Leesverslag Nederlands
Naam leerling :
Klas :
Naam docent :
Cursusjaar : 2017/2018
Ingeleverd op : 23-03-2018
1 Feitelijke gegevens
1.1 Titel : Oeroeg
1.2 Auteur : Hella S. Haasse
Ondertitel : N.v.t.
Motto : N.v.t.
1.3 Eerste druk : 1948
1.4 Genre : Psychologische roman
Uitleg : We hebben te maken met een psychologische roman. Dit
omdat we heel goed meemaken hoe de vriendschap tussen de
ik-figuur en Oeroeg in elkaar steekt. Het is goed te merken dat
vooral Oeroeg erg veranderd qua karakter. Namelijk dat hij
eerst vrij onderdanig is in het begin, maar later, als hij studeert
zich steeds meer keert tegen het Nederlandse regime in Indië
en het Nederlands denkgoed. Dit laat hij ook merken tegenover
de ik-figuur. Langzaam aan verwaterd de vriendschap, en komt
er een einde aan als een vrijheidsstrijder de ik-figuur de
doorgang weigert, en de ik-figuur in hem Oeroeg herkend.
Oeroeg is compleet veranderd. Deze verandering en het
verwateren van de vriendschap tussen Oeroeg en de ik-figuur
doen mij besluiten dat het hier gaat om een psychologische
roman.
2 Eerste reactie
2.1 Keuze
Ik ben naar de bibliotheek geweest en heb toen dit boek gekozen.
2.2 Inhoud
Ik vond Oeroeg een leuk boek, waar tot het einde spanning in zit. Dit komt doordat
je het boek maar vanuit één perspectief leest, het ik-perspectief. Hierdoor kom je
niet te weten hoe Oeroeg over bepaalde situaties denkt. Omdat het een
chronologisch verhaal is, is het makkelijk te begrijpen. Ik zou dit boek zeker
aanraden, want het leest namelijk lekker weg.
, 3 Samenvatting
Oeroeg is het verhaal van de herinneringen aan een jeugdvriendschap van een
Nederlandse en een Soendanese jongen. Ze zijn bijna even oud en allebei geboren op
de theeplantage in de Preanger (West-Java) waar ze hun prille jeugd doorbrachten. De
ik-verteller is de enige zoon van de administrateur (feitelijk de directeur) van de
onderneming, Oeroeg is de oudste zoon van een mandoer (opzichter). Tot hun zesde
jaar genieten ze samen van het vrije leven in de natuur rondom de theetuinen.
Ongecompliceerd en vanzelfsprekend zijn ze altijd samen. De ik-verteller gaat helemaal
op in het tropenleven en is liever bij Oeroeg thuis dan bij zijn eigen ouders.
Een ingrijpende gebeurtenis in deze jaren is voor de ik-verteller een uitstapje met
gasten uit Batavia naar het bergmeer, op enige afstand van de onderneming. Bij hoge
uitzondering mag hij daarbij zijn. Na een luidruchtige rijsttafel gaat het per auto hoger de
bergen in voor een romantische zwempartij bij maanlicht. De vader van Oeroeg en de
tuinman gaan mee om het gezelschap met een vlot naar het midden van het meer te
varen. Dichter bij de kant is het zwemmen te gevaarlijk vanwege de dichte begroeiing
met waterplanten. Door baldadig dronkemansgedoe van de mannen breekt het vlot en
kapseist. De kleine verteller valt in het water en wordt ternauwernood door zijn vader
gered. Oeroegs vader, die ook diep gedoken is om hem te redden, raakt verward in de
waterplanten en verdrinkt. De kleine ik-verteller is wanhopig en voelt zich schuldig.
De lagereschooltijd breekt aan en als een soort smartengeld betaalt de administrateur
de schoolopleiding van Oeroeg. 's Ochtends worden de twee vrienden per auto naar het
lokale stationnetje gebracht, vanwaar ze per trein naar Soekaboemi reizen. Daar
scheiden hun wegen: Oeroeg gaat niet naar de blanke Nederlandse maar naar de
Hollands-Inlandse school. Oeroeg blootsvoets, zijn blanke vriend op sandalen.
Geleidelijk aan veranderen hun hobby's: ze gaan postzegels en plaatjes van auto's en
vliegtuigen verzamelen. Vervolgens blijkt de ik-verteller plezier te krijgen in lezen;
Oeroeg kan mooi tekenen. De sfeer in de administrateurswoning is echter allerminst
opgewekt. Het huwelijk van het echtpaar strandt: moeder vertrekt met een vrachtauto
vol spullen naar Nederland, vader blijft ontmoedigd en in zichzelf gekeerd achter.
Een volgende grote gebeurtenis in het leven van het tweetal is de komst van een
nieuwe employé, Gerard Stokman. Zijn collega's houden hem voor een zonderling ' hij
houdt niet van drinken en bridgen ' maar de jongens sluiten meteen vriendschap met
hem en luisteren graag naar zijn verhalen. Gerard is een echt natuurmens die vooral in
de weekenden de bergen intrekt om op wilde varkens te jagen. Al gauw krijgen de twee
vrienden gedaan dat ze mee mogen. Ondanks de ontberingen ' pover eten en drinken,
ijskoude nachten, vrijwel geen slaap ' beleven ze het als een groot avontuur.
Een ingrijpende verandering treedt op als de administrateur met verlof gaat maar zijn
zoon niet kan meenemen. Volgens zijn vader moet hij zo snel mogelijk na de lagere
school naar een hbs in Nederland. '"Je verindischt helemaal, dat hindert me."' (p. 48)
en: '"Jij bent een Europeaan"' (p. 49). In dat kader beveelt zijn vader hem ook, dat er
vaker Nederlandse klasgenoten bij hem moeten komen spelen. Dat leidt tot een
verrassende ontdekking. Hij wordt zich namelijk 'voor het eerst in [zijn] leven bewust
van het feit dat Oeroeg in de ogen van anderen een "inlander" was', een desajongen (p.
50).
Vanwege het vertrek van zijn vader wordt de ik-verteller ondergebracht in een pension
in Soekaboemi. De leiding daarvan heeft Lida, dertig à veertig jaar oud, eigenlijk
verpleegster maar door pech noodgedwongen pensionhoudster. Ze is vriendelijk en
hulpvaardig en neemt ook al gauw Oeroeg in huis. Oeroeg blijkt een begaafde leerling.
Lida heeft een zwak voor hem, verbetert stelselmatig zijn Nederlands en droomt ervan
Naam leerling :
Klas :
Naam docent :
Cursusjaar : 2017/2018
Ingeleverd op : 23-03-2018
1 Feitelijke gegevens
1.1 Titel : Oeroeg
1.2 Auteur : Hella S. Haasse
Ondertitel : N.v.t.
Motto : N.v.t.
1.3 Eerste druk : 1948
1.4 Genre : Psychologische roman
Uitleg : We hebben te maken met een psychologische roman. Dit
omdat we heel goed meemaken hoe de vriendschap tussen de
ik-figuur en Oeroeg in elkaar steekt. Het is goed te merken dat
vooral Oeroeg erg veranderd qua karakter. Namelijk dat hij
eerst vrij onderdanig is in het begin, maar later, als hij studeert
zich steeds meer keert tegen het Nederlandse regime in Indië
en het Nederlands denkgoed. Dit laat hij ook merken tegenover
de ik-figuur. Langzaam aan verwaterd de vriendschap, en komt
er een einde aan als een vrijheidsstrijder de ik-figuur de
doorgang weigert, en de ik-figuur in hem Oeroeg herkend.
Oeroeg is compleet veranderd. Deze verandering en het
verwateren van de vriendschap tussen Oeroeg en de ik-figuur
doen mij besluiten dat het hier gaat om een psychologische
roman.
2 Eerste reactie
2.1 Keuze
Ik ben naar de bibliotheek geweest en heb toen dit boek gekozen.
2.2 Inhoud
Ik vond Oeroeg een leuk boek, waar tot het einde spanning in zit. Dit komt doordat
je het boek maar vanuit één perspectief leest, het ik-perspectief. Hierdoor kom je
niet te weten hoe Oeroeg over bepaalde situaties denkt. Omdat het een
chronologisch verhaal is, is het makkelijk te begrijpen. Ik zou dit boek zeker
aanraden, want het leest namelijk lekker weg.
, 3 Samenvatting
Oeroeg is het verhaal van de herinneringen aan een jeugdvriendschap van een
Nederlandse en een Soendanese jongen. Ze zijn bijna even oud en allebei geboren op
de theeplantage in de Preanger (West-Java) waar ze hun prille jeugd doorbrachten. De
ik-verteller is de enige zoon van de administrateur (feitelijk de directeur) van de
onderneming, Oeroeg is de oudste zoon van een mandoer (opzichter). Tot hun zesde
jaar genieten ze samen van het vrije leven in de natuur rondom de theetuinen.
Ongecompliceerd en vanzelfsprekend zijn ze altijd samen. De ik-verteller gaat helemaal
op in het tropenleven en is liever bij Oeroeg thuis dan bij zijn eigen ouders.
Een ingrijpende gebeurtenis in deze jaren is voor de ik-verteller een uitstapje met
gasten uit Batavia naar het bergmeer, op enige afstand van de onderneming. Bij hoge
uitzondering mag hij daarbij zijn. Na een luidruchtige rijsttafel gaat het per auto hoger de
bergen in voor een romantische zwempartij bij maanlicht. De vader van Oeroeg en de
tuinman gaan mee om het gezelschap met een vlot naar het midden van het meer te
varen. Dichter bij de kant is het zwemmen te gevaarlijk vanwege de dichte begroeiing
met waterplanten. Door baldadig dronkemansgedoe van de mannen breekt het vlot en
kapseist. De kleine verteller valt in het water en wordt ternauwernood door zijn vader
gered. Oeroegs vader, die ook diep gedoken is om hem te redden, raakt verward in de
waterplanten en verdrinkt. De kleine ik-verteller is wanhopig en voelt zich schuldig.
De lagereschooltijd breekt aan en als een soort smartengeld betaalt de administrateur
de schoolopleiding van Oeroeg. 's Ochtends worden de twee vrienden per auto naar het
lokale stationnetje gebracht, vanwaar ze per trein naar Soekaboemi reizen. Daar
scheiden hun wegen: Oeroeg gaat niet naar de blanke Nederlandse maar naar de
Hollands-Inlandse school. Oeroeg blootsvoets, zijn blanke vriend op sandalen.
Geleidelijk aan veranderen hun hobby's: ze gaan postzegels en plaatjes van auto's en
vliegtuigen verzamelen. Vervolgens blijkt de ik-verteller plezier te krijgen in lezen;
Oeroeg kan mooi tekenen. De sfeer in de administrateurswoning is echter allerminst
opgewekt. Het huwelijk van het echtpaar strandt: moeder vertrekt met een vrachtauto
vol spullen naar Nederland, vader blijft ontmoedigd en in zichzelf gekeerd achter.
Een volgende grote gebeurtenis in het leven van het tweetal is de komst van een
nieuwe employé, Gerard Stokman. Zijn collega's houden hem voor een zonderling ' hij
houdt niet van drinken en bridgen ' maar de jongens sluiten meteen vriendschap met
hem en luisteren graag naar zijn verhalen. Gerard is een echt natuurmens die vooral in
de weekenden de bergen intrekt om op wilde varkens te jagen. Al gauw krijgen de twee
vrienden gedaan dat ze mee mogen. Ondanks de ontberingen ' pover eten en drinken,
ijskoude nachten, vrijwel geen slaap ' beleven ze het als een groot avontuur.
Een ingrijpende verandering treedt op als de administrateur met verlof gaat maar zijn
zoon niet kan meenemen. Volgens zijn vader moet hij zo snel mogelijk na de lagere
school naar een hbs in Nederland. '"Je verindischt helemaal, dat hindert me."' (p. 48)
en: '"Jij bent een Europeaan"' (p. 49). In dat kader beveelt zijn vader hem ook, dat er
vaker Nederlandse klasgenoten bij hem moeten komen spelen. Dat leidt tot een
verrassende ontdekking. Hij wordt zich namelijk 'voor het eerst in [zijn] leven bewust
van het feit dat Oeroeg in de ogen van anderen een "inlander" was', een desajongen (p.
50).
Vanwege het vertrek van zijn vader wordt de ik-verteller ondergebracht in een pension
in Soekaboemi. De leiding daarvan heeft Lida, dertig à veertig jaar oud, eigenlijk
verpleegster maar door pech noodgedwongen pensionhoudster. Ze is vriendelijk en
hulpvaardig en neemt ook al gauw Oeroeg in huis. Oeroeg blijkt een begaafde leerling.
Lida heeft een zwak voor hem, verbetert stelselmatig zijn Nederlands en droomt ervan
