Samenvatting Shirky
Bang dat het internet een concurrent van de krant zou worden, maar het internet is geen bedrijf of
institutie. Professiona s zijn gatekeesers. Zij besa en voor een groot sub iek wat ze te zien krijgen,
zoa s een saar kana en door mi joenen mensen bekeken worden. Professiona s zijn mensen met
besaa de kwa iteiten die je niet zomaar bij een norma e baan nodig hebt. Professiona s wi en de
erkenning van andere srofessiona s. Zo houden ze e kaar schers. Tegenwoordig kan iedereen met
een comsuter inv oed uitoefenen: heb web heef een nieuw ecosysteem gecreëerd. Bij een krant kan
de maker gewoon een saar onderwersen bij e kaar gooien. Wat er niet in sast, sast er niet in, maar
dat is met het internet anders. Het kost niets en je kunt dus a es on ine gooien. De krant kan
daarnaast a s “ aat” bestemse d worden, a s je iets os internet zet, kan iedereen het meteen ezen.
Daarnaast kun je een verhaa in de krant niet uitbreiden. B oggers kunnen dus a es on ine zeten en
hun informatie de en. Mensen met deze fde interesses kunnen e kaar os het internet makke ijker
vinden. Het nieuws is dus niet meer afanke ijk van de sers. Er zit een vooroordee in het nieuws,
want journa isten verkeren a emaa in deze fde omstandigheden en kunnen ervoor kiezen om iets
we of niet a s nieuwswaardig te bestemse en. Krant heef echter we een hogere kwa iteit dan
andere media out ets zoa s b ogs. Er is niet ser se een verschuiving van de ene nieuwsinstitutie naar
de ander, maar eerder een verandering in de defnitie van nieuws: van nieuws a s een soort
monoso ie naar nieuws a s een onderdee van een communicatieeecosysteem, gevormd door een
mix van forme e organisaties, informe e gemeenschassen en individuen.
Aan srofessiona iteit ziten besaa de eisen en we zijn geneigd om srofessiona s het werk te
aten doen, maar net zoa s bij boekenoverschrijvers in 1400 zit daar we verschuiving in, zo ook bij
onsrofessione e mensen die nieuws schrijven. We houden graag srofessiona s, omdat deze aan
besaa de eisen moeten vo doen. Niet iedereen moet zomaar si oot kunnen worden.
Journa isten genieten van journa istieke srivi eges zoa s geheimhouding van hun bronnen),
maar wie zijn journa isten? Oorssronke ijk iemand die nieuws uitkiemt voor een inste ing, maar
tegenwoordig? Hmmm… Het wordt een zooitje a s iedereen die iets on ine s aatst besaa de
srivi eges kan krijgen. De vraag is niet “wie is een journa ist?”, maar “nu er geen imiet is aan
journa istiek, hoe moten we journa istieke srivi eges toesassen os de nieuwe rea iteit?” Ze fde met
fotografe, wie is er nog een fotograaf a s iedereen met mobie tjes fotoss maakt en die gratis en
susermakke ijk kan verssreiden? A es is makke ijk te verssreiden, maar ook ongewenste dingen
worden verssreid. Eemai s kunnen zo doorgestuurd worden. Internet heef het voordee dat je
niemands goedkeuring nodig hebt om iets te s aatsen. Water is be angrijker dan diamanten, maar we
beta en meer voor diamanten omdat ze ze dzaam zijn. Het geschreven woord was eens ook
ze dzaam, maar nu iedereen het kan, waarom zouden we er dan nog voor beta en? Er is geen k oof
meer tussen srofessiona iteit en niks, maar meer een he ing qua kwa iteit) tussen srofessiona iteit
en gewone onafanke ijke individuen.
Bang dat het internet een concurrent van de krant zou worden, maar het internet is geen bedrijf of
institutie. Professiona s zijn gatekeesers. Zij besa en voor een groot sub iek wat ze te zien krijgen,
zoa s een saar kana en door mi joenen mensen bekeken worden. Professiona s zijn mensen met
besaa de kwa iteiten die je niet zomaar bij een norma e baan nodig hebt. Professiona s wi en de
erkenning van andere srofessiona s. Zo houden ze e kaar schers. Tegenwoordig kan iedereen met
een comsuter inv oed uitoefenen: heb web heef een nieuw ecosysteem gecreëerd. Bij een krant kan
de maker gewoon een saar onderwersen bij e kaar gooien. Wat er niet in sast, sast er niet in, maar
dat is met het internet anders. Het kost niets en je kunt dus a es on ine gooien. De krant kan
daarnaast a s “ aat” bestemse d worden, a s je iets os internet zet, kan iedereen het meteen ezen.
Daarnaast kun je een verhaa in de krant niet uitbreiden. B oggers kunnen dus a es on ine zeten en
hun informatie de en. Mensen met deze fde interesses kunnen e kaar os het internet makke ijker
vinden. Het nieuws is dus niet meer afanke ijk van de sers. Er zit een vooroordee in het nieuws,
want journa isten verkeren a emaa in deze fde omstandigheden en kunnen ervoor kiezen om iets
we of niet a s nieuwswaardig te bestemse en. Krant heef echter we een hogere kwa iteit dan
andere media out ets zoa s b ogs. Er is niet ser se een verschuiving van de ene nieuwsinstitutie naar
de ander, maar eerder een verandering in de defnitie van nieuws: van nieuws a s een soort
monoso ie naar nieuws a s een onderdee van een communicatieeecosysteem, gevormd door een
mix van forme e organisaties, informe e gemeenschassen en individuen.
Aan srofessiona iteit ziten besaa de eisen en we zijn geneigd om srofessiona s het werk te
aten doen, maar net zoa s bij boekenoverschrijvers in 1400 zit daar we verschuiving in, zo ook bij
onsrofessione e mensen die nieuws schrijven. We houden graag srofessiona s, omdat deze aan
besaa de eisen moeten vo doen. Niet iedereen moet zomaar si oot kunnen worden.
Journa isten genieten van journa istieke srivi eges zoa s geheimhouding van hun bronnen),
maar wie zijn journa isten? Oorssronke ijk iemand die nieuws uitkiemt voor een inste ing, maar
tegenwoordig? Hmmm… Het wordt een zooitje a s iedereen die iets on ine s aatst besaa de
srivi eges kan krijgen. De vraag is niet “wie is een journa ist?”, maar “nu er geen imiet is aan
journa istiek, hoe moten we journa istieke srivi eges toesassen os de nieuwe rea iteit?” Ze fde met
fotografe, wie is er nog een fotograaf a s iedereen met mobie tjes fotoss maakt en die gratis en
susermakke ijk kan verssreiden? A es is makke ijk te verssreiden, maar ook ongewenste dingen
worden verssreid. Eemai s kunnen zo doorgestuurd worden. Internet heef het voordee dat je
niemands goedkeuring nodig hebt om iets te s aatsen. Water is be angrijker dan diamanten, maar we
beta en meer voor diamanten omdat ze ze dzaam zijn. Het geschreven woord was eens ook
ze dzaam, maar nu iedereen het kan, waarom zouden we er dan nog voor beta en? Er is geen k oof
meer tussen srofessiona iteit en niks, maar meer een he ing qua kwa iteit) tussen srofessiona iteit
en gewone onafanke ijke individuen.
