Week 4
Samenvatting handboek
Hoofdstuk 5 – New configurations (c. 1050 – c. 1150)
The Seljuks and the Almoravids
Van huursoldaten tot imperialisten
De Seltsjoekse Turken waren nomadische krijgers uit de Kazachse steppe - de uitgestrekte
Euraziatische graslanden van Kazachstan. Tijdens de eerste helft van de elfde eeuw begonnen ze
eigen veroveringen. Vanaf ongeveer het jaar 1000 tot 1900 werd het Midden-Oosten gedomineerd
door steppenoorsprongvolken, waarvan de Seltsjoeken als eerste kwamen. Ze vormden uiteindelijk
twee afzonderlijke staten. In het oosten vormde het sultanaat van de Grote Seltjoek een crescet dat
de zuidelijke helften van de Kaspische en de Aralmeer omarmde. In het westen, als een duim die
vastzat in wat Byzantijns Anatolië was geweest, was het sultanaat Seljuk van Rum. De sultanaten van
de Seltsjoek waren vastbesloten soennieten. Terwijl de abbasidische kaliefen in Bagdad hun
religieuze rol in een nog steeds prachtige stad in materiële en intellectuele bronnen handhaafden,
veranderden de Seltsjoeken de culturele en politieke centra van de islamitische wereld naar Iran en
Anatolië. Het verval van de macht van de Grote Seldjoekse dynastie heeft het Grote Seldjoekse
tijdperk niet beëindigd. Ondertussen bloeide de Anatolische tak van de dynastie. Anders dan het
Grote Seljuk Sultanaat, waar de hoofdvariëteit te vinden was in het betwisten van versies van de
islam, had Anatlia een aanzienlijke christelijke bevolking.
Van pastoralisten tot staatsbouwers
In de westelijke helft van de islamitische wereld vormden Berber Sanhaj-stamleden uit de Sahara-
woestijn een staat die vergelijkbaar was met die van de Seltsjoeken. Gestookt met ijver voor hun
religieuze overtuigingen en ook op zoek naar economische kansen, vormde de Sanhaja een federatie
die bekend stond als de Murabitun en begon de regio's naar het noorden te veroveren. Omdat het
hun belangrijkste doel was om de Afrikaanse handel in zout en goud te beheersen, waren de
Almoravides aanvankelijk niet erg geïnteresseerd in al-Andalus. Maar de Andalusische taifa heersers
bleven een beroep doen op hen om te helpen vechten tegen de christelijke legers die het noorden
van Spanje binnendrongen. De hegemonie over de westerse islamitische wereld eindigde pas in 1147
met de triomf van de Almohaden, een rivaliserende Berber-groep. De Almoravids Thy's kwamen om
een imperium onder controle te krijgen dat meer dan 2000 kilometer aflegde.
Byzantium: Bloodied maar ongebogen
Het eens zo triomfantelijke rijk van Basil II was niet in staat om zijn successen te handhaven in het
gezicht van Turken en Noormannen. Het Byzantijnse leger was duidelijk niet meer erg effectief. Er
waren nog maar weinig thema's gemanierd met burger-soldaten, en het leger van de keizer was ook
grotendeels samengesteld uit mercanaries - Turken en Russen, zoals lang geleden, en in toenemende
mate Noormannen en Franken ook. De Byzantijnse greep op zijn territorium werd losser en zijn
grenzen werden nebulos, maar Byzantium bleef staan. Er waren ook veranderingen aan het keizerlijk
hof. Het model van de openbare keizer die alleen met behulp van een ambtenarij besliste, maakte
plaats voor een minder duur, meer familiaal overheidsmodel. Over het algemeen begonnen de
Byzantijnse regels meer op hun Europese tegenhangers te lijken, waarbij een relatief klein deel van
het grondgebied een deel van het geld opsierde en het grootste deel van hun tijd in het bataljon
doorbracht, een stad hier. Ondertussen werden westerse heersers steeds minder regionaal in focus,
waardoor ze het Byzaninte-territorium binnendrongen en ook de islamitische wereld aanvielen.
, De versnelling van de Europese economie
De Normandische overname van Sicilië en aanvallen op Byzantium waren symptomen van uitbreiding
van Europa, evenals nieuwe economische ontwikkelingen. Naarmate het platteland productiever
werd, werden mensen gezonder, hun vruchtbaar toegenomen en er waren emroe-monden om te
voeden. Zelfs zo maakten verrassende overschotten de gekte van het oude en de creatie van nieuwe
stedelijke centra mogelijk.
Plaatsen en steden
Rond kastelen en kloosters op het platteland of aan de muren van afbrokkelende oude steden,
kwamen kooplieden met hun waren en ambachtslieden opzetten van winkels. Vroege steden
ontwikkelden zich zonder voorafgaande planning, maar sommige later werden er gekletst, dat wordt
verklaard, onderzocht en geplot. De look en feel van middeleeuwse steden varieerde enorm van
plaats tot plaats. Bijna alle inclusief een markt, een kasteel en verschillende kerken. De meeste
waren omringd door muren. Hoewel commericla-centra zich in heel West-Europa hebben
ontwikkeld, groeiden ze in snel tempo en het dichtst in regio's langs belangrijke waterwegen.
Tegelijkertijd werden nieuwe wegen door het platteland verbonden met stedelijke centra aan het
platteland, waardoor de groei van beurzen werd gesmoord.
Zakelijke regelingen
De heropleving van het stadsleven en de uitbreiding van de handel, die de handelsrevolutie door
historici werd genoemd, werd ondersteund en versterkt door handelaren. Er was veel handel met de
islamitische wereld. En de gilde ontwikkelde zich. Collectieve bewegingen voor stedelijk zelfbestuur
waren vooral gangbaar in Italië, Frankrijk en Duitsland. Het politieke leven in Italië was al in de stad
geconcentreerd: gemeenten probeerden de macht van de ene groep te vervangen door een andere
groep ..
Kerkhervorming en de nasleep ervan
Gedesillusioneerde burgers in Milaan verwierpen hun aartsbisschop niet alleen vanwege zijn tirannie,
maar ook vanwege zijn onzuiverheid; ze wilden dat hun voorgangers door sec en geld werden
weggevaagd. De Gregoriaanse Regorm, zoals de moderne historicus noemt deze beweging een
enorme impact had.
De komst van hervorming
Bevrijd de kerk van de wereld: wat zou dat kunnen betekenen? In 910 stichtte de hertogin en
hertogin van Aquitaine het klooster van Cluny met enkele ongebruikelijke bepalingen. Cluny's
prestige was geweldig vanwege de invloed van de oprichters van de status van de heilige Petrus en
de faam van de uitgebreide ronde gebeden van het klooster. De monniken van Cluniac vervulden de
rol van degenen die op verblindende wijze bidden. De abten van Cluny kwamen om zichzelf te zien
hervormers van de wereld evenals het klooster. Ze geloofden in administratief celibaat, predikend
tegen de heersende norm waarin parochiepriesters en zelfs bisschoppen getrouwd waren.
Getrouwde geestelijken werden beschouwd als minder puur dan degenen die celibatair waren:
bovendien zouden hun erfgenamen kerkbezit kunnen claimen. Wat betreft simony: de nieuwe profit-
economie gevoelig voor hervormers aan de grof commerciële betekenissen van geschenken; in hun
ogen waren gaven die door kerkmensen werden gegeven of ontvangen voor hun ambten of
administratieve plichten pogingen om de Heilige Geest te kopen.
De impact van paus Leo werd al snel gevoeld bij Byzantium. Op een missie in Constantinopel in 1054
om een verbond met de keizer aan te binden tegen de Noormannen en tegelijkertijd de patriarch te
herinneren aan zijn plaats in de kerkhiërarchie, eindigde Humbert met het excommuniceren van de
patriarch en zijn volgelingen. In relatie excommuniceerde de patriarch humbert en zijn collega-
legaten. Botsen tussen de Romeinse en Byzantijnse kerken hadden eerder plaatsgevonden en waren
Samenvatting handboek
Hoofdstuk 5 – New configurations (c. 1050 – c. 1150)
The Seljuks and the Almoravids
Van huursoldaten tot imperialisten
De Seltsjoekse Turken waren nomadische krijgers uit de Kazachse steppe - de uitgestrekte
Euraziatische graslanden van Kazachstan. Tijdens de eerste helft van de elfde eeuw begonnen ze
eigen veroveringen. Vanaf ongeveer het jaar 1000 tot 1900 werd het Midden-Oosten gedomineerd
door steppenoorsprongvolken, waarvan de Seltsjoeken als eerste kwamen. Ze vormden uiteindelijk
twee afzonderlijke staten. In het oosten vormde het sultanaat van de Grote Seltjoek een crescet dat
de zuidelijke helften van de Kaspische en de Aralmeer omarmde. In het westen, als een duim die
vastzat in wat Byzantijns Anatolië was geweest, was het sultanaat Seljuk van Rum. De sultanaten van
de Seltsjoek waren vastbesloten soennieten. Terwijl de abbasidische kaliefen in Bagdad hun
religieuze rol in een nog steeds prachtige stad in materiële en intellectuele bronnen handhaafden,
veranderden de Seltsjoeken de culturele en politieke centra van de islamitische wereld naar Iran en
Anatolië. Het verval van de macht van de Grote Seldjoekse dynastie heeft het Grote Seldjoekse
tijdperk niet beëindigd. Ondertussen bloeide de Anatolische tak van de dynastie. Anders dan het
Grote Seljuk Sultanaat, waar de hoofdvariëteit te vinden was in het betwisten van versies van de
islam, had Anatlia een aanzienlijke christelijke bevolking.
Van pastoralisten tot staatsbouwers
In de westelijke helft van de islamitische wereld vormden Berber Sanhaj-stamleden uit de Sahara-
woestijn een staat die vergelijkbaar was met die van de Seltsjoeken. Gestookt met ijver voor hun
religieuze overtuigingen en ook op zoek naar economische kansen, vormde de Sanhaja een federatie
die bekend stond als de Murabitun en begon de regio's naar het noorden te veroveren. Omdat het
hun belangrijkste doel was om de Afrikaanse handel in zout en goud te beheersen, waren de
Almoravides aanvankelijk niet erg geïnteresseerd in al-Andalus. Maar de Andalusische taifa heersers
bleven een beroep doen op hen om te helpen vechten tegen de christelijke legers die het noorden
van Spanje binnendrongen. De hegemonie over de westerse islamitische wereld eindigde pas in 1147
met de triomf van de Almohaden, een rivaliserende Berber-groep. De Almoravids Thy's kwamen om
een imperium onder controle te krijgen dat meer dan 2000 kilometer aflegde.
Byzantium: Bloodied maar ongebogen
Het eens zo triomfantelijke rijk van Basil II was niet in staat om zijn successen te handhaven in het
gezicht van Turken en Noormannen. Het Byzantijnse leger was duidelijk niet meer erg effectief. Er
waren nog maar weinig thema's gemanierd met burger-soldaten, en het leger van de keizer was ook
grotendeels samengesteld uit mercanaries - Turken en Russen, zoals lang geleden, en in toenemende
mate Noormannen en Franken ook. De Byzantijnse greep op zijn territorium werd losser en zijn
grenzen werden nebulos, maar Byzantium bleef staan. Er waren ook veranderingen aan het keizerlijk
hof. Het model van de openbare keizer die alleen met behulp van een ambtenarij besliste, maakte
plaats voor een minder duur, meer familiaal overheidsmodel. Over het algemeen begonnen de
Byzantijnse regels meer op hun Europese tegenhangers te lijken, waarbij een relatief klein deel van
het grondgebied een deel van het geld opsierde en het grootste deel van hun tijd in het bataljon
doorbracht, een stad hier. Ondertussen werden westerse heersers steeds minder regionaal in focus,
waardoor ze het Byzaninte-territorium binnendrongen en ook de islamitische wereld aanvielen.
, De versnelling van de Europese economie
De Normandische overname van Sicilië en aanvallen op Byzantium waren symptomen van uitbreiding
van Europa, evenals nieuwe economische ontwikkelingen. Naarmate het platteland productiever
werd, werden mensen gezonder, hun vruchtbaar toegenomen en er waren emroe-monden om te
voeden. Zelfs zo maakten verrassende overschotten de gekte van het oude en de creatie van nieuwe
stedelijke centra mogelijk.
Plaatsen en steden
Rond kastelen en kloosters op het platteland of aan de muren van afbrokkelende oude steden,
kwamen kooplieden met hun waren en ambachtslieden opzetten van winkels. Vroege steden
ontwikkelden zich zonder voorafgaande planning, maar sommige later werden er gekletst, dat wordt
verklaard, onderzocht en geplot. De look en feel van middeleeuwse steden varieerde enorm van
plaats tot plaats. Bijna alle inclusief een markt, een kasteel en verschillende kerken. De meeste
waren omringd door muren. Hoewel commericla-centra zich in heel West-Europa hebben
ontwikkeld, groeiden ze in snel tempo en het dichtst in regio's langs belangrijke waterwegen.
Tegelijkertijd werden nieuwe wegen door het platteland verbonden met stedelijke centra aan het
platteland, waardoor de groei van beurzen werd gesmoord.
Zakelijke regelingen
De heropleving van het stadsleven en de uitbreiding van de handel, die de handelsrevolutie door
historici werd genoemd, werd ondersteund en versterkt door handelaren. Er was veel handel met de
islamitische wereld. En de gilde ontwikkelde zich. Collectieve bewegingen voor stedelijk zelfbestuur
waren vooral gangbaar in Italië, Frankrijk en Duitsland. Het politieke leven in Italië was al in de stad
geconcentreerd: gemeenten probeerden de macht van de ene groep te vervangen door een andere
groep ..
Kerkhervorming en de nasleep ervan
Gedesillusioneerde burgers in Milaan verwierpen hun aartsbisschop niet alleen vanwege zijn tirannie,
maar ook vanwege zijn onzuiverheid; ze wilden dat hun voorgangers door sec en geld werden
weggevaagd. De Gregoriaanse Regorm, zoals de moderne historicus noemt deze beweging een
enorme impact had.
De komst van hervorming
Bevrijd de kerk van de wereld: wat zou dat kunnen betekenen? In 910 stichtte de hertogin en
hertogin van Aquitaine het klooster van Cluny met enkele ongebruikelijke bepalingen. Cluny's
prestige was geweldig vanwege de invloed van de oprichters van de status van de heilige Petrus en
de faam van de uitgebreide ronde gebeden van het klooster. De monniken van Cluniac vervulden de
rol van degenen die op verblindende wijze bidden. De abten van Cluny kwamen om zichzelf te zien
hervormers van de wereld evenals het klooster. Ze geloofden in administratief celibaat, predikend
tegen de heersende norm waarin parochiepriesters en zelfs bisschoppen getrouwd waren.
Getrouwde geestelijken werden beschouwd als minder puur dan degenen die celibatair waren:
bovendien zouden hun erfgenamen kerkbezit kunnen claimen. Wat betreft simony: de nieuwe profit-
economie gevoelig voor hervormers aan de grof commerciële betekenissen van geschenken; in hun
ogen waren gaven die door kerkmensen werden gegeven of ontvangen voor hun ambten of
administratieve plichten pogingen om de Heilige Geest te kopen.
De impact van paus Leo werd al snel gevoeld bij Byzantium. Op een missie in Constantinopel in 1054
om een verbond met de keizer aan te binden tegen de Noormannen en tegelijkertijd de patriarch te
herinneren aan zijn plaats in de kerkhiërarchie, eindigde Humbert met het excommuniceren van de
patriarch en zijn volgelingen. In relatie excommuniceerde de patriarch humbert en zijn collega-
legaten. Botsen tussen de Romeinse en Byzantijnse kerken hadden eerder plaatsgevonden en waren
