Samenvatting boek verpleegkunde toets 2
Kritisch denken binnen het verpleegkundig proces: H6
Beroepsprofiel verpleegkundige 2010, verpleegkundige interventies:
Verpleegkundige interventies zijn gericht op het versterken van het zelfmanagement van
mensen, voor zover mogelijk. Dat betekent het krachtig maken van mensen en hen helpen
bij het bereiken, handhaven of (opnieuw) verwerven van hun onafhankelijkheid.
Formele planning: een bewuste, weloverwogen activiteit waarvan besluitvorming, kritisch
denken en creativiteit onderdelen zijn.
Informele planning: onbewuste, bijvoorbeeld tijdens het bloeddruk meten notities maken in je
hoofd om de arts de bevindingen door te geven.
De initiële planning begint bij het eerste contact met de patiënt en wordt voortgezet totdat de
verpleegkundige-patiëntrelatie wordt afgesloten. De verpleegkundige die de
opnameanamnese afneemt, moet het initiële zorgplan opstellen omdat zij persoonlijk contact
met de patiënt heeft gehad en over extra informatie hierdoor beschikt.
De voortgangsplanning kan worden opgesteld door iedere verpleegkundige die de zorg heeft
voor de cliënt. Op basis van nieuwe gegevens en als de reacties van de patiënt worden
geëvalueerd vindt deze planning plaats.
De ontslagplanning is het proces waarmee je de patiënt voorbereidt op het ontslag uit de
zorginstelling. De ontslagplanning begint al bij de opname en duurt totdat de patiënt weer
vertrekt. Het ontslag is niet het einde van het ziekteproces van de patiënt, maar de overgang
naar een nieuwe fase van de ziekte. Tuazon (1992) heeft een ezelsbruggetje bedacht dat
kan helpen bij de ontslagplanning: MODEL
Maak een schriftelijk plan
Overleg met de patiënt of hij andere zorgverleners nodig heeft (bijvoorbeeld
maatschappelijk werk)
Denk na over manieren om de patiënt te motiveren
Evalueer of de patiënt begrepen heeft wat je hem hebt verteld
Leg alles schriftelijk vast
Aan de behoeften van patiënten na hun ontslag wordt vaak tegemoetgekomen door een
multidisciplinair team, dat kan bestaan uit wijkverpleegkundigen, gezinshulpen,
maatschappelijk werkers, fysiotherapeuten, logopedisten, ergotherapeuten, huisartsen en/of
het gezin van de patiënt. Alle belanghebbende disciplines moeten bij de ontslagplanning
worden betrokken.
Er zijn twee soorten zorgplannen:
Verpleegkundige zorgplannen: is samengesteld uit verschillende documenten die
onafhankelijke, multidisciplinaire en afhankelijke verpleegkundige functies integreren.
De gebruikelijke structuur bestaat uit verpleegkundige diagnosen, patiënten
resultaten en verpleegkundige interventies.
Multidisciplinaire zorgplannen: is een gestandaardiseerd, multidisciplinair zorgplan
dat de zorgverlening volgordelijk beschrijft en dat is gebaseerd op de aard van de
diagnose of casus.
Een klinisch pad richt zich op de behoeften van alle patiënten die een bepaalde aandoening
gemeenschappelijk hebben. Het houdt geen rekening met de individuele behoeften van de
patiënt. Deze moeten aangepakt worden met een individueel verpleegkundig plan toe te
voegen aan het klinische pad.
, Een geschreven zorgplan bevordert het efficiënte functioneren van het verpleegkundig team
door ervoor te zorgen dat geen tijd verloren gaat aan ineffectieve zorgmethoden en dat
verrichtingen niet dubbelop gebeuren. Het belangrijkste voordeel van een geschreven
zorgplan is dat het de continuïteit van de zorg waarborgt.
Mindmapping is een methode waarbij je als verpleegkundige gebruik maakt van
afbeeldingen om de relatie tussen begrippen aan te geven.
Uitspraken over de resultaten hebben, afhankelijk van de verpleegkundige diagnose, te
maken met het bevorderen, het behouden of het herstellen van de gezondheid.
Soort probleem: Uit de reactie van de patiënt De verpleegkundige richt
blijkt dat: zich op:
Feitelijke verpleegkundige Het probleem is verminderd Het verminderen of
diagnose of opgelost oplossen van het probleem
Dreigende verpleegkundige Het probleem zich nog niet De preventie van
diagnose heeft voorgedaan complicaties; het voorkomen
dat de verschijnselen van
het probleem zich uitbreiden
Potentiële verpleegkundige Hij niet op het probleem Het voorkomen en
diagnose reageert vroegtijdig opsporen van het
probleem
Multidisciplinair probleem Het probleem zich nog niet Het bevestigen of uitsluiten
heeft voorgedaan van het probleem
Elke verpleegkundige diagnose moet ten minste één doel bevatten waaruit blijkt dat het
probleem is opgelost als het doel is behaald. Verpleegkundige zorgplannen hebben geen
doelen voor multidisciplinaire problemen nodig, omdat ze alleen verpleegkundige instructies
bevatten en omdat het brede doel wel duidelijk is, namelijk de preventie of het vroegtijdig
opsporen van problemen.
Korte-termijndoelen kun je binnen een paar dagen of uren behalen. Langetermijn doelen
beschrijven de veranderingen in de patiënten resultaten over een langere periode- meestal
minimaal een week. Het ideale langetermijn doel richt zich op het herstel van het normaal
functioneren in het probleemgebied.
Componenten van de doelen/resultaten
Onderwerp: cliënt, een onderdeel van de cliënt of iets kenmerkends van de cliënt.
Werkwoord: beschrijft de wenselijke actie van de cliënt.
Uitvoeringscriteria: criteria die worden gebruikt om de kwaliteit van de activiteiten van
de cliënt te meten. Ze beschrijven de mate waarin de cliënt verwacht wordt ander
gedrag te laten zien.
Termijn: elk doel/resultaat moet het tijdsbestek aangeven waarbinnen je een
realistische verandering in de reactie van de patiënt mag verwachten.
Speciale voorwaarden: onder welke voorwaarden het gedrag van de patiënt geacht
wordt te veranderen; soms moet je nader te omschrijven factoren aan de
uitvoeringscriteria toevoegen. Deze geven de hoeveelheid hulp aan die een cliënt
nodig heeft, ze omschrijven de beschikbaarheid van hulpmiddelen. Het gaat om hoe,
wanneer, waar en hoeveel.
Een valkuil bij het formuleren van doelen kan zijn dat als je veel aandacht schenkt aan het
formuleren van de speciale voorwaarden, het gevaar bestaat dat je in de doelstelling het
gedrag van de verpleegkundige gaat beschrijven. Dat is niet de bedoeling; in een goed
geformuleerde doelstelling staat het patiënten gedrag centraal.
Kritisch denken binnen het verpleegkundig proces: H6
Beroepsprofiel verpleegkundige 2010, verpleegkundige interventies:
Verpleegkundige interventies zijn gericht op het versterken van het zelfmanagement van
mensen, voor zover mogelijk. Dat betekent het krachtig maken van mensen en hen helpen
bij het bereiken, handhaven of (opnieuw) verwerven van hun onafhankelijkheid.
Formele planning: een bewuste, weloverwogen activiteit waarvan besluitvorming, kritisch
denken en creativiteit onderdelen zijn.
Informele planning: onbewuste, bijvoorbeeld tijdens het bloeddruk meten notities maken in je
hoofd om de arts de bevindingen door te geven.
De initiële planning begint bij het eerste contact met de patiënt en wordt voortgezet totdat de
verpleegkundige-patiëntrelatie wordt afgesloten. De verpleegkundige die de
opnameanamnese afneemt, moet het initiële zorgplan opstellen omdat zij persoonlijk contact
met de patiënt heeft gehad en over extra informatie hierdoor beschikt.
De voortgangsplanning kan worden opgesteld door iedere verpleegkundige die de zorg heeft
voor de cliënt. Op basis van nieuwe gegevens en als de reacties van de patiënt worden
geëvalueerd vindt deze planning plaats.
De ontslagplanning is het proces waarmee je de patiënt voorbereidt op het ontslag uit de
zorginstelling. De ontslagplanning begint al bij de opname en duurt totdat de patiënt weer
vertrekt. Het ontslag is niet het einde van het ziekteproces van de patiënt, maar de overgang
naar een nieuwe fase van de ziekte. Tuazon (1992) heeft een ezelsbruggetje bedacht dat
kan helpen bij de ontslagplanning: MODEL
Maak een schriftelijk plan
Overleg met de patiënt of hij andere zorgverleners nodig heeft (bijvoorbeeld
maatschappelijk werk)
Denk na over manieren om de patiënt te motiveren
Evalueer of de patiënt begrepen heeft wat je hem hebt verteld
Leg alles schriftelijk vast
Aan de behoeften van patiënten na hun ontslag wordt vaak tegemoetgekomen door een
multidisciplinair team, dat kan bestaan uit wijkverpleegkundigen, gezinshulpen,
maatschappelijk werkers, fysiotherapeuten, logopedisten, ergotherapeuten, huisartsen en/of
het gezin van de patiënt. Alle belanghebbende disciplines moeten bij de ontslagplanning
worden betrokken.
Er zijn twee soorten zorgplannen:
Verpleegkundige zorgplannen: is samengesteld uit verschillende documenten die
onafhankelijke, multidisciplinaire en afhankelijke verpleegkundige functies integreren.
De gebruikelijke structuur bestaat uit verpleegkundige diagnosen, patiënten
resultaten en verpleegkundige interventies.
Multidisciplinaire zorgplannen: is een gestandaardiseerd, multidisciplinair zorgplan
dat de zorgverlening volgordelijk beschrijft en dat is gebaseerd op de aard van de
diagnose of casus.
Een klinisch pad richt zich op de behoeften van alle patiënten die een bepaalde aandoening
gemeenschappelijk hebben. Het houdt geen rekening met de individuele behoeften van de
patiënt. Deze moeten aangepakt worden met een individueel verpleegkundig plan toe te
voegen aan het klinische pad.
, Een geschreven zorgplan bevordert het efficiënte functioneren van het verpleegkundig team
door ervoor te zorgen dat geen tijd verloren gaat aan ineffectieve zorgmethoden en dat
verrichtingen niet dubbelop gebeuren. Het belangrijkste voordeel van een geschreven
zorgplan is dat het de continuïteit van de zorg waarborgt.
Mindmapping is een methode waarbij je als verpleegkundige gebruik maakt van
afbeeldingen om de relatie tussen begrippen aan te geven.
Uitspraken over de resultaten hebben, afhankelijk van de verpleegkundige diagnose, te
maken met het bevorderen, het behouden of het herstellen van de gezondheid.
Soort probleem: Uit de reactie van de patiënt De verpleegkundige richt
blijkt dat: zich op:
Feitelijke verpleegkundige Het probleem is verminderd Het verminderen of
diagnose of opgelost oplossen van het probleem
Dreigende verpleegkundige Het probleem zich nog niet De preventie van
diagnose heeft voorgedaan complicaties; het voorkomen
dat de verschijnselen van
het probleem zich uitbreiden
Potentiële verpleegkundige Hij niet op het probleem Het voorkomen en
diagnose reageert vroegtijdig opsporen van het
probleem
Multidisciplinair probleem Het probleem zich nog niet Het bevestigen of uitsluiten
heeft voorgedaan van het probleem
Elke verpleegkundige diagnose moet ten minste één doel bevatten waaruit blijkt dat het
probleem is opgelost als het doel is behaald. Verpleegkundige zorgplannen hebben geen
doelen voor multidisciplinaire problemen nodig, omdat ze alleen verpleegkundige instructies
bevatten en omdat het brede doel wel duidelijk is, namelijk de preventie of het vroegtijdig
opsporen van problemen.
Korte-termijndoelen kun je binnen een paar dagen of uren behalen. Langetermijn doelen
beschrijven de veranderingen in de patiënten resultaten over een langere periode- meestal
minimaal een week. Het ideale langetermijn doel richt zich op het herstel van het normaal
functioneren in het probleemgebied.
Componenten van de doelen/resultaten
Onderwerp: cliënt, een onderdeel van de cliënt of iets kenmerkends van de cliënt.
Werkwoord: beschrijft de wenselijke actie van de cliënt.
Uitvoeringscriteria: criteria die worden gebruikt om de kwaliteit van de activiteiten van
de cliënt te meten. Ze beschrijven de mate waarin de cliënt verwacht wordt ander
gedrag te laten zien.
Termijn: elk doel/resultaat moet het tijdsbestek aangeven waarbinnen je een
realistische verandering in de reactie van de patiënt mag verwachten.
Speciale voorwaarden: onder welke voorwaarden het gedrag van de patiënt geacht
wordt te veranderen; soms moet je nader te omschrijven factoren aan de
uitvoeringscriteria toevoegen. Deze geven de hoeveelheid hulp aan die een cliënt
nodig heeft, ze omschrijven de beschikbaarheid van hulpmiddelen. Het gaat om hoe,
wanneer, waar en hoeveel.
Een valkuil bij het formuleren van doelen kan zijn dat als je veel aandacht schenkt aan het
formuleren van de speciale voorwaarden, het gevaar bestaat dat je in de doelstelling het
gedrag van de verpleegkundige gaat beschrijven. Dat is niet de bedoeling; in een goed
geformuleerde doelstelling staat het patiënten gedrag centraal.
