H3
3.1: Beelvorming
3.2: Klimaat en landschap
3.3: Natuurlijke rijkdom
3.4: Economische ontwikkeling
3.5: Sociale ontwikkeling
3.6: Brazilië in Zuid-Amerika en de wereld
3.7: Amazonia: De betekenis
3.8: Amazonia: Bedreigingen
3.9: Amazonia: De toekomst
3.10: Etniciteit en ongelijkheid
3.11: ontwikkelingen in megasteden
Par 3.1
In je hoofd maak je een kaart van een gebied gebaseerd op de informatie die je erover hebt.
Dit noem je een mental map. Iedereen zijn mental map is anders omdat iedereen een eigen
mening en ervaringen heeft. Dit is iemand zijn perceptie. Voor een land zoals Brazilië is de
amazone en alle voetballers een stereotypen. Dit zijn de algemene kenmerken van een
gebied.
Door beelden van reclames en media zijn de beelden van gebieden vaak niet neutraal. Om
een gebied dus beter te kunnen begrijpen moet je kijken naar het geografische beeld. Hierbij
kijk je naar meerdere dimensies zoals natuur, economie en politiek. Het is dus gebaseerd op
controleerbare feiten.
De beelden van gebieden kunnen veranderen. Zo werd Brazilië vroeger gezien als een
gebied waar de kolonisten uit Portugal rijkdom konden halen. Ook werd het volk als
minderwaardig gezien en inferieur aan de Europese kolonisten. Nu wordt Brazilië gezien als
een van de grootste economieën van de wereld met nog net geen centrum status.
Par 3.2
De ligging van de klimaat gebieden op aarde worden bepaald door de verschillende
klimaatfactoren:
Reliëf: En gebergte zorgen voor de loef en lijzijde waar bij de loefzijde er veel
neerslag is en bij de lijzijde juist weinig neerslag.
Geografische ligging: De ligging ten opzichte van de evenaar beïnvloedt de
temperatuur van een gebied.
Lucht en zeestromen: Door de stromen worden er warme en koude lucht en
zeestromen meegebracht die het klimaat beïnvloeden.
De ITCZ: De ITCZ is een lagedrukgebied wat het gehele jaar van noord naar zuid
schuift. In de ITCZ is het klimaat het warmste en natst.
Het landschap van Brazilië is te verdelen in de volgende regio’s:
Het hoogland van Guyana
Het laagland met het stroomgebied van de Amazone
Het hoogland van Brazilië/ De Planalto
De vlakke kuststrook
Het laaggelegen moerasgebied van de Pantanal
, Bijna heel Brazilië valt onder de tropische landschapszone. Het tropische regenwoud van
Brazilië wordt de Selva genoemd. De Selva wordt gekenmerkt door de dichte en gelaagde
vegetatie en er is een enorme biodiversiteit. Ook heb je in Brazilië de savanne. In het
hoogland zijn de winters warm en droog en daarom zijn bosbranden ook vaak voorkomend.
De vegetatie van dit gebied heeft zich daarom ook aangepast aan de omstandigheden. Het
zit vol met overwegend bomen en struiken met dikke basten en leerachtige bladeren. De
Portugese kolonisten gaven dit gebied dus ook de naam cerrado, wat ‘gesloten’ betekent. In
het noordoosten van Brazilië groeit de caatinga, wat ook wel het witte woud wordt genoemd.
Hier heerst veel droogte en verwoestijning. In de tropische kuststrook groeit er veel
mangrove. Dit zijn bomen met lange wortels die in zee staan.
Par 3.3
Brazilië is een van de belangrijkste exporteurs van ijzererts. Deze grondstof ontstaat in de
aardkorst waar de aarde die diep in de korst ligt door hoge temperaturen en druk veel
chemische processen ontstaan. Dit noem je ertsvorming. Ertsen zijn dus gesteente die
bepaalde mineralen of metalen bevatten. Een voorbeeld van een erts is bauxiet. Deze erts
wordt vooral gewonnen aan de randen van het Braziliaanse hoogland. De oude gesteenten
breken hier langzaam af door de chemische verwering en vallen uiteen in kleideeltjes die
weg worden gespoeld en uiteindelijk samen ophopen. Waar dit zich ophoopt ontstaat een
dikke laag sediment wat zich versteent en bauxiet uit ontstaat. Brazilië is niet alleen rijk aan
delfstoffen maar ook aan fossiele energiebronnen zoals aardolie.
Het afhankelijk zijn van anderen is niet optimaal. Voor deze reden besloot Brazilië om zich al
vroeg te gaan richten op het vinden van andere energiebronnen. Ze begonnen met het
produceren van bio-ethanol, dat werd verkregen uit planten. In Brazilië is dit meestal uit
suikerriet. De suikerriet neemt ook weer een deel van de CO2 op tijdens het groeien.
Hierdoor is de CO2-uitstoot beperkt.
Terwijl Brazilië het gebruik van bio-ethanol stimuleerde hield het zich ook bezig met stroom
opwekken uit waterkracht. Nu voorziet de hydro elektriciteit maar liefst 80 procent van de
behoefte.
Deze groene energievoorziening brengen echter ook een negatief gevolg achter voor de
natuurlijke rijkdommen:
Mijnbouw, de mijnbouw is grotendeels niet ondergronds maar delfstoffen worden wel
onder de grond gewonnen. Dit noem je dagbouwmijnen en deze mijnen laten een
enorme afgraving achter en de gebruikte chemicaliën lekken de bodem en het
grondwater in.
Biobrandstoffen, door de stijgende vraag naar landbouwgrond verdwijnt de natuurlijke
vegetatie.
Hydro-elektriciteit, de centrales die hiervoor worden gebruikt, verstoren de natuurlijke
waterloop.
Vaak zijn er ook conflicten over grondgebieden. Hier verdrijven de grote partijen de kleine
boeren of kopen ze grote stukken land wat je landroof/landgrabbing noemt.
3.1: Beelvorming
3.2: Klimaat en landschap
3.3: Natuurlijke rijkdom
3.4: Economische ontwikkeling
3.5: Sociale ontwikkeling
3.6: Brazilië in Zuid-Amerika en de wereld
3.7: Amazonia: De betekenis
3.8: Amazonia: Bedreigingen
3.9: Amazonia: De toekomst
3.10: Etniciteit en ongelijkheid
3.11: ontwikkelingen in megasteden
Par 3.1
In je hoofd maak je een kaart van een gebied gebaseerd op de informatie die je erover hebt.
Dit noem je een mental map. Iedereen zijn mental map is anders omdat iedereen een eigen
mening en ervaringen heeft. Dit is iemand zijn perceptie. Voor een land zoals Brazilië is de
amazone en alle voetballers een stereotypen. Dit zijn de algemene kenmerken van een
gebied.
Door beelden van reclames en media zijn de beelden van gebieden vaak niet neutraal. Om
een gebied dus beter te kunnen begrijpen moet je kijken naar het geografische beeld. Hierbij
kijk je naar meerdere dimensies zoals natuur, economie en politiek. Het is dus gebaseerd op
controleerbare feiten.
De beelden van gebieden kunnen veranderen. Zo werd Brazilië vroeger gezien als een
gebied waar de kolonisten uit Portugal rijkdom konden halen. Ook werd het volk als
minderwaardig gezien en inferieur aan de Europese kolonisten. Nu wordt Brazilië gezien als
een van de grootste economieën van de wereld met nog net geen centrum status.
Par 3.2
De ligging van de klimaat gebieden op aarde worden bepaald door de verschillende
klimaatfactoren:
Reliëf: En gebergte zorgen voor de loef en lijzijde waar bij de loefzijde er veel
neerslag is en bij de lijzijde juist weinig neerslag.
Geografische ligging: De ligging ten opzichte van de evenaar beïnvloedt de
temperatuur van een gebied.
Lucht en zeestromen: Door de stromen worden er warme en koude lucht en
zeestromen meegebracht die het klimaat beïnvloeden.
De ITCZ: De ITCZ is een lagedrukgebied wat het gehele jaar van noord naar zuid
schuift. In de ITCZ is het klimaat het warmste en natst.
Het landschap van Brazilië is te verdelen in de volgende regio’s:
Het hoogland van Guyana
Het laagland met het stroomgebied van de Amazone
Het hoogland van Brazilië/ De Planalto
De vlakke kuststrook
Het laaggelegen moerasgebied van de Pantanal
, Bijna heel Brazilië valt onder de tropische landschapszone. Het tropische regenwoud van
Brazilië wordt de Selva genoemd. De Selva wordt gekenmerkt door de dichte en gelaagde
vegetatie en er is een enorme biodiversiteit. Ook heb je in Brazilië de savanne. In het
hoogland zijn de winters warm en droog en daarom zijn bosbranden ook vaak voorkomend.
De vegetatie van dit gebied heeft zich daarom ook aangepast aan de omstandigheden. Het
zit vol met overwegend bomen en struiken met dikke basten en leerachtige bladeren. De
Portugese kolonisten gaven dit gebied dus ook de naam cerrado, wat ‘gesloten’ betekent. In
het noordoosten van Brazilië groeit de caatinga, wat ook wel het witte woud wordt genoemd.
Hier heerst veel droogte en verwoestijning. In de tropische kuststrook groeit er veel
mangrove. Dit zijn bomen met lange wortels die in zee staan.
Par 3.3
Brazilië is een van de belangrijkste exporteurs van ijzererts. Deze grondstof ontstaat in de
aardkorst waar de aarde die diep in de korst ligt door hoge temperaturen en druk veel
chemische processen ontstaan. Dit noem je ertsvorming. Ertsen zijn dus gesteente die
bepaalde mineralen of metalen bevatten. Een voorbeeld van een erts is bauxiet. Deze erts
wordt vooral gewonnen aan de randen van het Braziliaanse hoogland. De oude gesteenten
breken hier langzaam af door de chemische verwering en vallen uiteen in kleideeltjes die
weg worden gespoeld en uiteindelijk samen ophopen. Waar dit zich ophoopt ontstaat een
dikke laag sediment wat zich versteent en bauxiet uit ontstaat. Brazilië is niet alleen rijk aan
delfstoffen maar ook aan fossiele energiebronnen zoals aardolie.
Het afhankelijk zijn van anderen is niet optimaal. Voor deze reden besloot Brazilië om zich al
vroeg te gaan richten op het vinden van andere energiebronnen. Ze begonnen met het
produceren van bio-ethanol, dat werd verkregen uit planten. In Brazilië is dit meestal uit
suikerriet. De suikerriet neemt ook weer een deel van de CO2 op tijdens het groeien.
Hierdoor is de CO2-uitstoot beperkt.
Terwijl Brazilië het gebruik van bio-ethanol stimuleerde hield het zich ook bezig met stroom
opwekken uit waterkracht. Nu voorziet de hydro elektriciteit maar liefst 80 procent van de
behoefte.
Deze groene energievoorziening brengen echter ook een negatief gevolg achter voor de
natuurlijke rijkdommen:
Mijnbouw, de mijnbouw is grotendeels niet ondergronds maar delfstoffen worden wel
onder de grond gewonnen. Dit noem je dagbouwmijnen en deze mijnen laten een
enorme afgraving achter en de gebruikte chemicaliën lekken de bodem en het
grondwater in.
Biobrandstoffen, door de stijgende vraag naar landbouwgrond verdwijnt de natuurlijke
vegetatie.
Hydro-elektriciteit, de centrales die hiervoor worden gebruikt, verstoren de natuurlijke
waterloop.
Vaak zijn er ook conflicten over grondgebieden. Hier verdrijven de grote partijen de kleine
boeren of kopen ze grote stukken land wat je landroof/landgrabbing noemt.
