Pagina 1 van 15
Hoorcollege 1: Algemene achtergrond forensische accountancy
Het beroep van de accountant is ontstaan in 1870 na de Pincoffs affaire in Rotterdam.
Pincoffs was een gerespecteerd zakenman, hij had een aantal bedrijven en was politiek actief.
Iedereen keek naar hem op, wou hem graag helpen en zaken met hem doen, door bijvoorbeeld
geld te lenen. Hij maakte elk jaar winst, maar op een gegeven moment had hij een aantal jaren
pech, omdat de voorraad nat en waardeloos was geworden. Hij had dus schade, waardoor zijn
bezittingen en vermogen minder werd. Hij wou dit niet vertellen, omdat het zijn imago zou
beschadigen en dus verzon hij extra voorraden en vergrote hij hiermee zijn eigen vermogen.
Hij deed dus alsof hij nog alles kon betalen, terwijl dit werkelijk niet het geval was. Zijn
werknemers wouden loon zien en de banken hun rente, maar dit ging niet, omdat hij op papier
voldoende geld had, maar in werkelijkheid dit vermogen er niet was. Oftewel cash is a fact,
provit is an opinion (hard geld is een feit, winst is een mening, er zit namelijk een bepaalde
mate van subjectiviteit in → papieren winst. Je kunt overal een waarde aan toekennen, maar
het is dat pas waard als je daadwerkelijk het geld in handen hebt). Pincoffs is later door
boekhoudkundige trucjes ontmaskert. Het was nodig om iemand van buitenaf te laten
controleren of iemand wel de juiste verantwoording aflegt. In de jaren 60 werd de controle
van de accountant verplicht gesteld in de wet.
Een accountant heeft vele taken. Hoewel de accountant moet weten hoe de boekhouding
werkt en hij wel over de inrichting van de boekhouding kan gaan, doet hij GEEN
boekhouding. De accountant kijkt en controleert de jaarcijfers die in de jaarrekening staan en
naar debet (schulden) en credit (bezittingen), oftewel wat heb je als organisatie. Tevens kijkt
een accountant naar je winst en verlies. De accountant komt van buiten naar binnen kijken of
de jaarrekening op een nette wijze gedaan is, het is een controleur van de boekhouding. Het
vak is begonnen om de organisaties te controleren, maar het is in sommige gevallen veranderd
in het controleren van medewerkers van de onderneming. De onderneming die houdt zich
vaak wel aan de regels, maar de medewerkers frauderen wel eens, door dit te onderzoeken
met behulp van een accountant kunnen zij ontslagen worden. Wel is belangrijk dat degene die
het geld ontvangt, niet degene is die het ook op papier zet. Toch gingen accountants in de
jaren 60 andere dingen er naast doen, de cultuur veranderde, bedrijven huurden een eigen
interne accountant in en ze hechte niet meer zoveel waarde aan de externe accountant. De
cultuur van accountancy kreeg een grotere focus op adviseren en minder op de kwaliteit van
accountancy. De accountant kreeg zelf ook de focus op wat zij aan winst overhielden aan het
einde van het jaar.
Lindberg wou accountancy wetenschappelijk maken, hij heeft dan ook de contouren van
accountancy gezet. De accountant zou dan ook de vertrouwensman van het
maatschappelijk beheer zijn. Dit houdt in dat als de accountant ergens naar gekeken heeft,
dat het goed moet zijn. Zijn stempel is een garantie van het kloppen van de gegevens van de
organisatie. De accountant is te vertrouwen, de organisatie niet per se. Toch word dit zo nu en
dan in twijfel getrokken, want hoe kan het dat Imtech en ING toch failliet gaan, terwijl de
accountant akkoord gaven. De investeerders zijn hun geld kwijt en gaan hun schade verhalen
op de accountant. Er zijn onderzoeken ingesteld naar de kwaliteit van de accountant. Het
Hoorcollege 1: Algemene achtergrond forensische accountancy
Het beroep van de accountant is ontstaan in 1870 na de Pincoffs affaire in Rotterdam.
Pincoffs was een gerespecteerd zakenman, hij had een aantal bedrijven en was politiek actief.
Iedereen keek naar hem op, wou hem graag helpen en zaken met hem doen, door bijvoorbeeld
geld te lenen. Hij maakte elk jaar winst, maar op een gegeven moment had hij een aantal jaren
pech, omdat de voorraad nat en waardeloos was geworden. Hij had dus schade, waardoor zijn
bezittingen en vermogen minder werd. Hij wou dit niet vertellen, omdat het zijn imago zou
beschadigen en dus verzon hij extra voorraden en vergrote hij hiermee zijn eigen vermogen.
Hij deed dus alsof hij nog alles kon betalen, terwijl dit werkelijk niet het geval was. Zijn
werknemers wouden loon zien en de banken hun rente, maar dit ging niet, omdat hij op papier
voldoende geld had, maar in werkelijkheid dit vermogen er niet was. Oftewel cash is a fact,
provit is an opinion (hard geld is een feit, winst is een mening, er zit namelijk een bepaalde
mate van subjectiviteit in → papieren winst. Je kunt overal een waarde aan toekennen, maar
het is dat pas waard als je daadwerkelijk het geld in handen hebt). Pincoffs is later door
boekhoudkundige trucjes ontmaskert. Het was nodig om iemand van buitenaf te laten
controleren of iemand wel de juiste verantwoording aflegt. In de jaren 60 werd de controle
van de accountant verplicht gesteld in de wet.
Een accountant heeft vele taken. Hoewel de accountant moet weten hoe de boekhouding
werkt en hij wel over de inrichting van de boekhouding kan gaan, doet hij GEEN
boekhouding. De accountant kijkt en controleert de jaarcijfers die in de jaarrekening staan en
naar debet (schulden) en credit (bezittingen), oftewel wat heb je als organisatie. Tevens kijkt
een accountant naar je winst en verlies. De accountant komt van buiten naar binnen kijken of
de jaarrekening op een nette wijze gedaan is, het is een controleur van de boekhouding. Het
vak is begonnen om de organisaties te controleren, maar het is in sommige gevallen veranderd
in het controleren van medewerkers van de onderneming. De onderneming die houdt zich
vaak wel aan de regels, maar de medewerkers frauderen wel eens, door dit te onderzoeken
met behulp van een accountant kunnen zij ontslagen worden. Wel is belangrijk dat degene die
het geld ontvangt, niet degene is die het ook op papier zet. Toch gingen accountants in de
jaren 60 andere dingen er naast doen, de cultuur veranderde, bedrijven huurden een eigen
interne accountant in en ze hechte niet meer zoveel waarde aan de externe accountant. De
cultuur van accountancy kreeg een grotere focus op adviseren en minder op de kwaliteit van
accountancy. De accountant kreeg zelf ook de focus op wat zij aan winst overhielden aan het
einde van het jaar.
Lindberg wou accountancy wetenschappelijk maken, hij heeft dan ook de contouren van
accountancy gezet. De accountant zou dan ook de vertrouwensman van het
maatschappelijk beheer zijn. Dit houdt in dat als de accountant ergens naar gekeken heeft,
dat het goed moet zijn. Zijn stempel is een garantie van het kloppen van de gegevens van de
organisatie. De accountant is te vertrouwen, de organisatie niet per se. Toch word dit zo nu en
dan in twijfel getrokken, want hoe kan het dat Imtech en ING toch failliet gaan, terwijl de
accountant akkoord gaven. De investeerders zijn hun geld kwijt en gaan hun schade verhalen
op de accountant. Er zijn onderzoeken ingesteld naar de kwaliteit van de accountant. Het
