Samenvatting Pathofysiologie Blok 1 leerjaar 2

Pathofysiologie
Herhaling: inleiding patho

Adaptatie:
- momentane aanpassing in gedragsmatig opzicht met als doel verminderen v/d belasting.
- Tijdelijke/permanente aanpassing in eigenschappen met als doel het vergroten van de belastbaarheid.
- Adaptatie in belastbaarheid, adaptatie in eigenschappen is het resultaat van anabole processen.
- Het zijn altijd cellen die verantwoordelijk zijn voor de aanpassing
o Post-mitotisch: zenuwweefsel en spierweefsel. Deelt niet!
o Mitotisch: huid , bloed en immuuncellen. Deelt wel!
o Recurrent-mitotisch: fibrocyten, chondrocyten, osteocyten. (bindweefsel, passieve
krachtsluiting(-> kapsels, ligamenten, pezen) en bot/kraakbeen) Deelt als het moet!
o Restauratie
o Regeneratie
o Reparatie
- Belemmeringen van herstel:
 Dislocatie/ dispositie
 Lokale belemmering van de circulatie
 Lokale overbelasting
Voor het adaptieve vermogen:
 Ziekte/aandoening
 Intoxicatie / deficiënties
 Langdurige ergotrope tuning
 Gemoedstoestand: angst, agressie, depressie, apathie, pijnbeleving
 Rouwproces
 Vermijdingsgedrag
 Overbelasting
 Deconditionering
Trainen: het systematisch toedienen van en verhogen van functionele prikkels met de bedoeling om te komen
tot prestatieverhogende veranderingen van de organische vorm en functie.
- Verandering van gedrag en eigenschappen. Verandering van gedrag zorgt voor verbeteringen van de
eigenschappen.
- Fysiologische adaptatie.
- Is de persoon trainbaar? Kunnen we gaan belasten?
 Ergotope tuning: je hele systeem wordt op werk/activiteit ingericht. Voldoende bloeddruk,
energiehuishouding etc. (vegetatieve zenuwstelsel)
 Trofotrope tuning: je stelt je lijf in op rust, -> groei en herstel. Bouwstofwisseling etc.
Trainbaarheid: in hoeverre is je lichaam in staat om (goed) te reageren op die trainingsprikkels.
 de mate waarin, binnen de grenzen van erfelijkheid, leeftijd en geslacht, gebruik gemaakt kan
worden van het biologische vermogen tot adaptatie
Afname van de trainbaarheid door:
 Fysieke deconditionering
 Verlaagde stress-tolerantie voor fysieke belasting
 toegenomen kans op vormen van dysregulatie op basis van fysieke belasting
 Beperkingen in activiteiten en problemen met participatie afname in kwaliteit van leven.
Toename van trainbaarheid: een grotere fysieke conditie geeft:
- Toename in kwaliteit van leven
- Verhoogde belastbaarheid bij fysieke belasting
- Verhoogde stress-tolerantie
- Minder kans op dysregulatie bij fysieke belasting
- Minder kans op ziekte activiteit

, Definitie van stabiliteit
 A proper timely load transfer to adjacent bone(s) within the physiological boundaries of a joint without
(threatening) damage to structures in (near) surroundings of a joint
 Als je beweegt moeten de krachten worden verdeeld. De boel moet niet verschuiven ↓
 Vorm + kracht = stabiliteit



controle en
feedback
subsysteem
(Neuraal)




Rol van het neurale sybsysteem
actief
 Genereert bewuste en onbewuste
subsysteem motoriek
passief
subsysteem
(spieren,
 Zorgt voor “motor control”(ligamenten,
stabilizers
 Zorgt voor sensorische feedback
mobilizers
kapsel,
en bot)
controle uit spieren
ligamenten, gewrischtskapsel en de huid
 Is betrokken bij pijnwaarneming en beleving en
antalgische reflexen
 Is betrokken bij de coördinatie van houding, beweging en belasting van gewrichten

Dysfunctie van het neurale subsystemen
 Perifeer zenuwletsel
 Perifere neuropathie
 Letssel van de spinale zenuw
 Ruggenmerg letsels
 Hersenletsel
 Neurologische aandoeningen
 Veroudering
 Langdurige immobilisatie/deconditionering

Rol van het passieve subsysteem
 Geeft stabiliteit aan de bewegingsgrens (anatomische grens)
 Geeft geringe stabiliteit bij de fysiologische bewegingsgrens
 Geeft nauwelijks stabiliteit in de neutrale zone
 Geleidt het gewricht in samenwerking met het gewrichtsoppervlak in “close-packed” en “loose-packed”
standen (positions)
 Statisch en dynamisch actief in proprioceptieve zin
 Is betrokken bij pijnwaarneming en pijnbeleving en antalgische reflexen
 Loose-packed position = stand van het gewricht, waarbij de spanning in kapsel en ligamenten
(bindweefsel) minimaal is. Dit is de meest mobiele positie die mogelijk is.
 Close-packed position = de vergrendelstand van het gewricht, waarbij de spanning in kapsel en ligamentten
(bindweefsel) maximaal is. Het gewricht staat dan ‘op slot’, in zijn stabielste positie.

Dysfunctie van het passieve subsysteem
 Mechanisch letsel
 Surmenage, overbelasting (repetitive stress)
 Degeneratie (artrose)
 Gewrichtsziekten (reumatoïde artritis)

Rol van het actieve subsysteem
 Zorgt voor stabiliteit, zowel statisch als dynamisch over de gehele bewegings-range
 Dynamische krachtleverancier voor bewegen, afremmen en stabiliseren

,  Zorgt voor dynamisch schok-demping en afremmen
 Dynamisch actief (rek en contractie in proprioceptieve zin – feedback houding en beweging)
 Is betrokken bij pijnwaarneming en pijnbeleving en antalgische reflexen
 Geeft toename in gewrichtscompressie

Dysfunctie van het actieve subsysteem
 Oorzaken
 Mechanisch letsel
 Overbelasting, surmenage, RSI, vermoeidheid
 Ziektes en aandoeningen
 Veroudering
 Verlies aan zenuw-input
 Langdurige immobilisatie / disuse / deconditionering
 Onvermogen om:
 Commando’s uit het neurale subsysteem op te volgen
 Accurate proprioceptieve feedback te geven
 De juiste spierspanning te genereren
 In time gecoördineerd aan te spannen

Stabilizers
 Werken over een gewricht (monoarticulair)
 Dicht bij het gewricht (diep)
 Segmentale stabiliteit
 Controleren de neutrale zone
 Contractie vorm iso/mio/plio afhankelijk van de gewenste stabilisatie richting
 Tonisch actief
 Grote proprioceptieve rol (stand, snelheid, richting)
 Geven toename in compressie (joint stifness)
 Hebben de neiging te verzwakken
 Dysfuncties bij:
 Inadequate rekrutering
 Toegenomen functionele spierlengte
 Bij wervelkolom onderscheid in
 Local stabilizers (diep/monoarticulair/segmental)
 De functionele betekenis van deze spieren voor de stabiliteit is het continue handhaven van een
lage spanning in alle mogelijke standen van het gewricht en tijdens bewegingen in het gewricht
in alle mogelijke richtingen. De activiteit van spieren vergroot de spierstijfheid op niveau van het
bewegingssegment om zo voor overmatige fysiologische bewegingen en translaties te
controleren, met name in de neutrale gewrichtspositie -> passieve ondersteuning van de
ligamenten en het kapsel minimaal is.
 Global stabilizers (multisegmentaal)
 De functionele betekenis van deze spieren voor de stabiliteit is het genereren van een
draaimoment (het in gang zetten van bewegingen) + excentrisch controleren van de bewegingen
van het gewricht zowel in het binnenste als in het buitenste gebied van de bewegingsrange.
 Zij moeten in staat zijn om
 Concentrisch te verkorten in het gehele fysiologische binnenste deel v/d bewegingsrange
 Isometrisch een stand vast te houden
 Tegen de zwaartekracht in excentrisch functionele lasten te controleren en afremmen
 Zij moeten een aanmerkelijke bijdrage leveren bij het controleren van rotaties binnen alle
functionele bewegingen.
 Kenmerken stabilizers
 Spieren betrokken bij het genereren van stabiliteit
 Mono-articulair
 Segmentale aanhechtingen