A-specifieke rugklachten (met uitstraling bil)

A-specifieke rugklachten met uitstraling in de bil

Casus ‘A-specifieke rugklachten met uitstraling in de bil’
Naam: Dhr A
Geslacht: Man Leeftijd: 41 jaar

Diagnose: Rugklachten aspecifiek met uitstraling in de bil



Korte beschrijving aandoening

A-specifieke rugklachten zijn vaak pijnklachten in het gebied rondom de onderste (lumbale) wervels en
het sacrum (lumbosacrale regio). Deze lage rugpijn heeft geen aanwijsbare specifieke lichamelijke
oorzaak en komt ongeveer bij 90% van alle patiënten met lage rugpijn voor. Uitstraling in de gluteale
regio en/of het bovenbeen kan hierbij ook optreden (ook bij onze patiënt; gluteale regio). De pijn kan
verergeren door bepaalde houdingen, bewegingen en externe belasting (zoals tillen) en er kan sprake
zijn van ochtendstijfheid.

De pijn kan continu aanwezig zijn, maar ook in periodes verlopen. De eerste periode begint meestal
wanneer personen tussen de 20 en 55 jaar oud zijn. De duur van een lage-rugpijnperiode wordt
ingedeeld in:
- Acuut: 0-6 weken
- Subacuut: 7-12 weken
- Chronisch: 12 weken en langer

Lage-rugpijn is recidiverend als er binnen een jaar meer dan twee rugpijnperiodes zijn
opgetreden én de totale duur van de rugpijn korter dan zes maanden is.

Economisch probleem
Lage rugpijn vormt een belangrijk economisch probleem in Nederland: van alle klachten
van het houding- en bewegingsapparaat veroorzaakt lage rugpijn verreweg de hoogste
kosten voor wat betreft arbeidsongeschiktheid en werkverzuim

Prognose en beloop
- Het natuurlijke beloop van lage rugpijn is meestal gunstig: bij 80-90% van de mensen met
lage-rugpijn verdwijnen de klachten spontaan binnen vier tot zes weken.
- Lage-rugpijn is vaak recidiverend.
- Normaal beloop (komt meeste voor)
o Activiteiten en participatie nemen in de tijd toe (tot niveau van voor klachten)
o Vaak nemen hierbij klachten af (hoeven niet geheel te verdwijnen)
- Afwijkend beloop
o Beperkingen en participatieproblemen nemen niet af in de tijd, maar blijven Gelijk of
nemen toe
 Binnen 3 weken geen toename van activiteiten en participatie
o Vaak toenemende klachten
o Kan voorkomen bij zowel chronische als acute rugpijn
o Mogelijke oorzaak: biopsychosociale factoren
 Biologische factoren: verminderde mobiliteit, spierkracht en/of coördinatie
 Psychische factoren: verkeerde omgang met klacht
 Sociale factoren: werksituatie, steun van omgeving

Welke structuren kunnen klachten veroorzaken?
 Tussenwervelschijven (degeneratie, uitpuiling, uitdroging etc.)
 Facetgewrichten (verkeerde glijbeweging kan zorgen voor klachten)
 Banden
 Wervellichamen (bijv. inzakken of artrose)
 Zenuwen (druk op zenuwwortels bij hernia bijv.)

,  Spieren (aannemen van verkeerde houding kan zorgen voor overbelasting van spieren;
triggerpoints mogelijk)

Uitstralende pijn
De patiënt heeft uitstralende pijn. Uitstralende pijn verdelen we in 2 soorten:
 Zenuwpijn; bijvoorbeeld de druk op een zenuwwortel (radiculopathie)
 Referred pain: pijn, als gevolg van dat meerdere zenuwen binnenkomen op 1 segment
(schouderpijn bij hartinfarct bijv.)

Omdat er in de casus wordt gesproken over a-specifieke rugklachten (met uitstraling), is het
waarschijnlijk dat het hier gaat over het derangement syndroom
- Kleine scheurtjes in de analus fibrosus door de druk van bijv. een verkeerde
houding/belasting. Dit zorgt voor pijn (prikkeling mechanosensoren)
- Je zou het kunnen zien als een heel klein begin van een hernia
- Derangement kan zorgen voor uitstraling. Oorzaak?
o Door de scheurtjes in de analus fibrosus komt er vaak een ontstekingsreactie op
gang. Hierdoor komt er ook zwelling, wat soms druk op de zenuwwortel kan
veroorzaken.
o Ook kan uitstraling komen door referred pain (prikkeling van mechanosensoren op
een bepaald niveau zorgt voor pijn in een ander gebied; zenuwen uit beide gebieden
komen samen op 1 segment)
- Posterior derangement komt vaak voor
 Komt door flexiehouding
 Patiënt loopt vaak ook in flexie en beetje lateroflexie. Waarom lateroflexie?
De scheurtjes zijn vaak dorso-lateraal (dus schuin achter). Dit komt omdat op die plek
de analus fibrosus het dunste is.

Centralisatie
Centralisatie is het verplaatsen van de pijn van distaal naar proximaal. Hoe is dit fysiologisch te
verklaren?
Door verandering van houding en/of herhaald bewegingen (in de juiste richting)
verplaatsen de pijnklachten zich vanuit het been of arm (dus van perifeer) richting
de wervelkolom (centraal; plaats waar de oorzaak gelegen is). De vermindering van
de verschijnselen met het verplaatsen van de pijn in het been of de arm naar de rug
wordt het centralisatiefenomeen genoemd. Bij centralisatie straalt de pijn dus
minder ver uit. Ook de bewegingsbeperking verbetert hierbij.
- Dit zal optreden wanneer de nucleus pulposus in de juiste richting
verplaatst (bijv. bij posterior derangement extensie maken, waardoor de
kern zich naar ventraal verplaatst). Hierdoor minder druk op de analus
fibrosus, waardoor de microtrauma’s kunnen herstellen. Verder ook minder
of geen druk meer op de zenuwwortel.

Periferaliseren
Dit zal optreden wanneer de nucleus pulposus in de verkeerde richting verplaatst (bijv. bij posterior
derangement flexie maken, waardoor de kern zich nog meer naar dorsaal verplaatst; meer druk op
zenuwwortel)

Ochtendstijfheid komt ook vaak voor bij patiënten met rugklachten. Dit verdwijnt vaak na een tijdje
bewegen
- Nucleus pulposus beweegt dan makkelijker
- Zwelling neemt af na bewegen