DE ZEDENDELINQUENTE JEUGD
DE FAMILIALE KENMERKEN EN PERSOONSKENMERKEN VAN JEUGDIGE MANNELIJKE
ZEDENDELINQUENTEN DIE MINDERJARIGE SLACHTOFFERS MAKEN
Mehany, M.
2595305
Aard, omvang en schade van criminaliteit
Janna Verbruggen
01-04-2019
Woorden: 1994
, Inleiding
Al sinds de oudheid spreekt men over de gewelddadige jeugd; Aristoteles en H. Augustinus
hebben erover gesproken en ook in de Middeleeuwen en 18e eeuw kwam het onderwerp
terug (Koster, 2016). Echter tot de jaren 1980 werd er niet of nauwelijks gesproken over
jeugdige zedendelinquenten; meestal omdat weinig over hen bekend was en omdat hun
gedrag als normaal pubergedrag werd gezien (Veneziano & Veneziano, 2002). Maar het
aantal bleek groter te zijn dan men vermoedde (Cashwell & Caruso, 1997). Onderzoek van
Cashwell en Caruso (1997) schatte dat 34% tot 60% van alle zedendelicten in alleen al de VS
werd gepleegd door adolescenten. Deze cijfers onderschatten hoogstwaarschijnlijk het
daadwerkelijke aantal; we hebben namelijk te maken met een verborgen populatie. Verder
melden ze dat de helft van de volwassen zedendelinquenten hun eerste seksuele
overtreding begaan als minderjarige. Deze bevindingen hebben geleid tot meer
inspanningen voor onderzoek naar jeugdige zedendelinquenten, vooral omdat dit een
actueel maatschappelijk probleem is (Veneziano & Veneziano, 2002). Het is daarom ook
relevant om onderzoek te doen naar de familiale kenmerken en persoonskenmerken van
jeugdige zedendelinquenten.
In deze paper staat de volgende vraag centraal: ‘Welke familiale kenmerken en
persoonskenmerken hebben jeugdige mannelijke zedendelinquenten die minderjarige
slachtoffers maken?’
Allereerst zal de definitie van een ‘zedendelinquent’ en ‘seksueel geweld’ worden gegeven.
Vervolgens wordt er gekeken naar de familiale kenmerken en persoonskenmerken van de
jeugdige mannelijke zedendelinquenten die minderjarige slachtoffers maken. Tot slot volgt
de conclusie waarin de onderzoeksvraag beantwoord wordt.
1
, Definitie zedendelinquent en seksueel geweld
Om de centrale vraag in de paper te kunnen beantwoorden, wordt de definitie van de
jeugdige zedendelinquent behandeld. Onder de jeugdige zedendelinquentie valt seksueel
geweld tussen een adolescent en een minderjarig of meerderjarig persoon. Echter het is
inmiddels bekend dat we niet kunnen spreken van een homogene groep zedendelinquenten.
Zedendelinquenten kunnen namelijk in veel types onderscheiden worden en elk subtype
heeft weer andere kenmerken. Men maakt bijvoorbeeld onderscheid in geslacht, of
solodaders/ groepsdelinquentie of leeftijd (Hendriks, Slotboom, & Verbruggen, 2010).
Een jeugdige zedendelinquent wordt verder gedefinieerd als een persoon die zich met de
volgende gedragingen bezighoudt: aanranding en verkrachting (Levin & Stava, 1987).
Ten eerste spreken we van aanranding bij ongewenst seksueel contact, zoals het
opzettelijk aanraken of grijpen van de genitaliën, borst, binnenkant van de dij, billen, lies of
anus. Maar het kan ook verwijzen naar verbale seksuele handelingen (Yuan & Koss, 2008).
Verder wordt gesproken van verkrachting wanneer sprake is van penetratie van de
mond door een penis of de penetratie van de anus of de vagina door een voorwerp, vinger
of een penis door middel van geweld, dwang of dreiging. Over het algemeen wordt de vrouw
gedwongen door een man, maar het kan ook gebeuren dat een man door een andere man
of vrouw gedwongen wordt. Daarnaast is er ook sprake van verkrachting wanneer een man
gedwongen wordt om iemands mond, vagina of anus te penetreren (Levin & Stava, 1987;
McCabe & Wauchope, 2005).
Kortom: het is onzinnig om over zedendelinquenten te spreken als één grote homogene
groep. Er zijn namelijk verschillende typen zedendelinquenten, die geclassificeerd kunnen
worden.
2
DE FAMILIALE KENMERKEN EN PERSOONSKENMERKEN VAN JEUGDIGE MANNELIJKE
ZEDENDELINQUENTEN DIE MINDERJARIGE SLACHTOFFERS MAKEN
Mehany, M.
2595305
Aard, omvang en schade van criminaliteit
Janna Verbruggen
01-04-2019
Woorden: 1994
, Inleiding
Al sinds de oudheid spreekt men over de gewelddadige jeugd; Aristoteles en H. Augustinus
hebben erover gesproken en ook in de Middeleeuwen en 18e eeuw kwam het onderwerp
terug (Koster, 2016). Echter tot de jaren 1980 werd er niet of nauwelijks gesproken over
jeugdige zedendelinquenten; meestal omdat weinig over hen bekend was en omdat hun
gedrag als normaal pubergedrag werd gezien (Veneziano & Veneziano, 2002). Maar het
aantal bleek groter te zijn dan men vermoedde (Cashwell & Caruso, 1997). Onderzoek van
Cashwell en Caruso (1997) schatte dat 34% tot 60% van alle zedendelicten in alleen al de VS
werd gepleegd door adolescenten. Deze cijfers onderschatten hoogstwaarschijnlijk het
daadwerkelijke aantal; we hebben namelijk te maken met een verborgen populatie. Verder
melden ze dat de helft van de volwassen zedendelinquenten hun eerste seksuele
overtreding begaan als minderjarige. Deze bevindingen hebben geleid tot meer
inspanningen voor onderzoek naar jeugdige zedendelinquenten, vooral omdat dit een
actueel maatschappelijk probleem is (Veneziano & Veneziano, 2002). Het is daarom ook
relevant om onderzoek te doen naar de familiale kenmerken en persoonskenmerken van
jeugdige zedendelinquenten.
In deze paper staat de volgende vraag centraal: ‘Welke familiale kenmerken en
persoonskenmerken hebben jeugdige mannelijke zedendelinquenten die minderjarige
slachtoffers maken?’
Allereerst zal de definitie van een ‘zedendelinquent’ en ‘seksueel geweld’ worden gegeven.
Vervolgens wordt er gekeken naar de familiale kenmerken en persoonskenmerken van de
jeugdige mannelijke zedendelinquenten die minderjarige slachtoffers maken. Tot slot volgt
de conclusie waarin de onderzoeksvraag beantwoord wordt.
1
, Definitie zedendelinquent en seksueel geweld
Om de centrale vraag in de paper te kunnen beantwoorden, wordt de definitie van de
jeugdige zedendelinquent behandeld. Onder de jeugdige zedendelinquentie valt seksueel
geweld tussen een adolescent en een minderjarig of meerderjarig persoon. Echter het is
inmiddels bekend dat we niet kunnen spreken van een homogene groep zedendelinquenten.
Zedendelinquenten kunnen namelijk in veel types onderscheiden worden en elk subtype
heeft weer andere kenmerken. Men maakt bijvoorbeeld onderscheid in geslacht, of
solodaders/ groepsdelinquentie of leeftijd (Hendriks, Slotboom, & Verbruggen, 2010).
Een jeugdige zedendelinquent wordt verder gedefinieerd als een persoon die zich met de
volgende gedragingen bezighoudt: aanranding en verkrachting (Levin & Stava, 1987).
Ten eerste spreken we van aanranding bij ongewenst seksueel contact, zoals het
opzettelijk aanraken of grijpen van de genitaliën, borst, binnenkant van de dij, billen, lies of
anus. Maar het kan ook verwijzen naar verbale seksuele handelingen (Yuan & Koss, 2008).
Verder wordt gesproken van verkrachting wanneer sprake is van penetratie van de
mond door een penis of de penetratie van de anus of de vagina door een voorwerp, vinger
of een penis door middel van geweld, dwang of dreiging. Over het algemeen wordt de vrouw
gedwongen door een man, maar het kan ook gebeuren dat een man door een andere man
of vrouw gedwongen wordt. Daarnaast is er ook sprake van verkrachting wanneer een man
gedwongen wordt om iemands mond, vagina of anus te penetreren (Levin & Stava, 1987;
McCabe & Wauchope, 2005).
Kortom: het is onzinnig om over zedendelinquenten te spreken als één grote homogene
groep. Er zijn namelijk verschillende typen zedendelinquenten, die geclassificeerd kunnen
worden.
2
