Probleem 7: No worries mate!
Artikel Behar et al: “Current theoretical models of GAD”
Theoretische modellen van GAD
Avoidance model of worry and GAD (AMW) = stelt dat piekeren een verbale, gedachte-
gebaseerde activiteit is die levendige mentale inbeelding inhibeert en de geassocieerde
somatische en emotionele activatie. Hierdoor wordt de emotionele verwerking van angst
ook geïnhibeerd, die theoretisch gezien nodig is voor succesvolle gewenning en extinctie.
Cognitive avoidance: piekeren kan worden gezien als een ineffectieve cognitieve
poging tot probleemoplossing. Het mentale beeld van de dreiging wordt vermeden,
terwijl tegelijkertijd de aversieve somatische en emotionele ervaringen worden
vermeden die natuurlijk plaatsvinden tijdens het proces van angstconfrontatie.
Negative reinforcement: de ervaring van piekeren zou negatief worden versterkt.
Catastrofale mentale beelden worden vervangen door minder distressing en
somatisch activerende verbale activiteit. Wanneer deze aversieve en angstige
beelden worden verwijderd, wordt piekeren negatief versterkt.
Positive worry beliefs: piekeren wordt versterkt door positieve geloven, zoals dat
piekeren nuttig is voor het vermijden van toekomstige negatieve uitkomsten. Deze
positieve geloven worden versterkt wanneer negatieve toekomstige events niet
plaatsvinden, of effectief worden doorkomen, wat piekeren verder versterkt.
Verschillende factoren zouden bijdragen aan de oorzaak van GAD:
1) Interpersonal issues: slechte interpersoonlijke vaardigheden zouden mogelijk invloed
hebben op het behoudt van GAD.
2) Attachment style: een onveilige hechtingsstijl kan resulteren in angstproblemen in de
kindertijd die aanhouden in volwassen relaties. Deze individuen zouden de wereld als
gevaarlijk waarnemen, waardoor dit kan leiden tot de ontwikkeling van GAD.
3) Previous trauma: de ervaring van trauma in de kindertijd kan leiden tot GAD.
Empirisch bewijs
Er is bewijs voor het idee dat piekeren een verbale activiteit is, en niet een proces
gebaseerd op inbeelding. Daarbij blijkt piekeren te leiden tot verminderde
somatische arousal, en zouden individuen met GAD meer tijd vereisen om terug te
keren naar normale niveaus van arousal na het tegenkomen van een stressor.
Er is ook bewijs voor het idee dat piekeren wordt versterkt in individuen met GAD via
toegenomen positieve geloven. Dat is, individuen met GAD geloven dat piekeren
dient als afleiding van meer emotionele onderwerpen. Dit suggereert dat het wordt
gebruikt als strategie om emotionele verwerking te vermijden.
Studies suggereren dat een onveilige hechtingsstijl vaker voorkomt in individuen met
GAD, maar dit zou ook waar zijn voor andere vormen van psychopathologie.
Interpersoonlijke problemen die blijven na therapie zouden een slechte uitkomst na
CBT voorspellen. Echter, een andere studie kon deze vindingen niet repliceren.
1
, Behandeling
Specifieke behandelingscomponenten voor GAD gebaseerd op AMW theorie:
1) Self-monitoring
2) Relaxation techniques
3) Self-control desensitization
4) Gradual stimulus control
5) Cognitive restructuring
6) Worry outcome monitoring
7) Present-moment focus
8) Expectancy-free living
Borkovec kwam tot het idee om traditionele CBT uit te breiden met een focus op
interpersoonlijk functioneren en emotionele verwerking. Uit onderzoek is echter geen
verbeterde effectiviteit gevonden voor GAD patiënten door de toevoeging van emotionele
verwerking aan CBT. Deze techniek bleek daarentegen wel effectief voor cliënten met
onveilige hechtingsstijlen 24 maanden na behandeling.
Intolerance of uncertainty model (IUM) = individuen met GAD
vinden onzekere of ambigue situaties stressvol of bedroevend, en
ervaren chronisch piekeren als reactie op zulke situaties. Deze
individuen hebben positieve geloven over piekeren, zoals dat het
hen helpt om effectief om te gaan met gevreesde events, of zelfs
voorkomt dat deze events plaatsvinden. Dit leidt tot negatieve
probleem-oriëntatie en cognitieve vermijding, waardoor
piekeren en angst worden behouden.
Individuen die negatieve probleem-oriëntatie ervaren:
1) Hebben een tekort aan zekerheid in hun probleemoplossing vermogen.
2) Nemen problemen als dreigingen waar.
3) Raken snel gefrustreerd wanneer ze een probleem hebben.
4) Zijn pessimistisch over de uitkomst van probleemoplossing.
Intolerance of uncertainty (IU) zou deze kettingreactie van piekeren starten, en direct
invloed hebben op negatieve probleem-oriëntatie en cognitieve vermijding. Op deze manier
zijn individuen met IU vatbaarder voor het piekerproces.
Empirisch bewijs
Onderzoek heeft gekeken naar de vier centrale factoren in IUM, en vond dat enkel IU
specifiek gerelateerd was aan GAD. Echter, andere onderzoeken vonden dat IU ook
voorkwam in OCD patiënten.
Ook is gevonden dat individuen met GAD meer problemen hadden met negatieve
probleem-oriëntatie, zelfvertrouwen in probleemoplossing, IU en positieve geloven
over piekeren dan non-klinische individuen. Daarbij bleek IU het meest belangrijke
onderscheid tussen de groepen.
2
Artikel Behar et al: “Current theoretical models of GAD”
Theoretische modellen van GAD
Avoidance model of worry and GAD (AMW) = stelt dat piekeren een verbale, gedachte-
gebaseerde activiteit is die levendige mentale inbeelding inhibeert en de geassocieerde
somatische en emotionele activatie. Hierdoor wordt de emotionele verwerking van angst
ook geïnhibeerd, die theoretisch gezien nodig is voor succesvolle gewenning en extinctie.
Cognitive avoidance: piekeren kan worden gezien als een ineffectieve cognitieve
poging tot probleemoplossing. Het mentale beeld van de dreiging wordt vermeden,
terwijl tegelijkertijd de aversieve somatische en emotionele ervaringen worden
vermeden die natuurlijk plaatsvinden tijdens het proces van angstconfrontatie.
Negative reinforcement: de ervaring van piekeren zou negatief worden versterkt.
Catastrofale mentale beelden worden vervangen door minder distressing en
somatisch activerende verbale activiteit. Wanneer deze aversieve en angstige
beelden worden verwijderd, wordt piekeren negatief versterkt.
Positive worry beliefs: piekeren wordt versterkt door positieve geloven, zoals dat
piekeren nuttig is voor het vermijden van toekomstige negatieve uitkomsten. Deze
positieve geloven worden versterkt wanneer negatieve toekomstige events niet
plaatsvinden, of effectief worden doorkomen, wat piekeren verder versterkt.
Verschillende factoren zouden bijdragen aan de oorzaak van GAD:
1) Interpersonal issues: slechte interpersoonlijke vaardigheden zouden mogelijk invloed
hebben op het behoudt van GAD.
2) Attachment style: een onveilige hechtingsstijl kan resulteren in angstproblemen in de
kindertijd die aanhouden in volwassen relaties. Deze individuen zouden de wereld als
gevaarlijk waarnemen, waardoor dit kan leiden tot de ontwikkeling van GAD.
3) Previous trauma: de ervaring van trauma in de kindertijd kan leiden tot GAD.
Empirisch bewijs
Er is bewijs voor het idee dat piekeren een verbale activiteit is, en niet een proces
gebaseerd op inbeelding. Daarbij blijkt piekeren te leiden tot verminderde
somatische arousal, en zouden individuen met GAD meer tijd vereisen om terug te
keren naar normale niveaus van arousal na het tegenkomen van een stressor.
Er is ook bewijs voor het idee dat piekeren wordt versterkt in individuen met GAD via
toegenomen positieve geloven. Dat is, individuen met GAD geloven dat piekeren
dient als afleiding van meer emotionele onderwerpen. Dit suggereert dat het wordt
gebruikt als strategie om emotionele verwerking te vermijden.
Studies suggereren dat een onveilige hechtingsstijl vaker voorkomt in individuen met
GAD, maar dit zou ook waar zijn voor andere vormen van psychopathologie.
Interpersoonlijke problemen die blijven na therapie zouden een slechte uitkomst na
CBT voorspellen. Echter, een andere studie kon deze vindingen niet repliceren.
1
, Behandeling
Specifieke behandelingscomponenten voor GAD gebaseerd op AMW theorie:
1) Self-monitoring
2) Relaxation techniques
3) Self-control desensitization
4) Gradual stimulus control
5) Cognitive restructuring
6) Worry outcome monitoring
7) Present-moment focus
8) Expectancy-free living
Borkovec kwam tot het idee om traditionele CBT uit te breiden met een focus op
interpersoonlijk functioneren en emotionele verwerking. Uit onderzoek is echter geen
verbeterde effectiviteit gevonden voor GAD patiënten door de toevoeging van emotionele
verwerking aan CBT. Deze techniek bleek daarentegen wel effectief voor cliënten met
onveilige hechtingsstijlen 24 maanden na behandeling.
Intolerance of uncertainty model (IUM) = individuen met GAD
vinden onzekere of ambigue situaties stressvol of bedroevend, en
ervaren chronisch piekeren als reactie op zulke situaties. Deze
individuen hebben positieve geloven over piekeren, zoals dat het
hen helpt om effectief om te gaan met gevreesde events, of zelfs
voorkomt dat deze events plaatsvinden. Dit leidt tot negatieve
probleem-oriëntatie en cognitieve vermijding, waardoor
piekeren en angst worden behouden.
Individuen die negatieve probleem-oriëntatie ervaren:
1) Hebben een tekort aan zekerheid in hun probleemoplossing vermogen.
2) Nemen problemen als dreigingen waar.
3) Raken snel gefrustreerd wanneer ze een probleem hebben.
4) Zijn pessimistisch over de uitkomst van probleemoplossing.
Intolerance of uncertainty (IU) zou deze kettingreactie van piekeren starten, en direct
invloed hebben op negatieve probleem-oriëntatie en cognitieve vermijding. Op deze manier
zijn individuen met IU vatbaarder voor het piekerproces.
Empirisch bewijs
Onderzoek heeft gekeken naar de vier centrale factoren in IUM, en vond dat enkel IU
specifiek gerelateerd was aan GAD. Echter, andere onderzoeken vonden dat IU ook
voorkwam in OCD patiënten.
Ook is gevonden dat individuen met GAD meer problemen hadden met negatieve
probleem-oriëntatie, zelfvertrouwen in probleemoplossing, IU en positieve geloven
over piekeren dan non-klinische individuen. Daarbij bleek IU het meest belangrijke
onderscheid tussen de groepen.
2
