7.1 Het gevangenendilemma
*Met name de basisstof/basiswoorden
Een prisoner’s dilemma is een keuzesituatie die voor rationeel handelende partijen een
niet-optimale uitkomst oplevert.
Een strategie is dominant, wanneer iemands strategie het beste resultaat oplevert ongeacht
de strategie van een ander.
Een nash-evenwicht is de situatie die wordt bereikt als geen van de partijen zijn resultaat
kan verbeteren - ongeacht de strategie van de andere partij.
Een Pareto-optimum is een situatie waarin niemand zijn positie kan verbeteren zonder dat
dit ten koste gaat van een ander.
7.2 Lange Termijn Relaties
Voor een langetermijnrelatie is het soms een optie om coöperatie te hebben met de
tegenpartij. Je kan er ook voor kiezen om non-coöperatief te zijn met je tegenpartij.
Coöperatie kan ontstaan door de volgende voorbeelden:
- Zelfbinding
Een van de partijen kiest een strategie die ook rekening houdt met de belangen van
anderen.
- Reputatie
Hoe anderen over iemand of een bedrijf denken, kan mede bepalend zijn voor
beslissingen.
- Sociale normen
In een samenleving aanvaarde normen (regels) beïnvloeden de verschillende
strategieën en zo de uitkomsten van de genomen beslissingen.
Simultane beslissingen: Gelijktijdig
Sequentiële beslissingen: Na elkaar
Geloofwaardige dreiging: Door consequent gedrag wint de ene partij het vertrouwen van
de ander en samen met zelfbinding kan de partij ‘wenselijk’ gedrag van de tegenpartij
uitlokken. (voor langetermijn)
7.3 Prijzenoorlog
*Met name de basisstof/basiswoorden
Een prisoner’s dilemma is een keuzesituatie die voor rationeel handelende partijen een
niet-optimale uitkomst oplevert.
Een strategie is dominant, wanneer iemands strategie het beste resultaat oplevert ongeacht
de strategie van een ander.
Een nash-evenwicht is de situatie die wordt bereikt als geen van de partijen zijn resultaat
kan verbeteren - ongeacht de strategie van de andere partij.
Een Pareto-optimum is een situatie waarin niemand zijn positie kan verbeteren zonder dat
dit ten koste gaat van een ander.
7.2 Lange Termijn Relaties
Voor een langetermijnrelatie is het soms een optie om coöperatie te hebben met de
tegenpartij. Je kan er ook voor kiezen om non-coöperatief te zijn met je tegenpartij.
Coöperatie kan ontstaan door de volgende voorbeelden:
- Zelfbinding
Een van de partijen kiest een strategie die ook rekening houdt met de belangen van
anderen.
- Reputatie
Hoe anderen over iemand of een bedrijf denken, kan mede bepalend zijn voor
beslissingen.
- Sociale normen
In een samenleving aanvaarde normen (regels) beïnvloeden de verschillende
strategieën en zo de uitkomsten van de genomen beslissingen.
Simultane beslissingen: Gelijktijdig
Sequentiële beslissingen: Na elkaar
Geloofwaardige dreiging: Door consequent gedrag wint de ene partij het vertrouwen van
de ander en samen met zelfbinding kan de partij ‘wenselijk’ gedrag van de tegenpartij
uitlokken. (voor langetermijn)
7.3 Prijzenoorlog
