Casus 12; wat zegt u?
Moeilijke woorden
- Asymmetrisch perceptief verlies → aan 1 kant verlies van perceptie
- Acousticusneurinoom / vestibulair schwannoom
- Interpieklatentietijden
- Retrocochleaire pathologie → achter cochleair
- Trommelvliesbuisjes → plaatsen ze in je oor als je als kind vaak oorontsteking hebt,
zodat het vocht afgevoerd kan worden
- Otitis media → middenoorontsteking
Probleemstellingen
Hoe werkt gehoor?
Welke gehoortesten zijn er?
Gehoorzenuw?
Paden van geluid & hoe verlopen geluidsgolven?
Hoe interpreteer je een toonaudiogram en spraakaudiogram?
Anatomie van het oor?
Welke gehoor aandoeningen zijn er?
Waarom worden kinderen braver met trommelvliesbuisjes?
Link tussen taalontwikkeling en gehoor
Wat is een oorontsteking?
Brainstorm
- Botgeleiding van de trillingen zorgt voor gehoor
- Slakkenhuis → trilharen
- Inhoud slakkenhuis anders
- Gehoortesten → stemvork, koptelefoon met piepjes, ruis, tot welke frequentie is het
hoorbaar, woorden nazeggen
- Lijnen op toonaudiogram: grijs = gemiddelde van leeftijd en geslacht
- Lijnen → zorgt voor een marge
- Spraakaudiogram → napraten van tekst: groene lijn = normaal curve
- Bij baby’s anders want die kunnen niet praten
- Kan wel door buiten gezichtsveld geluid afspelen en reactie meten
- Elektroden op hersenen om te meten of geluiden gehoord worden
- Gehoorzenuw → wordt verwerkt in auditory cortex (temporaal)
- Binnenoor met geluidsgeleiding en oorschelp om geluid op te vangen en beter te
horen
- Gehooraandoeningen: doofheid, slecht horend (ouderdom), piep of suis in oor, aan 1
(mevrouw Stroekers) of 2 oren (meneer Stroekers),
- Trommelvliesbuisjes: braver omdat je beter kan horen dus ook beter kan luisteren
naar anderen
- Link tussen taalontwikkeling en gehoor: mensen met slecht gehoor krijgen geen
feedback hoe de taal klinkt die ze produceren, dus als dit wegvalt is er minder goede
taalproductie
- Oorontsteking verschillende soorten: vervuild water (bacteriën) blijft achter in
trommelvlies en zorgt voor ontsteking in oor, virussen
,Leerdoelen
1) Anatomie van het oor
2) Hoe gaat geluid van buiten het oor naar de hersenen?
3) Soorten gehoorverlies
4) Soorten gehoortesten
- Toonaudiogram
- Spraakaudiogram
- Wat zou je doen bij een baby met behulp van technologie
- Auditieve hersenstampotentialen
5) Wat is een oorontsteking en hoe ontstaat het?
- Epidemiologie
- Oorzaak
- Symptomen
- Behandeling
6) Wat is ouderdoms gehoorverlies?
- Epidemiologie
- Oorzaak
- Symptomen
- Behandeling
7) Link tussen taalontwikkeling en gehoor
Uitwerken leerdoelen
1) Anatomie van het oor
Structuur van het oor
Het oor is verdeeld in drie hoofdgebieden; het uitwendige oor, middenoor en inwendige oor.
De externe- en middenoorstructuren zijn alleen betrokken bij het gehoor en zijn vrij
eenvoudig geconstrueerd. Het interne oor functioneert zowel in evenwicht als in gehoor en is
buitengewoon complex (figuur 1).
Externe oor
Het externe oor bestaat uit de oorschelp en de externe akoestische gehoorgang. De
oorschelp, is wat de meeste mensen het oor noemen, de schelpvormige projectie rond de
opening van de externe akoestische gehoorgang. De oorschelp is samengesteld uit
elastisch kraakbeen bedekt met een dunne huid en af en toe een haar. De rand van de
oorschelp, de helix, is iets dikker en de vlezige oorlel heeft geen ondersteunend kraakbeen.
De functie van de oorschelp is om geluidsgolven naar de externe akoestische gehoorgang te
leiden.
De externe akoestische gehoorgang is een korte, gebogen buis (ongeveer 2,5 cm lang en
0,6 cm breed) die zich uitstrekt van de oorschelp tot het trommelvlies. Bij de oorschelp is het
raamwerk elastisch kraakbeen, de rest van het kanaal is uitgehouden in het slaapbeen. Het
hele kanaal is bekleed met een harendragende huid, talgklieren en gemodificeerde
apocriene zweetklieren die ceruminieuze klieren worden genoemd. Deze klieren scheiden
oorsmeer af, dat een plakkerige val vormt voor vreemde voorwerpen en insecten afstoot.
Bij veel mensen wordt het oor van nature gereinigd wanneer het oorsmeer opdroogt en
vervolgens uit de externe akoestische gehoorgang valt. De kaakbewegingen terwijl een
, persoon eet of praat creëren een onmerkbaar transportbandeffect dat de was naar buiten
beweegt.
Geluidsgolven die de externe akoestische gehoorgang binnendringen, raken uiteindelijk het
trommelvlies, de grens tussen het buitenste en middelste oor. Het trommelvlies is een dun,
doorschijnend bindweefselmembraan, bedekt door huid aan de buitenkant en door
slijmvliezen intern. De top heeft de vorm van een afgeplatte kegel en steekt mediaal uit in
het middenoor. Binnenkomende geluidsgolven laten het trommelvlies trillen. Het
trommelvlies brengt op zijn beurt de geluidsenergie over naar de kleine botten van het
middenoor en laten ze trillen.
Het middenoor
Het middenoor, is een kleine, met lucht gevulde, met slijmvliezen omsloten holte in rotsbeen
(petrous) gedeelte van het slaapbeen. Het wordt zijdelings geflankeerd door het
trommelvlies en mediaal door een benige wand met twee openingen, het bovenste ovale
venster en het onderste ovale venster. Superieur buigt de trommelholte naar boven als de
recessus epitympanicus, het dak van de middenoorholte.
De voorwand van het middenoor grenst aan de interne halsslagaders en bevat de opening
van de buis van Eustachius (faryngotympanische buis). Deze loopt schuin naar beneden om
de holte van het middenoor te verbinden met de nasofarynx (het meest bovenliggende deel
van de keel), en het slijmvlies van het middenoor loopt door met dat langs de keelholte.
Normaal is de buis van Eustachius afgeplat en gesloten, maar door te slikken of te geeuwen
wordt deze kort geopend om de druk in de holte van het middenoor gelijk te maken met
externe luchtdruk. Dit is belangrijk omdat het trommelvlies alleen vrij trilt als de druk op beide
oppervlakken hetzelfde is; anders worden geluiden vervormd.
De trommelholte wordt overspannen door de drie kleinste botten in het lichaam; de
gehoorbeentje. Deze botten, genoemd naar hun vorm, zijn de hamer, het aambeeld en de
stijgbeugel. Het ‘handvat’ van de hamer is vastgemaakt aan het trommelvlies en de basis
van de stijgbeugels past in het ovale venster.
Kleine ligamenten hangen op gehoorbeentje op en mini-synoviale gewrichten verbinden ze
tot een ketting die de holte van het middenoor overspant. Het aambeeld articuleert lateraal
met de hamer en de stijgbeugels mediaal. De gehoorbeentjes brengen de trillings
bewegingen van het trommelvlies over naar het ovale venster, dat op zijn beurt de
vloeistoffen van het inwendige oor in beweging zet en uiteindelijk de gehoorreceptoren
prikkelt.
Twee kleine skeletspieren zijn geassocieerd met de gehoorbeentjes. De tensor tympani
komt voort uit de wand van de buis van Eustachius en wordt op de hamer ingebracht. De
stapedius loopt van de achterwand van het middenoor tot aan de stijgbeugel. Wanneer
harde geluiden de oren aanvallen, trekken deze spieren reflexmatig samen om trillingen van
de gehoorbeentjes te beperken en de schade aan de gehoor receptoren te minimaliseren
(figuur 2).
Moeilijke woorden
- Asymmetrisch perceptief verlies → aan 1 kant verlies van perceptie
- Acousticusneurinoom / vestibulair schwannoom
- Interpieklatentietijden
- Retrocochleaire pathologie → achter cochleair
- Trommelvliesbuisjes → plaatsen ze in je oor als je als kind vaak oorontsteking hebt,
zodat het vocht afgevoerd kan worden
- Otitis media → middenoorontsteking
Probleemstellingen
Hoe werkt gehoor?
Welke gehoortesten zijn er?
Gehoorzenuw?
Paden van geluid & hoe verlopen geluidsgolven?
Hoe interpreteer je een toonaudiogram en spraakaudiogram?
Anatomie van het oor?
Welke gehoor aandoeningen zijn er?
Waarom worden kinderen braver met trommelvliesbuisjes?
Link tussen taalontwikkeling en gehoor
Wat is een oorontsteking?
Brainstorm
- Botgeleiding van de trillingen zorgt voor gehoor
- Slakkenhuis → trilharen
- Inhoud slakkenhuis anders
- Gehoortesten → stemvork, koptelefoon met piepjes, ruis, tot welke frequentie is het
hoorbaar, woorden nazeggen
- Lijnen op toonaudiogram: grijs = gemiddelde van leeftijd en geslacht
- Lijnen → zorgt voor een marge
- Spraakaudiogram → napraten van tekst: groene lijn = normaal curve
- Bij baby’s anders want die kunnen niet praten
- Kan wel door buiten gezichtsveld geluid afspelen en reactie meten
- Elektroden op hersenen om te meten of geluiden gehoord worden
- Gehoorzenuw → wordt verwerkt in auditory cortex (temporaal)
- Binnenoor met geluidsgeleiding en oorschelp om geluid op te vangen en beter te
horen
- Gehooraandoeningen: doofheid, slecht horend (ouderdom), piep of suis in oor, aan 1
(mevrouw Stroekers) of 2 oren (meneer Stroekers),
- Trommelvliesbuisjes: braver omdat je beter kan horen dus ook beter kan luisteren
naar anderen
- Link tussen taalontwikkeling en gehoor: mensen met slecht gehoor krijgen geen
feedback hoe de taal klinkt die ze produceren, dus als dit wegvalt is er minder goede
taalproductie
- Oorontsteking verschillende soorten: vervuild water (bacteriën) blijft achter in
trommelvlies en zorgt voor ontsteking in oor, virussen
,Leerdoelen
1) Anatomie van het oor
2) Hoe gaat geluid van buiten het oor naar de hersenen?
3) Soorten gehoorverlies
4) Soorten gehoortesten
- Toonaudiogram
- Spraakaudiogram
- Wat zou je doen bij een baby met behulp van technologie
- Auditieve hersenstampotentialen
5) Wat is een oorontsteking en hoe ontstaat het?
- Epidemiologie
- Oorzaak
- Symptomen
- Behandeling
6) Wat is ouderdoms gehoorverlies?
- Epidemiologie
- Oorzaak
- Symptomen
- Behandeling
7) Link tussen taalontwikkeling en gehoor
Uitwerken leerdoelen
1) Anatomie van het oor
Structuur van het oor
Het oor is verdeeld in drie hoofdgebieden; het uitwendige oor, middenoor en inwendige oor.
De externe- en middenoorstructuren zijn alleen betrokken bij het gehoor en zijn vrij
eenvoudig geconstrueerd. Het interne oor functioneert zowel in evenwicht als in gehoor en is
buitengewoon complex (figuur 1).
Externe oor
Het externe oor bestaat uit de oorschelp en de externe akoestische gehoorgang. De
oorschelp, is wat de meeste mensen het oor noemen, de schelpvormige projectie rond de
opening van de externe akoestische gehoorgang. De oorschelp is samengesteld uit
elastisch kraakbeen bedekt met een dunne huid en af en toe een haar. De rand van de
oorschelp, de helix, is iets dikker en de vlezige oorlel heeft geen ondersteunend kraakbeen.
De functie van de oorschelp is om geluidsgolven naar de externe akoestische gehoorgang te
leiden.
De externe akoestische gehoorgang is een korte, gebogen buis (ongeveer 2,5 cm lang en
0,6 cm breed) die zich uitstrekt van de oorschelp tot het trommelvlies. Bij de oorschelp is het
raamwerk elastisch kraakbeen, de rest van het kanaal is uitgehouden in het slaapbeen. Het
hele kanaal is bekleed met een harendragende huid, talgklieren en gemodificeerde
apocriene zweetklieren die ceruminieuze klieren worden genoemd. Deze klieren scheiden
oorsmeer af, dat een plakkerige val vormt voor vreemde voorwerpen en insecten afstoot.
Bij veel mensen wordt het oor van nature gereinigd wanneer het oorsmeer opdroogt en
vervolgens uit de externe akoestische gehoorgang valt. De kaakbewegingen terwijl een
, persoon eet of praat creëren een onmerkbaar transportbandeffect dat de was naar buiten
beweegt.
Geluidsgolven die de externe akoestische gehoorgang binnendringen, raken uiteindelijk het
trommelvlies, de grens tussen het buitenste en middelste oor. Het trommelvlies is een dun,
doorschijnend bindweefselmembraan, bedekt door huid aan de buitenkant en door
slijmvliezen intern. De top heeft de vorm van een afgeplatte kegel en steekt mediaal uit in
het middenoor. Binnenkomende geluidsgolven laten het trommelvlies trillen. Het
trommelvlies brengt op zijn beurt de geluidsenergie over naar de kleine botten van het
middenoor en laten ze trillen.
Het middenoor
Het middenoor, is een kleine, met lucht gevulde, met slijmvliezen omsloten holte in rotsbeen
(petrous) gedeelte van het slaapbeen. Het wordt zijdelings geflankeerd door het
trommelvlies en mediaal door een benige wand met twee openingen, het bovenste ovale
venster en het onderste ovale venster. Superieur buigt de trommelholte naar boven als de
recessus epitympanicus, het dak van de middenoorholte.
De voorwand van het middenoor grenst aan de interne halsslagaders en bevat de opening
van de buis van Eustachius (faryngotympanische buis). Deze loopt schuin naar beneden om
de holte van het middenoor te verbinden met de nasofarynx (het meest bovenliggende deel
van de keel), en het slijmvlies van het middenoor loopt door met dat langs de keelholte.
Normaal is de buis van Eustachius afgeplat en gesloten, maar door te slikken of te geeuwen
wordt deze kort geopend om de druk in de holte van het middenoor gelijk te maken met
externe luchtdruk. Dit is belangrijk omdat het trommelvlies alleen vrij trilt als de druk op beide
oppervlakken hetzelfde is; anders worden geluiden vervormd.
De trommelholte wordt overspannen door de drie kleinste botten in het lichaam; de
gehoorbeentje. Deze botten, genoemd naar hun vorm, zijn de hamer, het aambeeld en de
stijgbeugel. Het ‘handvat’ van de hamer is vastgemaakt aan het trommelvlies en de basis
van de stijgbeugels past in het ovale venster.
Kleine ligamenten hangen op gehoorbeentje op en mini-synoviale gewrichten verbinden ze
tot een ketting die de holte van het middenoor overspant. Het aambeeld articuleert lateraal
met de hamer en de stijgbeugels mediaal. De gehoorbeentjes brengen de trillings
bewegingen van het trommelvlies over naar het ovale venster, dat op zijn beurt de
vloeistoffen van het inwendige oor in beweging zet en uiteindelijk de gehoorreceptoren
prikkelt.
Twee kleine skeletspieren zijn geassocieerd met de gehoorbeentjes. De tensor tympani
komt voort uit de wand van de buis van Eustachius en wordt op de hamer ingebracht. De
stapedius loopt van de achterwand van het middenoor tot aan de stijgbeugel. Wanneer
harde geluiden de oren aanvallen, trekken deze spieren reflexmatig samen om trillingen van
de gehoorbeentjes te beperken en de schade aan de gehoor receptoren te minimaliseren
(figuur 2).
