Wie heeft die man voor het huis neergelegd n.Surup
Harry Mulisch ‘’De Aanslag’’ De Bezige bij, Amsterdam, 2017 (61 ste druk)
Het is een koude nacht in de hongerwinter deze nacht zal de twaalfjarige Anton Steenwijk nooit
meer vergeten, er overkomt hem een ramp…
De aanslag is het zevende boek van Harry Mulisch. Mulisch is geboren in Haarlem op 29 juni 1927.
Hij is een van de belangrijkste naoorlogse Nederlandse schrijvers. Hij behoort tot “De grote Drie”
samen met Willem Frederik Hermans en Gerard Reve. Hij overleed in 2010 op de 83-jarige leeftijd.
Het verhaal bestaat uit verschillende episodes waarin over Anton zijn leven wordt verteld. Het
verhaal begint in 1945 en eindigt in 1981.
‘’Even later was niets anders meer te horen dan het stuiteren van de dobbelsteen en de stappen van
de pionnen over het karton’’, toen er plots zes scherpe knallen klonken. Even stond de tijd stil.
Schoten? Vroeg Anton. Zijn broer Peter stond op en keek snel door de voordeur die op een kiertje
stond, angstig fluisterde hij: ze hebben iemand neergeschoten. En het werd doodstil.
Tijdens deze bewuste koude nacht wordt er een NSB’er Fake ploeg voor het huis van de buren
neergeschoten. De buren slepen het lijk voor het huis van Anton, dit veranderde alles. Al snel
stonden de Duitsers voor Antons huis. Zijn ouders en zijn broer worden meegenomen door de
Duitsers. Even later wordt het huis van Anton in de brand gestoken en worden de ouders en broer
geëxecuteerd. Hierdoor groeit Anton op bij zijn oom en tante in Amsterdam, hij probeert hier alles
een plek te geven van wat er is gebeurd die avond. Als Anton eenmaal ouder is ontmoet hij mensen
die iets te maken hadden met die avond. Wie is de schuldige van deze moorden? En waarom werd
het lijk voor hun huis gelegd?
De schuldvraag is het belangrijkste thema uit het boek dit kan je ook terugzien omdat Anton telkens
met dezelfde vraag rondloopt, “Wie het gedaan heeft, heeft het gedaan en niet iemand anders”.
Ik vond het een boek waarbij het zinsgebruik erg duidelijk en met emotie was. Dit kan je ook
terugzien op paginanummer 151 “in zijn domen was het altijd vrede. Niemand zij iets. Ook buiten
was geen geluid te horen. De oorlog was er altijd geweest en zou er altijd zijn. Geen radio, geen
telefoon, niets”.
Af en toe wordt er achteraf iets verteld door Anton op oudere leeftijd. Dit kan je weer terugzien op
paginanummer 116 “maar nog veel meer is tegenwoordig onbegrijpelijk – vooral ook voor Anton
zelf”.
Ik vind het leuk dat er af en toe grappige woordspelingen worden gebruikt, dit kwam ik zelf tegen op
paginanummer 158 “augurken zijn net krokodillen”.
Toen ik het boek begon te lezen vond ik dat de meest interessante stukken in het begin van het boek
voor kwamen terwijl dit meestal aan het einde van het boek plaatsvindt. Ik zal dit boek aanraden
omdat het vragen bij je op je roept zoals waarom moet een mens altijd iemand de schuld geven en
kunnen ze het niet laten rusten zonder dat ze het antwoord weten op de schuld vraag.
Harry Mulisch ‘’De Aanslag’’ De Bezige bij, Amsterdam, 2017 (61 ste druk)
Het is een koude nacht in de hongerwinter deze nacht zal de twaalfjarige Anton Steenwijk nooit
meer vergeten, er overkomt hem een ramp…
De aanslag is het zevende boek van Harry Mulisch. Mulisch is geboren in Haarlem op 29 juni 1927.
Hij is een van de belangrijkste naoorlogse Nederlandse schrijvers. Hij behoort tot “De grote Drie”
samen met Willem Frederik Hermans en Gerard Reve. Hij overleed in 2010 op de 83-jarige leeftijd.
Het verhaal bestaat uit verschillende episodes waarin over Anton zijn leven wordt verteld. Het
verhaal begint in 1945 en eindigt in 1981.
‘’Even later was niets anders meer te horen dan het stuiteren van de dobbelsteen en de stappen van
de pionnen over het karton’’, toen er plots zes scherpe knallen klonken. Even stond de tijd stil.
Schoten? Vroeg Anton. Zijn broer Peter stond op en keek snel door de voordeur die op een kiertje
stond, angstig fluisterde hij: ze hebben iemand neergeschoten. En het werd doodstil.
Tijdens deze bewuste koude nacht wordt er een NSB’er Fake ploeg voor het huis van de buren
neergeschoten. De buren slepen het lijk voor het huis van Anton, dit veranderde alles. Al snel
stonden de Duitsers voor Antons huis. Zijn ouders en zijn broer worden meegenomen door de
Duitsers. Even later wordt het huis van Anton in de brand gestoken en worden de ouders en broer
geëxecuteerd. Hierdoor groeit Anton op bij zijn oom en tante in Amsterdam, hij probeert hier alles
een plek te geven van wat er is gebeurd die avond. Als Anton eenmaal ouder is ontmoet hij mensen
die iets te maken hadden met die avond. Wie is de schuldige van deze moorden? En waarom werd
het lijk voor hun huis gelegd?
De schuldvraag is het belangrijkste thema uit het boek dit kan je ook terugzien omdat Anton telkens
met dezelfde vraag rondloopt, “Wie het gedaan heeft, heeft het gedaan en niet iemand anders”.
Ik vond het een boek waarbij het zinsgebruik erg duidelijk en met emotie was. Dit kan je ook
terugzien op paginanummer 151 “in zijn domen was het altijd vrede. Niemand zij iets. Ook buiten
was geen geluid te horen. De oorlog was er altijd geweest en zou er altijd zijn. Geen radio, geen
telefoon, niets”.
Af en toe wordt er achteraf iets verteld door Anton op oudere leeftijd. Dit kan je weer terugzien op
paginanummer 116 “maar nog veel meer is tegenwoordig onbegrijpelijk – vooral ook voor Anton
zelf”.
Ik vind het leuk dat er af en toe grappige woordspelingen worden gebruikt, dit kwam ik zelf tegen op
paginanummer 158 “augurken zijn net krokodillen”.
Toen ik het boek begon te lezen vond ik dat de meest interessante stukken in het begin van het boek
voor kwamen terwijl dit meestal aan het einde van het boek plaatsvindt. Ik zal dit boek aanraden
omdat het vragen bij je op je roept zoals waarom moet een mens altijd iemand de schuld geven en
kunnen ze het niet laten rusten zonder dat ze het antwoord weten op de schuld vraag.
