Ideal of Immersion in Early Cinema
Door Jan Holmberg
Self-adjusting gameplay De game past zich aan qua moeilijkheidsgraad
afhankelijk van hoe goed de gamer is.
Suggestie:
De geschiedenis van cinema wordt gekarakteriseerd voor 19e eeuwse
voorspellingen van een medium die in het echt zou werken als een punt-naar
punt communicatie.
In dit opzicht is televisie geen nakomer van cinema, maar het
tegenovergestelde: cinema was een ‘kind’ van 19e eeuwse fantasieën over
televisie.
The myth of total cinema:
Een totale en complete representatie van de realiteit; de reconstructie van een
perfecte illusie van de buitenwereld in geluid, kleur en opluchting.
André Bazin, 1967
Eén van de meest gebruikte platformen om films te distribueren:
Apple’s QuickTime
Fotorealistisch cross-platform virtual reality technologie
Immersieve ervaring Alsof je er echt bij bent.
Haptische ervaring Al onze zintuigen en ons lichaam is altijd omgeven
door iets; tastzin het aanraken
Immersie is daarom een haptische ervaring, i.p.v. alleen een optische.
Film kan haptisch zijn, omdat de toeschouwer soms zo echt het gevoel heeft erin
te zitten dat ze het kunnen aanraken.
Water is een grote uitdaging voor computer animatie (net als haar, bont, etc.).
Publiek was erg onder de indruk toen ze dit voor het eerst zagen.
Bijna letterlijke immersie; water wordt virtueel in gezicht van publiek
gegooid.
Water lijkt altijd een cruciaal punt te zijn wat betreft de representatie van
realiteit.
Lumière broers hadden projecten waarin de virtuele immersie van de
toeschouwer nog duidelijker werd:
Photorama
Photostéréo synthèse
Cinéma en relief
Debat over close-ups
Anti close-ups
Alles onder een vergrootglas
Dus geen mogelijkheid voor illusies
Afstand is een must voor een idealistische illusie
Onrealistisch
For close-ups
Karakters zien eruit als door verfijnde ‘opera glasses’
Alle veranderingen in gezichtsuitdrukking zijn goed zichtbaar
Door Jan Holmberg
Self-adjusting gameplay De game past zich aan qua moeilijkheidsgraad
afhankelijk van hoe goed de gamer is.
Suggestie:
De geschiedenis van cinema wordt gekarakteriseerd voor 19e eeuwse
voorspellingen van een medium die in het echt zou werken als een punt-naar
punt communicatie.
In dit opzicht is televisie geen nakomer van cinema, maar het
tegenovergestelde: cinema was een ‘kind’ van 19e eeuwse fantasieën over
televisie.
The myth of total cinema:
Een totale en complete representatie van de realiteit; de reconstructie van een
perfecte illusie van de buitenwereld in geluid, kleur en opluchting.
André Bazin, 1967
Eén van de meest gebruikte platformen om films te distribueren:
Apple’s QuickTime
Fotorealistisch cross-platform virtual reality technologie
Immersieve ervaring Alsof je er echt bij bent.
Haptische ervaring Al onze zintuigen en ons lichaam is altijd omgeven
door iets; tastzin het aanraken
Immersie is daarom een haptische ervaring, i.p.v. alleen een optische.
Film kan haptisch zijn, omdat de toeschouwer soms zo echt het gevoel heeft erin
te zitten dat ze het kunnen aanraken.
Water is een grote uitdaging voor computer animatie (net als haar, bont, etc.).
Publiek was erg onder de indruk toen ze dit voor het eerst zagen.
Bijna letterlijke immersie; water wordt virtueel in gezicht van publiek
gegooid.
Water lijkt altijd een cruciaal punt te zijn wat betreft de representatie van
realiteit.
Lumière broers hadden projecten waarin de virtuele immersie van de
toeschouwer nog duidelijker werd:
Photorama
Photostéréo synthèse
Cinéma en relief
Debat over close-ups
Anti close-ups
Alles onder een vergrootglas
Dus geen mogelijkheid voor illusies
Afstand is een must voor een idealistische illusie
Onrealistisch
For close-ups
Karakters zien eruit als door verfijnde ‘opera glasses’
Alle veranderingen in gezichtsuitdrukking zijn goed zichtbaar
