructie -> iets wat zich voordoet
Hoofdstuk 4:
In dit hoofdstuk wordt aangegeven dat de term ‘leren’ iets minder kracht moet krijgen. Leren
wordt neergezet als iets wat goed is en wenselijk. Daarnaast is het tegenwoordig het idee
dat je als het ware ‘levenslang’ leert.
Een aantal ontwikkelingen in het onderwijs:
- De invloed van nieuwe theorieën over leren
- Postmoderne kritiek op autoritaire manieren van lesgeven
- Het feit dat er steeds meer betrokken zijn bij leren
- De individualiserende invloed van neoliberaal beleid en politiek op onderwijs
Subjectificatie is gericht op emancipatie
Permanente educatie = een relationeel concept
Levenslang leren = een individualistisch concept
Er is een idee dat leren natuurlijk is
Hoofdstuk 2:
De term communicatie wordt over het algemeen gezien als de overdracht van informatie
tussen twee personen. Volgens Biesta schiet deze manier van kijken naar communicatie
tekort.
Dewey’s omschrijving van communicatie: het tot stand brengen van samenwerking in een
activiteit van partners waarin de activiteit van eenieder wordt gemodificeerd en gereguleerd
door die samenwerking. Het is een proces waarin iets letterlijk gemeenschappelijk wordt
gemaakt in ten minste twee centra van gedrag.
Communicatie is volgens Dewey een eigenschap van gedrag en het is een betekenisgevend
en betekenis gestuurd proces. Dewey stelt dan ook dat communicatie een belangrijke rol
speelt in het onderwijs, de interactie tussen de docent en het kind is dan cruciaal.
Om communicatie in het onderwijs te laten slagen is er participatie nodig. Er kan volgens
Dewey alleen participatie zijn als er een gezamenlijk doel is en als er sprake is van belang.
Hij maakt dan ook een verschil tussen training en onderwijs:
Training -> degenen die leren delen niet in de manieren waarop hun activiteiten worden
gebruikt
Onderwijs -> situaties waarbij iemand activiteiten deelt
Elkaar begrijpen betekent dat voorwerpen en geluiden voor iedereen dezelfde waarde heeft.
Door samenwerking en gedeelde ervaringen gaat men elkaar begrijpen, want als men
dezelfde betekenis heeft van een voorwerp, denk je hetzelfde. Dewey heeft dan ook een
communicatiegerichte benadering.
Educatieve participatie: één partij leert ervan, door zich aan te passen aan de andere partij
Non-educatieve participatie: participatie met de kijk van iedereen
De kwaliteit van het contact tussen twee mensen is heel belangrijk.
Deconstructie -> iets wat zich voordoet
Hoofdstuk 4:
In dit hoofdstuk wordt aangegeven dat de term ‘leren’ iets minder kracht moet krijgen. Leren
wordt neergezet als iets wat goed is en wenselijk. Daarnaast is het tegenwoordig het idee
dat je als het ware ‘levenslang’ leert.
Een aantal ontwikkelingen in het onderwijs:
- De invloed van nieuwe theorieën over leren
- Postmoderne kritiek op autoritaire manieren van lesgeven
- Het feit dat er steeds meer betrokken zijn bij leren
- De individualiserende invloed van neoliberaal beleid en politiek op onderwijs
Subjectificatie is gericht op emancipatie
Permanente educatie = een relationeel concept
Levenslang leren = een individualistisch concept
Er is een idee dat leren natuurlijk is
