CONSUMENTENRECHT
TENTAMEN SAMENVATTING
SJD JAAR 2
NAOMI BENDER
, HOOFDSTUK 1 CONSUMENT IN EUROPA
Het consumentenrecht is de rechtsverhouding tussen bedrijven en consumenten, business-to-consumer-overeenkomst
(B2C)
Juridisch is een consument een rechtssubject, een drager van rechten en plichten. De consument in de betekenis van het
consumentenrecht is een natuurlijk persoon, die handelt als ondernemer of als vertegenwoordiger van een rechtspersoon
en waarmee een onderneming, bedrijf, zaken doet.
Four basic rights voor consumenten:
1. Veiligheid
2. Informatie
3. Vrije keus
4. Mogelijkheid om gehoord te worden
Art. 7:5 BW zegt over de consument het volgende: ‘de koop met betrekking tot een roerende zak, die wordt gesloten door
een verkoper die handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, en een koper, natuurlijk persoon die niet handelt in
de uitoefening van een beroep of bedrijf’.
Een verkoper natuurlijk persoon (niet handelend in kader van beroep of bedrijf) dus geen verkoper. En een koper in
uitoefening van zijn beroep (bijv. tandarts).
De maatstaf die wordt gehanteerd voor de bescherming van een consument is de ‘gemiddelde consument’. De maatman is
een fictieve persoon die model staat voor een groep. Gemiddelde geïnformeerde, omzichtige, oplettende consument
art. 6:193a lid 2 BW.
Consumentenbescherming kan in geval van verbintenissen uit overeenkomst of uit de wet:
- Uit overeenkomst: koop, op afstand (niet per se koop), opdracht, aanneming van werk, reis/vervoer en geldlening
- Uit de wet: productaansprakelijkheid, misleidende reclame/oneerlijke handelspraktijken
Beschermen heeft te maken met bewijslast:
- Specifieke regeling extra bescherming naast de algemene regels
- Algemene regeling B2C en B2B; kijk naar boek 6 BW
Het spanningsveld tussen enerzijds het bevorderen van de handel en anderzijds de bescherming van de consument. Het
gebruik van het begrip gemiddelde consument voorkomt dat de handelaar rekening moet houden met iedere consument
ongeacht zijn vaardigheden of capaciteiten waaronder bijvoorbeeld de naïeve consument. In afdeling 3A van boek 6 (6:193a
lid 2 BW) geldt wat onder gemiddelde consument mede wordt verstaan.
Bij een beoordeling of een handelspraktijk oneerlijk is, wordt uitgegaan van de gemiddelde consument.
Het evenredigheidsbeginsel beoogt een juist evenwicht te bereiken tussen enerzijds het doel van de
consumentenbescherming en anderzijds de noodzaak het vrije verkeer van goederen binnen de vrije interne markt te
bevorderen.
Bronnen van het consumentenrecht zijn; verdragen, wetten en jurisprudentie.
Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie: consumentenbeschermende regels zijn veelal Europees recht of zijn
voortgekomen uit Europees recht. Vijf grondrechten:
- Bescherming van zijn gezondheid en zijn veiligheid;
- Bescherming van zijn economische belangen;
- Schadevergoeding;
- Voorlichting en vorming;
- Vertegenwoordiging (recht om te worden gehoord).
Wetten: de consument kan zijn rechten en plichten vinden in het Burgerlijk Wetboek. De bijzondere overeenkomsten uit
boek 7 en 8 BW bevatten veel consumentenrecht
Jurisprudentie: de richtlijn oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten bevat een bijlage met een lijst van
bedingen die als oneerlijk in de zin van de richtlijn kunnen worden aangemerkt. In die lijst, die de blauwe lijst wordt
genoemd, is onder andere het beding opgenomen zoals het fitnesscentrum hanteerde. Dit zijn bedingen die oneerlijk
kunnen zijn.
Minimumharmonisatie: de lidstaten kunnen zelf meer bescherming bieden, de lidstaten hebben het recht/mogelijkheid om
hun consument verder te beschermen.
Volledige harmonisatie: lidstaten mogen geen bepalingen gebruiken of invoeren om verdere bescherming te bieden dan
voorgeschreven staat.
TENTAMEN SAMENVATTING
SJD JAAR 2
NAOMI BENDER
, HOOFDSTUK 1 CONSUMENT IN EUROPA
Het consumentenrecht is de rechtsverhouding tussen bedrijven en consumenten, business-to-consumer-overeenkomst
(B2C)
Juridisch is een consument een rechtssubject, een drager van rechten en plichten. De consument in de betekenis van het
consumentenrecht is een natuurlijk persoon, die handelt als ondernemer of als vertegenwoordiger van een rechtspersoon
en waarmee een onderneming, bedrijf, zaken doet.
Four basic rights voor consumenten:
1. Veiligheid
2. Informatie
3. Vrije keus
4. Mogelijkheid om gehoord te worden
Art. 7:5 BW zegt over de consument het volgende: ‘de koop met betrekking tot een roerende zak, die wordt gesloten door
een verkoper die handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, en een koper, natuurlijk persoon die niet handelt in
de uitoefening van een beroep of bedrijf’.
Een verkoper natuurlijk persoon (niet handelend in kader van beroep of bedrijf) dus geen verkoper. En een koper in
uitoefening van zijn beroep (bijv. tandarts).
De maatstaf die wordt gehanteerd voor de bescherming van een consument is de ‘gemiddelde consument’. De maatman is
een fictieve persoon die model staat voor een groep. Gemiddelde geïnformeerde, omzichtige, oplettende consument
art. 6:193a lid 2 BW.
Consumentenbescherming kan in geval van verbintenissen uit overeenkomst of uit de wet:
- Uit overeenkomst: koop, op afstand (niet per se koop), opdracht, aanneming van werk, reis/vervoer en geldlening
- Uit de wet: productaansprakelijkheid, misleidende reclame/oneerlijke handelspraktijken
Beschermen heeft te maken met bewijslast:
- Specifieke regeling extra bescherming naast de algemene regels
- Algemene regeling B2C en B2B; kijk naar boek 6 BW
Het spanningsveld tussen enerzijds het bevorderen van de handel en anderzijds de bescherming van de consument. Het
gebruik van het begrip gemiddelde consument voorkomt dat de handelaar rekening moet houden met iedere consument
ongeacht zijn vaardigheden of capaciteiten waaronder bijvoorbeeld de naïeve consument. In afdeling 3A van boek 6 (6:193a
lid 2 BW) geldt wat onder gemiddelde consument mede wordt verstaan.
Bij een beoordeling of een handelspraktijk oneerlijk is, wordt uitgegaan van de gemiddelde consument.
Het evenredigheidsbeginsel beoogt een juist evenwicht te bereiken tussen enerzijds het doel van de
consumentenbescherming en anderzijds de noodzaak het vrije verkeer van goederen binnen de vrije interne markt te
bevorderen.
Bronnen van het consumentenrecht zijn; verdragen, wetten en jurisprudentie.
Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie: consumentenbeschermende regels zijn veelal Europees recht of zijn
voortgekomen uit Europees recht. Vijf grondrechten:
- Bescherming van zijn gezondheid en zijn veiligheid;
- Bescherming van zijn economische belangen;
- Schadevergoeding;
- Voorlichting en vorming;
- Vertegenwoordiging (recht om te worden gehoord).
Wetten: de consument kan zijn rechten en plichten vinden in het Burgerlijk Wetboek. De bijzondere overeenkomsten uit
boek 7 en 8 BW bevatten veel consumentenrecht
Jurisprudentie: de richtlijn oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten bevat een bijlage met een lijst van
bedingen die als oneerlijk in de zin van de richtlijn kunnen worden aangemerkt. In die lijst, die de blauwe lijst wordt
genoemd, is onder andere het beding opgenomen zoals het fitnesscentrum hanteerde. Dit zijn bedingen die oneerlijk
kunnen zijn.
Minimumharmonisatie: de lidstaten kunnen zelf meer bescherming bieden, de lidstaten hebben het recht/mogelijkheid om
hun consument verder te beschermen.
Volledige harmonisatie: lidstaten mogen geen bepalingen gebruiken of invoeren om verdere bescherming te bieden dan
voorgeschreven staat.
