Taak 2A. Mark
Probleemstelling
Wat is autisme?
Leerdoelen
Wat betekent pervasief? (komt van persavive developmental disorder)
Pervasieve stoornis = een stoornis die de gehele ontwikkelingsverloop beïnvloedt
(waaronder de sociale, motorische en taalontwikkeling).
Pervasief = diepdoordringend een ingrijpende stoornis
Het leidt tot levenslang bestaande beperking.
Wat zijn de kernproblemen bij autisme spectrum stoornis?
Mash & Wolfe – Abnormal Child Psychologie. P.157
Autisme, autism spectrum disorder (ASD), is een complexe neurologische stoornis
gekenmerkt door abnormaliteiten in sociale communicatie, ongebruikelijk gedrag en
interesses.
De kenmerken van autisme worden in 2 symptoomdomeinen ingedeeld: (1) sociale
communicatie en sociale interactie en (2) beperkte, repetitieve gedragspatronen, interesses
of activiteiten. Het kind moet de symptomen in beide domeinen vertonen om de diagnose te
krijgen. Daarbij moeten de symptomen aanhoudend zijn, in meerdere situaties voorkomen
en vroeg in de ontwikkeling aanwezig zijn.
DSM-V criteria Autism Spectrum Disorder:
A. Aanhoudende tekorten in sociale communicatie en sociale interactie in meerdere
contexten van de volgende in het heden en het verleden:
1. Tekorten in sociaal-emotionele wederkerigheid
Bv: een abnormale sociale benadering en het falen van een normaal gesprek tussen
twee partijen; een verminderen van het delen van interesses, emoties of affecten;
het falen van het initiëren en reageren op sociale interacties.
2. Tekorten in non-verbale communicatieve gedragingen die worden gebruikt voor
sociale interactie
Bv: slecht geïntegreerde verbale en non-verbale communicatie; afwijkingen in
oogcontact en lichaamstaal; tekortkomingen in begrip en gebruik van gebaren;
gebrek aan gezichtsuitdrukkingen en non-verbale communicatie
3. Tekorten bij het ontwikkelen, onderhouden en begrijpen van relaties
Bv: moeilijkheden om fantasierijk spel te delen of vrienden te maken; afwezigheid
van interesse in leeftijdsgenoten
B. Beperkte, repetitieve gedragspatronen, interesses of activiteiten, zoals blijkt uit ten
minste 2 van de volgende in het heden of verleden:
1. Stereotype of repetitieve motorische bewegingen, gebruik van objecten of spraak
2. Aandringen op gelijkheid, niet-flexibele naleving van routines of geritualiseerde
patronen van verbaal of non-verbaal gedrag
, Bv: enorme stress bij kleine veranderingen moeilijkheden met overgangen, rigide
denkpatronen, begroetingsrituelen moeten hetzelfde patroon hebben
3. Sterk beperkte, gefixeerde interesses die abnormaal zijn qua intensiteit of nodige
focus
Bv: sterke gehechtheid aan of preoccupatie met ongebruikelijke objecten;
overdreven of volhardende belangen
4. Hyper- of hyporeactiviteit voor sensorische input of ongewone interesse in
sensorische aspecten van de omgeving
Bv: abnormale reactie op pijn, temperatuur verschillen, specifieke geluiden of
texturen; overmatig ruiken of aanraken van objecten; fascinatie voor licht en
beweging.
C. Symptomen moeten aanwezig zijn in de vroege ontwikkelingsperiode
D. Symptomen veroorzaken een klinisch significante aantasting van sociale, beroepsmatige
of andere belangrijke gebieden van het huidige functioneren
E. Deze verstoringen kunnen niet beter worden verklaard door een vertraging van de
intellectuele ontwikkeling. Intellectuele handicap en autisme komen vaak samen voor.
Om comorbide diagnoses te stellen van autisme en verstandelijke beperking, moet
sociale communicatie lager zijn dan verwacht voor het algemene ontwikkelingsniveau.
Personen met een gevestigde DSM-IV diagnose van autistische stoornis, de stoornis van
Asperger of een pervasieve ontwikkelingsstoornis, moeten de diagnose
autismespectrumstoornis krijgen. Personen met duidelijke tekorten in sociale communicatie,
maar wier symptomen anders niet voldoen aan criteria voor autismespectrumstoornis,
moeten worden beoordeeld met sociale communicatiestoornis.
Er zijn meerdere belangrijke wijzigingen in de autismespectrumstoornis-criteria van DSM-IV
naar DSM-V. Ten eerste is de DSM-V organisatie van symptomen in de 2 domeinen nieuw.
Ten tweede elimineerde de DSM-V alle subtypen van autismespectrumstoornis, zoals
Autistische stoornis, Asperger’s stoornis, ernstige ontwikkelingsstoornis etc., omdat de
criteria voor deze subtypen niet goed waren geconceptualiseerd of gedefinieerd. Hoewel de
diagnose van autismespectrumstoornis na 2 jaar stabiel is, veranderen kinderen vaak in
diagnose van de subtypen door leeftijdsgebonden veranderingen in hun sociale en
cognitieve vaardigheden.
Asperger en Kanner (nog wat eerder, 1943) waren de eerste twee die over autisme
schreven. De naam autisme komt dus van Kanner. Op dat moment had hij ook heel
duidelijke ideeën wat de oorzaak was van het probleem. Ouders kregen toen sneller de term
slechte opvoeders, omdat ze dachten dat dit de reden was.
Mash & Wolfe – Abnormal Child Psychologie. P.163
Vanaf jonge leeftijd wordt er een tekort aan tal van vaardigheden vertoont, die cruciaal zijn
voor vroege sociale ontwikkeling. Deze omvatten het volgende:
- Gebrek aan monitoring van de sociale activiteiten van anderen
- Gebrek aan sociale en emotionele wederkerigheid
- Ongebruikelijke non-verbaal gedrag (zoals gebruik van atypische gezichtsuitdrukkingen,
lichaamshoudingen en gebaren)
- Gebrek aan interesse en/ of moeilijkheden mbt anderen
Probleemstelling
Wat is autisme?
Leerdoelen
Wat betekent pervasief? (komt van persavive developmental disorder)
Pervasieve stoornis = een stoornis die de gehele ontwikkelingsverloop beïnvloedt
(waaronder de sociale, motorische en taalontwikkeling).
Pervasief = diepdoordringend een ingrijpende stoornis
Het leidt tot levenslang bestaande beperking.
Wat zijn de kernproblemen bij autisme spectrum stoornis?
Mash & Wolfe – Abnormal Child Psychologie. P.157
Autisme, autism spectrum disorder (ASD), is een complexe neurologische stoornis
gekenmerkt door abnormaliteiten in sociale communicatie, ongebruikelijk gedrag en
interesses.
De kenmerken van autisme worden in 2 symptoomdomeinen ingedeeld: (1) sociale
communicatie en sociale interactie en (2) beperkte, repetitieve gedragspatronen, interesses
of activiteiten. Het kind moet de symptomen in beide domeinen vertonen om de diagnose te
krijgen. Daarbij moeten de symptomen aanhoudend zijn, in meerdere situaties voorkomen
en vroeg in de ontwikkeling aanwezig zijn.
DSM-V criteria Autism Spectrum Disorder:
A. Aanhoudende tekorten in sociale communicatie en sociale interactie in meerdere
contexten van de volgende in het heden en het verleden:
1. Tekorten in sociaal-emotionele wederkerigheid
Bv: een abnormale sociale benadering en het falen van een normaal gesprek tussen
twee partijen; een verminderen van het delen van interesses, emoties of affecten;
het falen van het initiëren en reageren op sociale interacties.
2. Tekorten in non-verbale communicatieve gedragingen die worden gebruikt voor
sociale interactie
Bv: slecht geïntegreerde verbale en non-verbale communicatie; afwijkingen in
oogcontact en lichaamstaal; tekortkomingen in begrip en gebruik van gebaren;
gebrek aan gezichtsuitdrukkingen en non-verbale communicatie
3. Tekorten bij het ontwikkelen, onderhouden en begrijpen van relaties
Bv: moeilijkheden om fantasierijk spel te delen of vrienden te maken; afwezigheid
van interesse in leeftijdsgenoten
B. Beperkte, repetitieve gedragspatronen, interesses of activiteiten, zoals blijkt uit ten
minste 2 van de volgende in het heden of verleden:
1. Stereotype of repetitieve motorische bewegingen, gebruik van objecten of spraak
2. Aandringen op gelijkheid, niet-flexibele naleving van routines of geritualiseerde
patronen van verbaal of non-verbaal gedrag
, Bv: enorme stress bij kleine veranderingen moeilijkheden met overgangen, rigide
denkpatronen, begroetingsrituelen moeten hetzelfde patroon hebben
3. Sterk beperkte, gefixeerde interesses die abnormaal zijn qua intensiteit of nodige
focus
Bv: sterke gehechtheid aan of preoccupatie met ongebruikelijke objecten;
overdreven of volhardende belangen
4. Hyper- of hyporeactiviteit voor sensorische input of ongewone interesse in
sensorische aspecten van de omgeving
Bv: abnormale reactie op pijn, temperatuur verschillen, specifieke geluiden of
texturen; overmatig ruiken of aanraken van objecten; fascinatie voor licht en
beweging.
C. Symptomen moeten aanwezig zijn in de vroege ontwikkelingsperiode
D. Symptomen veroorzaken een klinisch significante aantasting van sociale, beroepsmatige
of andere belangrijke gebieden van het huidige functioneren
E. Deze verstoringen kunnen niet beter worden verklaard door een vertraging van de
intellectuele ontwikkeling. Intellectuele handicap en autisme komen vaak samen voor.
Om comorbide diagnoses te stellen van autisme en verstandelijke beperking, moet
sociale communicatie lager zijn dan verwacht voor het algemene ontwikkelingsniveau.
Personen met een gevestigde DSM-IV diagnose van autistische stoornis, de stoornis van
Asperger of een pervasieve ontwikkelingsstoornis, moeten de diagnose
autismespectrumstoornis krijgen. Personen met duidelijke tekorten in sociale communicatie,
maar wier symptomen anders niet voldoen aan criteria voor autismespectrumstoornis,
moeten worden beoordeeld met sociale communicatiestoornis.
Er zijn meerdere belangrijke wijzigingen in de autismespectrumstoornis-criteria van DSM-IV
naar DSM-V. Ten eerste is de DSM-V organisatie van symptomen in de 2 domeinen nieuw.
Ten tweede elimineerde de DSM-V alle subtypen van autismespectrumstoornis, zoals
Autistische stoornis, Asperger’s stoornis, ernstige ontwikkelingsstoornis etc., omdat de
criteria voor deze subtypen niet goed waren geconceptualiseerd of gedefinieerd. Hoewel de
diagnose van autismespectrumstoornis na 2 jaar stabiel is, veranderen kinderen vaak in
diagnose van de subtypen door leeftijdsgebonden veranderingen in hun sociale en
cognitieve vaardigheden.
Asperger en Kanner (nog wat eerder, 1943) waren de eerste twee die over autisme
schreven. De naam autisme komt dus van Kanner. Op dat moment had hij ook heel
duidelijke ideeën wat de oorzaak was van het probleem. Ouders kregen toen sneller de term
slechte opvoeders, omdat ze dachten dat dit de reden was.
Mash & Wolfe – Abnormal Child Psychologie. P.163
Vanaf jonge leeftijd wordt er een tekort aan tal van vaardigheden vertoont, die cruciaal zijn
voor vroege sociale ontwikkeling. Deze omvatten het volgende:
- Gebrek aan monitoring van de sociale activiteiten van anderen
- Gebrek aan sociale en emotionele wederkerigheid
- Ongebruikelijke non-verbaal gedrag (zoals gebruik van atypische gezichtsuitdrukkingen,
lichaamshoudingen en gebaren)
- Gebrek aan interesse en/ of moeilijkheden mbt anderen
