Nederlands boekverslag 4 - Het diner
1. Auteur: Herman Koch, Titel: Het Diner, Uitgever: Anthos, Locatie: Amsterdam,
2. Ik heb het boek gekozen, omdat het uiterlijk van het boek me erg aansprak.
3. Paul Lohman gaat op uitnodiging van zijn broer Serge Lohman (een bekend
politicus van de oppositie, maar waarschijnlijk de gedoodverfde nieuwe
minister-president bij de volgende verkiezingen) met zijn echtgenote Claire en
schoonzus Babette eten in een restaurant waarvan Paul liever de naam niet
bekend wil maken. Het zou de volgende keer maar andere bezoekers
trekken. Hij gaat eerst met zijn vrouw Claire wat drinken in een naburig café.
Daar vraagt ze hem of hij de laatste tijd iets aan hun zoon Michel (15) heeft
gemerkt. Paul moet dan terugdenken aan het filmpje dat hij vlak voor ze
wegging op de mobiel van zijn zoon heeft gezien. Dat wekt spanning: er is
blijkbaar in het verleden iets ergs gebeurd. Ze gaan samen naar het
restaurant waar ze hebben afgesproken, want broer Serge wil iets met hen
bespreken. Serge heeft het imago van de “doe-maar-gewoon-politicus,” maar
ook dat blijkt een aangeleerde pose. Serge heeft ook een vijftienjarige zoon
Rick en bovendien heeft hij een zoon uit Burkina Faso geadopteerd, wat zijn
imago als politicus heeft verbeterd. Aan deze Beau ergert Paul zich flink. Ze
drinken een aperitief: een roze champagne van maar liefst 10 € per glas. Paul
ziet dat Babette betraande ogen heeft en hij vraagt zich af wat er is gebeurd
voordat ze zijn weggegaan. De beide paren bestellen een voorgerecht, dat
ook al heel duur is. Paul ergert zich tijdens deze eerste fase aan van alles: de
opzichtig acterende gerant met zijn culinaire praatjes over achterlijk kleine
maar dure porties, de flauwe grappen die er verteld worden over films en
racisme, de te dure chablis, de anekdote over het vakantiehuisje van Serge in
de Dordogne, waar ze in het verleden een barbecue met andere
Nederlanders organiseerden. Paul is van mening dat zijn broer en schoonzus
"Frankrijk speelden.” Hij wil even weg van tafel en gaat naar de wc waar hij
een man in de pisbak naast hem ontmoet die aan hem vraagt of zijn dochter
een foto zou mogen maken van de politicus. Paul denkt dat het wel mag.
Wanneer hij terugkeert naar de tafel, ziet hij dat de vrouwen zijn weggegaan.
Serge zegt voor de eerste keer dat ze over hun kinderen moeten praten. De
vrouwen zijn nog steeds niet terug, maar het hoofdgerecht wordt door de
gerant opgediend. Serge wil alvast aan zijn tournedos beginnen: aan hem is
eigenlijk het dure eten niet besteed. Paul gaat vervolgens de vrouwen
zoeken en hij denkt daarbij terug aan het fotomoment met de dochter van de
wc-man. Serge is één en al voorkomendheid tegenover de man (vanwege zijn
politieke aspiraties) maar wanneer de man blijft “plakken”, wordt hij toch
ongeduldig en wat onbeleefder. Hij doet dan net of hij mobiel wordt gebeld en
breekt het gesprek af. Dan gaat ineens ook een mobiel bij Paul af: het is die
van Michel die hij per ongeluk in zijn zak heeft gestoken. Op het toilet bekijkt
hij wie het is. Het is Michel zelf die zijn mobieltje mist en het graag wil terug
hebben. Maar Paul bekijkt op het toilet nog een keer naar de mobiele video
die erop staat en die hij al eerder die dag heeft gezien. Het is een opname
van een zwerver die door Rick en vooral Michel is afgetuigd. Dat is weinig
verheffend. Daarna denkt hij ook terug aan wat er twee maanden geleden is
gebeurd, toen de drie jongens geld uit de muur wilden halen. Er was een
zwerfster die in het hokje van een pinautomaat lag. Toen de beide jongens
geld wilden pinnen om te gaan stappen. Ze gooiden van alles uit enkele
vuilniszakken naar de vrouw en op het laatst een lege jerrycan, waarin nog
benzinedampen zaten. Een geworden aansteker doet de rest. De vrouw is
verbrand. Het filmpje is op “Opsporing verzocht” geweest. De beelden zijn niet
zo erg helder geweest, waardoor Rick en Michel (Beau had zich ervan
gedistantieerd) niet zo goed te herkennen waren geweest. Toch had Paul hen
1. Auteur: Herman Koch, Titel: Het Diner, Uitgever: Anthos, Locatie: Amsterdam,
2. Ik heb het boek gekozen, omdat het uiterlijk van het boek me erg aansprak.
3. Paul Lohman gaat op uitnodiging van zijn broer Serge Lohman (een bekend
politicus van de oppositie, maar waarschijnlijk de gedoodverfde nieuwe
minister-president bij de volgende verkiezingen) met zijn echtgenote Claire en
schoonzus Babette eten in een restaurant waarvan Paul liever de naam niet
bekend wil maken. Het zou de volgende keer maar andere bezoekers
trekken. Hij gaat eerst met zijn vrouw Claire wat drinken in een naburig café.
Daar vraagt ze hem of hij de laatste tijd iets aan hun zoon Michel (15) heeft
gemerkt. Paul moet dan terugdenken aan het filmpje dat hij vlak voor ze
wegging op de mobiel van zijn zoon heeft gezien. Dat wekt spanning: er is
blijkbaar in het verleden iets ergs gebeurd. Ze gaan samen naar het
restaurant waar ze hebben afgesproken, want broer Serge wil iets met hen
bespreken. Serge heeft het imago van de “doe-maar-gewoon-politicus,” maar
ook dat blijkt een aangeleerde pose. Serge heeft ook een vijftienjarige zoon
Rick en bovendien heeft hij een zoon uit Burkina Faso geadopteerd, wat zijn
imago als politicus heeft verbeterd. Aan deze Beau ergert Paul zich flink. Ze
drinken een aperitief: een roze champagne van maar liefst 10 € per glas. Paul
ziet dat Babette betraande ogen heeft en hij vraagt zich af wat er is gebeurd
voordat ze zijn weggegaan. De beide paren bestellen een voorgerecht, dat
ook al heel duur is. Paul ergert zich tijdens deze eerste fase aan van alles: de
opzichtig acterende gerant met zijn culinaire praatjes over achterlijk kleine
maar dure porties, de flauwe grappen die er verteld worden over films en
racisme, de te dure chablis, de anekdote over het vakantiehuisje van Serge in
de Dordogne, waar ze in het verleden een barbecue met andere
Nederlanders organiseerden. Paul is van mening dat zijn broer en schoonzus
"Frankrijk speelden.” Hij wil even weg van tafel en gaat naar de wc waar hij
een man in de pisbak naast hem ontmoet die aan hem vraagt of zijn dochter
een foto zou mogen maken van de politicus. Paul denkt dat het wel mag.
Wanneer hij terugkeert naar de tafel, ziet hij dat de vrouwen zijn weggegaan.
Serge zegt voor de eerste keer dat ze over hun kinderen moeten praten. De
vrouwen zijn nog steeds niet terug, maar het hoofdgerecht wordt door de
gerant opgediend. Serge wil alvast aan zijn tournedos beginnen: aan hem is
eigenlijk het dure eten niet besteed. Paul gaat vervolgens de vrouwen
zoeken en hij denkt daarbij terug aan het fotomoment met de dochter van de
wc-man. Serge is één en al voorkomendheid tegenover de man (vanwege zijn
politieke aspiraties) maar wanneer de man blijft “plakken”, wordt hij toch
ongeduldig en wat onbeleefder. Hij doet dan net of hij mobiel wordt gebeld en
breekt het gesprek af. Dan gaat ineens ook een mobiel bij Paul af: het is die
van Michel die hij per ongeluk in zijn zak heeft gestoken. Op het toilet bekijkt
hij wie het is. Het is Michel zelf die zijn mobieltje mist en het graag wil terug
hebben. Maar Paul bekijkt op het toilet nog een keer naar de mobiele video
die erop staat en die hij al eerder die dag heeft gezien. Het is een opname
van een zwerver die door Rick en vooral Michel is afgetuigd. Dat is weinig
verheffend. Daarna denkt hij ook terug aan wat er twee maanden geleden is
gebeurd, toen de drie jongens geld uit de muur wilden halen. Er was een
zwerfster die in het hokje van een pinautomaat lag. Toen de beide jongens
geld wilden pinnen om te gaan stappen. Ze gooiden van alles uit enkele
vuilniszakken naar de vrouw en op het laatst een lege jerrycan, waarin nog
benzinedampen zaten. Een geworden aansteker doet de rest. De vrouw is
verbrand. Het filmpje is op “Opsporing verzocht” geweest. De beelden zijn niet
zo erg helder geweest, waardoor Rick en Michel (Beau had zich ervan
gedistantieerd) niet zo goed te herkennen waren geweest. Toch had Paul hen
