Literatuur Transforensische
psychiatrie
, Week 1: het concept transforensische psychiatrie
Transforensische psychiatrie; een brug tussen reguliere en forensische
psychiatrie (J. A Campo)
Inleiding:
Sinds januari 2020 bestaat er de Wet verplichte ggz (Wvggz) waarmee een nieuw
juridisch kader wordt geboden voor verplichte zorg aan mensen bij wie een psychische
stoornis leidt tot het gedrag dat ernstig nadeel (gevaar) veroorzaakt voor henzelf of
anderen.
Wet forensische zorg (Wfz) bewerkstelligen dat wie forensische zorg nodig heeft, op de
juiste plek komt.
Deze wetten moeten leiden tot een betere aansluiting tussen de zorg voor mensen met
een psychiatrische stoornis in het strafrechtelijk systeem en de civielrechtelijkee zorg.
Echter, de praktijk laat zien dat de GGZ instellingen moeite hebben met een deel van de
populatie die ze vanuit het strafrecht krijgen toegewezen dit komt omdat
civielrechtelijke zorg (reguliere psychiatrie) zich voornamelijk focust op de psychische
stoornis en niet het strafrechtelijke gedrag of herhalingspreventie (zoals forensische
psychiatrie).
De patiënten categorie is in de civielrechtelijke GGZ niet gewild en worden om
verschillende redenen niet geplaatst. Hun behandeling is omgeven met spanningsvelden
de oplossing = het inrichten van ‘transforensische psychiatrische zorg’
- Dit zorgdomein kan een brug vormen tussen twee eerder genoemde domeinen
De patiëntencategorie:
Tussen 2011 en 2016 nam het aantal meldingen bij de politie over ‘verwarde personen’
toe met 82%. Niet iedereen in deze categorie valt onder de doelgroep transforensische
psychiatrie patiënten, maar degene met ernstige psychiatrische stoornissen en disruptief
gedrag die delicten plegen wel.
Of een patiënt in de reguliere GGZ of de forensische GGZ terecht komt, hangt erg af van
de omstandigheden en opzichzelf weloverwogen keuzen van de professionals. Bij het
uitblijven van aangifte bij de politie, zal een patiënt veelal terecht komen in de reguliere
GGZ. Het overhevelen naar forensische GGZ is heel moeilijk, vooral bij het uitblijven van
een strafrechtelijke titel.
Het concept Transforensische psychiatrie:
Transforensische psychiatrie wordt voorgesteld als een brug tussen de reguliere en
forensische psychiatrie. Dit zorgdomein biedt een hybride zorgkader dat zowel
behandeling als beveiliging omvat, gericht op patiënten met ernstige psychopathologie
en disruptief gedrag die (nog) niet strafrechtelijk veroordeeld zijn. Het doel is om de
zorgbehoefte van de patiënt leidend te laten zijn, ongeacht het juridische kader.
Spanningsvelden:
Er zijn verschillende spanningsvelden in de huidige GGZ:
1. Ongewilde doelgroep: Patiënten met hoog agressierisico en complexe
problematiek zijn niet gewild in de reguliere GGZ.
2. Behandelrelatie: De relatie tussen behandelaar en patiënt is vaak
moeilijk, met veel verzet en agressie van de patiënt. Hierdoor worden
patiënten door teams gemeden en wordt geen aandacht besteed aan de
psychiatrie
, Week 1: het concept transforensische psychiatrie
Transforensische psychiatrie; een brug tussen reguliere en forensische
psychiatrie (J. A Campo)
Inleiding:
Sinds januari 2020 bestaat er de Wet verplichte ggz (Wvggz) waarmee een nieuw
juridisch kader wordt geboden voor verplichte zorg aan mensen bij wie een psychische
stoornis leidt tot het gedrag dat ernstig nadeel (gevaar) veroorzaakt voor henzelf of
anderen.
Wet forensische zorg (Wfz) bewerkstelligen dat wie forensische zorg nodig heeft, op de
juiste plek komt.
Deze wetten moeten leiden tot een betere aansluiting tussen de zorg voor mensen met
een psychiatrische stoornis in het strafrechtelijk systeem en de civielrechtelijkee zorg.
Echter, de praktijk laat zien dat de GGZ instellingen moeite hebben met een deel van de
populatie die ze vanuit het strafrecht krijgen toegewezen dit komt omdat
civielrechtelijke zorg (reguliere psychiatrie) zich voornamelijk focust op de psychische
stoornis en niet het strafrechtelijke gedrag of herhalingspreventie (zoals forensische
psychiatrie).
De patiënten categorie is in de civielrechtelijke GGZ niet gewild en worden om
verschillende redenen niet geplaatst. Hun behandeling is omgeven met spanningsvelden
de oplossing = het inrichten van ‘transforensische psychiatrische zorg’
- Dit zorgdomein kan een brug vormen tussen twee eerder genoemde domeinen
De patiëntencategorie:
Tussen 2011 en 2016 nam het aantal meldingen bij de politie over ‘verwarde personen’
toe met 82%. Niet iedereen in deze categorie valt onder de doelgroep transforensische
psychiatrie patiënten, maar degene met ernstige psychiatrische stoornissen en disruptief
gedrag die delicten plegen wel.
Of een patiënt in de reguliere GGZ of de forensische GGZ terecht komt, hangt erg af van
de omstandigheden en opzichzelf weloverwogen keuzen van de professionals. Bij het
uitblijven van aangifte bij de politie, zal een patiënt veelal terecht komen in de reguliere
GGZ. Het overhevelen naar forensische GGZ is heel moeilijk, vooral bij het uitblijven van
een strafrechtelijke titel.
Het concept Transforensische psychiatrie:
Transforensische psychiatrie wordt voorgesteld als een brug tussen de reguliere en
forensische psychiatrie. Dit zorgdomein biedt een hybride zorgkader dat zowel
behandeling als beveiliging omvat, gericht op patiënten met ernstige psychopathologie
en disruptief gedrag die (nog) niet strafrechtelijk veroordeeld zijn. Het doel is om de
zorgbehoefte van de patiënt leidend te laten zijn, ongeacht het juridische kader.
Spanningsvelden:
Er zijn verschillende spanningsvelden in de huidige GGZ:
1. Ongewilde doelgroep: Patiënten met hoog agressierisico en complexe
problematiek zijn niet gewild in de reguliere GGZ.
2. Behandelrelatie: De relatie tussen behandelaar en patiënt is vaak
moeilijk, met veel verzet en agressie van de patiënt. Hierdoor worden
patiënten door teams gemeden en wordt geen aandacht besteed aan de
